Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Clindamycin hameln 150 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania klindamycyny obejmują szereg aspektów, w tym potencjał rakotwórczy, genotoksyczność oraz wpływ na reprodukcję. Dane te stanowią istotny element oceny profilu bezpieczeństwa leku przed wprowadzeniem go do stosowania u ludzi.¹

Potencjał rakotwórczy

W przypadku fosforanu klindamycyny nie przeprowadzono długoterminowych badań na modelach zwierzęcych, które pozwoliłyby na kompleksową ocenę potencjalnego działania rakotwórczego substancji. Brak jest zatem pełnych danych dotyczących ryzyka karcynogenezy związanego ze stosowaniem klindamycyny w długim okresie.²

Genotoksyczność

Ocena potencjału genotoksycznego klindamycyny została przeprowadzona z wykorzystaniem standardowych metod badawczych. Wykonano następujące testy:

• Test mikrojądrowy u szczurów – służący do wykrywania uszkodzeń chromosomów lub aparatu mitotycznego
• Test Amesa Salmonella Reversion – oceniający zdolność substancji do wywoływania mutacji powrotnych w szczepach bakterii Salmonella

Wyniki obu przeprowadzonych testów genotoksyczności były negatywne, co wskazuje na brak potencjału mutagennego klindamycyny w zastosowanych modelach badawczych.³

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Badania dotyczące wpływu klindamycyny na reprodukcję zostały przeprowadzone na różnych modelach zwierzęcych z zastosowaniem różnych dróg podania leku. Oceniono wpływ na rozwój płodu oraz płodność.

Rozwój płodu

Przeprowadzono kompleksowe badania rozwoju płodu przy zastosowaniu następujących modeli:

• Badania u szczurów po podaniu doustnym klindamycyny
• Badania u szczurów po podaniu podskórnym klindamycyny
• Badania u królików po podaniu podskórnym klindamycyny

W powyższych badaniach toksyczność rozwojową obserwowano wyłącznie przy zastosowaniu dawek, które jednocześnie wywoływały toksyczność matczyną. Oznacza to, że klindamycyna nie wykazywała specyficznego działania toksycznego na płód przy dawkach nietoksycznych dla organizmu matki.⁴

Płodność i uszkodzenie płodu

Przeprowadzono badania toksyczności reprodukcyjnej na modelach zwierzęcych:

• Szczury – podanie doustne i podskórne klindamycyny
• Króliki – podanie podskórne klindamycyny

Wyniki tych badań nie wykazały negatywnego wpływu klindamycyny na płodność ani uszkodzenia płodu, z wyjątkiem sytuacji, gdy stosowano dawki powodujące toksyczność matczyną. Oznacza to, że przy dawkach bezpiecznych dla organizmu matki, klindamycyna nie wpływała negatywnie na zdolności rozrodcze ani na rozwój płodu u badanych gatunków zwierząt.⁵

Podsumowując dane przedkliniczne, klindamycyna w postaci roztworu do wstrzykiwań/do infuzji o stężeniu 150 mg/ml nie wykazała potencjału genotoksycznego w przeprowadzonych badaniach. Nie zaobserwowano również specyficznego toksycznego wpływu na reprodukcję przy dawkach nietoksycznych dla organizmów matczynych. Brak jest kompleksowych danych dotyczących potencjału rakotwórczego klindamycyny z uwagi na niewykorzystywanie długoterminowych badań na modelach zwierzęcych w tym zakresie.⁶