Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Erlis 20 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Erlis

Tadalafil, substancja czynna leku Erlis, została poddana szeregowi badań przedklinicznych w celu ustalenia profilu bezpieczeństwa przed wprowadzeniem do badań klinicznych i ostatecznie do praktyki medycznej. Zebrane dane niekliniczne pochodzące z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na reprodukcję nie wykazały istnienia szczególnego zagrożenia dla człowieka.¹

Toksyczność reprodukcyjna

W przedklinicznych badaniach dotyczących toksyczności reprodukcyjnej przeprowadzonych na szczurach i myszach, nie zaobserwowano działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego tadalafilu podawanego w dawkach sięgających nawet 1000 mg/kg na dobę. Ta dawka znacznie przekracza dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w tym zakresie.²

W badaniach rozwoju przedurodzeniowego i pourodzeniowego u szczurów, dawka 30 mg/kg na dobę została określona jako dawka nie powodująca zauważalnych efektów toksycznych. Warto podkreślić, że u ciężarnych samic szczura wartość AUC (pole pod krzywą stężenia w czasie) wyliczona dla niezwiązanego leku była około 18 razy większa niż wartość AUC obserwowana u ludzi po przyjęciu standardowej dawki 20 mg, co dodatkowo potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa.³

Wpływ na płodność

W badaniach oceniających potencjalny wpływ tadalafilu na płodność, nie stwierdzono żadnych zaburzeń płodności zarówno u samców, jak i samic szczurów, co wskazuje na brak negatywnego wpływu substancji na funkcje rozrodcze u tego gatunku.⁴

Jednakże w długoterminowych badaniach na psach otrzymujących tadalafil codziennie przez okres od 6 do 12 miesięcy w dawkach 25 mg/kg na dobę i większych, zaobserwowano zjawisko zaniku nabłonka kanalików nasiennych, co u niektórych zwierząt prowadziło do zmniejszenia spermatogenezy. Należy podkreślić, że dawkowanie w tych badaniach powodowało ekspozycję na lek co najmniej trzykrotnie większą (w zakresie od 3,7 do 18,6 razy) niż obserwowana u ludzi po przyjęciu jednorazowej dawki 20 mg.⁵

Podsumowanie badań przedklinicznych

Całościowa ocena danych uzyskanych z badań przedklinicznych wskazuje, że tadalafil charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w odniesieniu do potencjalnej toksyczności ogólnoustrojowej, wpływu na rozrodczość oraz potencjału genotoksycznego i rakotwórczego. Efekty niepożądane obserwowane u zwierząt występowały przy poziomach ekspozycji znacznie przekraczających maksymalne poziomy ekspozycji u ludzi, co sugeruje ograniczoną istotność tych obserwacji dla zastosowania klinicznego leku Erlis w dawce 20 mg u pacjentów.

Należy jednak zwrócić uwagę na fakt, że u psów przy długotrwałej ekspozycji na wysokie dawki tadalafilu obserwowano zmiany w nabłonku kanalików nasiennych, które mogą mieć potencjalny wpływ na spermatogenezę. Jednakże obserwacje te miały miejsce przy znacznie wyższych poziomach ekspozycji niż stosowane terapeutycznie u ludzi, co zmniejsza ich znaczenie kliniczne przy zalecanym dawkowaniu leku Erlis.⁶