toksyczność reprodukcyjna
Toksyczność reprodukcyjna odnosi się do niepożądanych efektów substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych na funkcje rozrodcze organizmów. Obejmuje zaburzenia płodności u kobiet i mężczyzn, wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu, poród oraz wczesny rozwój potomstwa po urodzeniu.
W medycynie ocena toksyczności reprodukcyjnej stanowi kluczowy element badań przedklinicznych i klinicznych nowych leków. Substancje o potencjale toksyczności reprodukcyjnej klasyfikowane są według kategorii ryzyka dla kobiet ciężarnych (dawniej kategorie FDA: A, B, C, D, X, obecnie zastąpione szczegółowym opisem ryzyka). Toksyczność ta może objawiać się jako działanie teratogenne, embriotoksyczne, fetotoksyczne lub wpływające na laktację.
Mechanizmy toksyczności reprodukcyjnej są zróżnicowane i mogą obejmować: zaburzenia gospodarki hormonalnej (działanie jako dysruptory endokrynne), bezpośrednie uszkodzenie komórek rozrodczych, zaburzenia implantacji zarodka, uszkodzenia DNA, zakłócenia rozwoju narządów płodu czy zmiany epigenetyczne. Szczególne znaczenie kliniczne ma identyfikacja okresów krytycznych rozwoju, w których ekspozycja na dany czynnik niesie największe ryzyko powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dicloberl 75 mg/3 ml 75 mg/3 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku sodowego w leku Dicloberl 75 mg/3 ml wykazały brak genotoksyczności i działania rakotwórczego. Główne działania toksyczne dotyczyły przewodu pokarmowego, manifestujące się uszkodzeniem błony śluzowej i owrzodzeniami, co jest zgodne z profilem NLPZ. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach zaobserwowano zależne od dawki nasilenie zwężenia naczyń wieńcowych, wskazujące na potencjalne ryzyko sercowo-naczyniowe przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek diklofenaku. Wpływ na procesy reprodukcyjne obejmował hamowanie owulacji u królików, zaburzenia implantacji zarodka i wczesnego rozwoju embrionalnego u szczurów oraz wydłużenie ciąży i porodu.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, Dicloberl, diklofenak sodowy, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, implantacja zarodka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie, owulacja, rozwój embrionalny, rozwój postnatalny, ryzyko sercowo-naczyniowe, śmierć płodu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie błony śluzowej, zmiana zakrzepowa, zwężenie naczyń wieńcowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neupogen 960 mcg/ml (48 mln j.m./0,5 ml)
Przedkliniczne badania toksyczności filgrastymu (Neupogen) wykazały, że długotrwałe podawanie leku prowadzi do zwiększenia liczby leukocytów, rozrostu elementów krwiotwórczych szpiku, powstawania ziarnistości pozaszpikowej oraz powiększenia śledziony, co jest zgodne z farmakologicznym mechanizmem działania czynnika wzrostu. Wszystkie zmiany były odwracalne po zaprzestaniu terapii, co wskazuje na brak trwałych skutków ubocznych. W badaniach rozrodczości i teratogenności u królików dawka toksyczna wyniosła 80 μg/kg mc./dobę, powodując toksyczność u samic, zwiększoną częstość poronień, zmniejszenie masy płodów oraz wielkości miotu. Wady rozwojowe obserwowano przy dawce 100 μg/kg mc./dobę, co odpowiada narażeniu 50-90-krotnie wyższemu niż dawka kliniczna 5 μg/kg mc./dobę. NOAEL dla toksyczności zarodkowo-płodowej ustalono na poziomie 10 μg/kg mc./dobę (3-5-krotne narażenie kliniczne).
filgrastym, funkcje rozrodcze, hematopoeza, hematopoeza pozaszpikowa, krwinki białe, mechanizm działania filgrastymu, narażenie ogólnoustrojowe, neutrofil, organogeneza, poronienie poimplantacyjne, poziom dawkowania bez obserwowanego działania szkodliwego, różnicowanie cech zewnętrznych, samoistne poronienie, splenomegalia, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wady rozwojowe płodu, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, ziarnistość pozaszpikowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pragiola 225 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Pragiola, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności wielokrotnej u szczurów i małp zaobserwowano efekty na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak zmniejszenie aktywności, nadmierna aktywność oraz ataksja, zgodne z farmakologicznym profilem działania. Długoterminowa ekspozycja na dawki ≥5-krotnie przekraczające maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę) wiązała się z zanikiem siatkówki u starszych szczurów albinotycznych. Badania teratogenności i genotoksyczności nie wykazały działania teratogennego ani genotoksycznego pregabaliny, a toksyczność względem płodów i płodność były zaburzone jedynie przy dawkach znacznie przekraczających wartości terapeutyczne, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa dla populacji ludzkiej.
ataksja, badanie farmakologiczne, bruksizm, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, komórka śródbłonka, naczyniakomięsak krwionośny, nadpobudliwość psychoruchowa, narząd rozrodczy, ośrodkowy układ nerwowy, parametr nasienia, płytka krwi, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, pregabalina, proces zwyrodnieniowy, proliferacja komórek śródbłonka, test genotoksyczności, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kwetaplex 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny (substancji czynnej leku Kwetaplex) obejmowały szeroki zakres testów genotoksyczności in vitro i in vivo, które nie wykazały potencjału genotoksycznego substancji. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany narządowe przy dawkach klinicznie istotnych, m.in. u szczurów odkładanie pigmentu w tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię pęcherzyków tarczycy, obniżenie stężenia trójjodotyroniny (T₃) w osoczu, zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, a u psów zmętnienie soczewki i zaćmę. Zmiany te nie zostały potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi, co podkreśla konieczność ostrożnej interpretacji wyników przedklinicznych w kontekście terapii pacjentów. Badania embriotoksyczności na królikach wykazały zwiększoną częstość zgięcia nadgarstka i stawu skokowego u płodów przy ekspozycji na dawki kwetiapiny zbliżone lub nieco wyższe niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi, powiązane z działaniami niepożądanymi u samic, takimi jak zmniejszenie przyrostu masy ciała. W badaniach płodności szczurów odnotowano nieznaczne obniżenie płodności samców, zmniejszenie liczby ciąż rzekomych, przedłużający się diestrus, zwiększone odstępy między kopulacjami oraz obniżoną liczbę ciąż, co wiązało się z podwyższonym stężeniem prolaktyny. Ze względu na różnice gatunkowe w hormonalnej regulacji rozrodu, mechanizmy te nie mają bezpośredniego przełożenia na ludzi. Decyzja o stosowaniu kwetiapiny powinna opierać się na indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka, uwzględniającej powyższe dane przedkliniczne.
badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, ciąża rzekoma, dawka terapeutyczna, diestrus, działanie niepożądane, embriotoksyczność, genotoksyczność kwetiapiny, hemoglobina, hipertrofia pęcherzyków tarczycy, kontrola hormonalna, krwinki białe, krwinki czerwone, kwetiapina, pigmentacja tarczycy, płodność, prolaktyna, toksyczność reprodukcyjna, trójjodotyronina, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon substancji czynnych
Lactobacillus acidophilus – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Trilac zawiera szczep Lactobacillus acidophilus (La-5) stanowiący 37,5% składu bakteryjnego, co odpowiada 0,6 x 10⁹ CFU na kapsułkę (przy całkowitej liczbie 1,6 x 10⁹ CFU bakterii kwasu mlekowego). W dokumentacji brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego szczepu oraz całego preparatu. Nie przeprowadzono badań oceniających toksyczność ostrą, podprzewlekłą i przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, wpływ na płodność, toksyczność reprodukcyjną i rozwojową ani interakcje na poziomie przedklinicznym. Pozostałe bakterie w Trilac to Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus (25,0%) oraz Bifidobacterium animalis subsp. lactis (37,5%).
bakterie kwasu mlekowego, Bifidobacterium animalis, działania niepożądane, genotoksyczność, jednostki tworzące kolonie, kapsułka twarda, Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus delbrueckii, oporność na antybiotyki, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, szczep lactobacillus acidophilus, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, translokacja bakterii - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Clensia –
Produkt leczniczy Clensia, zawierający makrogol 4000 (52,5 g w saszetce A) oraz elektrolity (sód 168,6 mmol/l, siarczany 52,8 mmol/l, chlorki 34,9 mmol/l, potas 11,2 mmol/l, cytryniany 21,1 mmol/l), wykazuje niską ogólnoustrojową ekspozycję ze względu na ograniczone wchłanianie z przewodu pokarmowego. Dane kliniczne, obejmujące mniej niż 300 przypadków ciąż, nie wskazują na toksyczny wpływ na reprodukcję ani na rozwój płodu, co pozwala na stosowanie preparatu u kobiet ciężarnych w razie konieczności medycznej. W okresie laktacji brak jest szczegółowych danych, jednak niska absorpcja makrogolu 4000 sugeruje brak wpływu na noworodki i niemowlęta karmione piersią, co umożliwia stosowanie leku także w tym okresie, z zachowaniem ostrożności i poinformowaniem pacjentki o ograniczeniach danych.
absorpcja ogólnoustrojowa, chlorek, ciąża, Clensia, cytrynian, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja płodu, karmienie piersią, laktacja, makrogol 4000, płodność, roztwór doustny, siarczan, stężenie elektrolitów, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie z przewodu pokarmowego, właściwości farmakokinetyczne, właściwości farmakologiczne, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon substancji czynnych
Bromokryptyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bromokryptyny, zawartej w preparatach Bromergon i Bromocorn, wykazują zadowalający profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Badania obejmowały ocenę toksyczności po podaniu pojedynczej i wielokrotnych dawek, genotoksyczności, mutagenności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Nie zaobserwowano istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym, a działania niepożądane pojawiały się jedynie przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej dawki stosowane klinicznie (do 25-krotności maksymalnej dawki). W szczególności, działania niepożądane preparatu Bromocorn występowały wyłącznie przy dawkach 25-krotnie wyższych niż maksymalne stosowane u ludzi, co wskazuje na niskie znaczenie kliniczne tych obserwacji.
aktywność farmakologiczna, badania farmakologiczne, Bromergon, Bromocorn, bromokryptyna, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja na lek, genotoksyczność, mutagenność, rak macicy, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność dawki pojedynczej, toksyczność reprodukcyjna, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dagrafors 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa dapagliflozyny, substancji czynnej leku Dagrafors, nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka w standardowych badaniach farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności wielokrotnego dawkowania, genotoksyczności oraz karcynogenności. W dwuletnich badaniach na myszach i szczurach nie stwierdzono potencjału rakotwórczego. Jednakże ekspozycja na dapagliflozynę w okresie rozwoju płodowego i młodocianym wiązała się z toksycznym wpływem na układ moczowy, w tym rozszerzeniem miedniczek i kanalików nerkowych, zwiększeniem masy i rozrostem nerek u młodych szczurów, przy dawkach ≥ 15-krotnych względem maksymalnej zalecanej dawki u ludzi. Zmiany te nie ulegały pełnej regresji po około miesiącu od zakończenia ekspozycji.
badanie karcynogenności, badanie toksyczności, dapagliflozyna, dojrzewanie nerek, działanie letalne na zarodek, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kanaliki nerkowe, makroskopowy rozrost nerek, NOAEL, organogeneza, potencjał rakotwórczy, powstawanie guzów, rozszerzenie miedniczek nerkowych, rozwój przedporodowy i poporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność macierzyńska, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego dawkowania, układ moczowy płodu - Leksykon substancji czynnych
Almotryptan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania almotryptanu, substancji czynnej leków takich jak Almozen, Dezamigren, Nomigren i Trymigan, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Działania niepożądane pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne stężenia terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na niskie ryzyko niepożądanych efektów przy standardowej terapii. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz ocena wpływu na funkcje reprodukcyjne potwierdziły brak istotnych zagrożeń przy dawkach terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, a badania na myszach i szczurach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego almotryptanu.
agonista receptora 5-HT1B/1D, almotryptan, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, genotoksyczność, maksymalna ekspozycja, migrena nawracająca, potencjał karcinogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, stężenie terapeutyczne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wiązanie z melaniną - Leksykon substancji czynnych
Nefopam – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nefopam, będący substancją czynną o działaniu przeciwbólowym, nie spełnia kryteriów leków opioidowych i został poddany szerokiej ocenie bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Standardowe testy farmakologiczne, toksyczności wielokrotnej, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję i rozwój nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Badania te potwierdziły brak aktywności genotoksycznej oraz brak zwiększonego ryzyka nowotworowego, co jest kluczowe dla długotrwałego stosowania nefopamu w terapii bólu. Profil bezpieczeństwa nefopamu został oceniony na podstawie danych dotyczących preparatów takich jak Nefopam Holsten i Nefopam Jelfa, które wykazały spójność i akceptowalny poziom bezpieczeństwa klinicznego.
aktywność genotoksyczna, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, farmakologia bezpieczeństwa, lek opioidowy, lek przeciwbólowy, nefopam, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, preparat farmaceutyczny, profil farmakologiczny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, stosowanie kliniczne, substancja przeciwbólowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lioton 1000 8,5 mg/g
Heparyna sodowa, substancja czynna produktu leczniczego Lioton 1000 w stężeniu 8,5 mg (1000 IU)/g, wykazuje bardzo niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Bezpieczeństwo jej stosowania jest ściśle związane z czystością substancji czynnej, co wpływa na ryzyko działań niepożądanych. Wysokie stężenia heparyny zwiększają ryzyko powstawania krwiaków, co jest konsekwencją jej działania przeciwzakrzepowego, szczególnie istotne przy długotrwałej terapii lub aplikacji na rozległe powierzchnie skóry.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pranosin forte 100 mg/ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna leku Pranosin forte, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Maksymalne dawki stosowane w badaniach sięgały 1500 mg/kg masy ciała na dobę, co stanowi 50-krotną wartość dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg m.c./dobę). Wartość LD50 była znacząco wyższa niż dawka terapeutyczna, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego, a testy mutagenności in vivo i in vitro, przeprowadzone na myszach, szczurach oraz ludzkich limfocytach, potwierdziły brak potencjału genotoksycznego.
badanie genotoksyczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka letalna, embriotoksyczność, in vitro, in vivo, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, limfocyt ludzki, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dopamar 200 mg + 50 mg
Produkt leczniczy Dopamar, zawierający 200 mg lewodopy i 50 mg karbidopy, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo farmakologiczne. Testy na modelach zwierzęcych nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu nerwowego, sercowo-naczyniowego ani oddechowego. Wielokrotne podawanie substancji czynnych nie spowodowało istotnej toksyczności, co potwierdziły analizy biochemiczne, hematologiczne oraz badania narządów wewnętrznych. Ponadto, testy mutagenności (w tym test Amesa, aberracje chromosomowe i test mikrojądrowy in vivo) oraz badania karcynogenności nie wykazały potencjału genotoksycznego ani zwiększonego ryzyka nowotworowego, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w tych aspektach.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, Dopamar, farmakologia bezpieczeństwa, lewodopa i karbidopa, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, ryzyko teratogenne, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa płodu, zagrożenie onkogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zavedos 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa idarubicyny chlorowodorku wykazały jej genotoksyczność oraz działanie toksyczne na narządy rozrodcze, w tym embriotoksyczność i teratogenność u szczurów. W okresie około- i poporodowym dawka dożylna 0,2 mg/kg/dobę nie wykazała istotnego wpływu na matki i potomstwo. Nie ustalono przenikania leku do mleka matki, co stanowi istotną lukę w danych dotyczących stosowania u kobiet karmiących. Idarubicyna wykazała działanie kancerogenne w badaniach na szczurach, co wskazuje na ryzyko nowotworów przy długotrwałej ekspozycji. Podanie pozanaczyniowe produktu Zavedos u psów powodowało martwicę tkanek, co podkreśla konieczność unikania wynaczynienia podczas dożylnego podawania.
antracykliny, badanie in vitro, badanie in vivo, daunorubicyna, dawka LD50, doksorubicyna, embriotoksyczność, genotoksyczność, idarubicyna chlorowodorek, kardiotoksyczność, lek cytotoksyczny, martwica tkanki, mutacja genetyczna, podanie pozanaczyniowe, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, układ hemolimfopoetyczny, uszkodzenie DNA, uszkodzenie mięśnia sercowego, wynaczynienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roxiper 10 mg + 4 mg + 1,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa Roxiper, zawierającego rozuwastatynę, peryndopryl i indapamid, wykazały, że kombinacja peryndoprylu z indapamidem cechuje się nieznacznie zwiększoną toksycznością w porównaniu do pojedynczych substancji, głównie w zakresie działań nerkowych u szczurów, toksyczności przewodu pokarmowego u psów oraz zwiększonego toksycznego wpływu na organizm matki u szczurów. Jednakże te efekty występowały przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co wskazuje na zachowanie szerokiego marginesu bezpieczeństwa w praktyce klinicznej. Substancje te nie wykazały potencjału genotoksycznego ani karcinogennego, a także nie wpływały negatywnie na rozwój embrionalny, teratogenezę czy płodność w badaniach toksyczności reprodukcyjnej.
dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie farmakologiczne rozuwastatyny, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, kanał hERG, materiał genetyczny, objawy nerkowe, pęcherzyk żółciowy, peryndopryl z indapamidem, potencjał genotoksyczny, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, toksyczność jąder, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność reprodukcyjna rozuwastatyny, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aclexa 200 mg
Celekoksyb (Aclexa) wykazuje istotny wpływ na procesy reprodukcyjne, ciążę oraz laktację, co wymaga szczególnej ostrożności w jego stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozwój płodu, w tym wady rozwojowe, co jest związane z mechanizmem hamowania syntezy prostaglandyn. Stosowanie celekoksybu w ostatnim trymestrze ciąży może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak atonia macicy, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego Botalla oraz zaburzenia czynności nerek u płodu, skutkujące zmniejszeniem ilości płynu owodniowego, a w ciężkich przypadkach małowodziem. Efekty te mogą pojawić się szybko po rozpoczęciu terapii, jednak są zazwyczaj odwracalne po odstawieniu leku. Z tego względu celekoksyb jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży i u kobiet w wieku rozrodczym bez stosowania odpowiedniej antykoncepcji.
atonia macicy, badanie farmakokinetyczne, celekoksyb, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, niepłodność odwracalna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opcja terapeutyczna, owulacja, pęcherzyk Graffa, płyn owodniowy, przenikanie do mleka, przewód tętniczy Botalla, samoistne poronienie, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamsulosin Pharmalab 0,4 mg
Przedkliniczne badania toksyczności tamsulosyny chlorowodorku obejmowały analizy na myszach, szczurach i psach, koncentrując się na toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływie na reprodukcję, potencjale rakotwórczym oraz genotoksyczności. W badaniach tych nie zaobserwowano nietypowych efektów toksycznych odbiegających od znanych właściwości antagonistów receptorów alfa-adrenergicznych. Wysokie dawki leku indukowały zmiany w zapisie EKG u psów, jednak bez klinicznego znaczenia dla dawek terapeutycznych u ludzi. Testy genotoksyczności, zarówno in vivo, jak i in vitro, nie wykazały istotnego potencjału uszkodzeń genetycznych, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne substancji.
antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, badanie przedkliniczne, elektrokardiografia, genotoksyczność, gruczoł sutkowy, hiperprolaktynemia, model zwierzęcy, podwyższone stężenie prolaktyny, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, tamsulosyny chlorowodorek, test genotoksyczności, test laboratoryjny, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnej dawki, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie genetyczne, zmiany proliferacyjne - Leksykon substancji czynnych
Kromoglikan disodowy – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Kromoglikan disodowy, stosowany w okulistyce w postaci kropli do oczu (np. Vividrin 20 mg/ml), nie posiada odpowiednio kontrolowanych badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży. Lekarz powinien zalecić jego stosowanie jedynie wtedy, gdy potencjalna korzyść terapeutyczna przewyższa ryzyko dla płodu. Konieczna jest szczegółowa ocena stosunku korzyści do ryzyka oraz poinformowanie pacjentki o braku danych dotyczących wpływu na płodność u ludzi oraz o dostępnych przedklinicznych danych o toksycznym wpływie na reprodukcję. Pacjentki planujące ciążę powinny być zachęcane do konsultacji lekarskiej przed rozpoczęciem terapii tym lekiem.
badanie kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, dane przedkliniczne, ekspozycja niemowlęcia, karmienie piersią, kromoglikan disodowy, krople do oczu, natrii cromoglicas, okulistyka, podanie do oka, przenikanie do mleka kobiecego, ryzyko dla płodu, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność reprodukcyjna, Vividrin, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ziele Krwawnika
Produkt leczniczy Ziele krwawnika (Achillea millefolium L., herba) nie przeszedł standardowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, w tym toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Zgodnie z wytycznymi dla tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych, pełen zakres badań przedklinicznych nie jest wymagany, a bezpieczeństwo stosowania opiera się na długotrwałym, tradycyjnym użyciu w medycynie europejskiej. Brak jest danych wskazujących na istotne ryzyko genotoksyczne, kancerogenne czy teratogenne przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami.
badanie przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, karmienie piersią, konwencjonalny produkt leczniczy, lecznictwo tradycyjne, nadzór nad bezpieczeństwem, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy roślinny, profil bezpieczeństwa, ryzyko genotoksyczne, substancja roślinna, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjna medycyna europejska, tradycyjny produkt leczniczy pochodzenia roślinnego, ziele krwawnika - Leksykon substancji czynnych
Glicerol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Glicerol, jako związek z grupy alkoholi wielowodorotlenowych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, co potwierdzają dane z charakterystyk produktów leczniczych takich jak Omegaven (2,5 g/100 ml) oraz Pentaerythritol Compositum (0,5 mg glicerolu triazotanu). Badania obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność ostrą i po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz toksyczny wpływ na reprodukcję. Nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla ludzi, a także brak jest dowodów na genotoksyczność i karcinogenność. W przypadku toksyczności reprodukcyjnej, Pentaerythritol Compositum nie wykazał negatywnego wpływu, natomiast dla Omegaven brak jest specyficznych badań w tym zakresie.
alkohol wielowodorotlenowy, antygenowość układowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie anafilaktyczne, działanie rakotwórcze, działanie uczulające, glicerol, glicerol triazotan, gliceryna, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, substancja pomocnicza, test maksymalizacji, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Triveram 10 mg + 5 mg + 5 mg
Produkt Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl oraz amlodypinę, jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży i laktacji ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne dla płodu oraz niemowlęcia. Atorwastatyna może obniżać stężenie mewalonianu u płodu, co zaburza biosyntezę cholesterolu, a jej stosowanie w ciąży nie jest zalecane z powodu braku danych klinicznych i doniesień o wadach wrodzonych. Inhibitory ACE, takie jak peryndopryl, są przeciwwskazane szczególnie w II i III trymestrze ciąży z powodu ryzyka nefropatii płodu, małowodzia i opóźnienia kostnienia czaszki, a ich stosowanie w I trymestrze wymaga ostrożności. Amlodypina, choć przenika do mleka matki (3-15% dawki), ma nieustalony wpływ na niemowlęta, a jej bezpieczeństwo w ciąży nie zostało jednoznacznie potwierdzone. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii Triveramem, a w przypadku planowania ciąży lub jej podejrzenia leczenie należy natychmiast przerwać.
amlodypina, antagonista wapnia, atorwastatyna, badanie ultrasonograficzne, biosynteza cholesterolu, blokada kanałów wapniowych, bradykardia, glukonian wapnia, hemodializa, hiperkaliemia, hiperwentylacja, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małowodzie, mewalonian, miażdżyca, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk płuc, peryndopryl, pierwotna hipercholesterolemia, pojemność minutowa serca, przepływ łożyskowy, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia, terapia hipotensyjna, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, wstrząs, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Formoterol Easyhaler 12 mcg/dawkę odmierzoną
Przedkliniczne badania formoterolu fumaranu dwuwodnego, substancji czynnej preparatu Formoterol Easyhaler (12 µg/dawkę), wykazały brak istotnych zagrożeń bezpieczeństwa przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Analizy biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne u zwierząt nie ujawniły niekorzystnych efektów, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagenności i genotoksyczności. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla ludzi, a obserwowane zmiany, takie jak niewielkie zwiększenie częstości mięśniaków gładkich macicy u gryzoni, są charakterystyczne dla beta2-mimetyków i nie mają istotnego znaczenia klinicznego.
aberracja chromosomowa, badanie laboratoryjne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, formoterol fumaran dwuwodny, lek beta2-mimetyczny, mięśniak gładki macicy, mutacja genowa, parametry biochemiczne i hematologiczne, płodność, potencjał genotoksyczny, proszek do inhalacji, rozwój zarodkowo-płodowy, test mutagenności, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Suvardio 10 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Suvardio, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Wyniki konwencjonalnych testów farmakologicznych, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały istotnego ryzyka dla populacji ludzkiej. Należy jednak zaznaczyć brak szczegółowych badań dotyczących wpływu rozuwastatyny na kanał potasowy hERG, co jest istotne w kontekście ryzyka wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podawaniu u zwierząt, przy ekspozycji zbliżonej do terapeutycznej u ludzi, zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury), wpływ na pęcherzyk żółciowy (psy) oraz toksyczne działanie na jądra (małpy, psy) przy wyższych dawkach.
badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hiperlipidemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, prewencja zdarzeń sercowo-naczyniowych, rozuwastatyna, statyna, toksyczność jąder, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozuwastatyny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zmiana histopatologiczna wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alexan 20 mg/ml
Badania przedkliniczne cytarabiny wykazały istotne działanie embriotoksyczne i teratogenne przy podawaniu ciężarnym samicom ssaków w dawkach odpowiadających klinicznym u ludzi, szczególnie w okresie organogenezy. Ponadto, ekspozycja noworodków na lek w okresie odpowiadającym trzeciemu trymestrowi ciąży wiązała się z uszkodzeniami mózgu, co sugeruje ryzyko neurotoksyczności rozwojowej. W badaniach na myszach zaobserwowano również wzrost częstości nieprawidłowych plemników, wskazujący na potencjalne działanie gonadotoksyczne cytarabiny. Właściwości genotoksyczne potwierdzono zarówno in vivo, jak i in vitro, co może tłumaczyć obserwowane efekty teratogenne oraz wskazywać na potencjalne działanie kancerogenne leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, cytarabina, działanie embriotoksyczne, działanie gonadotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, neurotoksyczność rozwojowa, nieprawidłowe plemniki, organogeneza, płodność męska, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, toksyczność gonadalna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Protoescygenina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne wyciągu z nasienia kasztanowca (Aesculus hippocastanum L.), zawierającego protoescygeninę jako główny składnik aktywny, wykazały niską toksyczność po doustnym podaniu. W preparacie Veinofytil jedna tabletka dojelitowa zawiera 21 mg glikozydów triterpenowych przeliczonych na protoescygeninę. Badania ostrej i przewlekłej toksyczności potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa, a testy na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie wykazały działania teratogennego. Wyniki testu Amesa dotyczącego potencjału genotoksycznego były niejednoznaczne, co przypisano obecności flawonoidu kemferolu, a nie bezpośredniemu działaniu protoescygeniny.
Aesculus hippocastanum, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, działanie teratogenne, glikozyd triterpenowy, kemferol, mutacja genetyczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, protoescygenina, tabletka dojelitowa, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, Veinofytil, wada rozwojowa, wyciąg z nasienia kasztanowca, związek flawonoidowy - Leksykon substancji czynnych
Cisplatyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Cisplatyna, stosowana w preparatach takich jak Cisplatin-Ebewe czy Cisplatinum Accord, wykazuje istotne działanie toksyczne na układ rozrodczy oraz płód. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących jej stosowania w ciąży, jednak na podstawie właściwości farmakologicznych i badań na zwierzętach należy spodziewać się ryzyka ciężkich wad wrodzonych oraz działania rakotwórczego. Lek nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Zarówno kobiety, jak i mężczyźni w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii oraz przez co najmniej 6 miesięcy po jej zakończeniu. Cisplatyna przenika do mleka kobiecego, co stanowi przeciwwskazanie do karmienia piersią podczas leczenia.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Urapidil Kalceks 50 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne urapidylu, przeprowadzone na myszach, szczurach i królikach, nie wykazały działania teratogennego, co wskazuje na brak indukcji wad rozwojowych u płodów. Niemniej jednak, zaobserwowano istotne zmiany w układzie rozrodczym: u samców wpływ na płodność, a u samic zmiany histopatologiczne oraz zaburzenia fizjologii rozrodczej, takie jak przedłużony lub brak cyklu rujowego oraz zmniejszona masa macicy, związane z podwyższonym poziomem prolaktyny. Zmiany te były odwracalne po zakończeniu leczenia, a pomimo ich występowania nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samic. W badaniach rozwoju zarodka i płodu na królikach odnotowano zwiększoną śmiertelność płodów, prawdopodobnie wtórną do toksyczności matczynej. W badaniach około- i pourodzeniowych na szczurach pokolenia F1 zaobserwowano zwiększoną śmiertelność płodów oraz zmniejszoną masę urodzeniową, natomiast pokolenie F2 nie wykazało nieprawidłowości, co sugeruje brak efektów transgeneracyjnych.
AUC, badanie toksykologiczne, badanie wielopokoleniowe, Cmax, cykl rujowy, działanie teratogenne, efekt transgeneracyjny, oś przysadka-gruczoły płciowe, prolaktyna, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność płodu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksykokinetyka, urapidyl, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eloprine 500 mg
Inozyna pranobeks, substancja czynna leku Eloprine, wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony szeroko zakrojonymi badaniami przedklinicznymi na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawki stosowane w badaniach sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Dawka śmiertelna LD50 była 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna, co wskazuje na wysokie bezpieczeństwo stosowania. Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały właściwości rakotwórczych, a testy mutagenności, przeprowadzone zarówno in vivo, jak i in vitro na ludzkich limfocytach, potwierdziły brak potencjału mutagennego inozyny pranobeksu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka LD50, dawka terapeutyczna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, limfocyt krwi obwodowej, profil bezpieczeństwa, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość mutagenna, właściwość rakotwórcza, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Oxycardil 120 120 mg
Stosowanie diltiazemu chlorowodorku, zawartego w preparacie Oxycardil 120 (120 mg substancji czynnej w tabletce o przedłużonym uwalnianiu), u kobiet w ciąży lub planujących ciążę jest niewskazane ze względu na ograniczone dane kliniczne oraz toksyczny wpływ na procesy reprodukcyjne wykazany w badaniach na zwierzętach (szczury, myszy, króliki). Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjentkę o ryzyku związanym z przyjmowaniem leku w trakcie ciąży, niezależnie od trymestru, oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznych metod antykoncepcji. Dodatkowo, preparat zawiera 120 mg laktozy jednowodnej i 1 mg sacharozy, co może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentek.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linomag 200 mg/g
Produkt leczniczy Linomag w postaci maści o stężeniu 200 mg/g zawiera jako substancję czynną olej lniany pierwszego tłoczenia z nasion lnu zwyczajnego (Linum usitatissimum L., semen) w stosunku 3:1. Dokumentacja rejestracyjna nie zawiera szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, co wynika z długotrwałego, tradycyjnego stosowania oleju lnianego oraz jego naturalnego pochodzenia. Brak formalnych badań obejmuje toksyczność ostrą i przewlekłą, działanie mutagenne, rakotwórcze, toksyczność reprodukcyjną oraz toksyczność miejscową. Produkt zawiera również lanolinę jako substancję pomocniczą, która może wywoływać miejscowe reakcje skórne u pacjentów z nadwrażliwością na ten składnik.
charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, doświadczenie kliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, lanolina, medycyna tradycyjna, nadwrażliwość, nasienie lnu zwyczajnego, olej lniany, profil bezpieczeństwa, reakcja skórna miejscowa, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Kozłek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania korzenia kozłka (Valeriana officinalis L., radix) wskazują na niską toksyczność wyciągów zarówno w badaniach toksyczności ostrej, jak i krótkoterminowej. Wartości LD50 dla waleranonu wynoszą 460-3160 mg/kg u myszy oraz 1000-3160 mg/kg u szczurów, a dla alkoholowego wyciągu dootrzewnowo podanego u myszy LD50 wynosi 3,3 g/kg. Wielokrotne podawanie etanolowego wyciągu w dawkach 300-600 mg/kg przez 30-45 dni nie powodowało istotnych zmian w masie ciała, parametrach hematologicznych, biochemicznych ani w masie narządów u szczurów. Brak jest jednak systematycznych badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz kancerogenności dla większości preparatów zawierających korzeń kozłka.
ciśnienie tętnicze, działanie alkilujące, działanie cytotoksyczne, działanie estrogenne, działanie mutagenne, efekt genotoksyczny, efekt rakotwórczy, genotoksyczność, gonadotropina, kancerogenność, korzeń kozłka, LD50, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, parametry krwi, podanie dootrzewnowe, szyszka chmielu, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, Valeriana officinalis, walepotriaty, waleranon, wyciąg alkoholowy, wyciąg wodno-etanolowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Paracetamol + Difenhydramina Hasco Noc 500 mg + 25 mg
Badania przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Paracetamol + Difenhydramina Hasco Noc (500 mg paracetamolu + 25 mg difenhydraminy chlorowodorku, tabletki powlekane) opierają się na konwencjonalnych badaniach farmakologicznych obu substancji czynnych. Wyniki tych badań nie wykazały szczególnych zagrożeń dla człowieka, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności oraz ocena potencjału rakotwórczego nie wskazały na ryzyko mutagenne, kancerogenne ani toksyczne dla rozrodu i rozwoju potomstwa, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa klinicznego stosowania preparatu.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, difenhydraminy chlorowodorek, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, paracetamol, potencjał kancerogenny, proces reprodukcyjny, produkt leczniczy, rozwój płodu, rozwój potomstwa, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Bespres 160 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania toksyczności produktu leczniczego Co-Bespres, zawierającego walsartan (160 mg) i hydrochlorotiazyd (25 mg), przeprowadzone na szczurach i marmozetach wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności są nerki. Objawy nefrotoksyczności, takie jak nefropatia, nacieki bazofilowe w kanalikach nerkowych oraz wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy, pojawiały się przy dawkach od 30 mg/kg mc./dobę walsartanu i 9 mg/kg mc./dobę hydrochlorotiazydu u szczurów (odpowiednio 0,9x i 3,5x maksymalnej dawki ludzkiej w przeliczeniu na mg/m² pc) oraz od 10 + 3 mg/kg mc./dobę u marmozet (0,3x i 1,2x dawki ludzkiej). Dodatkowo, duże dawki powodowały hematotoksyczność (spadek erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu) oraz uszkodzenia błony śluzowej żołądka i przerost tętniczek doprowadzających w nerkach, co wiązano z farmakologicznym działaniem walsartanu na układ renina-angiotensyna-aldosteron.
angiotensyna II, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolity w moczu, erytrocyty, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kanał słuchowy, małżowina uszna, mocznik i kreatynina, naciek bazofilowy, nefropatia, parametry czerwonokrwinkowe, potas w surowicy, przerost tętniczek doprowadzających, reakcja nefrotoksyczna, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, uszkodzenie nerek, uwalnianie reniny, walsartan, zmiana hemodynamiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furosemidum Polfarmex 40 mg
Furosemid, będący substancją czynną leku Furosemidum Polfarmex 40 mg, poddany został szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jego bezpieczeństwo, w tym toksyczność przewlekłą, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach wykazały zmiany patologiczne w nerkach, takie jak zwłóknienia i zwapnienia, co jest zgodne z miejscem działania furosemidu jako diuretyku pętlowego. Istotne jest, że furosemid nie wykazuje działania genotoksycznego ani rakotwórczego, co potwierdza jego bezpieczeństwo przy długotrwałym stosowaniu.
badanie przedkliniczne, diuretyk pętlowy, działanie rakotwórcze, furosemid, genotoksyczność, hipokaliemia, kłębuszek nerkowy, pierwszy trymestr ciąży, rozwój płodowy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ kielichowo-miedniczkowy nerek, wodonercze, zwapnienie nerek, zwłóknienie tkanki nerkowej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals, zawierający inhibitor ACE (perindopril) oraz antagonista kanału wapniowego (amlodypinę), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych u płodu, takich jak niewydolność nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania noworodkowe (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). W pierwszym trymestrze stosowanie perindoprilu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogenności. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej perindopril, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia hipotensyjnego. Amlodypina, choć nie posiada jednoznacznie potwierdzonego bezpieczeństwa w ciąży, powinna być stosowana wyłącznie, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, a brak jest bezpieczniejszych alternatyw.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, badanie ultrasonograficzne, drugi i trzeci trymestr ciąży, hiperkaliemia, inhibitor ACE, laktacja, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl, pierwszy trymestr ciąży, plemniki, płyn owodniowy, terapia hipotensyjna, teratogenność, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Escyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Escyna, główny składnik aktywny wyciągu z nasion kasztanowca zwyczajnego, wykazuje stosunkowo niską toksyczność w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. Wartości LD50 po podaniu doustnym wynoszą: myszy 990 mg/kg, szczury 2150 mg/kg, króliki 1530 mg/kg oraz psy 130 mg/kg masy ciała, przy czym psy są najbardziej wrażliwe. Maksymalna dawka bezpieczna u psów została określona na poziomie 30 mg/kg. Toksyczność przewlekła wykazała brak efektów toksycznych przy dawkach do 400 mg/kg u szczurów oraz podrażnienie żołądka u psów przy dawce 80 mg/kg po 34 tygodniach. Badania teratogenności wskazały na szkodliwy wpływ na płód jedynie przy dawce 300 mg/kg, czyli 30-krotnie wyższej niż dawka terapeutyczna u ludzi. Testy mutagenności i genotoksyczności nie wykazały działania szkodliwego escyny.
Aesculus hippocastanum, aminopeptydaza leucynowa, dawka no effect, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, efekt embriotoksyczny, escyna, karbamylotransferaza ornitynowa, kardiomegalia, LD50, mutagenność i genotoksyczność, płodność, podrażnienie żołądka, powiększenie wątroby, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trokserutyna, układ sercowo-naczyniowy, wyciąg z nasion kasztanowca, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kreon 35 000 35000 IU
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pankreatyny zawartej w preparacie Kreon 35 000 wykazały brak istotnych klinicznie oznak toksyczności ostrej oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym, co wskazuje na dobry profil tolerancji enzymu trzustkowego w dawkach terapeutycznych. Farmakokinetyka pankreatyny potwierdza, że enzymy pochodzenia wieprzowego nie ulegają wchłanianiu z przewodu pokarmowego do krążenia ogólnoustrojowego, co ogranicza ryzyko działań niepożądanych poza układem pokarmowym. W badaniach nie przeprowadzono jednak oceny potencjalnej genotoksyczności, karcynogenności ani toksyczności reprodukcyjnej, co należy uwzględnić przy interpretacji danych.
działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, enzym trzustkowy, enzymy trzustkowe, farmakokinetyka, genotoksyczność, karcynogenność, krążenie ogólnoustrojowe, pankreatyna, proces reprodukcyjny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność leku, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Węglan sodu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Węglan sodu jest substancją pomocniczą w preparacie Tiopental Panpharma, stosowanym w formie wstrzyknięć z tiopentalem sodu. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa węglanu sodu są ograniczone i oceniane w kontekście całego produktu. Nie przeprowadzono specyficznych badań toksyczności po podaniu wielokrotnym samego węglanu sodu. Badania genotoksyczności i rakotwórczości są niewystarczające, jednak wcześniejsze analizy tiopentalu nie wykazały działania mutagennego, co pośrednio sugeruje bezpieczeństwo formuły. W badaniach na zwierzętach wykazano, że stosowanie preparatów z tiopentalem i węglanem sodu w okresie intensywnego rozwoju mózgu może prowadzić do utraty komórek nerwowych i potencjalnych deficytów poznawczych, choć znaczenie kliniczne tych wyników pozostaje niejasne.
działanie mutagenne, efekt farmakologiczny, efekt toksykologiczny, genotoksyczność, interakcja lekowa, monoterapia, niedobór poznawczy, obrzęk płuc, pentoksyfilina, przewlekłe zatrucie, rakotwórczość, śmiertelność, środek znieczulający, substancja pomocnicza, synaptogeneza, tiopental sodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, węglan sodu - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z liści bluszczu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania genotoksyczności wyciągu z liści bluszczu (Hedera helix L., folium) przeprowadzone głównie za pomocą testu Amesa wykazały brak działania mutagennego dla preparatów Hedussin (8,25 mg/ml), HeliPico (27,78 mg/5 ml) oraz Mucoplant na kaszel bluszcz (1,54 mg/ml). Dla produktu Pectolvan (7 mg/ml) brak jest danych dotyczących genotoksyczności. W zakresie kancerogenności oraz toksyczności reprodukcyjnej dane przedkliniczne są niekompletne lub całkowicie nieobecne dla wszystkich wymienionych preparatów, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa długoterminowego stosowania tych substancji.
dawka terapeutyczna, doświadczenie kliniczne, działanie mutagenne, genotoksyczność, Hedera helix, kancerogenność, karcynogeneza, Mucoplant, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, suchy wyciąg z liści bluszczu, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozrodcza, toksyczność rozwojowa, właściwości mutagenne, wyciąg z liści bluszczu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Groprinosin 50 mg/ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna Groprinosinu (syrop 250 mg/5 ml), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szeroko zakrojonymi badaniami toksykologicznymi na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Stosowano dawki do 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, wskazując na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały działania karcynogennego, a testy mutagenności in vivo i in vitro potwierdziły brak działania mutagennego na materiał genetyczny.
badanie in vitro, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, czynność reprodukcyjna, dawka śmiertelna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, embriotoksyczność, Groprinosin, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, profil bezpieczeństwa, syrop leczniczy, teratogenność, test in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna