Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Gancyklowir

Gancyklowir wykazuje istotne działanie mutagenne, klastogenne oraz rakotwórcze potwierdzone w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych i komórkowych. Mutagenność stwierdzono w testach na komórkach chłoniaka myszy przy dawce 7500-krotnie wyższej niż ekspozycja u pacjentów stosujących Virgan, natomiast działanie klastogenne potwierdzono w teście mikrojąderkowym u myszy przy dawce dożylnej 50 mg/kg, co odpowiada 15000-krotnie wyższemu stężeniu w osoczu niż u ludzi. Długotrwała ekspozycja doustna myszy na dawkę 20 mg/kg (50-krotnie wyższą niż u pacjentów) wykazała działanie rakotwórcze. Ponadto gancyklowir wykazuje toksyczność na układ rozrodczy, powodując zaburzenia płodności i teratogenność u zwierząt, z hamowaniem czynności gonad przy dawkach wielokrotnie przekraczających ekspozycję kliniczną (od 12- do 3000-krotnych). U samców myszy obserwowano zaburzenia rozrodczości przy dawce 60-krotnie wyższej, a u królików teratogenność przy dawce 100-krotnie wyższej niż u pacjentów stosujących Virgan.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania gancyklowiru

Gancyklowir jest substancją czynną o istotnym profilu bezpieczeństwa, który został dokładnie przebadany w warunkach przedklinicznych. Dostępne dane wskazują na potencjalne ryzyko związane z jego stosowaniem, szczególnie w kontekście działania mutagennego, klastogennego, rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję.1 2

Potencjał mutagenny i klastogenny

Gancyklowir wykazał działanie mutagenne w testach przeprowadzonych na komórkach chłoniaka myszy oraz działanie klastogenne w komórkach ssaków. Pozytywne wyniki uzyskano w trzech z pięciu różnych typów testów genotoksyczności. Szczególnie istotne dane uzyskano w badaniu komórek chłoniaka myszy (najbardziej czuła metoda) po zastosowaniu dawki 7500 razy większej niż dawka wchłaniana ogólnoustrojowo przez pacjentów leczonych produktem Virgan. Ponadto pozytywny wynik uzyskano w teście mikrojąderkowym u myszy po podawaniu dawki 50 mg/kg dożylnie, co odpowiada 15000 razy większemu stężeniu w osoczu niż podczas podawania produktu leczniczego Virgan do oka u ludzi.3

Potencjał rakotwórczy

Wyniki badań mutagenności i klastogenności były zgodne z wynikami badań wykazujących rakotwórcze działanie gancyklowiru u myszy. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że gancyklowir jest potencjalnym czynnikiem rakotwórczym.4 5

Działanie rakotwórcze u zwierząt obserwowano po długim okresie ekspozycji ogólnoustrojowej, przy dawce 20 mg/kg podawanej doustnie, co przekraczało 50-krotnie dawkę, jaka może być wchłonięta ogólnoustrojowo przez pacjentów leczonych produktem Virgan.6

Wpływ na reprodukcję i płodność

Gancyklowir wykazuje istotny wpływ na układ rozrodczy. W badaniach przedklinicznych stwierdzono, że powoduje zaburzenie płodności oraz wykazuje działanie teratogenne u zwierząt.7 8

Szczegółowe badania na zwierzętach, podczas których podawano gancyklowir doustnie i dożylnie, wykazały hamowanie czynności jąder i jajników, co miało bezpośredni wpływ na płodność.9

Wpływ na układ rozrodczy samców

Działanie toksyczne na układ rozrodczy samców stwierdzono po ogólnoustrojowym podaniu dawki większej 12-krotnie u psów i 19-krotnie u myszy, niż dawka wchłaniana ogólnoustrojowo przez pacjentów leczonych produktem Virgan. Zaburzenie zdolności rozrodczych u samców myszy zaobserwowano po podaniu dawki 60-krotnie większej niż u pacjentów leczonych produktem Virgan.10

Szczególnie istotne jest, że na podstawie wyników badań na zwierzętach, w których ogólne narażenie na gancyklowir w dawkach niższych niż dawki lecznicze powodowało zahamowanie spermatogenezy, za prawdopodobne uważa się zahamowanie spermatogenezy również u ludzi.11 12

Wpływ na układ rozrodczy samic

U samic myszy zaburzenie czynności układu rozrodczego wystąpiło po zastosowaniu dawki 3000 razy większej niż dawka wchłaniana ogólnoustrojowo przez pacjentów leczonych produktem Virgan.13

Działanie teratogenne

Działanie teratogenne gancyklowiru u królików wystąpiło po dawce 100-krotnie większej niż u pacjentów leczonych produktem Virgan, co potwierdza potencjalne ryzyko teratogenności przy ekspozycji ogólnoustrojowej.14

Toksyczność miejscowa

W zakresie toksyczności miejscowej, badania preparatu Virgan (żel do oczu zawierający gancyklowir) wykazały wysokie bezpieczeństwo miejscowe. Podawanie produktu leczniczego Virgan do oka u królików przez 28 dni z częstotliwością 5 razy na dobę nie wykazało miejscowego ani układowego działania toksycznego produktu.15

Porównanie dawek w badaniach przedklinicznych i zastosowaniu klinicznym

Poniższa tabela przedstawia porównanie dawek gancyklowiru stosowanych w badaniach przedklinicznych w odniesieniu do dawek stosowanych klinicznie w przypadku produktu Virgan:

Rodzaj badania Gatunek zwierząt Droga podania Krotność dawki w porównaniu do ekspozycji u ludzi przy stosowaniu Virgan Obserwowany efekt
Rakotwórczość Myszy Doustna 50-krotnie wyższa Działanie rakotwórcze
Mutagenność (komórki chłoniaka myszy) Myszy In vitro 7500-krotnie wyższa Działanie mutagenne
Test mikrojąderkowy Myszy Dożylna 15000-krotnie wyższe stężenie w osoczu Działanie klastogenne
Toksyczność na układ rozrodczy samców Psy Ogólnoustrojowa 12-krotnie wyższa Toksyczność na układ rozrodczy
Toksyczność na układ rozrodczy samców Myszy Ogólnoustrojowa 19-krotnie wyższa Toksyczność na układ rozrodczy
Zaburzenie zdolności rozrodczych samców Myszy Ogólnoustrojowa 60-krotnie wyższa Zaburzenie rozrodczości
Zaburzenie czynności układu rozrodczego samic Myszy Ogólnoustrojowa 3000-krotnie wyższa Zaburzenie funkcji rozrodczych
Teratogenność Króliki Ogólnoustrojowa 100-krotnie wyższa Działanie teratogenne
Toksyczność miejscowa (oko) Króliki Miejscowa (do oka) Porównywalna z dawkowaniem u ludzi (5x dziennie przez 28 dni) Brak działania toksycznego miejscowego i ogólnoustrojowego

16

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl