Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Amlodipine Bluefish

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania amlodypiny, uzyskane w szeregu badań na zwierzętach, obejmują ocenę toksycznego wpływu na płodność, zaburzeń płodności oraz badania mutagenności i rakotwórczości. Przedstawione poniżej informacje stanowią istotne dane dla lekarzy, umożliwiające pełniejszą ocenę profilu bezpieczeństwa leku.¹

Wpływ na płodność i rozród

W badaniach oceniających toksyczny wpływ na rozród, przeprowadzonych na modelach zwierzęcych (szczury i myszy), zaobserwowano istotne zmiany po podaniu amlodypiny. Dawki stosowane w tych badaniach były około 50-krotnie wyższe od maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała). Zaobserwowane efekty obejmowały: opóźnienie terminu porodu, wydłużenie czasu trwania akcji porodowej oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa.²

Badania płodności

W badaniach oceniających wpływ amlodypiny na płodność u szczurów, podawanie leku w dawkach do 10 mg/kg/dobę nie wykazało negatywnego wpływu na zdolność rozrodczą. Ta dawka, w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała, była ośmiokrotnie wyższa od maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi wynoszącej 10 mg. W protokole badania samce szczurów otrzymywały lek przez 64 dni, a samice przez 14 dni przed parowaniem.³

W innym badaniu na szczurach, w którym samcom podawano amlodypinę w postaci bezylanu w dawce porównywalnej do stosowanej u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg) przez okres 30 dni, zaobserwowano następujące zmiany:⁴

• Zmniejszenie stężenia hormonu folikulotropowego w osoczu
• Obniżenie poziomu testosteronu w osoczu
• Zmniejszenie gęstości nasienia
• Obniżenie liczby dojrzałych spermatyd
• Zmniejszenie liczby komórek Sertoliego

Badania rakotwórczości

Przeprowadzono długoterminowe (dwuletnie) badania rakotwórczości u szczurów i myszy, którym podawano amlodypinę w karmie. Dawki dobowe były starannie dobrane i wynosiły 0,5, 1,25 i 2,5 mg/kg/dobę. W trakcie tych badań nie stwierdzono cech działania rakotwórczego amlodypiny. Należy podkreślić, że największa z zastosowanych dawek (2,5 mg/kg/dobę) była:⁵

• U myszy – zbliżona do maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (10 mg) w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała
• U szczurów – dwukrotnie większa od maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (10 mg) w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała

Warto zauważyć, że najwyższa dawka stosowana w tych badaniach była zbliżona do maksymalnej tolerowanej dawki dla myszy, jednak nie osiągnęła tego poziomu u szczurów.⁶

Badania mutagenności

W przeprowadzonych badaniach mutagenności amlodypiny nie wykazano działań związanych z podawanym lekiem. Analizy obejmowały ocenę potencjalnych zmian zarówno na poziomie genów, jak i chromosomów, nie stwierdzając żadnych istotnych aberracji związanych ze stosowaniem amlodypiny.⁷

Uwaga metodologiczna: Wszystkie przeliczenia dawek względem maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi oparto na założeniu masy ciała pacjenta wynoszącej 50 kg.⁸