Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Escyna

Escyna, główny składnik aktywny wyciągu z nasion kasztanowca zwyczajnego, wykazuje stosunkowo niską toksyczność w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. Wartości LD50 po podaniu doustnym wynoszą: myszy 990 mg/kg, szczury 2150 mg/kg, króliki 1530 mg/kg oraz psy 130 mg/kg masy ciała, przy czym psy są najbardziej wrażliwe. Maksymalna dawka bezpieczna u psów została określona na poziomie 30 mg/kg. Toksyczność przewlekła wykazała brak efektów toksycznych przy dawkach do 400 mg/kg u szczurów oraz podrażnienie żołądka u psów przy dawce 80 mg/kg po 34 tygodniach. Badania teratogenności wskazały na szkodliwy wpływ na płód jedynie przy dawce 300 mg/kg, czyli 30-krotnie wyższej niż dawka terapeutyczna u ludzi. Testy mutagenności i genotoksyczności nie wykazały działania szkodliwego escyny.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania escyny

Escyna, główny składnik aktywny wyciągu z nasion kasztanowca zwyczajnego (Aesculus hippocastanum L.), jest przedmiotem wielu badań bezpieczeństwa przedklinicznego. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania tej substancji, oparte na dostępnych badaniach przedklinicznych.1 2

Toksyczność ostra

Toksyczność ostra wyciągu z nasion kasztanowca, zawierającego escynę, została określona dla różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych. Wartości LD50 (dawka powodująca śmierć 50% badanych zwierząt) przy podaniu doustnym wynoszą:3 4

  • Myszy – 990 mg/kg masy ciała
  • Szczury – 2150 mg/kg masy ciała
  • Króliki – 1530 mg/kg masy ciała
  • Psy – 130 mg/kg masy ciała

5 6

W badaniach przeprowadzonych dla produktu Sapoven T, LD50 dla wyciągu z nasion kasztanowca po podaniu doustnym wyniosła 990-1530 mg/kg masy ciała, w zależności od gatunku zwierzęcia (myszy, szczury, świnki morskie i króliki). Na podstawie badań na psach określono maksymalną dawkę bezpieczną na poziomie 30 mg/kg masy ciała, która może być podana doustnie bez powodowania objawów zatrucia.7

Toksyczność przewlekła

W badaniach toksyczności przewlekłej wyciągu z nasion kasztanowca uzyskano następujące wyniki:8 9

  • Po dożylnym podaniu wyciągu z nasion kasztanowca szczurom przez ponad 8 tygodni ustalono dawkę „no effect” (nie wykazującą żadnego działania) wynoszącą 9-30 mg/kg.
  • Długotrwałe podawanie przez okres 34 tygodni w przypadku psów prowadziło do podrażnienia żołądka po dawce 80 mg/kg.
  • W przypadku szczurów, przy podawaniu doustnym przez taki sam okres czasu dawki 400 mg/kg nie stwierdzono żadnych zmian toksycznych.

10 11

W badaniach dotyczących produktu Sapoven T nie obserwowano objawów toksyczności przewlekłej po podaniu doustnym wyciągu z nasion kasztanowca w dawce 8 (psy) do 40 (szczury) razy większej od dawki terapeutycznej stosowanej u ludzi.12

Teratogenność i toksyczność reprodukcyjna

W badaniach teratogenności dla wyciągu z nasion kasztanowca, dopiero dawka 300 mg/kg masy ciała (30 razy większa od terapeutycznej dawki u ludzi) wykazała szkodliwy wpływ na płód w postaci redukcji masy ciała noworodków królików.13

Mutagenność i genotoksyczność

Przeprowadzone testy nie wykazały właściwości mutagennych i genotoksycznych escyny.14

Dane dotyczące produktu Venożel

Dla produktu Venożel, zawierającego escynę w stężeniu 5 mg/g, dane przedkliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka.15

Dane dotyczące trokserutyny (składnik produktu Sapoven T)

Dla produktu złożonego Sapoven T, zawierającego oprócz wyciągu z nasion kasztanowca również trokserutynę, przeprowadzono dodatkowe badania bezpieczeństwa dotyczące samej trokserutyny:16

  • Dawka LD50 dla trokserutyny wyznaczona dla szczura po podaniu dootrzewnowym wynosi 27160 mg/kg masy ciała.
  • U zwierząt obserwowano zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego oraz zaburzenia rytmu serca, zaburzenia przewodnictwa i kardiomegalię.

17

Badania toksyczności trokserutyny po podaniu wielokrotnym zostały przeprowadzone na pawianach. Podawano doustnie mieszaninę trokserutyny i kumaryny (stosunek wagowy 6:1) w dawkach 100, 300 i 1000 mg/kg masy ciała. Eksperyment prowadzono przez 26 tygodni.18

Zaobserwowano następujące efekty:19

  • Występowanie wymiotów natychmiastowych lub występujących do 3 godzin po podaniu.
  • W grupie zwierząt przyjmujących najwyższą dawkę badanej mieszanki obserwowano u dwóch osobników kilka epizodów zapaści, w jednym przypadku zakończonej zgonem zwierzęcia.
  • U zwierząt, u których odnotowano zapaść stwierdzono powiększenie wątroby i podniesiony poziom enzymów aminopeptydazy leucynowej i karbamylotransferazy ornitynowej.

20

W badaniach u szczurów i świni nad wpływem trokserutyny na płodność, rozwój zarodka i płodu nie zaobserwowano wpływu teratogennego ani efektów embriotoksycznych u potomstwa 1 i 2 generacji. Trokserutyna nie wykazała działania mutagennego wobec żadnej z testowanych bakterii Salmonella Typhimurium.21

Braki w danych przedklinicznych

Należy zaznaczyć, że dla niektórych produktów zawierających escynę dane przedkliniczne są ograniczone. W przypadku produktu Hiposem nie prowadzono badań dla sproszkowanych nasion kasztanowca.22 Podobnie dla produktu Sapoven brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa przedklinicznego.23 Dla produktu Sapoven T nie przeprowadzono nieklinicznych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania całego produktu leczniczego, a przytoczone dane dotyczą pojedynczych substancji: trokserutyny i wyciągu z nasion kasztanowca, które wskazują na ich małą toksyczność i dobrą tolerancję.24

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Dostępne dane przedkliniczne wskazują na stosunkowo niską toksyczność escyny oraz wyciągów z nasion kasztanowca zawierających tę substancję. Dawki wywołujące efekty toksyczne są wielokrotnie wyższe od dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi, co potwierdza dobry profil bezpieczeństwa tej substancji. Badania na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, króliki, psy) wykazały zróżnicowaną wrażliwość na escynę, przy czym psy wydają się najbardziej wrażliwym gatunkiem.25 26 27

Badania teratogenności i mutagenności nie wykazały istotnego ryzyka w dawkach terapeutycznych, co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo stosowania escyny w warunkach klinicznych.28

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl