toksyczność reprodukcyjna
Toksyczność reprodukcyjna odnosi się do niepożądanych efektów substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych na funkcje rozrodcze organizmów. Obejmuje zaburzenia płodności u kobiet i mężczyzn, wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu, poród oraz wczesny rozwój potomstwa po urodzeniu.
W medycynie ocena toksyczności reprodukcyjnej stanowi kluczowy element badań przedklinicznych i klinicznych nowych leków. Substancje o potencjale toksyczności reprodukcyjnej klasyfikowane są według kategorii ryzyka dla kobiet ciężarnych (dawniej kategorie FDA: A, B, C, D, X, obecnie zastąpione szczegółowym opisem ryzyka). Toksyczność ta może objawiać się jako działanie teratogenne, embriotoksyczne, fetotoksyczne lub wpływające na laktację.
Mechanizmy toksyczności reprodukcyjnej są zróżnicowane i mogą obejmować: zaburzenia gospodarki hormonalnej (działanie jako dysruptory endokrynne), bezpośrednie uszkodzenie komórek rozrodczych, zaburzenia implantacji zarodka, uszkodzenia DNA, zakłócenia rozwoju narządów płodu czy zmiany epigenetyczne. Szczególne znaczenie kliniczne ma identyfikacja okresów krytycznych rozwoju, w których ekspozycja na dany czynnik niesie największe ryzyko powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kwetaplex 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fumaranu kwetiapiny, substancji czynnej leku Kwetaplex, nie wykazały działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, co wskazuje na korzystny profil mutagenności. Jednakże, przy ekspozycji na poziomach istotnych klinicznie, zaobserwowano zmiany narządowe u zwierząt laboratoryjnych, takie jak odkładanie pigmentu w tarczycy szczurów, przerost pęcherzyków tarczycy u małp Cynomolgus, obniżenie stężenia T₃ w osoczu, zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, a także zmętnienie soczewki i rozwój zaćmy u psów. Te efekty nie zostały jeszcze w pełni potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kliniczne, badanie laboratoryjne, dawka terapeutyczna, diestrus, embriotoksyczność, fumaran kwetiapiny, genotoksyczność, gruczoł tarczowy, hemoglobina, hipertrofia tarczycy, krwinka biała, krwinka czerwona, parametr hematologiczny, prolaktyna, regulacja hormonalna, ryzyko mutagenne, toksyczność reprodukcyjna, trójjodotyronina, zaćma, zgięcie nadgarstka, zmętnienie soczewki, zmiana narządowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlodipine Bluefish 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny wykazały, że dawki około 50-krotnie wyższe od maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała) powodowały u szczurów i myszy opóźnienie porodu, wydłużenie czasu trwania akcji porodowej oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach płodności u szczurów, podawanie amlodypiny do 10 mg/kg/dobę (osiem razy wyższe niż dawka maksymalna dla ludzi w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała) nie wykazało negatywnego wpływu na zdolność rozrodczą. Jednakże, w innym badaniu, podawanie dawki porównywalnej do stosowanej u ludzi skutkowało obniżeniem stężenia FSH i testosteronu w osoczu, zmniejszeniem gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego, co wskazuje na potencjalny wpływ na parametry nasienia i funkcję gonad u samców.
aberracja chromosomowa, akcja porodowa, badanie rakotwórczości, bezylan amlodypiny, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, modele zwierzęce, mutagenność, profil bezpieczeństwa, przeżywalność potomstwa, spermatydy, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Medical Valley 12,5 mg
Sunitynib wykazuje wielonarządową toksyczność po podaniu wielokrotnym, obejmującą przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica), układ limfatyczny i krwiotwórczy (redukcja komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę zewnątrzwydzielniczą (degranulacja i martwica komórek pęcherzykowych), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu), macicę (zanik) oraz jajniki (zmniejszony wzrost pęcherzyków). Działania te występowały przy klinicznie istotnych stężeniach osoczowych. Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zmiany w nerkach (rozrost mezangium), krwotoki z przewodu pokarmowego i jamy ustnej oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Potencjał genotoksyczny sunitynibu nie wykazał mutagenności in vitro ani klastogenności in vivo, choć zaobserwowano poliploidię w ludzkich limfocytach in vitro. Potencjał genotoksyczny metabolitu aktywnego nie został oceniony.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków jajnikowych, badanie in vitro, badanie in vivo, ciałko żółte, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, ekspozycja systemowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej, kanalik jądrowy, kancerogeneza, kostnienie kręgów, mysz transgeniczna rasH2, nadnercze, odstęp QTc, organogeneza, rak dwunastnicy, resorpcja płodu, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, śródbłoniak złośliwy, sunitynib, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etoricoxib Teva 120 mg
Przedkliniczne badania etorykoksybu wykazały brak działania genotoksycznego oraz niskie ryzyko rakotwórczości u myszy. U szczurów zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy przy dawkach przekraczających dwukrotność dobowej dawki ludzkiej (90 mg), co jest związane z indukcją enzymów CYP specyficzną dla tego gatunku, nieobserwowaną u ludzi. Toksyczność przewodu pokarmowego u szczurów ujawniała się owrzodzeniami przy stężeniach terapeutycznych i wyższych, a u psów przy wysokich stężeniach odnotowano zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego, co wskazuje na konieczność monitorowania tych funkcji podczas terapii. W badaniach reprodukcyjnych etorykoksyb nie wykazywał działania teratogennego u szczurów przy dawce 15 mg/kg/dobę (około 1,5-krotność dawki ludzkiej), jednak u królików zaobserwowano zwiększone zaburzenia układu sercowo-naczyniowego płodów przy narażeniu mniejszym niż kliniczne, a także deformacje niezwiązane z leczeniem. Zarówno u szczurów, jak i królików stwierdzono wzrost liczby wczesnych poronień przy narażeniu ≥1,5-krotności narażenia u ludzi, co stanowi istotne przeciwwskazanie do stosowania leku w ciąży.
ekspozycja układowa, Etoricoxib Teva, etorykoksyb, genotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP, indukcja CYP3A, narażenie układowe, niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, teratogenność, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność reprodukcyjna, układ kostny płodu, wczesne poronienie, zaburzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lacteol Fort 340 mg 340 mg liofilizatu w tym 10 x 10^9 zabitych pałeczek Lactobacillus fermentum i Lactobacillus delbrueckii oraz 160 mg podłoża namnażającego zawierającego produkty fermentacji pałeczek Lactobacillus fermentum i Lactobacillus delbrueckii
Produkt leczniczy Lacteol Fort 340 mg zawiera liofilizat inaktywowanych szczepów Lactobacillus fermentum i Lactobacillus delbrueckii w dawce 10 × 10⁹ oraz 160 mg sfermentowanego podłoża namnażającego. Ze względu na charakter preparatu, który opiera się na inaktywowanych bakteriach probiotycznych oraz produktach ich fermentacji, nie przeprowadzono standardowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, takich jak ocena toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego czy toksyczności reprodukcyjnej. Składnikami pomocniczymi są m.in. laktoza jednowodna, pepton kazeinowy, wyciąg drożdżowy oraz sole fosforanowe i octanowe.
Bezpieczeństwo stosowania Lacteol Fort 340 mg opiera się przede wszystkim na doświadczeniu klinicznym oraz danych post-marketingowych, co jest zgodne z informacjami zawartymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego (punkt 5.3). Brak danych przedklinicznych wynika z faktu, że preparat zawiera inaktywowane szczepy bakterii, co minimalizuje ryzyko toksyczności i innych działań niepożądanych typowych dla żywych kultur. W praktyce klinicznej produkt jest stosowany jako bezpieczny probiotyk, jednak brak tradycyjnych badań przedklinicznych wymaga uwzględnienia tego aspektu przy ocenie ryzyka i korzyści u pacjentów.
bakterie probiotyczne, dane post-marketingowe, fosforan dipotasu, genotoksyczność, Lactobacillus, laktoza jednowodna, octan sodu, pepton kazeinowy, podłoże namnażające, potencjał rakotwórczy, produkty fermentacji, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg drożdżowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Korzeń Lukrecji –
W praktyce klinicznej istotne jest, aby lekarze informowali pacjentki w wieku rozrodczym, ciężarne oraz karmiące piersią o braku wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania preparatów zawierających korzeń lukrecji (Glycyrrhiza glabra L. i inne gatunki). Obecnie nie ma jednoznacznych danych dotyczących wpływu korzenia lukrecji na płodność u kobiet i mężczyzn, a badania na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalną toksyczność reprodukcyjną. W związku z tym stosowanie produktów zawierających korzeń lukrecji w okresie ciąży nie jest zalecane, ze względu na nieokreślony profil bezpieczeństwa dla rozwijającego się płodu.
bezpieczeństwo dla płodu, bezpieczeństwo w ciąży, bezpieczeństwo w laktacji, Glycyrrhiza glabra, Glycyrrhiza inflata, Glycyrrhiza uralensis, karmienie piersią, korzeń lukrecji, parametr płodności, preparat ziołowy, przenikanie do mleka matki, składnik aktywny, suplement diety, toksyczność reprodukcyjna, wiek reprodukcyjny, wpływ na płodność, zioła do zaparzania - Leksykon substancji czynnych
Citalopram – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa citalopramu obejmują szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych oraz wpływu na rozrodczość, które nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu u szczurów zaobserwowano przemijającą fosfolipidozę w różnych narządach, charakterystyczną dla lipofilnych amin, bez trwałych zmian morfologicznych czy funkcjonalnych. Badania embriotoksyczności wskazały, że dawki toksyczne citalopramu mogą indukować wady rozwojowe kośćca u potomstwa, jednak ryzyko to u ludzi pozostaje nieustalone, co wymaga ostrożności przy stosowaniu leku u kobiet w ciąży.
citalopram, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, implantacja zarodka, kancerogenność, lipofilna amina, nieprawidłowe nasienie, płodność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność substancji, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa kośćca, wskaźnik ciążowy, wskaźnik płodności, zmiana morfologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine duo 1000 mg + 6,25 mg Zn2+
Dane przedkliniczne leku Neosine duo, zawierającego 1000 mg inozyny pranobeksu oraz 6,25 mg jonów cynku, potwierdzają jego korzystny profil bezpieczeństwa. Toksyczność ostra, podostra i przewlekła inozyny pranobeksu była badana na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) przy dawkach sięgających 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Ustalona dawka LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, wskazując na bardzo niski poziom toksyczności ostrej. Długoterminowe badania toksykologiczne nie wykazały właściwości karcynogennych ani mutagennych inozyny pranobeksu, potwierdzając bezpieczeństwo genotoksyczne w badaniach in vivo i in vitro, w tym na ludzkich limfocytach krwi obwodowej.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, cynk glukonian, dawka LD50, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie toksyczne, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, jony cynku, limfocyt krwi obwodowej, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, stężenie terapeutyczne, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada wrodzona, właściwości karcynogenne, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pirfenidon Zentiva 267 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pirfenidonu wykazały, że lek nie stanowi istotnego zagrożenia dla ludzi. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu u myszy, szczurów i psów zaobserwowano odwracalne zwiększenie masy wątroby oraz centralnozrazikowy przerost wątroby. W badaniach kancerogenności u szczurów i myszy stwierdzono zwiększoną częstość guzów wątroby oraz u samic szczurów guzów macicy przy dawce 1500 mg/kg/dobę (37-krotnie wyższej niż dawka u ludzi 2 403 mg/dobę), jednak mechanizmy te są specyficzne dla zwierząt i nie obserwowane u ludzi. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność przy standardowych dawkach, choć wysokie dawki (≥450 mg/kg/dobę) powodowały zaburzenia cyklu rozrodczego i wydłużenie ciąży u szczurów. Pirfenidon i jego metabolity przenikają przez łożysko i do mleka, co należy uwzględnić w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i karmiących.
centralnozrazikowy przerost wątroby, cykl rozrodczy, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hormon płciowy, łożysko, mikrosomalne enzymy wątrobowe, pęknięcie chromosomu, pirfenidon, płyn owodniowy, promieniowanie UV, promieniowanie UVA/UVB, test fotoklastogenny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zenofor SR 500 mg
Produkt leczniczy Zenofor SR, zawierający 500 mg metforminy chlorowodorku, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne obejmujące ocenę farmakologiczną, toksykologiczną, genotoksyczną oraz karcynogenną. Badania farmakologiczne nie wykazały niekorzystnych efektów na główne układy fizjologiczne, natomiast testy toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak istotnych zagrożeń przy długotrwałym stosowaniu dawki terapeutycznej. Ponadto, metformina nie wykazała potencjału mutagennego ani karcynogennego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa przewlekłej terapii u pacjentów z cukrzycą typu 2.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, cukrzyca typu 2, działanie mutagenne, efekt toksyczny, indukcja nowotworów, karcynogenność, metforminy chlorowodorek, płodność, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Hydroksychlorochina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Hydroksychlorochina jest stosowana w leczeniu chorób reumatycznych, fotodermatoz oraz w profilaktyce i terapii malarii. W ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, ekspozycja na dawki ≥ 400 mg/dobę wiąże się ze zwiększonym względnym ryzykiem (RR 1,33; 95% CI 1,08–1,65) wrodzonych wad rozwojowych, natomiast dawki < 400 mg/dobę nie wykazują istotnego wzrostu ryzyka (RR 0,95; 95% CI 0,60–1,50). Hydroksychlorochina przenika przez łożysko, osiągając u płodu stężenia porównywalne do matczynych. W chorobach autoimmunologicznych zaleca się unikanie stosowania leku w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko, stosując najmniejszą skuteczną dawkę. W profilaktyce i leczeniu malarii lek może być stosowany na wszystkich etapach ciąży ze względu na wysokie ryzyko uszkodzenia płodu przez samą infekcję. Długotrwałe leczenie wymaga monitorowania dziecka, zwłaszcza pod kątem okulistycznych działań niepożądanych.
chemioprofilaktyka, choroba reumatyczna, dawkowanie tygodniowe, działanie niepożądane okulistyczne, eliminacja leku, fotodermatoza, hydroksychlorochina, kumulacja toksyczna, kumulacja w organizmie, malaria, nieprawidłowość nasienia, pierwszy trymestr ciąży, powolna eliminacja, profilaktyka malarii, przenikanie do mleka kobiecego, przenikanie przez łożysko, reumatoidalne zapalenie stawów, ryzyko względne, stężenie testosteronu, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczność reprodukcyjna, wrodzona wada rozwojowa, związek 4-aminochinolinowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Aurovitas 20 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa tadalafilu, obejmująca badania farmakologiczne, toksykologiczne oraz reprodukcyjne, nie wykazała istotnych zagrożeń dla ludzi przy dawkach terapeutycznych. Badania na psach, którym podawano tadalafil w dawkach ≥25 mg/kg mc./dobę przez 6-12 miesięcy (ekspozycja 3,7-18,6-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg), wykazały zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy, jednak efekt ten nie występował przy dawkach terapeutycznych. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie potwierdziły działania mutagennego ani kancerogennego. W modelach zwierzęcych, w tym u szczurów i myszy, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego nawet przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę, co znacznie przekracza dawki stosowane u ludzi.
AUC, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, margines bezpieczeństwa, nabłonek kanalików nasiennych, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rimal 5 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne ramiprylu wykazały brak ostrej toksyczności po doustnym podaniu u gryzoni i psów oraz dobry profil bezpieczeństwa przy dawkach dobowych do 2,0 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów i 8,0 mg/kg u małp. Długotrwałe podawanie ramiprylu wiązało się z obserwowanymi zmianami elektrolitowymi i hematologicznymi oraz powiększeniem aparatu przykłębuszkowego przy dawce 250 mg/kg/dobę u psów i małp. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani zaburzeń płodności, jednak dawki ≥50 mg/kg/dobę u samic szczurów w okresie płodowym i laktacji powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Ramipryl nie wykazał potencjału mutagennego ani genotoksycznego w szeroko zakrojonych testach.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, obraz krwi, poszerzenie miedniczek nerkowych, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przeżywalność potomstwa, ramipryl i amlodypina, spermatyda, substancja czynna, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sitagliptin STADA 100 mg
Stosowanie Sitagliptin STADA u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Lek nie jest zalecany w okresie ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych oraz toksyczny wpływ na reprodukcję zaobserwowany w badaniach na modelach zwierzęcych przy wysokich dawkach. Kobiety karmiące piersią powinny unikać stosowania leku, gdyż brak jest danych dotyczących przenikania sytagliptyny do mleka kobiecego, jednak badania na zwierzętach potwierdziły przenikanie substancji czynnej do mleka, co może stanowić potencjalne ryzyko dla dziecka. W zakresie płodności, brak jest danych klinicznych u ludzi, natomiast badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność samców i samic.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ondansetron Bluefish 8 mg
Podczas konsultacji z pacjentkami w wieku rozrodczym należy szczegółowo omówić wpływ ondansetronu na płodność, przebieg ciąży oraz karmienie piersią. Zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii, aby zapobiec ekspozycji płodu na lek, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży, kiedy ondansetron jest kategorycznie przeciwwskazany. Dane epidemiologiczne wskazują na zwiększone ryzyko deformacji twarzoczaszki u płodu – 3 dodatkowe przypadki na 10 000 ekspozycji, z ryzykiem względnym 1,24 (95% CI 1,03-1,48). W przypadku wad serca wyniki badań są niejednoznaczne, jednak zaleca się zachowanie ostrożności. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały toksyczności reprodukcyjnej, ale nie można ich bezpośrednio ekstrapolować na ludzi.
antykoncepcja, badanie epidemiologiczne, badanie kohortowe, badanie przedkliniczne, deformacja twarzoczaszki, ekspozycja niemowlęcia, ekspozycja płodu, karmienie naturalne, karmienie piersią, ondansetron, pierwszy trymestr ciąży, przeciwwskazanie, przenikanie do mleka matki, ryzyko teratogenne, ryzyko względne, terapia ondansetronem, toksyczność reprodukcyjna, wada serca, wada wrodzona, wiek rozrodczy - Leksykon substancji czynnych
Famprydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Famprydyna została poddana szerokim badaniom toksykologicznym na różnych gatunkach zwierząt, które wykazały szybkie pojawienie się działań niepożądanych po podaniu doustnym, zwykle w ciągu 2 godzin. Objawy kliniczne obejmowały drżenie, drgawki, ataksję, zaburzenia chodu, duszność, przyspieszone oddychanie, rozszerzenie źrenic, prostrację, nadpobudliwość, zaburzoną wokalizację oraz zwiększone ślinienie. W badaniach zaobserwowano także pojedyncze przypadki niedrożności układu moczowego u szczurów, prowadzące do zgonu, co może sugerować potencjalny związek przyczynowy z podawaniem famprydyny, choć znaczenie kliniczne tego zjawiska pozostaje niejasne.
ataksja, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka toksyczna, drgawki, duszność, działanie niepożądane, famprydyna, mutacja genowa, nadmierne ślinienie, nadpobudliwość, niedrożność układu moczowego, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proces nowotworowy, prostracja, przyśpieszone oddychanie, rozszerzenie źrenic, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa płodu, zaburzenie chodu, zaburzenie wokalizacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Catalin 0,75 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne pirenoksyny, substancji czynnej leku Catalin (0,75 mg), wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu nerwowego, sercowo-naczyniowego oraz oddechowego w dawkach terapeutycznych. Analizy toksykologiczne po wielokrotnym podawaniu nie ujawniły objawów toksyczności ani zmian patologicznych w narządach wewnętrznych, a parametry biochemiczne i hematologiczne pozostawały w normie. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego. Ponadto, badania embriotoksyczności i teratogenności nie potwierdziły negatywnego wpływu na rozwój zarodka i płodu, wskazując na bezpieczeństwo stosowania leku w okresie ciąży zgodnie z zaleceniami.
analiza toksykologiczna, badania przedkliniczne, działanie klastogenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, embriotoksyczność i teratogenność, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogenność, krople do oczu, parametry biochemiczne i hematologiczne, pirenoksyna, potencjał mutagenny, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwości rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluomizin 10 mg
Fluomizin, zawierający chlorek dekwaliniowy w dawce 10 mg w postaci tabletek dopochwowych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Minimalne ogólnoustrojowe narażenie na substancję czynną po podaniu dopochwowym ogranicza toksyczność ogólnoustrojową, co jest istotne z punktu widzenia praktyki klinicznej. Badania mutagenności in vivo i in vitro nie wykazały potencjału genotoksycznego chlorku dekwaliniowego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku. Ponadto, badania tolerancji miejscowej na królikach wskazują na brak działania drażniącego na błonę śluzową pochwy, co sugeruje niskie ryzyko miejscowych działań niepożądanych u pacjentek.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, biodostępność, biodostępność substancji czynnej, chlorek dekwaliniowy, działanie niepożądane, genotoksyczność, podanie dopochwowe, podrażnienie błony śluzowej pochwy, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, tabletka dopochwowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wchłanianie ogólnoustrojowe, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nonpres Duo 25 mg + 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Eplexemid, zawierającego eplerenon i furosemid, wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Eplerenon nie wykazał potencjału mutagennego, rakotwórczego ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój zarodkowo-płodowy. Zaobserwowano jedynie zmiany morfologiczne w gruczole krokowym u zwierząt przy ekspozycji nieznacznie przekraczającej kliniczne poziomy, bez wpływu na funkcję prostaty. Furosemid charakteryzuje się niską toksycznością ostrą, natomiast przewlekłe podawanie wiązało się z histopatologicznymi zmianami w nerkach (włóknienie, zwapnienia), co jest zgodne z jego farmakodynamicznym profilem działania. Testy genotoksyczności i rakotwórczości furosemidu nie wykazały istotnego ryzyka nowotworowego.
eplerenon i furosemid, genotoksyczność, hipokaliemia, kłębuszki nerkowe, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny i klastogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ kielichowo-miedniczkowy nerek, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wodonercze, zmiany elektrolitowe, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ondansetron Kabi 0,08 mg/ml
Ondansetron Kabi, dostępny w stężeniach 0,08 mg/ml i 0,16 mg/ml jako roztwór do infuzji, zawiera chlorowodorek ondansetronu dwuwodnego i jest przeciwwskazany w pierwszym trymestrze ciąży ze względu na potencjalne ryzyko wad wrodzonych twarzoczaszki. Dane epidemiologiczne, w tym badanie kohortowe obejmujące 1,8 miliona kobiet, wskazują na wzrost ryzyka o 3 dodatkowe przypadki na 10 000 leczonych (skorygowane ryzyko względne 1,24; 95% CI 1,03-1,48). Wpływ na rozwój układu sercowo-naczyniowego płodu pozostaje niejednoznaczny, co wymaga szczegółowego omówienia z pacjentką. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały toksyczności reprodukcyjnej, jednak brak możliwości bezpośredniej ekstrapolacji na ludzi wymusza ostrożność i przeciwwskazanie do stosowania w pierwszym trymestrze ciąży.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asduter 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne arypiprazolu, substancji czynnej preparatu Asduter 15 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Badania obejmowały ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki kliniczne, np. toksyczny wpływ na nadnercza u szczurów obserwowano przy dawkach 20-60 mg/kg mc./dobę (AUC 3-10-krotnie wyższe niż u ludzi), a zwiększoną częstość raków nadnerczy przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (AUC >10-krotnie wyższe). W badaniach na małpach stwierdzono kamicę żółciową przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę, z ekspozycją AUC 1-3-krotnie wyższą niż u ludzi po maksymalnej dawce 30 mg/dobę. Stężenia metabolitów w żółci ludzkiej były znacznie niższe (6%) niż u zwierząt i poniżej granicy rozpuszczalności in vitro.
arypiprazol, Asduter, AUC, dawka subterapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, hydroksyarypiprazol, kamica żółciowa, komórki miąższowe, lipofuscyna, mineralizacja kości płodu, nadnercze, neurotoksyczność, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, sprzężone związki siarczanowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sinusit – Pascoe –
Produkt leczniczy Sinusit Pascoe, krople doustne, jest preparatem homeopatycznym zawierającym w 10 g (10,7 ml) kropli Luffa operculata D4 1,0 g, Stibium sulfuratum aurantiacum D8 1,0 g, Euphorbium D4 0,01 g oraz Kreosotum D3 0,01 g. Preparat zawiera również 48% (v/v) etanolu oraz laktozę jednowodną w dawce jednorazowej 10 kropli odpowiadającej 0,2 mg laktozy. Ze względu na charakter homeopatyczny i wysokie rozcieńczenia substancji aktywnych, brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, co jest typowe dla tego typu leków.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie rakotwórcze, etanol, Euphorbium, genotoksyczność, Kreosotum, krople doustne, laktoza jednowodna, lek homeopatyczny, Luffa operculata, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, Stibium sulfuratum aurantiacum, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Farmorubicin PFS 2 mg/ml (10 mg/5 ml, 50 mg/25 ml, 200 mg/100 ml)
Przedkliniczne badania epirubicyny, substancji czynnej Farmorubicin PFS, wykazały jej wyraźne działanie genotoksyczne, mutagenne i rakotwórcze, co jest zgodne z mechanizmem działania antracyklin polegającym na interkalacji do DNA i hamowaniu topoizomerazy II. W modelach zwierzęcych stwierdzono toksyczność narządową obejmującą układ krwiotwórczy (mielosupresja), przewód pokarmowy (uszkodzenia błony śluzowej), serce (kardiotoksyczność), nerki (zaburzenia funkcji wydalniczej), wątrobę (hepatotoksyczność) oraz narządy rozrodcze. Szczególnie istotne są obserwacje dotyczące uszkodzeń gonad u samców i samic, w tym zmniejszenie masy jąder i najądrzy, zahamowanie spermatogenezy oraz zmiany strukturalne i funkcjonalne jajników i macicy, co przekłada się na obniżoną płodność.
antracyklina, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hamowanie topoizomerazy II, hepatotoksyczność, interkalacja DNA, kardiotoksyczność, mechanizm działania, mielosupresja, narząd rozrodczy, obniżenie płodności, organogeneza, przewód pokarmowy, spermatogeneza, teratogeneza, toksyczność embrionalna, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, uszkodzenie chromosomów, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie rozwojowe narządów trzewnych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prostin VR 500 mcg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprostadylu, substancji czynnej PROSTIN VR (500 µg/ml, roztwór do wstrzykiwań), wykazały brak istotnych zagrożeń farmakologicznych i toksycznych. Badania wielokrotnego podawania nie ujawniły klinicznie istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania rakotwórczego, co wskazuje na brak ryzyka kancerogennego przy stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami.
aberracja chromosomowa, alprostadyl, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, mutacja genowa, parametr reprodukcyjny, potencjał genotoksyczny, Prostin VR, rozwój nowotworów, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność substancji czynnej, uszkodzenie DNA, zagrożenie kancerogenne - Leksykon substancji czynnych
Liść melisy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa liścia melisy (Melissa officinalis L., folium) wskazują na potencjalne hamowanie aktywności hormonu tyreotropowego (TSH) przez wodne wyciągi z tej rośliny, co zaobserwowano zarówno in vitro, jak i na modelach zwierzęcych. Zjawisko to zostało potwierdzone również dla produktu DexaCaps zawierającego liść melisy, jednak kliniczne implikacje tego efektu pozostają niejasne i wymagają dalszych badań, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami funkcji tarczycy. W zakresie genotoksyczności, brak jest danych dotyczących samego liścia melisy, natomiast złożone preparaty takie jak Iberogast Balance wykazały negatywne wyniki w testach AMES i mikrojądrowym u myszy. Nie przeprowadzono badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej ani potencjału rakotwórczego liścia melisy, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa długotrwałego stosowania.
ataksja, badanie in vitro, dekstrometorfan bromowodorek, genotoksyczność, hormon tyreotropowy, LD50, liść melisy, model zwierzęcy, mutagenność, potencjał rakotwórczy, preparat z liściem melisy, produkt leczniczy roślinny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozrodczość, upośledzenie oddychania, wyciąg z melisy, zaburzenie czynności tarczycy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vicks Antigrip Dzień i Noc 500 mg + 60 mg; 500 mg + 25 mg
Przedkliniczne dane dotyczące składników preparatu Vicks AntiGrip Dzień i Noc, tj. paracetamolu, pseudoefedryny i difenhydraminy, nie wskazują na istotne ryzyko toksyczne przy standardowym stosowaniu. Paracetamol wykazuje niejednoznaczne wyniki w badaniach mutagenności in vitro i in vivo, a w badaniach na szczurach przy dawce 500 mg/kg/dobę zaobserwowano guzy wątroby, co sugeruje ograniczone dowody na potencjał rakotwórczy. Brakuje jednak aktualnych badań oceniających toksyczność reprodukcyjną i rozwojową paracetamolu zgodnie z nowoczesnymi standardami. Chlorowodorek pseudoefedryny, podawany w dawkach około 15 mg/kg u gryzoni, nie wykazał toksyczności reprodukcyjnej ani teratogenności, choć dawki toksyczne dla samic szczurów powodowały zmniejszenie masy ciała płodu i opóźnienie kostnienia. Brak jest danych dotyczących wpływu pseudoefedryny na płodność i okres okołoporodowy.
arytmia, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek pseudoefedryny, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz wątroby, opóźnienie kostnienia, potencjał czynnościowy, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość paracetamolu, ryzyko mutagenne, toksyczność paracetamolu, toksyczność płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z owoców boczni piłkowanej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg z owoców boczni piłkowanej (Serenoa repens, Sabal serrulata) w dawce 320 mg, stosowany w preparacie Prostalong Max, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych. Oceny farmakologiczne nie wykazały istotnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły patologicznych zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani w badaniach histopatologicznych narządów wewnętrznych zwierząt, co wskazuje na brak toksyczności przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, nie potwierdziły potencjału genotoksycznego tej substancji.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, płodność, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, Sabal serrulata, Serenoa repens, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, właściwości kancerogenne, wyciąg z boczni piłkowanej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loratan pro 10 mg
Badania przedkliniczne loratadyny, substancji czynnej preparatu Loratan pro, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Analizy farmakologii bezpieczeństwa nie ujawniły istotnych klinicznie działań niepożądanych na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak istotnych zagrożeń przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego działania loratadyny, a długoterminowe testy karcynogenności w modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania rakotwórczego. W efekcie, stosowanie loratadyny w dawkach terapeutycznych jest bezpieczne z punktu widzenia ryzyka uszkodzeń DNA oraz rozwoju nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, dystocja, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, loratadyna, mutacja genowa, stężenie osoczowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Femoston 2 mg estradiolu (tabletki ceglasto-czerwone), 2 mg estradiolu + 10 mg dydrogesteronu (tabletki żółte)
Femoston, zawierający 2 mg estradiolu w tabletkach ceglastoczerwonych oraz 2 mg estradiolu i 10 mg dydrogesteronu w tabletkach żółtych, nie jest wskazany do stosowania w ciąży ani podczas karmienia piersią. Przed rozpoczęciem terapii należy potwierdzić brak ciąży oraz poinformować pacjentkę o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji. W przypadku podejrzenia ciąży podczas leczenia, terapia powinna zostać natychmiast przerwana, a pacjentka powinna skontaktować się z lekarzem. Dane epidemiologiczne nie wykazały działania teratogennego lub toksycznego na płód przy nieumyślnym narażeniu, jednak brak jest wystarczających danych dotyczących celowego stosowania estradiolu i dydrogesteronu w ciąży, co należy jasno zakomunikować pacjentce.
- Leksykon substancji czynnych
Glin wodorotlenek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Glinu wodorotlenek, będący składnikiem preparatu Gastal (450 mg glinu wodorotlenku z magnezu węglanem oraz 300 mg magnezu wodorotlenku na tabletkę), jest powszechnie stosowany jako środek zobojętniający kwas żołądkowy. Dane przedkliniczne dotyczące jego toksyczności ostrej i przewlekłej są jednak ograniczone, a brak jest szczegółowych badań toksykologicznych dla tego związku podawanego doustnie. Ponadto, nie dysponujemy udokumentowanymi badaniami oceniającymi potencjalne działanie mutagenne i rakotwórcze glinu wodorotlenku, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa długoterminowego stosowania tego składnika. Mimo to, wieloletnie doświadczenie kliniczne wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami producenta.
badanie genotoksyczności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, glin wodorotlenek, magnez węglan, magnez wodorotlenek, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, środek zobojętniający kwas żołądkowy, tabletka do ssania, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wpływ na rozrodczość, związek glinu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dysport 500 jednostek kompleksu neurotoksyny Clostridium botulinum typu A/fiolkę
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kompleksu neurotoksyny Clostridium botulinum typu A (Dysport) wykazały dobrą tolerancję leku w różnych modelach zwierzęcych, w tym po podaniu domięśniowym oraz do mięśnia wypieracza pęcherza moczowego. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach stosowano dawki do 12 j./zwierzę, nie obserwując toksyczności ogólnoustrojowej. Ocena wpływu na rozrodczość u ciężarnych szczurów i królików wykazała brak teratogenności przy dawkach do 79 j./kg mc. (szczury) i 42 j./kg mc. (króliki), jednak wyższe dawki powodowały poronienia. W badaniach na młodocianych szczurach (dawka łączna do 33 j./kg mc.) nie stwierdzono negatywnego wpływu na wzrost, rozwój reprodukcyjny, neurologiczny ani neurobehawioralny. Badania miejscowej tolerancji nie wykazały podrażnienia oczu po podaniu do worka spojówkowego królików.
Clostridium botulinum typu A, działanie teratogenne, kompleks neurotoksyny, mięsień prążkowany, mięsień wypieracz, niewydolność oddechowa, obniżona płodność, pęcherz moczowy, podrażnienie oczu, porażenie mięśni, poronienie, poziom dawkowania bez obserwowanych działań niepożądanych, rozwój neurobehawioralny, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność u młodocianych, tolerancja miejscowa, worek spojówkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metsigletic 50 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Metsigletic, zawierający kombinację sytagliptyny i metforminy, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. W 16-tygodniowych badaniach na psach nie zaobserwowano dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii metforminą. Poziom NOEL dla sytagliptyny wynosi około 6-krotność narażenia człowieka, a dla metforminy około 2,5-krotność. Toksyczne efekty sytagliptyny na wątrobę i nerki u gryzoni pojawiały się przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie poziom kliniczny, a zmiany nowotworowe wątroby u szczurów były prawdopodobnie wtórne do hepatotoksyczności i obserwowane przy narażeniu >58-krotnym, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (19-krotność narażenia klinicznego). Nie stwierdzono genotoksyczności ani istotnego wpływu na płodność i rozwój przy dawkach terapeutycznych, choć przy narażeniu >29-krotnym odnotowano niewielkie zniekształcenia żeber u płodów szczurów oraz toksyczny wpływ na matki królików. Sytagliptyna przenika do mleka karmiących samic szczurów w stosunku 4:1 (mleko:osocze), co może mieć znaczenie dla stosowania u kobiet karmiących piersią.
ataksja, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, działanie hepatotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, hepatotoksyczność, margines bezpieczeństwa, Metsigletic, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, płodność, poziom NOEL, przenikanie do mleka, rak wątroby, sytagliptyna i metformina, terapia skojarzona, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, zniekształcenia płodu, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Desmoxan 1,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące cytyzyny, substancji czynnej produktu leczniczego Desmoxan (1,5 mg), obejmują badania farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa, prowadzone poza standardem GLP. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. W badaniach toksykologicznych wielokrotnego podawania na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy) nie stwierdzono toksycznego wpływu na układ krwiotwórczy, pokarmowy, moczowy, wątrobę ani inne narządy wewnętrzne, co potwierdza dobrą tolerancję cytyzyny przy długotrwałym stosowaniu, istotną w terapii uzależnienia od nikotyny.
badanie in vivo, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, błona śluzowa żołądka, cytyzyna, dawka terapeutyczna, Desmoxan, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, Good Laboratory Practice, hemopoeza, hepatotoksyczność, rozwój potomstwa, rozwój zarodka i płodu, toksyczność nerkowa, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, układ moczowy, układ pokarmowy, uszkodzenie materiału genetycznego, uzależnienie od nikotyny, wątroba, wielokrotne podanie leku, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fulvestrant medac 250 mg
Fulwestrant, jako lek o działaniu antyestrogenowym, jest stosowany w terapii nowotworów hormonozależnych, jednak jego użycie wiąże się z istotnymi przeciwwskazaniami u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie testu ciążowego oraz szczegółowe omówienie z pacjentką konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji przez cały okres leczenia. Fulwestrant jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na udokumentowaną toksyczność reprodukcyjną w badaniach na modelach zwierzęcych, w tym przenikanie przez łożysko, zwiększoną śmiertelność płodów oraz ryzyko nieprawidłowości rozwojowych. W przypadku stwierdzenia ciąży podczas terapii, leczenie należy natychmiast przerwać, a pacjentkę poinformować o potencjalnym ryzyku uszkodzenia płodu i utraty ciąży, wdrażając odpowiednie postępowanie diagnostyczne i monitorujące.
antykoncepcja, ciężkie działanie niepożądane, działanie antyestrogenowe, ekspozycja płodu, fulwestrant, funkcja reprodukcyjna, łożysko, mechanizm antyestrogenowy, mleko kobiece, mleko matki, nieprawidłowość rozwojowa płodu, nowotwór hormonozależny, śmiertelność płodu, test ciążowy, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie płodu, utrata ciąży - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroMirta ORO 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mirtazapiny wykazały brak istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu terapeutycznym. Ocena wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniła niekorzystnych efektów. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu nie stwierdzono efektów toksycznych, a profil bezpieczeństwa w długoterminowej terapii potwierdził dobrą tolerancję. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genów, uszkodzenia chromosomów i DNA, nie wykazały działania genotoksycznego. W badaniach rakotwórczości u zwierząt zaobserwowano zmiany nowotworowe specyficzne gatunkowo (guzy tarczycy u szczurów, nowotwory wątrobowokomórkowe u myszy), które nie przekładają się na ryzyko dla ludzi i są związane z indukcją enzymów wątrobowych przy dużych dawkach.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, długotrwała farmakoterapia, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, guz tarczycy, induktor enzymu wątrobowego, laktacja, mirtazapina, mutacja genu, nowotwór wątrobowokomórkowy, ośrodkowy układ nerwowy, poronienie po implantacji, rakotwórczość, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie DNA, wada wrodzona, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin Vitabalans 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku metforminy, obejmujące konwencjonalne testy farmakologiczne, toksykologiczne po podaniu wielokrotnym oraz oceny genotoksyczności i rakotwórczości, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Badania te potwierdziły brak negatywnego wpływu na kluczowe układy fizjologiczne, takie jak układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy. Testy genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały mutagenności ani klastogenności, a długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału rakotwórczego metforminy. Dawkowanie w badaniach obejmowało tabletki powlekane zawierające 500 mg lub 1000 mg chlorowodorku metforminy (odpowiednio 390 mg lub 780 mg metforminy w postaci zasady).
bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, działanie teratogenne, genotoksyczność, metformina, mutagenność i klastogenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, tabletka powlekana, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Nintedanib – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności nintedanibu, dostępnego w dawkach 100 mg i 150 mg, wykazały niską toksyczność ostrą w modelach gryzoni, jednak u młodych szczurów zaobserwowano nieodwracalne zmiany w szkliwie i zębinie siekaczy oraz odwracalne pogrubienie chrząstek nasadowych kości. Objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka i wymioty, wraz z utratą masy ciała, występowały u psów i makaków. Hepatotoksyczność była minimalna, z łagodnym wzrostem enzymów wątrobowych jedynie u makaków rezus, bez poważnych działań niepożądanych. Badania reprodukcyjne ujawniły działanie teratogenne i letalne na zarodki u szczurów przy ekspozycji poniżej MRHD (150 mg x 2/dobę), a u królików przy ekspozycji około trzykrotnie wyższej, z wpływem na rozwój szkieletu osiowego i serca już przy dawkach niższych niż MRHD. Nie stwierdzono wpływu na płodność samców szczurów ani znaczącego przenikania do mleka (≤ 0,5% dawki).
Analizy genotoksyczności i rakotwórczości nintedanibu w dwuletnich badaniach na myszach i szczurach nie wykazały potencjału mutagennego ani kancerogennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Profil bezpieczeństwa uwzględnia charakterystyczne dla inhibitorów VEGFR-2 zmiany kostne i zębowe u młodych zwierząt oraz działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego u innych gatunków, które należy monitorować w praktyce klinicznej. Podsumowując, nintedanib charakteryzuje się ograniczoną toksycznością ogólną, istotnym potencjałem teratogennym oraz brakiem działania rakotwórczego i genotoksycznego, co wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży i w okresie laktacji.
badanie przedkliniczne, działanie hepatotoksyczne, działanie letalne na zarodki, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja, inhibitor VEGFR-2, kapsułka miękka, maksymalna zalecana dawka dla człowieka, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, rozwój pre- i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z głogu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z głogu (Crataegi folii cum flore), standaryzowanego na 18,75% oligomerycznej procyjanidyny, wykazały bardzo niski potencjał toksyczny. W badaniach toksyczności ostrej po podaniu doustnym dawki do 3000 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów nie zaobserwowano objawów toksycznych ani ustalonej dawki letalnej (LD50). Długoterminowe podawanie wyciągu w dawkach 30, 90 i 300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni u szczurów i psów nie wykazało działania toksycznego, co potwierdza dobry profil bezpieczeństwa przy regularnym stosowaniu. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na płodność i zdolności rozrodcze u samców, samic oraz potomstwa F1, a testy genetyczne potwierdziły brak działania mutagennego wyciągu.
badanie genetyczne, Crataegi folii cum flore, dawka letalna LD50, działanie mutagenne, margines bezpieczeństwa, materiał genetyczny, mutagenność, Neo-Cardiol, oligomeryczna procyjanidyna, preparat Neo-Cardiol, profil bezpieczeństwa, tabletka powlekana, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję, wyciąg z głogu, wyciąg z kwiatostanu głogu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Borasol 30 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące kwasu borowego, substancji czynnej preparatu BORASOL (30 mg/g roztwór na skórę), wykazały istotne działanie toksyczne na układ rozrodczy zarówno u samców, jak i samic, co może prowadzić do zaburzeń płodności. Badania jednoznacznie wskazują na potencjał teratogenny tej substancji, manifestujący się negatywnym wpływem na organogenezę oraz rozwój płodu, skutkującym wadami wrodzonymi i dysfunkcjami poszczególnych układów i narządów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naxalgan 300 mg
Dane przedkliniczne dotyczące pregabaliny, substancji czynnej leku Naxalgan, potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi (maksymalna dawka dobową 600 mg). Badania farmakologiczne wykazały dobrą tolerancję leku, natomiast toksyczność po wielokrotnym podaniu u szczurów i małp objawiała się głównie zaburzeniami OUN, takimi jak zmniejszenie lub nadmierna aktywność oraz ataksja, szczególnie przy dawkach przekraczających zakres terapeutyczny. U szczurów albinotycznych zanotowano zanik siatkówki przy dawkach ≥5-krotnie wyższych niż ekspozycja u ludzi, co ma ograniczone znaczenie kliniczne. Brak teratogenności potwierdzono u myszy, szczurów i królików, a toksyczność rozwojowa i wpływ na płodność występowały jedynie przy ekspozycjach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, wskazując na szeroki margines bezpieczeństwa. Pregabalina nie wykazuje działania genotoksycznego, co potwierdzają testy in vitro i in vivo.
ataksja, badania farmakologiczne, badania toksykologiczne, bruksizm, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płytki krwi, potencjał karcynogenny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, testy in vitro, testy in vivo, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność prenatalna, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furosemidum Neupharm 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa furosemidu (roztwór do wstrzykiwań 10 mg/ml) wykazały niski poziom ostrej toksyczności doustnej u zwierząt laboratoryjnych, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym podaniu. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano istotne zmiany patologiczne w nerkach, takie jak zwłóknienie i zwapnienia, co jest klinicznie istotne ze względu na rolę nerek jako głównego narządu docelowego i drogi eliminacji furosemidu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego, a długoterminowe badania na gryzoniach nie potwierdziły potencjału kancerogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w dawkach terapeutycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie diuretyczne, działanie genotoksyczne, efekt teratogenny, furosemid, hipokaliemia, kłębuszek nerkowy, miedniczka nerkowa, pierwszy trymestr ciąży, potencjał genotoksyczny, toksyczność doustna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwości kancerogenne, wodonercze, zwapnienie tkanki nerkowej, zwłóknienie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aethoxysklerol 0,5% 5 mg/ml
Produkt leczniczy Aethoxysklerol 0,5% zawiera lauromakrogol 400 w stężeniu 5 mg/ml (10 mg w 2 ml roztworu do wstrzykiwań) i jest stosowany w terapii sklerotyzacyjnej. Aktualne dane kliniczne dotyczące jego wpływu na płodność, ciążę i laktację są niewystarczające. Badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczność reprodukcyjną, jednak bez działania teratogennego. Z tego względu preparat jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że korzyści kliniczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W przypadku kobiet karmiących piersią brak jest danych dotyczących przenikania lauromakrogolu do mleka oraz jego wpływu na niemowlę, dlatego zaleca się przerwanie karmienia na 2-3 dni po zabiegu skleroterapii.
Aethoxysklerol, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja niemowlęcia, karmienie piersią, kobieta w wieku reprodukcyjnym, lauromakrogol, przeciwwskazanie, przenikanie do mleka, roztwór do wstrzykiwań, skleroterapia, stosunek korzyści do ryzyka, substancja pomocnicza, terapia sklerotyzacyjna, toksyczność reprodukcyjna