toksyczność reprodukcyjna
Toksyczność reprodukcyjna odnosi się do niepożądanych efektów substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych na funkcje rozrodcze organizmów. Obejmuje zaburzenia płodności u kobiet i mężczyzn, wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu, poród oraz wczesny rozwój potomstwa po urodzeniu.
W medycynie ocena toksyczności reprodukcyjnej stanowi kluczowy element badań przedklinicznych i klinicznych nowych leków. Substancje o potencjale toksyczności reprodukcyjnej klasyfikowane są według kategorii ryzyka dla kobiet ciężarnych (dawniej kategorie FDA: A, B, C, D, X, obecnie zastąpione szczegółowym opisem ryzyka). Toksyczność ta może objawiać się jako działanie teratogenne, embriotoksyczne, fetotoksyczne lub wpływające na laktację.
Mechanizmy toksyczności reprodukcyjnej są zróżnicowane i mogą obejmować: zaburzenia gospodarki hormonalnej (działanie jako dysruptory endokrynne), bezpośrednie uszkodzenie komórek rozrodczych, zaburzenia implantacji zarodka, uszkodzenia DNA, zakłócenia rozwoju narządów płodu czy zmiany epigenetyczne. Szczególne znaczenie kliniczne ma identyfikacja okresów krytycznych rozwoju, w których ekspozycja na dany czynnik niesie największe ryzyko powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kalii chloridum 0,3% + Natrii chloridum 0,9% Kabi (3 mg + 9 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa roztworu do infuzji Kalii chloridum 0,3% + Natrii chloridum 0,9% Kabi nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Produkt zawiera elektrolity w stężeniach: potas (K+) 40 mmol/l, sód (Na+) 154 mmol/l oraz chlorki (Cl-) 194 mmol/l, co odpowiada zawartości 20 mmol, 77 mmol i 97 mmol w 500 ml oraz 40 mmol, 154 mmol i 194 mmol w 1000 ml roztworu. Osmolarność wynosi około 388 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie 4,5-7,0, co czyni preparat odpowiednim do podawania dożylnego. Ze względu na fizjologiczny charakter jonów potasu, sodu i chlorkowych, nie przeprowadzono standardowych badań genotoksyczności, kancerogenności, toksyczności ostrej, przewlekłej ani toksyczności reprodukcyjnej, gdyż nie oczekuje się, aby składniki te wykazywały negatywny wpływ na organizm.
badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, chlorek potasu, chlorek sodu, dysfagia, elektrolit, genotoksyczność, gospodarka wodno-elektrolitowa, homeostaza elektrolitowa, jon chlorkowy, jon elektrolitowy, jon potasu, jon sodu, kancerogenność, osmolarność, podanie dożylne, potas, roztwór infuzyjny, sód, stężenie elektrolitu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Karwedylol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karwedylol, będący beta-adrenolitykiem, wykazuje ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wskazują na toksyczny wpływ na rozrodczość oraz potencjalne ryzyko dla rozwoju zarodkowo-płodowego, choć teratogenność nie została jednoznacznie potwierdzona. Lek zmniejsza przepływ krwi przez łożysko, co może skutkować poważnymi powikłaniami, takimi jak wewnątrzmaciczna śmierć płodu, porody przedwczesne oraz zaburzenia rozwoju płodu. U płodu i noworodka obserwuje się ryzyko hipoglikemii, bradykardii, niedociśnienia tętniczego, depresji oddechowej oraz hipotermii. W przypadku kontynuacji terapii karwedylolem w ciąży, zaleca się przerwanie leczenia 2-3 dni przed planowanym porodem, a noworodek powinien być monitorowany przez pierwsze 2-3 dni życia.
beta-adrenolityk, bradykardia, choroby układu sercowo-naczyniowego, depresja oddechowa, działanie teratogenne, hipoglikemia, hipotermia, karwedylol, niedociśnienie tętnicze, powikłania krążeniowo-oddechowe, przepływ łożyskowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe płodu, wewnątrzmaciczna śmierć płodu, właściwości lipofilne, zaburzenia płodności, związki lipofilne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sitagliptin Adamed 25 mg
Stosowanie Sitagliptin Adamed (sytagliptyna) u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w okresie ciąży i laktacji, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa. Produkt dostępny jest w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych. Badania na modelach zwierzęcych wykazały potencjalny toksyczny wpływ na reprodukcję przy dużych dawkach, jednak brak jest jednoznacznych danych u ludzi. Z tego powodu Sitagliptin Adamed nie powinien być stosowany w ciąży. Ponadto, brak jest informacji o przenikaniu sytagliptyny do mleka kobiecego, choć badania na zwierzętach potwierdziły obecność substancji w mleku, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku podczas karmienia piersią.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Erlis 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Erlis, wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych, genotoksycznych oraz rakotwórczych przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach na szczurach i myszach nie zaobserwowano działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego nawet przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę, co stanowi szeroki margines bezpieczeństwa w stosunku do standardowej dawki 20 mg u ludzi. Dodatkowo, dawka 30 mg/kg/dobę u szczurów nie wywołała zauważalnych efektów toksycznych w rozwoju przed- i pourodzeniowym, a wartość AUC u ciężarnych szczurów była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi, co potwierdza niskie ryzyko toksyczności reprodukcyjnej.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt niepożądany, genotoksyczność, lek niezwiązany, pole pod krzywą stężenia, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, tadalafil, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zastosowanie kliniczne, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramizek Combi 10 mg + 5 mg
Badania przedkliniczne produktu leczniczego Ramizek Combi, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały brak ostrej toksyczności przy doustnym podaniu u gryzoni i psów. Ramipryl w dawkach tolerowanych do 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp nie wywoływał szkodliwych efektów, choć przy bardzo wysokich dawkach (250 mg/kg/dobę) obserwowano powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp, co odzwierciedla mechanizm działania inhibitora ACE. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ramiprylu u szczurów, królików i małp, jednak dawki ≥50 mg/kg mc./dobę podawane ciężarnym samicom szczurów powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Ramipryl nie wykazywał właściwości mutagennych ani genotoksycznych w różnych systemach badawczych.
amlodypina, aparat przykłębuszkowy, bezylan, działanie teratogenne, elektrolity osocza, genotoksyczność, gęstość nasienia, gryzoń, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, komórki Sertoliego, miedniczka nerkowa, morfologia krwi, mutagenność, płodność, rakotwórczość, ramipryl, spermatyda, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie nerek, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ciloxan 3 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące stosowania cyprofloksacyny w postaci kropli do oczu (Ciloxan 3 mg/ml) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, szczególnie w kontekście miejscowego podania. Badania toksykologiczne na niedojrzałych psach rasy beagle, stosujących lek przez miesiąc, nie wykazały uszkodzeń stawów, co jest istotne w świetle znanego działania artropatycznego chinolonów przy podaniu ogólnoustrojowym. Dodatkowo, analiza kliniczna 634 dzieci leczonych doustnie cyprofloksacyną nie potwierdziła toksyczności układu szkieletowego, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania miejscowego preparatu. Ekspozycja systemowa po podaniu ocznym jest znacznie niższa niż po podaniu doustnym lub dożylnym, co zwiększa margines bezpieczeństwa leku.
artropatia, badanie toksykologiczne, chinolon, cyprofloksacyna, ekspozycja ogólnoustrojowa, embriotoksyczność, monitorowanie radiologiczne, podanie ogólnoustrojowe, potencjał teratogenny, rozwój płodu, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność układu szkieletowego, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Histigen 24 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dichlorowodorku betahistyny, substancji czynnej leku Histigen, wykazały dobrą tolerancję przy długotrwałym podaniu doustnym. Szczury otrzymujące 500 mg/kg przez 18 miesięcy oraz psy podawane 25 mg/kg przez 6 miesięcy nie wykazały toksyczności przewlekłej. W badaniach dożylnych dawki ≥120 mg/kg u psów i pawianów wywołały niekorzystne zmiany w układzie nerwowym, jednak ze względu na doustną drogę podania u ludzi, obserwacje te mają ograniczone znaczenie kliniczne. Ponadto, badania mutagenności nie wykazały potencjału mutagennego, a badania toksyczności przewlekłej u szczurów nie potwierdziły działania rakotwórczego przy dawkach do 500 mg/kg przez 18 miesięcy.
badanie mutagenności, betahistyna, dawka terapeutyczna, dichlorowodorek betahistyny, działanie karcinogenne, efekt toksyczny, ekspozycja, margines bezpieczeństwa, onkogeneza, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność dożylna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Minoxidil Doppelherz dla mężczyzn 50 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa minoksydylu w postaci pianki 50 mg/g (Minoxidil Doppelherz dla mężczyzn) wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego, genotoksycznego oraz rakotwórczego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania farmakologiczne i toksykologiczne po wielokrotnym podaniu nie ujawniły szczególnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach zaobserwowano toksyczne działanie na ciężarne samice oraz ryzyko dla płodu, jednak przy dawkach od 19 do 570-krotnie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi, co wskazuje na niskie prawdopodobieństwo toksycznego wpływu na płód ludzki. W badaniach płodności podawanie minoksydylu w dawkach ≥3 mg/kg m.c./dobę (≥8-krotność ekspozycji u ludzi) doustnie oraz >9 mg/kg m.c. (≥25-krotność ekspozycji u ludzi) podskórnie skutkowało zmniejszeniem liczby zapłodnień, implantacji zarodków i żywych urodzeń.
alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenne, bezpieczeństwo farmakologiczne, butylohydroksytoluen, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, etanol bezwodny, implantacja zarodka, minoksydyl, piana na skórę, płodność, potencjał genotoksyczny, rozwój płodu, substancja pomocnicza, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksykologia reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z liścia babki lancetowatej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg płynny z liścia babki lancetowatej (Plantaginis lanceolatae folii extractum fluidum), obecny m.in. w preparacie Sirupus Plantaginis PLANTAGEN, stanowi 12 g na 100 g produktu, z użyciem 60% etanolu jako ekstrahentu w stosunku 1:2,0, a zawartość etanolu w gotowym preparacie nie przekracza 7% (v/v). Aktualne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego wyciągu są bardzo ograniczone, brak jest kompleksowych badań toksykologicznych, w tym oceny genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej oraz karcynogenności. W związku z tym nie można w pełni ocenić profilu bezpieczeństwa tej substancji, zwłaszcza w kontekście długoterminowego stosowania u ludzi.
babka lancetowata, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekstrahent, ekstrakt z liścia babki lancetowatej, etanol, genotoksyczność, karcenogeneza, potencjał rakotwórczy, surowiec roślinny, syrop z babki lancetowatej, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg płynny z liścia babki lancetowatej, ziołolecznictwo - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroksol APTEO MED 30 mg/5 ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna preparatu Ambroksol APTEO MED, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym toksyczność ostrą, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy oraz wpływ na rozrodczość i rozwój potomstwa. Badania toksyczności nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy dawkach terapeutycznych, a profil bezpieczeństwa substancji był zadowalający. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego, a badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono działania embriotoksycznego, teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność samców i samic.
ambroksol chlorowodorek, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, opóźnienie rozwoju płodu, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Orofar Max 2 mg + 1 mg
Produkt leczniczy Orofar MAX zawiera 2 mg cetylopirydyniowego chlorku oraz 1 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego na pastylkę. W ocenie bezpieczeństwa stosowania brak jest kompleksowych danych przedklinicznych dotyczących jednoczesnego podawania obu substancji czynnych, gdyż dostępne badania dotyczą jedynie osobnej oceny każdego składnika. Badania przedkliniczne nie wykazały potencjału genotoksycznego ani toksycznego działania po podaniu dawek wielokrotnych obu substancji. Nie zaobserwowano istotnych klinicznie nieprawidłowości, które mogłyby wskazywać na ryzyko dla pacjentów stosujących Orofar MAX.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fulvestrant Eugia 250 mg
Fulwestrant Eugia (250 mg/5 mL) jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na udokumentowane działanie teratogenne i embriotoksyczne w badaniach na zwierzętach (szczury, króliki). Lek przenika przez łożysko oraz do mleka samic szczura, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii oraz przez 2 lata po jej zakończeniu. W przypadku potwierdzenia ciąży podczas leczenia fulwestrantem, terapia powinna zostać natychmiast przerwana, a pacjentka skierowana na konsultację położniczą. Karmienie piersią należy definitywnie zakończyć przed rozpoczęciem terapii, aby uniknąć ryzyka ciężkich działań niepożądanych u dziecka.
alkohol benzylowy, ampułko-strzykawka, benzoesan benzylu, bezwzględne przeciwwskazanie, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fulwestrant, konsultacja położnicza, nieprawidłowości płodu, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, skuteczna metoda antykoncepcji, śmiertelność płodów, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie płodu, utrata ciąży - Leksykon substancji czynnych
Gemcytabina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące gemcytabiny wskazują na odwracalne, zależne od dawki i schematu leczenia zaburzenia hematopoezy obserwowane u myszy i psów podczas wielomiesięcznej terapii (do 6 miesięcy). Badania genotoksyczności potwierdziły mutagenne działanie gemcytabiny zarówno in vitro, jak i in vivo (test mikrojądrowy w komórkach szpiku kostnego), jednak brak jest długoterminowych badań oceniających potencjalne działanie rakotwórcze. W zakresie wpływu na płodność, u samców myszy stwierdzono odwracalne zaburzenia spermatogenezy (hipospermatogenezę), natomiast u samic nie zaobserwowano negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, gemcytabina, genotoksyczność, hematopoeza, hipospermatogeneza, mutacja genu, mutagen, płodność męska, rozwój okołourodzeniowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, spermatogeneza, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, zaburzenie hematopoezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flexbumin 200 g/l 200 g/l
Albumina ludzka, będąca głównym składnikiem Flexbumin 200 g/l, jest fizjologicznym białkiem osocza o działaniu identycznym jak endogenna albumina. Badania toksyczności po podaniu jednokrotnym na modelach zwierzęcych nie pozwalają na precyzyjne określenie dawek toksycznych ani śmiertelnych, jednak nie wykazano objawów ostrej toksyczności. Ze względu na powstawanie przeciwciał przeciwko albuminie ludzkiej, standardowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na zwierzętach są metodologicznie niewykonalne.
Dane przedkliniczne nie wykazały działania onkogennego, mutagennego ani genotoksycznego albuminy ludzkiej. Nie stwierdzono również toksycznego wpływu na zarodek, płód ani procesy rozrodcze w badaniach na zwierzętach. Profil bezpieczeństwa Flexbumin 200 g/l jest korzystny, co potwierdza jego fizjologiczny charakter i brak dowodów na toksyczność ostrą, mutagenność, kancerogenność oraz toksyczność reprodukcyjną. Produkt można uznać za bezpieczny w stosowaniu zgodnie z dostępnymi danymi przedklinicznymi.
albumina endogenna, albumina ludzka, albumina osoczowa, bezpieczeństwo przedkliniczne, dawka śmiertelna, dawka toksyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie toksyczne, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, składnik osocza, toksyczność ostra, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cazaprol 5 mg
Przedkliniczne badania cylazaprylu, substancji czynnej leku Cazaprol, nie wykazały istotnych zagrożeń dla podstawowych układów fizjologicznych (sercowo-naczyniowego, nerwowego, oddechowego) ani toksyczności po podaniu wielokrotnym, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego ani klastogennego cylazaprylu, a badania długoterminowe nie wykazały działania rakotwórczego. Wyniki te wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa cylazaprylu w kontekście większości standardowych parametrów toksykologicznych.
aberracja chromosomowa, cylazapryl, działanie rakotwórcze, fetotoksyczność, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, mutacja genowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie, nowotwór, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przepływ łożyskowy, przetrwały przewód tętniczy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ renina-angiotensyna, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon substancji czynnych
Miłorząb – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania wyciągu z liści Ginkgo biloba wskazują na niski profil toksyczności przewlekłej w badaniach na szczurach i psach, gdzie dawki do 500 mg/kg mc. (szczury) i 400 mg/kg mc. (psy) podawane przez 6 miesięcy wykazały brak istotnej toksyczności, z wyjątkiem nieznacznych efektów u psów przy najwyższej dawce, co przekłada się na margines bezpieczeństwa do 16,8 u szczurów i 40,6 u psów. Badania mutagenności dały wyniki mieszane: pozytywny test mutagenności na bakteriach, negatywny test mikrojądrowy u samców myszy oraz dwuznaczny u samic. W testach genotoksyczności u myszy przy dawkach do 2000 mg/kg nie stwierdzono mierzalnego efektu genotoksycznego. Wyniki badań kancerogenności wskazały na występowanie nowotworów gruczołu tarczowego u szczurów i raka wątrobowokomórkowego u myszy, jednak zmiany te uznano za specyficzne dla gryzoni i niezwiązane bezpośrednio z wyciągiem, lecz raczej z indukcją enzymów wątrobowych.
anoftalmia, efekt genotoksyczny, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, kancerogenność, krwotok podskórny, margines bezpieczeństwa, miłorząb japoński, nowotwór gruczołu tarczowego, potencjał mutagenny, profil toksyczności, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, wpływ teratogenny, wyciąg z miłorzębu japońskiego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aphtin 200 mg/g
Analiza danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Aphtin, zawierającego boraks w stężeniu 200 mg/g, wskazuje na istotne ryzyko toksycznego wpływu na układ rozrodczy oraz rozwój płodu. Badania wykazały, że boraks wywiera negatywne działanie na funkcje reprodukcyjne w różnych modelach eksperymentalnych, co sugeruje potencjalne zagrożenie dla zdrowia reprodukcyjnego. Ponadto, substancja ta wykazuje toksyczność rozwojową, mogąc zaburzać prawidłowy rozwój embrionu i płodu, co jest szczególnie istotne w kontekście stosowania u kobiet w wieku rozrodczym oraz w ciąży.
Aphtin, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, boraks, ekspozycja ogólnoustrojowa, funkcja reprodukcyjna, mechanizm molekularny, rozwój płodu, ścieżka molekularna, stosowanie miejscowe w jamie ustnej, substancja czynna, toksyczność boraksu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa płodu, układ rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xevoben 200 mg + 50 mg
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej lewodopy w połączeniu z benserazydem (Xevoben, 200 mg + 50 mg) wykazały zmiany szkieletowe zależne od dawki u szczurów, związane z niezarośniętymi chrząstkami nasadowymi, co sugeruje ryzyko u pacjentów w okresie wzrostu. U psów podawanie dużych dawek preparatu skutkowało wzrostem aktywności enzymów wątrobowych, stłuszczeniem wątroby, wydłużeniem czasu protrombinowego oraz zmniejszeniem tkanek krwiotwórczych w szpiku kostnym, wskazując na potencjalne zaburzenia funkcji wątroby, krzepnięcia i hematopoezy. Test Amesa nie wykazał mutagenności lewodopy i benserazydu, jednak brak jest innych badań genotoksyczności, a także badań rakotwórczości, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa onkogennego leku.
czas protrombinowy, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, genotoksyczność, hematopoeza, lewodopa z benserazydem, rakotwórczość, stłuszczenie wątroby, szpik kostny, test Amesa, tkanka krwiotwórcza, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość mutagenna, zgon wewnątrzmaciczny, zmniejszenie masy płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Adamed 100 mg
Badania przedkliniczne sytagliptyny wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję u ludzi, jednak przy 19-krotnym narażeniu nie zaobserwowano efektów niekorzystnych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy narażeniu >67x, ale brak wpływu przy 58x. U psów przy narażeniu około 23x obserwowano przemijające objawy neurotoksyczne (ataksyja, drżenie, ograniczenie aktywności) oraz miotoksyczność, natomiast przy 6-krotnym narażeniu nie stwierdzono takich efektów. Sytagliptyna nie wykazała genotoksyczności, a w badaniach rakotwórczości u szczurów zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby przy narażeniu >58x, co wiązano z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym; przy 19-krotnym narażeniu nie odnotowano wpływu, co eliminuje istotne ryzyko dla ludzi.
ataksja, badanie przedkliniczne, drżenie mięśniowe, dyspnea, działanie hepatotoksyczne, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, hepatotoksyczność, laktacja, margines bezpieczeństwa, rak wątroby, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ stomatognatyczny, wskaźnik mleko/osocze, wymioty pieniste, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Wasedoc 75 mg
Dabigatran eteksylat, substancja czynna leku Wasedoc (75 mg, kapsułki twarde), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży, zaleca się unikanie zajścia w ciążę podczas terapii oraz stosowanie skutecznych metod antykoncepcji. Produkt nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, co wymaga indywidualnej oceny. W przypadku karmienia piersią brak jest danych dotyczących przenikania dabigatranu do mleka i jego wpływu na niemowlę, dlatego zaleca się przerwanie karmienia podczas leczenia lub rozważenie alternatywnych metod żywienia dziecka.
antykoncepcja, badanie prenatalne i postnatalne, badanie przedkliniczne, dabigatran eteksylat, implantacja zarodka, kapsułka twarda, kobieta w wieku rozrodczym, metoda antykoncepcji, płodność, poronienie przedimplantacyjne, przenikanie leku do mleka, śmiertelność płodowa, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, Wasedoc - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazole Kabi 2 mg/ml
Badania przedkliniczne flukonazolu wykazały brak potencjału rakotwórczego w długoterminowych testach na myszach i szczurach przy dawkach doustnych 2,5, 5 i 10 mg/kg mc/dobę, co stanowi 2-7-krotność dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Wyjątkiem było zwiększone występowanie gruczolaków wątroby u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc/dobę. Kompleksowa ocena mutagenności, obejmująca testy in vitro i in vivo (m.in. testy na Salmonella typhimurium, komórkach L5178Y oraz badania cytogenetyczne na limfocytach ludzkich i komórkach szpiku myszy), nie wykazała działania mutagennego flukonazolu, nawet przy stężeniu 1000 µg/ml.
działanie teratogenne, ekspozycja leku, estrogen, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątroby, kostnienie twarzoczaszki, limfocyt, mutacja chromosomalna, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przedłużony poród, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, test cytogenetyczny, toksyczność reprodukcyjna, układ kielichowo-miedniczkowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Moxifloxacin Accord 400 mg
Moksyfloksacyna, fluorochinolon, jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży ze względu na brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo oraz potencjalne ryzyko uszkodzenia chrząstek stawowych płodu, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych. W trakcie terapii należy stosować skuteczną antykoncepcję, a w przypadku planowania ciąży rozważyć alternatywne antybiotyki o lepszym profilu bezpieczeństwa. W przypadku nieplanowanego zajścia w ciążę podczas leczenia moksyfloksacyną konieczna jest natychmiastowa konsultacja lekarska celem oceny ryzyka i dalszego postępowania. Dane dotyczące wpływu na płodność są bardziej optymistyczne – badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze, a brak jest dowodów na obniżenie potencjału rozrodczego u ludzi.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – PoltechRBC 13,4 mg
Ocena bezpieczeństwa erytrocytów znakowanych technetem przy użyciu preparatu PoltechRBC opiera się głównie na danych literaturowych dotyczących toksyczności składników, tj. jonu nadtechnecjanowego oraz soli cyny (cyny (II) chlorek dwuwodny 4,3 mg). Toksyczność ogólnoustrojowa obserwowana była jedynie po podaniu parenteralnym dawek znacznie przekraczających dawki diagnostyczne, co pozwala określić indeks terapeutyczny na poziomie ≥150, wskazujący na szeroki margines bezpieczeństwa. Badania na modelu szczurzym, przy dawkach 50-100 razy większych niż stosowane u ludzi, nie wykazały istotnych zmian patologicznych zarówno makroskopowych, jak i mikroskopowych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu przy odpowiednim dawkowaniu. W literaturze odnotowano słabe właściwości mutagenne soli cyny, jednak ich kliniczne znaczenie pozostaje niejasne i wymaga dalszych badań.
badanie makroskopowe, badanie mikroskopowe, chlorek cyny dwuwodny, diagnostyka medyczna, erytrocyty znakowane technetem, funkcje reprodukcyjne, indeks terapeutyczny, jon nadtechnecjanowy, karcinogenność, potencjał karcinogenny, sól cyny, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxyduo 10 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu Oxyduo, zawierającego oksykodon chlorowodorek i nalokson chlorowodorek, nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego, teratogennego ani genotoksycznego przy dawkach terapeutycznych. Oksykodon w dawkach do 8 mg/kg mc. u szczurów i do 125 mg/kg mc. u królików nie indukował wad rozwojowych, choć przy najwyższej dawce odnotowano zwiększoną częstość występowania 27-go kręgu podkrzyżowego i dodatkowej pary żeber. W badaniach rozwojowych u szczurów dawka NOAEL wyniosła 2 mg/kg mc., a przy dawce 6 mg/kg mc. obserwowano zmniejszenie masy ciała potomstwa, powiązane z obniżoną masą ciała i spożyciem pokarmu przez ciężarne samice. Nalokson w dużych dawkach (do 800 mg/kg/dobę) nie wykazał działania teratogennego, choć przy toksycznych dawkach u ciężarnych szczurów zwiększał śmiertelność noworodków, bez wpływu na rozwój i zachowanie przeżyłych osobników.
badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, dodatkowa para żeber, działanie teratogenne, efekt niepożądany, kręg podkrzyżowy, mutagenność, NOAEL, oksykodon z naloksonem, potencjał klastogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, rozwój zarodkowy, ryzyko toksyczne, śmiertelność noworodkowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, uszkodzenie chromosomowe, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranigast Fast 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ranitydyny obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksyczności oraz karcynogenności, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Substancja nie wywoływała negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy, nawet przy długotrwałej ekspozycji w dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały potencjału rakotwórczego ranitydyny.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne, badania karcynogenności, badania toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, ranitydyna, rozwój zarodkowo-płodowy, testy in vitro, testy in vivo, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pregabalin Aurovitas 300 mg
Pregabalin Aurovitas, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne. Badania przedkliniczne wykazały toksyczny wpływ pregabaliny na rozród u zwierząt oraz jej przenikanie przez łożysko, co sugeruje możliwe ryzyko dla płodu u ludzi. Dane z dużego badania obserwacyjnego obejmującego ponad 2700 ciąż z ekspozycją na pregabalinę w pierwszym trymestrze wskazują na zwiększone ryzyko ciężkich wad wrodzonych (5,9% vs 4,1% w populacji kontrolnej), ze skorygowanym współczynnikiem zapadalności 1,14 (95% CI: 0,96-1,35). Szczególnie podwyższone ryzyko dotyczy wad układu nerwowego, oka, rozszczepów ustno-twarzowych oraz wad układu moczowo-płciowego, choć liczebność tych zdarzeń była niewielka, co ogranicza możliwość wyciągania jednoznacznych wniosków przyczynowo-skutkowych.
badanie przedkliniczne, ciężka wada wrodzona, ekspozycja na lek, farmakokinetyka, laktacja, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, mleko ludzkie, pierwszy trymestr ciąży, pregabalina, przenikanie przez łożysko, rozszczep ustno-twarzowy, ruchliwość plemników, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa oka, wada rozwojowa układu moczowo-płciowego, wada rozwojowa układu nerwowego, wiek rozrodczy - Leksykon substancji czynnych
Loperamid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne loperamidu wykazały jego niską toksyczność ostrą i przewlekłą, z dawkami letalnymi LD50 wynoszącymi odpowiednio 185 mg/kg u szczurów, 105 mg/kg u myszy oraz 41,5 mg/kg u świnek morskich. Długoterminowe badania na psach (do 12 miesięcy) i szczurach (do 18 miesięcy) nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, poza niewielkimi zmianami masy ciała i spożycia pokarmu. Wartości NOAEL/NTEL dla psów wynosiły od 0,3 do 1,25 mg/kg/dobę (0,5-8-krotność maksymalnej dawki u człowieka), a dla szczurów od 2,5 do 10 mg/kg/dobę (1,3-60-krotność MHUL). Loperamid nie wykazuje działania genotoksycznego ani rakotwórczego, nawet przy dawkach do 100-krotnie przekraczających maksymalną dawkę u ludzi. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój płodu przy dawkach do około 10 mg/kg (około 5-krotność MHUL), natomiast bardzo wysokie dawki (40 mg/kg, 20-240-krotność MHUL) powodowały toksyczność matczyną, zaburzenia płodności i zmniejszenie przeżycia płodu.
arytmia, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka letalna, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, karcinogeneza, loperamid, NOAEL, NTEL, płodność, potencjał rakotwórczy, przedawkowanie, przepływ jonów potasowych, przepływ jonów sodowych, rakotwórczość, stężenie terapeutyczne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lozap 50 50 mg
Przedkliniczne badania losartanu potasowego, substancji czynnej produktu Lozap 50, wykazały brak genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leku pod względem mutagenności i karcynogenności. Farmakologicznie losartan działa jako selektywny antagonista receptora angiotensyny II, co tłumaczy jego efekty hipotensyjne. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu zaobserwowano zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu, a także wzrost stężenia azotu mocznikowego i sporadyczne podwyższenie kreatyniny w surowicy. Dodatkowo odnotowano zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych oraz uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, takie jak owrzodzenia, nadżerki i krwawienia, co jest typowe dla leków działających na układ renina-angiotensyna.
aberracja chromosomowa, antagonista receptora angiotensyny II, azot mocznikowy, błona śluzowa, działanie hipotensyjne, działanie karcynogenne, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, krwinka czerwona, losartan potasowy, malformacja płodu, mutacja genowa, nadżerka, nerki płodu, obumarcie płodu, owrzodzenie, parametr fizjologiczny, potencjał rakotwórczy, regulacja ciśnienia krwi, rozwój płodu, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Rennie Fruit 680 mg + 80 mg
Produkt leczniczy Rennie Fruit, zawierający 680 mg węglanu wapnia (272 mg wapnia) oraz 80 mg węglanu magnezu ciężkiego (20 mg magnezu) na tabletkę, może być stosowany u kobiet w ciąży i karmiących piersią pod warunkiem ścisłego przestrzegania zaleceń dawkowania. Badania na zwierzętach nie wykazały toksyczności reprodukcyjnej ani zwiększonego ryzyka wad wrodzonych. Długotrwałe stosowanie węglanu wapnia i magnezu w ciąży nie wpływa negatywnie na rozwój płodu. Zaleca się nie przekraczać maksymalnej dawki dobowej oraz nie stosować leku dłużej niż 2 tygodnie. W okresie ciąży należy unikać nadmiernego spożycia mleka i produktów mlecznych, aby zapobiec nadmiernemu przyjmowaniu wapnia.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Hedecton 700 mg/100 ml
Ocena bezpieczeństwa stosowania leku Hedecton (700 mg/100 ml, syrop), zawierającego suchy wyciąg z liści bluszczu pospolitego (Hedera helix L.), w okresie ciąży i laktacji jest ograniczona ze względu na brak wystarczających danych klinicznych oraz niejednoznaczne wyniki badań toksyczności reprodukcyjnej na modelach zwierzęcych. W związku z tym stosowanie preparatu w ciąży jest przeciwwskazane, a lekarz powinien zalecić alternatywne metody leczenia o lepiej udokumentowanym profilu bezpieczeństwa. Podobnie, brak danych dotyczących przenikania składników aktywnych do mleka kobiecego uniemożliwia wykluczenie ryzyka dla dziecka karmionego piersią, co skutkuje przeciwwskazaniem do stosowania Hedectonu w okresie laktacji lub koniecznością przerwania karmienia podczas terapii.
antykoncepcja, Hedecton, Hedera helix, karmienie piersią, korzyść terapeutyczna, mleko kobiece, plany prokreacyjne, płodność, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa leku, przeciwwskazanie w laktacji, suchy wyciąg z bluszczu pospolitego, toksyczność reprodukcyjna, wiek reprodukcyjny, wywiad ciążowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jansitin 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny, substancji czynnej leku Jansitin, wykazały toksyczność narządową ograniczoną do dawek znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi. W badaniach na gryzoniach toksyczne efekty na wątrobę i nerki pojawiały się przy narażeniu >58-krotnym, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie obserwowano zmian, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono zmiany w obrębie siekaczy przy narażeniu >67-krotnym, a u psów objawy toksycznego uszkodzenia nerwów i niewielkie zwyrodnienia mięśni szkieletowych przy narażeniu około 23-krotnym, bez efektów przy 6-krotnym narażeniu. Badania genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak działania mutagennego i rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów zwiększona częstość guzów wątroby była powiązana z przewlekłą hepatotoksycznością przy dawkach >58-krotnych, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (19-krotność ekspozycji klinicznej).
Ocena wpływu na reprodukcję wykazała brak negatywnego oddziaływania na płodność samic i samców szczurów oraz brak działań teratogennych przy ekspozycji terapeutycznej. Niewielkie zwiększenie częstości zniekształceń żeber u płodów szczurów obserwowano przy narażeniu >29-krotnym, a u królików toksyczny wpływ na organizm matki przy podobnym poziomie ekspozycji, jednak szeroki margines bezpieczeństwa eliminuje kliniczne ryzyko dla ludzi. Istotnym aspektem jest wysokie przenikanie sytagliptyny do mleka samic szczurów (stosunek stężenia mleko:osocze 4:1), co wymaga uwagi w kontekście stosowania u kobiet karmiących. Podsumowując, sytagliptyna charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa z niskim ryzykiem poważnych działań niepożądanych przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych.
ataksja, działanie hepatotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, gruczolak i rak wątroby, hepatotoksyczność i nefrotoksyczność, karcynogenność, margines bezpieczeństwa, mięsień szkieletowy, narażenie ustrojowe, płodność, potencjał karcynogenny, przenikanie do mleka, ślinienie, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, zniekształcenie żeber płodu, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bunorfin 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa buprenorfiny, obejmujące standardowe testy farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczności oraz karcynogenności, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego potencjału substancji, a badania karcynogenności nie wskazały na ryzyko rozwoju nowotworów. W badaniach toksykologicznych po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono specyficznych działań niepożądanych, co sugeruje akceptowalny profil bezpieczeństwa buprenorfiny w warunkach przedklinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crusia 80 mg/0,8 ml (8000 j.m.)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej, substancji czynnej leku Crusia, obejmowały szeroki zakres testów toksykologicznych, mutagennych oraz oceny wpływu na rozrodczość na modelach zwierzęcych. W badaniach toksyczności podostrej (13 tygodni) i przewlekłej (26 tygodni) podawano dawki odpowiednio 15 mg/kg/dobę (szczury, psy) oraz 10 mg/kg/dobę (szczury, małpy) drogą podskórną i dożylną, nie obserwując działań niepożądanych poza spodziewanym efektem przeciwzakrzepowym. Testy mutagenności in vitro (Test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka myszy, test aberracji chromosomalnej limfocytów ludzkich) oraz klastogenności in vivo (test aberracji chromosomalnej komórek szpiku kostnego szczura) nie wykazały aktywności genotoksycznej enoksaparyny sodowej.
aberracja chromosomalna limfocytów, aberracja chromosomalna szpiku kostnego, aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, badanie toksykologiczne, dawkowanie leku, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, potencjał genotoksyczny, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka, toksyczność ogólna, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Transtec 52,5 mcg/h 52,5 mcg/h (30 mg)
System transdermalny Transtec zawiera 30 mg buprenorfiny i uwalnia 52,5 mcg substancji czynnej na godzinę przez 96 godzin. Dane kliniczne dotyczące stosowania buprenorfiny w ciąży są niewystarczające, jednak badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję. Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie wysokich dawek w ostatnim trymestrze, które może prowadzić do zahamowania czynności ośrodka oddechowego noworodka oraz rozwoju zespołu abstynencyjnego u noworodka, objawiającego się drażliwością, drżeniami i zaburzeniami oddechowymi. W związku z tym stosowanie Transtecu w ciąży jest przeciwwskazane, a pacjentki powinny być poinformowane o konieczności przerwania terapii w przypadku ciąży lub planowania poczęcia.
badania farmakokinetyczne, buprenorfina, depresja oddechowa noworodka, drżenie, hamowanie laktacji, płodność, przeciwwskazanie, przenikanie do mleka kobiecego, system transdermalny, toksyczność reprodukcyjna, Transtec, trudności w karmieniu, wpływ na płodność, zaburzenia oddechowe, zespół abstynencyjny noworodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sylimarol Vita 80 –
Produkt leczniczy Sylimarol Vita 80, zawierający 114,3 mg wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego (Silybi mariani fructus extractum siccum) oraz kompleks witamin z grupy B (B1, B2, B6, PP) i pantetonian wapnia, nie posiada w swojej charakterystyce produktu leczniczego szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest wyników badań toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój. Taki stan może wynikać z faktu, że składniki preparatu są substancjami o dobrze poznanym profilu bezpieczeństwa, stosowanymi w lecznictwie od wielu lat, co zgodnie z wytycznymi rejestracyjnymi nie zawsze wymaga pełnego zakresu badań przedklinicznych.
benzoesan sodu, ekstrakt z ostropestu plamistego, genotoksyczność, laktoza, nadwrażliwość na benzoesan, nietolerancja cukrów, pantetonian wapnia, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, witaminy z grupy B, wyciąg z ostropestu plamistego - Leksykon substancji czynnych
Ikodekstryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ikodekstryna, aktywny składnik roztworu do dializy otrzewnowej EXTRANEAL o stężeniu 7,5% m/v (75 g/l), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. W badaniach toksyczności ostrej na myszach i szczurach, podawana dożylnie i dootrzewnowo w dawkach do 2000 mg/kg m.c., nie wykazała działania toksycznego. W 28-dniowych badaniach podostrych na szczurach i psach, przy dootrzewnowym podawaniu 20% roztworu dwa razy dziennie, nie stwierdzono uszkodzeń tkanek ani narządów docelowych, jedynie obserwowano wpływ na równowagę płynową, zgodny z mechanizmem działania osmotycznego. Badania mutagenności in vitro i in vivo dały wyniki negatywne, a ocena potencjału rakotwórczego, mimo braku pełnych badań, wskazuje na niskie ryzyko ze względu na budowę chemiczną, brak aktywności farmakologicznej poza działaniem osmotycznym oraz brak toksyczności podostrej.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, biokompatybilność, dializa otrzewnowa, droga dootrzewnowa, droga dożylna, działanie osmotyczne, działanie rakotwórcze, ikodekstryna, osmolalność, osmolarność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, roztwór do dializy otrzewnowej, roztwór Extraneal, sodu mleczan, środek osmotyczny, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biofibrat 267 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne fenofibratu, substancji czynnej Biofibrat 267 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. W badaniach przewlekłych nie stwierdzono toksyczności specyficznej, a toksyczne efekty na mięśnie szkieletowe (włókna typu I) oraz mięsień sercowy pojawiały się jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalną dawkę zalecaną u ludzi (odpowiednio do 17-krotności dawki 30 mg/kg i 3-krotności dawki). U psów obserwowano odwracalne zmiany w przewodzie pokarmowym przy dawkach do 5-krotności maksymalnej dawki ludzkiej. Fenofibrat nie wykazywał działania mutagennego ani teratogennego, a obserwowane nowotwory wątroby u gryzoni były związane z proliferacją peroksysomów, mechanizmem specyficznym dla tych gatunków i nieistotnym klinicznie dla ludzi.
działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, fenofibrat, hypospermia, indeks terapeutyczny, kwas fenofibrynowy, mięsień sercowy, mięsień szkieletowy, nadżerka przewodu pokarmowego, niedokrwistość, nowotwór wątroby, owrzodzenie, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, proliferacja peroksysomów, przewód pokarmowy, toksyczność narządowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wakuolizacja jąder, włókno mięśniowe typu I, zmiana degeneracyjna