Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Vicks AntiGrip Dzień i Noc

Przedstawione dane przedkliniczne, dotyczące poszczególnych substancji czynnych wchodzących w skład preparatu Vicks AntiGrip Dzień i Noc, nie wskazują na szczególne zagrożenie dla człowieka w oparciu o konwencjonalne badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Należy jednak zaznaczyć, że brak jest danych odnośnie łącznego stosowania paracetamolu, pseudoefedryny i difenhydraminy.¹

Paracetamol – dane przedkliniczne

Badania mutagenności paracetamolu, przeprowadzone zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo, mają ograniczony zakres i wykazują niejednoznaczne wyniki. Dostępne dane są niewystarczające do ostatecznego określenia, czy paracetamol stanowi ryzyko mutagenne dla człowieka.²

W zakresie potencjału rakotwórczego paracetamolu istnieją ograniczone dowody zebrane w badaniach na zwierzętach doświadczalnych. W badaniach na szczurach, którym przewlekle podawano paracetamol w dawce 500 mg/kg/dobę, zaobserwowano występowanie guzów wątroby.³

Należy podkreślić, że brak jest konwencjonalnych badań oceniających toksyczność paracetamolu w zakresie reprodukcji i rozwoju, które byłyby przeprowadzone zgodnie z obecnie przyjętymi normami.⁴

Pseudoefedryna – dane przedkliniczne

Badania toksycznego wpływu chlorowodorku pseudoefedryny na reprodukcję przeprowadzone na myszach i szczurach przy dawkach około 15 mg/kg nie wykazały oznak toksyczności u matki ani płodu. Nie zaobserwowano również działania teratogennego tej substancji.⁵

Należy jednak zaznaczyć, że przy podaniu dawki toksycznej dla samic szczurów, pseudoefedryna wykazywała toksyczny wpływ na płód, co objawiało się zmniejszeniem masy ciała płodu oraz opóźnieniem procesu kostnienia.⁶

W dostępnej dokumentacji brak danych z badań dotyczących wpływu chlorowodorku pseudoefedryny na płodność oraz z badań okołoporodowych.⁷

Difenhydramina – dane przedkliniczne

Elektrofizjologiczne badania in vitro wykazały, że difenhydramina blokuje komponent szybki opóźnionego korygującego kanału potasowego oraz wydłuża czas trwania potencjału czynnościowego. Efekty te obserwowano jednak przy stężeniach około 40-krotnie przewyższających stężenia terapeutyczne.⁸

Należy podkreślić, że difenhydramina może potencjalnie wywoływać arytmie w obecności dodatkowych czynników ryzyka.⁹

Potencjał mutagenny difenhydraminy został zbadany w testach in vitro, które nie wykazały istotnych skutków mutagennych.¹⁰

Długoterminowe badania przeprowadzone na szczurach i myszach nie dostarczyły dowodów na potencjał nowotworzenia difenhydraminy.¹¹

W zakresie toksycznego wpływu na rozród, działania embriotoksyczne difenhydraminy obserwowano u królików i myszy po zastosowaniu dawek dziennych większych niż 15-50 mg/kg masy ciała. Nie stwierdzono jednak dowodów na działanie teratogenne tej substancji.¹²