Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Escitalopram Actavis 20 mg

Escitalopram, będący inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), powinien być stosowany w okresie ciąży jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania escytalopramu w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję. Szczególną ostrożność należy zachować w trzecim trymestrze ciąży, gdyż noworodki mogą wykazywać objawy takie jak zaburzenia oddechowe, sinica, bezdech, napady drgawek, wahania temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego, hiperrefleksja, drżenia, zaburzenia zachowania i snu. Objawy te mogą wynikać z działania serotoninergicznego leku lub reakcji odstawiennej i zwykle pojawiają się w ciągu 24 godzin po porodzie. Ponadto, stosowanie escytalopramu w późnej ciąży wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) – około 5 przypadków na 1000 ciąż w porównaniu do 1-2 na 1000 w populacji ogólnej. Istnieje także obserwowane, choć mniej niż dwukrotnie zwiększone, ryzyko krwotoku poporodowego po ekspozycji na SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem.

Wpływ escytalopramu na płodność, ciążę i laktację

Przekazanie pacjentce kompleksowych informacji na temat stosowania escytalopramu w okresie ciąży, karmienia piersią oraz jego wpływu na płodność jest kluczowym elementem opieki medycznej. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące preparatu Escitalopram Actavis, które powinny być omówione z pacjentką znajdującą się w okresie reprodukcyjnym.1

Stosowanie w okresie ciąży

Należy poinformować pacjentkę, że dostępne dane kliniczne dotyczące stosowania escytalopramu w okresie ciąży są ograniczone. Badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczny wpływ tego leku na reprodukcję. Z tego powodu Escitalopram Actavis nie powinien być stosowany podczas ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne i tylko po dokładnym przeanalizowaniu stosunku potencjalnych zagrożeń do oczekiwanych korzyści terapeutycznych.2

Obserwacja noworodka po ekspozycji na escytalopram

Jeśli pacjentka kontynuuje leczenie escytalopramem w późniejszych stadiach ciąży, szczególnie w trzecim trymestrze, noworodek powinien zostać objęty wnikliwą obserwacją kliniczną. Należy podkreślić, że w okresie ciąży trzeba unikać nagłego odstawienia leku, ponieważ może to prowadzić do objawów odstawiennych zarówno u matki, jak i u dziecka.3

Potencjalne objawy u noworodka po ekspozycji na escytalopram

Pacjentka powinna być poinformowana, że po stosowaniu escytalopramu (należącego do grupy SSRI) w późniejszych stadiach ciąży, u noworodka mogą wystąpić następujące objawy:4

  • Zaburzenia oddechowe – manifestujące się jako trudności w oddychaniu, które mogą wymagać doraźnej interwencji
  • Sinica – sinoniebieskie zabarwienie skóry związane z niedotlenieniem
  • Bezdech – czasowe zatrzymanie oddechu
  • Napady drgawek – mogące wymagać diagnostyki i postępowania neurologicznego
  • Wahania ciepłoty ciała – problemy z termoregulacją
  • Trudności w karmieniu – mogące prowadzić do zaburzeń przyrostu masy ciała
  • Wymioty – mogące powodować odwodnienie i zaburzenia elektrolitowe
  • Hipoglikemia – obniżenie stężenia glukozy we krwi
  • Zaburzenia napięcia mięśniowego – zarówno wzmożone, jak i zmniejszone napięcie mięśniowe
  • Hiperrefleksja – wzmożone odruchy neurologiczne
  • Drżenia i drżączka – mimowolne drżenia ciała lub kończyn
  • Zaburzenia zachowania – drażliwość, letarg, ciągły płacz
  • Zaburzenia snu – senność lub trudności w zasypianiu

Lekarz powinien wyjaśnić, że objawy te mogą być wynikiem działania serotoninergicznego leku lub reakcją odstawienną. W większości przypadków powikłania pojawiają się natychmiast lub w krótkim czasie (poniżej 24 godzin) po porodzie.5

Ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka

Pacjentka powinna zostać poinformowana o zwiększonym ryzyku wystąpienia zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) związanego ze stosowaniem inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny, szczególnie w trzecim trymestrze ciąży. Dane epidemiologiczne wskazują na występowanie około 5 przypadków PPHN na 1000 ciąż w grupie matek stosujących SSRI, podczas gdy w populacji ogólnej stwierdza się 1-2 przypadki na 1000 ciąż.6

Ryzyko krwotoku poporodowego

Lekarz powinien omówić z pacjentką dane obserwacyjne wskazujące na występowanie zwiększonego (mniej niż dwukrotnie) ryzyka krwotoku poporodowego po narażeniu na działanie leków z grupy SSRI lub SNRI w ciągu miesiąca przed porodem.7

Stosowanie podczas karmienia piersią

Należy poinformować pacjentkę, że przypuszcza się, iż escytalopram przenika do mleka matki. Z tego powodu nie zaleca się stosowania escytalopramu u kobiet karmiących piersią. Jeżeli leczenie escytalopramem jest niezbędne, należy rozważyć zaprzestanie karmienia piersią lub alternatywne metody karmienia.8

Wpływ na płodność

W rozmowie z pacjentami (zarówno kobietami, jak i mężczyznami) należy poruszyć temat potencjalnego wpływu escytalopramu na płodność. Badania na zwierzętach wykazały, że cytalopram (związek macierzysty escytalopramu) może mieć wpływ na jakość spermy. Badania u ludzi dotyczące niektórych leków z grupy SSRI wykazują, że wpływ na jakość nasienia jest odwracalny. Istotne jest poinformowanie pacjenta, że dotychczas nie zaobserwowano trwałego wpływu na płodność u ludzi.9

Zalecenia praktyczne dla lekarza

W procesie przekazywania informacji pacjentce będącej w ciąży lub planującej ciążę, która przyjmuje escytalopram, należy:

  1. Przeprowadzić indywidualną ocenę korzyści i ryzyka kontynuacji leczenia versus ryzyko nawrotu choroby podstawowej (np. depresji)
  2. Rozważyć możliwość zmniejszenia dawki w trzecim trymestrze, jeśli kontynuacja leczenia jest niezbędna
  3. Zaplanować odpowiednią opiekę poporodową dla matki i noworodka, uwzględniając możliwość wystąpienia powikłań
  4. Poinformować pozostały personel medyczny zaangażowany w opiekę okołoporodową o stosowaniu escytalopramu przez pacjentkę
  5. W przypadku kobiet karmiących piersią, omówić alternatywne opcje leczenia lub karmienia

Wszystkie powyższe informacje powinny zostać przekazane pacjentce w sposób zrozumiały, z możliwością zadawania pytań i wyrażania wątpliwości. Decyzja dotycząca farmakoterapii powinna być podejmowana wspólnie przez lekarza i pacjentkę, z uwzględnieniem indywidualnej sytuacji klinicznej.10

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl