Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Biofibrat 267 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne fenofibratu, substancji czynnej Biofibrat 267 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. W badaniach przewlekłych nie stwierdzono toksyczności specyficznej, a toksyczne efekty na mięśnie szkieletowe (włókna typu I) oraz mięsień sercowy pojawiały się jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalną dawkę zalecaną u ludzi (odpowiednio do 17-krotności dawki 30 mg/kg i 3-krotności dawki). U psów obserwowano odwracalne zmiany w przewodzie pokarmowym przy dawkach do 5-krotności maksymalnej dawki ludzkiej. Fenofibrat nie wykazywał działania mutagennego ani teratogennego, a obserwowane nowotwory wątroby u gryzoni były związane z proliferacją peroksysomów, mechanizmem specyficznym dla tych gatunków i nieistotnym klinicznie dla ludzi.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Biofibrat
W badaniach nad bezpieczeństwem przedklinicznym fenofibratu, substancji czynnej preparatu Biofibrat 267 mg, oceniono szereg istotnych parametrów wskazujących na profil toksykologiczny oraz potencjalne działania niepożądane. Wyniki tych badań dostarczają ważnych informacji wspomagających bezpieczne stosowanie leku w praktyce klinicznej.1
Toksyczność przewlekła
Badania toksyczności przewlekłej nie wykazały toksyczności specyficznej związanej z fenofibratem. Jest to istotna informacja wskazująca na ogólnie dobry profil bezpieczeństwa substancji przy długotrwałym stosowaniu.2
Toksyczność narządowa w badaniach nieklinicznych
W trzymiesięcznym badaniu nieklinicznym, w którym szczurom podawano doustnie kwas fenofibrynowy (aktywny metabolit fenofibratu), zaobserwowano specyficzne działania toksyczne, zależne od dawki:
- Toksyczne działanie na mięśnie szkieletowe – szczególnie na włókna mięśniowe typu I, charakteryzujące się wolnym metabolizmem oksydacyjnym3
- Zmiany degeneracyjne w mięśniu sercowym4
- Niedokrwistość oraz zmniejszenie masy ciała5
Co istotne, toksyczne działanie na mięśnie szkieletowe nie występowało przy dawkach do 30 mg/kg, co stanowi około 17-krotność maksymalnej dawki zalecanej u ludzi. Podobnie, nie odnotowano działania toksycznego na mięsień sercowy przy dawce około 3 razy większej od maksymalnej dawki zalecanej dla ludzi.6
U psów leczonych fenofibratem przez 3 miesiące wystąpiły odwracalne owrzodzenia i nadżerki w przewodzie pokarmowym. Warto podkreślić, że w trakcie badania nie odnotowano zmian w przewodzie pokarmowym przy dawce około 5 razy większej od dawki maksymalnej zalecanej dla ludzi.7
Potencjał mutagenny
Szczegółowe badania mutagenności fenofibratu dały negatywne wyniki, co potwierdza brak potencjału mutagennego substancji czynnej.8
Potencjał kancerogenny
U myszy i szczurów po zastosowaniu dużych dawek fenofibratu zaobserwowano nowotwory wątroby. Istotnym jest fakt, że zmiany te były spowodowane proliferacją peroksysomów – mechanizmem specyficznym dla małych gryzoni, który nie występuje u innych gatunków zwierząt, w tym u ludzi. Ta obserwacja potwierdza, że zidentyfikowany efekt kancerogenny nie ma wpływu na bezpieczeństwo stosowania fenofibratu w dawkach terapeutycznych u ludzi.9
Toksyczność reprodukcyjna
Badania na myszach, szczurach i królikach nie wykazały żadnego działania teratogennego fenofibratu. Obserwowano natomiast:
- Działanie embriotoksyczne, które występowało po dawce równoważnej z toksyczną dla matki10
- Przedłużenie okresu ciąży oraz trudności podczas porodu po podaniu dużych dawek11
W badaniach toksyczności kwasu fenofibrynowego u młodych psów zaobserwowano odwracalną hypospermię, wakuolizację jąder oraz niedojrzałość jajników przy podawaniu dawek wielokrotnych. Pomimo tych obserwacji, w badaniach nieklinicznych z fenofibratem nie wykazano wpływu na płodność, co stanowi istotną informację dotyczącą bezpieczeństwa reprodukcyjnego.12
Charakterystyka przedklinicznego profilu bezpieczeństwa
Dane przedkliniczne dotyczące fenofibratu wskazują na dobrą tolerancję substancji przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Obserwowane efekty toksyczne występowały głównie przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi, co potwierdza szeroki indeks terapeutyczny leku. Szczególnie istotny jest brak potencjału mutagennego oraz teratogennego, a także potwierdzenie, że efekty kancerogenne obserwowane u gryzoni nie mają przełożenia na bezpieczeństwo stosowania leku u ludzi.13
| Badany parametr | Gatunek zwierzęcia | Obserwacje | Dawka bezpieczna (w stosunku do maksymalnej dawki u ludzi) |
|---|---|---|---|
| Toksyczność mięśni szkieletowych | Szczury | Działanie na włókna mięśniowe typu I | Do 17-krotności (30 mg/kg) |
| Toksyczność sercowa | Szczury | Zmiany degeneracyjne mięśnia sercowego | Do 3-krotności |
| Toksyczność przewodu pokarmowego | Psy | Odwracalne owrzodzenia i nadżerki | Do 5-krotności |
| Mutagenność | Różne modele | Brak działania mutagennego | Nie dotyczy |
| Kancerogenność | Myszy, szczury | Nowotwory wątroby (specyficzne dla gryzoni) | Efekt niereleantny dla ludzi |
| Teratogenność | Myszy, szczury, króliki | Brak działania teratogennego | Nie dotyczy |
| Płodność | Różne modele | Brak wpływu na płodność | Nie dotyczy |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania