toksyczność reprodukcyjna
Toksyczność reprodukcyjna odnosi się do niepożądanych efektów substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych na funkcje rozrodcze organizmów. Obejmuje zaburzenia płodności u kobiet i mężczyzn, wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu, poród oraz wczesny rozwój potomstwa po urodzeniu.
W medycynie ocena toksyczności reprodukcyjnej stanowi kluczowy element badań przedklinicznych i klinicznych nowych leków. Substancje o potencjale toksyczności reprodukcyjnej klasyfikowane są według kategorii ryzyka dla kobiet ciężarnych (dawniej kategorie FDA: A, B, C, D, X, obecnie zastąpione szczegółowym opisem ryzyka). Toksyczność ta może objawiać się jako działanie teratogenne, embriotoksyczne, fetotoksyczne lub wpływające na laktację.
Mechanizmy toksyczności reprodukcyjnej są zróżnicowane i mogą obejmować: zaburzenia gospodarki hormonalnej (działanie jako dysruptory endokrynne), bezpośrednie uszkodzenie komórek rozrodczych, zaburzenia implantacji zarodka, uszkodzenia DNA, zakłócenia rozwoju narządów płodu czy zmiany epigenetyczne. Szczególne znaczenie kliniczne ma identyfikacja okresów krytycznych rozwoju, w których ekspozycja na dany czynnik niesie największe ryzyko powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dipper-Mono 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa walsartanu wykazały, że podawanie wysokich dawek (200-600 mg/kg mc./dobę) u dorosłych szczurów i małp szerokonosych, co odpowiada 6-18-krotności maksymalnej dawki zalecanej u ludzi (320 mg/dobę dla pacjenta 60 kg), prowadzi do istotnych zmian hematologicznych (zmniejszenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu) oraz nefropatii, objawiającej się wzrostem stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu oraz rozrostem komórek aparatu przykłębuszkowego. U ciężarnych szczurów dawka 600 mg/kg mc./dobę (około 18-krotność dawki ludzkiej) powodowała toksyczność matczyną oraz zaburzenia rozwojowe potomstwa, takie jak zmniejszona przeżywalność, niższa masa ciała i opóźniony rozwój narządów słuchu. Zmiany te są interpretowane jako efekt farmakologiczny walsartanu, związany z długotrwałym niedociśnieniem tętniczym, jednak rozrost komórek przykłębuszkowych nie jest uważany za klinicznie istotny u ludzi stosujących dawki terapeutyczne.
aparat przykłębuszkowy, bazofilia, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, kanaliki nerkowe, konwertaza angiotensyny, kreatynina, mocznik, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, parametry czerwonokrwinkowe, receptor angiotensyny II, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, walsartan - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Piramil 1,25 mg 1,25 mg
Ramipryl, podawany doustnie, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 1 godziny, niezależnie od obecności pokarmu. Biodostępność aktywnego metabolitu ramiprylatu wynosi około 45% dla dawek 2,5 mg i 5 mg, z maksymalnym stężeniem osiąganym po 2-4 godzinach. Ramiprylat, odpowiedzialny za efekt terapeutyczny, wykazuje okres półtrwania 13-17 godzin przy dawkach 5-10 mg, z dłuższym okresem półtrwania przy mniejszych dawkach, co wiąże się z wysycalnym wiązaniem z enzymem konwertującym angiotensynę (ACE). U pacjentów z niewydolnością nerek klirens ramiprylatu jest proporcjonalny do klirensu kreatyniny, co powoduje wolniejszą eliminację metabolitu, natomiast u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby obserwuje się opóźniony metabolizm ramiprylu do ramiprylatu, choć maksymalne stężenia metabolitu pozostają niezmienione. U dzieci w wieku 2-16 lat klirens ramiprylatu koreluje silnie z masą ciała i dawką, a ekspozycja po dawce 0,05 mg/kg jest porównywalna do ekspozycji dorosłych po 5 mg, natomiast dawka 0,2 mg/kg powoduje ekspozycję przekraczającą tę uzyskiwaną u dorosłych po dawce 10 mg.
aparat przykłębuszkowy, enzym konwertujący angiotensynę, esterazy wątrobowe, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens nerkowy, mutagenność, nadciśnienie tętnicze, objętość dystrybucji, okres półtrwania, poszerzenie miedniczki nerkowej, ramiprylat, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACEBIS 10 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu i ramiprylu, składników produktu ACEBIS, wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu terapeutycznym. Bisoprolol nie wykazywał działania teratogennego ani wpływu na płodność, jednak w wysokich dawkach u ciężarnych samic obserwowano toksyczność objawiającą się zmniejszonym przyjmowaniem pokarmu, redukcją masy ciała oraz toksycznym wpływem na zarodek i płód, w tym zwiększoną resorpcją płodu, obniżoną masą urodzeniową i opóźnionym rozwojem fizycznym potomstwa. Ramipryl w badaniach ostrej i przewlekłej toksyczności u szczurów, psów i małp nie wykazał ostrej toksyczności przy dawkach do 250 mg/kg/dobę, jednak dawki tolerowane wynosiły odpowiednio 2 mg/kg/dobę dla szczurów, 2,5 mg/kg/dobę dla psów oraz 8 mg/kg/dobę dla małp. Wysokie dawki ramiprylu powodowały powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp, co odzwierciedla jego aktywność farmakodynamiczną.
aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, bisoprolol, działanie teratogenne, elektrolity w osoczu, genotoksyczność, miedniczka nerkowa, mutagenność, narażenie środowiskowe, obraz krwi, ostra toksyczność, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwości mutagenne - Leksykon substancji czynnych
Goryczka żółta – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Goryczka żółta (Gentiana lutea L.) jest składnikiem aktywnym w preparatach leczniczych takich jak Nalewka gorzka i Krople żołądkowe forte, jednak dostępne dane przedkliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa są bardzo ograniczone. W szczególności brak jest badań toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz kancerogenności dla tych produktów. Krople żołądkowe forte zawierają 25% nalewki gorzkiej z korzenia goryczki, a Nalewka gorzka jest przygotowywana z korzenia goryczki w stosunku ekstrakcji 1:5 z użyciem 70% etanolu (V/V) oraz innych składników roślinnych w proporcjach 60/60/50. Brak tych danych przedklinicznych utrudnia pełną ocenę ryzyka stosowania goryczki żółtej, zwłaszcza u kobiet w ciąży lub planujących ciążę.
- Leksykon substancji czynnych
Sytagliptyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny wykazały toksyczność hepatologiczną i nefrologiczną u gryzoni jedynie przy ekspozycji przekraczającej 58-krotność narażenia klinicznego u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Nieprawidłowości zębów u szczurów pojawiały się przy dawkach >67×, a neurotoksyczne objawy u psów przy około 23-krotnej ekspozycji, jednak przy dawkach klinicznych (do 6×) nie obserwowano takich efektów. Brak genotoksyczności i rakotwórczości u myszy oraz wtórny charakter guzów wątroby u szczurów (związany z przewlekłą hepatotoksycznością) podkreślają korzystny profil bezpieczeństwa. Ponadto, sytagliptyna nie wpływała negatywnie na płodność i rozwój przed- i pourodzeniowy przy dawkach terapeutycznych, a toksyczność reprodukcyjna u zwierząt pojawiała się dopiero przy ekspozycji >29×. W mleku karmiących samic szczurów stwierdzono znaczne przenikanie leku (wskaźnik mleko/osocze 4:1), co jest istotne dla oceny stosowania u kobiet karmiących piersią.
ataksja, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, gruczolak i rak wątroby, hepatotoksyczność i nefrotoksyczność, margines bezpieczeństwa, metformina, mutagenność, neurotoksyczność, płodność, potencjał kancerogenny, poziom bez obserwowanego działania, przenikanie do mleka, rozwój przed-pourodzeniowy, sytagliptyna, sytagliptyna w skojarzeniu z metforminą, toksyczność matczyna, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerwów, wskaźnik mleko/osocze, zniekształcenie żeber płodu, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linatra 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne linagliptyny, zawartej w produkcie Linatra (5 mg), obejmowały wielokrotne podawanie dawek zwierzętom (myszy, szczury, psy, makaki jawajskie) w dawkach przekraczających ekspozycję u ludzi nawet ponad 1500-krotnie. Zaobserwowano toksyczność głównie w wątrobie, nerkach i przewodzie pokarmowym, a także zmiany w narządach rozrodczych, tarczycy i układzie immunologicznym. U psów wystąpiły specyficzne pseudoalergiczne reakcje sercowo-naczyniowe, nieistotne klinicznie dla ludzi. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego, a dwuletnie testy karcynogenności u szczurów i myszy nie potwierdziły ryzyka nowotworowego, mimo obserwacji zwiększonej częstości chłoniaka u samic myszy przy dawkach ponad 200-krotnie wyższych niż u ludzi, co uznano za niezwiązane z terapią.
badanie genotoksyczne, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenne, badanie karcynogenności, badanie toksykologiczne, błona śluzowa, chłoniak złośliwy, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, linagliptyna, makak jawajski, narząd limfatyczny, narząd rozrodczy, NOAEL, parametr enzymatyczny, potencjał karcynogenny, reakcja pseudoalergiczna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ immunologiczny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wczesny rozwój embrionalny, węzeł chłonny, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Menero MED 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej produktu Menero MED (5 mg tabletki powlekane), wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych i farmakologicznych przy dawkach terapeutycznych. Badania obejmowały ocenę toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności, działania rakotwórczego oraz wpływu na procesy reprodukcyjne. W modelach zwierzęcych (szczury, myszy) stosujących dawki do 1000 mg/kg mc./dobę nie zaobserwowano efektów teratogennych, embriotoksycznych ani fetotoksycznych. Dawką bezobjawową w badaniach rozwoju przedurodzeniowego i pourodzeniowego u szczurów była 30 mg/kg mc./dobę, przy czym AUC niezwiązanego leku u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg. Badania płodności nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne samców i samic szczurów.
AUC, badanie farmakologiczne, badanie płodności, badanie teratogenności, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, kanalik nasienny, profil bezpieczeństwa, rozwój przedurodzeniowy, tadalafil, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon substancji czynnych
Fimbrie typu 2 i 3 – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fimbrie typu 2 i 3, będące kluczowymi antygenami krztuśca w szczepionce ADACEL, występują w dawce 5 mikrogramów na 0,5 ml szczepionki, obok innych antygenów takich jak toksoid krztuścowy (2,5 µg), hemaglutynina włókienkowa (5 µg) oraz pertaktyna (3 µg). Przedkliniczne badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych działań niepożądanych ani ryzyka dla ludzi. Modele zwierzęce potwierdziły dobrą tolerancję fimbrii, bez znaczących reakcji ogólnoustrojowych czy miejscowych. Dodatkowo, badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy potomstwa, a także brak działania teratogennego.
adiuwant, antygen krztuśca, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, fimbrie, formaldehyd, fosforan glinu, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, krztusiec, pertaktyna, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, substancja pomocnicza, szczepionka Adacel, toksoid krztuścowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność w ciąży - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alotendin 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Alotendin zawiera bisoprololu fumaranu oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), których badania przedkliniczne wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych. W badaniach reprodukcyjnych na gryzoniach amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalne dawki kliniczne (10 mg/dobę) powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszenie przeżywalności potomstwa. Długoterminowe badania karcynogenności amlodypiny (0,5-2,5 mg/kg/dobę) nie wykazały działania rakotwórczego, a testy mutagenności potwierdziły brak potencjału genotoksycznego. Standardowe badania płodności u szczurów przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotność dawki ludzkiej w przeliczeniu na mg/m²) nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze, choć inne badania wskazały na zmniejszenie stężenia FSH, testosteronu oraz parametrów nasienia przy stosowaniu benzenosulfonianu amlodypiny.
amlodypina, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie reprodukcyjne, benzenosulfonian amlodypiny, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, maleinian amlodypiny, opóźnienie porodu, potencjał genotoksyczny, przeżywalność potomstwa, resorpcja embrionu, spermatogeneza, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polfenon 150 mg
Przedkliniczne badania chlorowodorku propafenonu, substancji czynnej leku Polfenon (dostępnego w dawkach 150 mg i 300 mg), wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, nerwowego oraz innych kluczowych funkcji organizmu. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym u różnych gatunków zwierząt nie ujawniły efektów toksycznych wskazujących na ryzyko przy stosowaniu terapeutycznym u ludzi, co jest istotne w kontekście przewlekłej terapii zaburzeń rytmu serca. Ponadto, badania genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego działania propafenonu, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku.
badania genotoksyczności, badania karcynogenności, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorowodorek propafenonu, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, lek przeciwarytmiczny, mutacje genowe, płodność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, tabletki powlekane, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Betesda 10 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Betesda (10 mg, tabletki powlekane), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozród. Lek powinien być stosowany w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko, z zachowaniem najniższej skutecznej dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań u noworodka, takich jak zespół objawów serotoninergicznych lub odstawiennych pojawiających się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie, obejmujących m.in. zaburzenia oddechowe, napady drgawek, hipoglikemię, zaburzenia napięcia mięśniowego oraz objawy neurologiczne i behawioralne. Ponadto, stosowanie escytalopramu w trzecim trymestrze zwiększa ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) do około 5 przypadków na 1000 ciąż, w porównaniu do 1-2 na 1000 w populacji ogólnej.
bezdech, cytalopram, drgawki, drżączka, drżenie, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipertonia mięśniowa, hipoglikemia, hipotonia mięśniowa, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jakość nasienia, krwotok poporodowy, letarg, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia termoregulacji, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levothyroxine Accord 12,5 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy pojedynczym podaniu. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach, stosowanie dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi prowadziło do hepatopatii, zwiększonej częstości pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmian masy narządów wewnętrznych, co wskazuje na potencjalne ryzyko uszkodzenia wątroby, nerek i innych narządów przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek lewotyroksyny. Brak jest jednak danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, co oznacza, że wpływ leku na płodność, rozwój zarodka i płodu pozostaje nieznany.
dawka terapeutyczna, funkcja nerek, hepatopatia, hormon tarczycy, karcynogenność, lewotyrokysna, lewotyrokysna sodowa, mutagenność lewotyroksyny, narządy wewnętrzne, patologia tkanki wątrobowej, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genetyczne, uszkodzenie genomu, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enoxaparin sodium Ledraxen 4000 j.m.
Przeprowadzone badania przedkliniczne enoksaparyny sodowej wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu w dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujących szczury, psy i małpy, stosowanie dawki 10-15 mg/kg/dobę przez okres 13-26 tygodni drogą podskórną i dożylną nie wykazało działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Nie stwierdzono toksyczności narządowej ani systemowej, co potwierdza selektywność działania leku względem układu krzepnięcia. Kompleksowa ocena genotoksyczności, obejmująca test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka myszy oraz testy aberracji chromosomalnej in vitro i in vivo, nie wykazała potencjału mutagennego ani klastogennego enoksaparyny sodowej.
aberracja chromosomalna, aktywność klastogenna, badanie toksykologiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, genotoksyczność, lek przeciwzakrzepowy, mutacja powrotna, organogeneza, potencjał mutagenny, szpik kostny, test Amesa, test postępującej mutacji, toksyczność narządowa, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność systemowa, toksyczność wielokrotnego podania, układ krzepnięcia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simet 80 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne leku Simet zawierającego symetykon w dawce 80 mg wykazały korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały efektów toksycznych ani negatywnego wpływu na narządy wewnętrzne przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani klastogennego symetykonu, co eliminuje ryzyko uszkodzeń DNA.
badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, klastogenność, mutagenność, narządy wewnętrzne, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, symetykon, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, właściwości kancerogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fampridine Sandoz 10 mg
Famprydyna, substancja czynna leku Fampridine Sandoz 10 mg, wykazuje charakterystyczny profil toksyczności w badaniach przedklinicznych, głównie po wielokrotnym podawaniu doustnym u różnych gatunków zwierząt. Objawy niepożądane pojawiają się szybko, zwykle w ciągu 2 godzin od podania, i obejmują drżenie, drgawki, ataksję, prostrację, zaburzenia chodu, nadpobudliwość, duszność, przyspieszone oddychanie, rozszerzenie źrenic oraz zwiększone ślinienie. W badaniach na szczurach odnotowano pojedyncze przypadki niedrożności układu moczowego prowadzące do zgonu, co może sugerować potencjalne ryzyko toksyczności układu moczowego. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i królików wykazano, że dawki toksyczne dla samic ciężarnych powodowały zmniejszenie masy ciała płodów oraz obniżenie ich żywotności, jednak bez zwiększonego ryzyka wad rozwojowych (brak działania teratogennego) oraz bez wpływu na płodność.
ataksja, badanie przedkliniczne, duszność, działanie teratogenne, famprydyna, genotoksyczność, kancerogenność, klastogenność, mutagenność, niedrożność układu moczowego, objaw neurologiczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozszerzenie źrenic, ślinotok, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność układu moczowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fingolimod Richter 0,5 mg
Fingolimod, substancja czynna leku Fingolimod Richter 0,5 mg, wykazuje istotne działanie teratogenne i jest przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej antykoncepcji. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest uzyskanie negatywnego wyniku testu ciążowego oraz zapewnienie stosowania skutecznej antykoncepcji podczas leczenia i przez 2 miesiące po jego zakończeniu, co odpowiada okresowi eliminacji leku z organizmu. Stosowanie fingolimodu w ciąży wiąże się z dwukrotnym wzrostem ryzyka ciężkich wad wrodzonych (w populacji ogólnej odsetek wynosi 2-3%), w tym wrodzonych chorób serca (np. ubytek w przegrodzie międzyprzedsionkowej i międzykomorowej, tetralogia Fallota), anomalii nerek oraz układu mięśniowo-szkieletowego. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, lek należy natychmiast odstawić i przeprowadzić badania ultrasonograficzne w celu oceny wad rozwojowych płodu.
anomalia rozwojowa nerek, anomalia rozwojowa układu mięśniowo-szkieletowego, antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, eliminacja fingolimodu, fingolimod, nawrót choroby, osłabienie płodności, przenikanie do mleka, przetrwały pień tętniczy, receptor fosforanu sfingozyny, ryzyko dla płodu, test ciążowy, tetralogia Fallota, toksyczność reprodukcyjna, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, utrata płodu, wada przegrody komorowej, wady wrodzone, wrodzona choroba serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lotemax 0,5% 5 mg/ml (0,5%)
Przedkliniczne badania toksykologiczne loteprednolu etabonianu, substancji czynnej leku Lotemax 0,5% (5 mg/ml), wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu okulistycznym. Ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie ujawniła istotnych zagrożeń dla ludzi. Badania toksyczności reprodukcyjnej na królikach i szczurach wykazały działanie embriotoksyczne i teratogenne jedynie przy dawkach doustnych przekraczających 35- i 60-krotnie maksymalną dobową dawkę kliniczną. U królików zaobserwowano m.in. opóźnienie kostnienia, przepuklinę oponową, nieprawidłowości lewej tętnicy szyjnej oraz deformacje kończyn, natomiast u szczurów stwierdzono zmniejszenie masy ciała płodu, zmniejszenie kostnienia szkieletu, brak pnia ramienno-głowowego, rozszczep podniebienia oraz przepuklinę pępkową.
badanie okulistyczne, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, genotoksyczność, kortykosteroid okulistyczny, krople do oczu, loteprednol etabonian, margines bezpieczeństwa, opony mózgowo-rdzeniowe, opóźnienie kostnienia, pień ramienno-głowowy, podrażnienie oczu, przepuklina oponowa, przepuklina pępkowa, rozszczep podniebienia, tkanka kostna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, worek spojówkowy, zgięcie kończyn - Leksykon substancji czynnych
Dąb omszony – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja czynna dąb omszony (Quercus pubescens Willd.) zawarta w produkcie leczniczym Kora dębu jest stosowana w medycynie tradycyjnej jako składnik ziół do zaparzania. Pomimo braku standardowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego, preparat jest dopuszczony do stosowania na podstawie długotrwałego, historycznego użycia i niskiego potencjału toksycznego przy zalecanych dawkach terapeutycznych. Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ na płodność, rozwój prenatalny i postnatalny, ani badań mutagenności czy kancerogenności dla dębu omszonego i pozostałych gatunków dębu (Quercus robur L., Quercus petraea (Matt.) Liebl.) zawartych w produkcie.
badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dąb bezszypułkowy, dąb omszony, dąb szypułkowy, dane toksykologiczne, dawka terapeutyczna, doświadczenie kliniczne, działanie mutagenne, genotoksyczność, medycyna tradycyjna, potencjał rakotwórczy, potencjał toksyczny, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, substancja roślinna, toksyczność reprodukcyjna, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva 20 mg + 10 mg
Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva, zawierający rozuwastatynę (inhibitor reduktazy HMG-CoA) oraz ezetymib, jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne. Rozuwastatyna hamuje biosyntezę cholesterolu, kluczowego dla prawidłowego rozwoju płodu, co przewyższa korzyści terapeutyczne w ciąży. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, leczenie należy natychmiast przerwać. Brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa ezetymibu w ciąży, choć badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego wpływu na rozwój zarodka, jednak ze względu na brak danych u ludzi, stosowanie jest przeciwwskazane. Obie substancje przenikają do mleka u zwierząt, co stanowi podstawę do przeciwwskazania stosowania leku w okresie laktacji.
antykoncepcja, badanie kliniczne, biosynteza cholesterolu, dokumentacja medyczna, ezetymib, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karmienie piersią, mleko kobiece, model zwierzęcy, monoterapia, płodność, przeciwwskazanie, przenikanie do mleka, rozuwastatyna, rozuwastatyna ezetymib, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroksol Hasco Max 60 mg
Chlorowodorek ambroksolu wykazuje niski wskaźnik ostrej toksyczności, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku Ambroksol Hasco Max. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym ustalono wartości NOAEL: 150 mg/kg m.c./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg m.c./dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg m.c./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg m.c./dobę u psów (52 tygodnie). Nie zaobserwowano toksycznego wpływu na narządy docelowe. Podanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg m.c./dobę u szczurów i do 120 mg/kg m.c./dobę u psów nie wykazało ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, a wszelkie działania niepożądane miały charakter odwracalny.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, badanie histopatologiczne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, NOAEL, ostra toksyczność, podanie doustne, potencjał karcynogenny, rozwój okołoporodowy, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ambroksolu, toksyczność dożylna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Starazolin Alergia 1 mg/ml
Produkt leczniczy Starazolin Alergia, zawierający olopatadynę w stężeniu 1 mg/ml w postaci kropli do oczu, nie posiada wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży. Badania eksperymentalne na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ olopatadyny na reprodukcję po podaniu ogólnoustrojowym, co skutkuje zaleceniem unikania stosowania tego preparatu u kobiet ciężarnych oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji. W okresie laktacji olopatadyna przenika do mleka, co potencjalnie zagraża noworodkom i niemowlętom, dlatego lek jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zaranta 5 mg
Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest bezwzględnie przeciwwskazana u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i przenikanie substancji czynnej do mleka. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii produktem Zaranta, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia oraz wdrożenie odpowiedniej opieki prenatalnej i monitorowania. Cholesterol, którego syntezę hamuje rozuwastatyna, jest kluczowy dla prawidłowego rozwoju płodu, zwłaszcza układu nerwowego, co uzasadnia przeciwwskazania. Badania na modelach zwierzęcych potwierdzają toksyczny wpływ na reprodukcję oraz wydzielanie leku do mleka, co stanowi podstawę do zakazu stosowania u matek karmiących, mimo braku bezpośrednich danych u ludzi.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lipancrea 8000 8 000 j.Ph. Eur. Lipazy
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego LIPANCREA 8000, zawierającego pankreatynę z trzustki wieprzowej o aktywności enzymatycznej: lipazy 8000 j. Ph. Eur., amylazy 5750 j. Ph. Eur. oraz proteaz 450 j. Ph. Eur., nie wykazały istotnych oznak toksyczności ostrej, podostrej ani przewlekłej przy dawkach terapeutycznych oraz wielokrotnie wyższych. Badania toksykologiczne przeprowadzone w różnych modelach ekspozycji potwierdziły brak klinicznie istotnych działań niepożądanych, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa preparatu w kontekście stosowania u ludzi. Standaryzacja aktywności enzymatycznej zgodnie z Farmakopeą Europejską (1 j. Ph. Eur. = 1 j. FIP) zapewnia powtarzalność i kontrolę jakości produktu.
aberracja chromosomowa, aktywność enzymatyczna, amylaza, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, Farmakopea Europejska, genotoksyczność, lipaza, mutacja genowa, pankreatyna, proteaza, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, trzustka wieprzowa, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cepastil (608 mg + 122 mg)/5 ml
Produkt leczniczy Cepastil w postaci syropu zawiera 608 mg wyciągu płynnego cebulowego (Allii cepae extractum fluidum) oraz 122 mg wyciągu czosnkowego (Allii sativi extractum) na 5 ml preparatu, co odpowiada 10 g i 2 g odpowiednio na 100 g syropu. Preparat wykazuje bakteriostatyczną aktywność na poziomie co najmniej 20 I.U. na 1 ml oraz zawiera etanol w stężeniu 5-7% (v/v). W zakresie badań przedklinicznych brak jest danych dotyczących genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej, teratogenności oraz potencjalnego działania kancerogennego, co uniemożliwia pełną ocenę bezpieczeństwa preparatu na podstawie tych danych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lapixen 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lacydypiny, antagonisty kanałów wapniowych, wykazały charakterystyczne dla tej grupy leków działania farmakologiczne i toksyczne, które były w większości odwracalne. U szczurów i psów zaobserwowano zmniejszoną kurczliwość mięśnia sercowego oraz rozrost dziąseł przy wysokich dawkach, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej u szczurów dawka 15 mg/kg m.c. powodowała wewnątrzmaciczną śmierć płodu oraz zwiększenie masy łożyska, przy czym poziom NOAEL ustalono na 2,5 mg/kg m.c. U królików dawka 18 mg/kg m.c. skutkowała zmniejszeniem masy ciała płodu, z NOAEL na poziomie 9 mg/kg m.c. Ponadto, u szczurów podawanie lacydypiny przed porodem i podczas karmienia skutkowało zmniejszeniem przyrostu masy ciała młodych oraz hamowaniem intensywności skurczów macicy.
antagonista wapnia, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, gruczolak, guz z komórek śródmiąższowych jąder, hamowanie skurczów macicy, in vitro, in vivo, lacydypina, mechanizm endokrynologiczny, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozrost dziąseł, rozrost komórek śródmiąższowych, toksyczność reprodukcyjna, wewnątrzmaciczna śmierć płodu, zaparcie, zmniejszenie masy ciała płodu, zwiększenie masy łożyska - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zibor 25000 j.m. anty Xa/ml
Bemiparyna sodowa, substancja czynna leku Zibor o aktywności 25 000 j.m. anty-Xa/mL, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania farmakologiczne potwierdziły brak niekorzystnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz nerwowy. W toksykologii ostrej i przewlekłej obserwowano jedynie odwracalne, dawko-zależne zmiany krwotoczne w miejscu podania podskórnego, co jest zgodne z mechanizmem działania heparyny drobnocząsteczkowej. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowej terapii, a konwencjonalne badania nie wskazały na potencjał kancerogenny, mimo braku dedykowanych badań kancerogenności.
badanie farmakologiczne, badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, bemiparyna, bemiparyna sodowa, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt kancerogenny, genotoksyczność, heparyna drobnocząsteczkowa, podanie podskórne, potencjał mutagenny, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, Zibor, zmiana krwotoczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotebal Max 10 mg
Ocena bezpieczeństwa stosowania biotyny w dawce 10 mg, oparta na badaniach przedklinicznych, wykazała brak istotnych klinicznie działań niepożądanych oraz brak mutagennego i kancerogennego potencjału substancji czynnej. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wskazały na ryzyko dla funkcji życiowych organizmu, w tym układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego. Wyniki genotoksyczności i kancerogenności potwierdzają bezpieczeństwo biotyny w dawce terapeutycznej 10 mg stosowanej w preparacie Biotebal Max.
badanie przedkliniczne, biotyna, dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, materiał genetyczny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenie genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etform SR 500 mg
Ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej leku Etform SR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg), opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Długoterminowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa, bez istotnych uszkodzeń narządów czy tkanek. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału metforminy, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego komórek.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, metformina chlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kliogest 2 mg + 1 mg
Produkt leczniczy Kliogest, zawierający estradiol 2 mg (estradiol półwodny) oraz noretysteronu octan 1 mg, przeszedł standardowe badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania. Profil toksykologiczny obu substancji jest dobrze poznany i udokumentowany, a badania na modelach zwierzęcych obejmowały toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, potencjał kancerogenny oraz toksyczność reprodukcyjną. Wyniki nie wykazały nowych zagrożeń ani ryzyka przekraczającego te już opisane w Charakterystyce Produktu Leczniczego, co potwierdza stabilny i przewidywalny profil bezpieczeństwa preparatu.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, estradiol półwodny, genotoksyczność, noretysteronu octan, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, terapia hormonalna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Imipenem + Cilastatin AptaPharma 500 mg + 500 mg
Produkt leczniczy Imipenem + Cilastatin AptaPharma (500 mg + 500 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji) nie posiada odpowiednich, dobrze kontrolowanych badań klinicznych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży. Dane przedkliniczne, w tym badania na małpach, wskazują na potencjalną toksyczność reprodukcyjną, jednak ryzyko dla ludzi nie jest w pełni określone. Stosowanie leku w okresie ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Zarówno imipenem, jak i cilastatyna przenikają do mleka kobiecego w niewielkich ilościach, a ich niska biodostępność po podaniu doustnym sugeruje minimalną ekspozycję niemowlęcia. Mimo to, decyzja o terapii u kobiet karmiących piersią wymaga rozważenia bilansu korzyści i ryzyka oraz ewentualnego czasowego przerwania karmienia.
badania kliniczne, badania przedkliniczne, biodostępność substancji, cylastatyna, działania niepożądane, farmakokinetyka, imipenem, Imipenem + Cilastatin, imipenem z cylastatyną, karmienie piersią, podanie doustne, przenikanie do mleka kobiecego, roztwór do infuzji, terapia antybiotykowa, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telexer 110 mg
Dabigatran eteksylat, substancja czynna leku Telexer, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane przedkliniczne wskazują na potencjalnie szkodliwy wpływ na płodność i rozwój płodu, w tym zmniejszenie liczby zagnieżdżeń zapłodnionych jaj oraz zwiększoną utratę zapłodnionych jaj przy dawkach odpowiadających 5-krotnie wyższej ekspozycji w osoczu niż u pacjentów. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, obniżenie ich przeżywalności oraz wzrost liczby wad rozwojowych przy dawkach 5-10-krotnie wyższych niż terapeutyczne, a także zwiększoną umieralność płodów przy dawkach 4-krotnie wyższych. Ze względu na brak odpowiednich danych klinicznych u kobiet ciężarnych i karmiących, dabigatran eteksylat jest przeciwwskazany w ciąży i podczas laktacji, chyba że korzyści przewyższają ryzyko, a karmienie piersią powinno być przerwane na czas terapii.
antykoncepcja, badanie prenatalne i postnatalne, dabigatran eteksylat, dawka toksyczna dla matek, karmienie naturalne, karmienie piersią, lek w ciąży, płodność samic, profil bezpieczeństwa w ciąży, przenikanie substancji czynnej do mleka, przeżywalność płodu, terapia dabigatranem, toksyczność reprodukcyjna, umieralność płodu, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betaxomyl 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne chlorowodorku betaksololu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych działań niepożądanych, a standardowe badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani aberracji chromosomowych. Długoterminowe badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów u zwierząt laboratoryjnych, co wskazuje na brak potencjału rakotwórczego substancji. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej, obejmujących modele szczurów i królików, działania niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, a brak efektu teratogennego sugeruje niskie ryzyko wad rozwojowych płodu.
aberracja chromosomowa, antagonista receptorów β1-adrenergicznych, badanie farmakologiczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, chlorowodorek betaksololu, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, model zwierzęcy, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, ryzyko genotoksyczne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Decilosal 100 mg
Cylostazol, substancja czynna preparatu Decilosal, działa jako inhibitor fosfodiesterazy typu III (PDE III), co prowadzi do zwiększenia stężenia cAMP w płytkach krwi i naczyniach krwionośnych. W badaniach przedklinicznych u psów wykazano powstawanie zmian chorobowych w układzie sercowo-naczyniowym, które nie występowały u szczurów ani małp, wskazując na gatunkową specyficzność tych efektów. Badania elektrofizjologiczne nie wykazały wydłużenia odstępu QTc po podaniu cylostazolu, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa kardiologicznego. Testy genotoksyczności dały wyniki negatywne, z wyjątkiem słabego, lecz statystycznie istotnego wzrostu aberracji chromosomalnych in vitro w komórkach jajników chomików chińskich. Dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów (dawki do 500 mg/kg mc./dobę) i myszy (dawki do 1000 mg/kg mc./dobę) nie wykazały zwiększonej częstości nowotworów.
aberracja chromosomalna, bezpieczeństwo kardiologiczne, cykliczny adenozynomonofosforan, cylostazol, Decilosal, działanie inotropowe dodatnie, fosfodiesteraza typu III, genotoksyczność, naczynie krwionośne, naprawa DNA, obumarcie płodu, odstęp QTc, oocyt, opóźnienie kostnienia, płytki krwi, rakotwórczość, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Niepokalanek pospolity – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Niepokalanek pospolity (Vitex agnus-castus) jest aktywnym składnikiem preparatów takich jak Mastodynon, Mastodynon N oraz Pascofemin, stosowanych w terapii zaburzeń hormonalnych u kobiet. Analiza dostępnych danych przedklinicznych wskazuje na brak szczegółowych informacji dotyczących ostrej i przewlekłej toksyczności tych preparatów, zwłaszcza Pascofemin. Badania genotoksyczności przeprowadzone dla Mastodynon i Mastodynon N, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego tych leków. Dla Pascofemin brak jest natomiast odpowiednich danych w tym zakresie, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa tego preparatu.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, genotoksyczność, model zwierzęcy, parametry reprodukcyjne, płodność, potencjał mutagenny, procesy reprodukcyjne, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność lekowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg roślinny, zaburzenia hormonalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metsigletic 50 mg + 1000 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Metsigletic, zawierającego sytagliptynę i metforminę, wykazały brak dodatkowej toksyczności przy terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii. W 16-tygodniowych badaniach na psach poziom NOEL przekraczał około 6-krotnie narażenie człowieka na sytagliptynę oraz 2,5-krotnie na metforminę. Sytagliptyna wykazywała toksyczność narządową (wątroba, nerki) przy narażeniu >58-krotnym, a także zmiany w zębach przy narażeniu >67-krotnym oraz objawy neurologiczne i zmiany mięśniowe przy narażeniu >23-krotnym. Nie stwierdzono genotoksyczności, natomiast u szczurów zaobserwowano wzrost częstości guzów wątroby przy narażeniu >58-krotnym, co wiązano z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym. W badaniach reprodukcyjnych nie wykazano istotnych zagrożeń dla płodności, choć przy narażeniu >29-krotnym odnotowano zniekształcenia żeber u płodów szczurów oraz toksyczność matczyną u królików. Metformina nie wykazała szczególnych zagrożeń w badaniach konwencjonalnych.
ataksja, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, duszność, działanie hepatotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, metformina, Metsigletic, objawy fizykalne, przenikanie do mleka, rak wątroby, sytagliptyna, terapia skojarzona, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, uszkodzenie układu nerwowego, wady wrodzone żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroxol Dr.Max 15 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne ambroksolu chlorowodorku wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, potwierdzony niską toksycznością ostrą oraz brakiem działań niepożądanych przy wielokrotnym podaniu doustnym w dawkach do 150 mg/kg mc/dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc/dobę u szczurów (52-78 tygodni), 40 mg/kg mc/dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc/dobę u psów (52 tygodnie). Nie stwierdzono toksyczności narządowej ani ciężkich działań niepożądanych podczas 3-godzinnej infuzji dożylnej w dawkach do 64 mg/kg mc/dobę u szczurów i 120 mg/kg mc/dobę u psów. Badania reprodukcyjne nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności przy dawkach do 3000 mg/kg mc/dobę u szczurów i 200 mg/kg mc/dobę u królików, a NOAEL dla rozwoju około- i pourodzeniowego wynosił 50 mg/kg mc/dobę u szczurów. Wysoka dawka 500 mg/kg mc/dobę wiązała się jedynie z nieznaczną toksycznością manifestującą się opóźnionym przyrostem masy ciała i zmniejszoną wielkością miotu.
aberracje chromosomowe, ambroksolu chlorowodorek, badania in vitro, badania in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, infuzja dożylna, NOAEL, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, zaburzenia płodności, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Instillido 20 mg/ml
Produkt leczniczy Instillido zawierający lidokainy chlorowodorek (20 mg/ml) wykazuje toksyczność głównie na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ sercowo-naczyniowy przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Działania niepożądane są dawkozależne i odwracalne po zmniejszeniu ekspozycji. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności lidokainy, jednak metabolit 2,6-ksylidyna wykazuje potencjał genotoksyczny in vitro i in vivo oraz rakotwórczy w badaniach na szczurach, gdzie indukowała guzy w nosie, tkance podskórnej i wątrobie. Ryzyko kliniczne związane z tym metabolitem przy miejscowym, okresowym stosowaniu Instillido jest prawdopodobnie minimalne.
6-ksylidyna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, chlorowodorek lidokainy, dawka progowa, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, lek miejscowo znieczulający, nowotwór wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Valarox 80 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Valarox, zawierający rozuwastatynę (inhibitor reduktazy HMG-CoA) oraz walsartan (antagonista receptora angiotensyny II), jest przeciwwskazany w ciąży i podczas karmienia piersią ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne dla płodu. Rozuwastatyna może zaburzać biosyntezę cholesterolu, kluczowego dla rozwoju płodu, co przewyższa korzyści terapeutyczne w okresie ciąży. Walsartan jest szczególnie niebezpieczny w drugim i trzecim trymestrze ciąży, powodując udokumentowane działania toksyczne, takie jak pogorszenie czynności nerek płodu, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodków niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. W pierwszym trymestrze stosowanie walsartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć nie w pełni potwierdzonego, ryzyka teratogennego. W przypadku potwierdzenia ciąży leczenie Valaroxem należy natychmiast przerwać, a pacjentkę należy poinformować o konieczności zmiany terapii. Zaleca się także wykonanie badania ultrasonograficznego nerek i czaszki płodu, jeśli ekspozycja na walsartan nastąpiła po pierwszym trymestrze.
AIIRA, antagonista receptora angiotensyny II, antykoncepcja, badanie przedkliniczne, badanie ultrasonograficzne, biosynteza, czynność nerek, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kostnienie czaszki, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, narażenie noworodka, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie do mleka, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna i walsartan, rozwijający się płód, terapia przeciwnadciśnieniowa, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy, wykluczenie ciąży, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symgliptin 100 mg
Przedkliniczne badania toksyczności sytagliptyny (Symgliptin) wykazały szeroki margines bezpieczeństwa pomiędzy dawką terapeutyczną a dawkami wywołującymi działania niepożądane u zwierząt doświadczalnych. Toksyczność narządowa obejmująca uszkodzenia wątroby i nerek występowała u gryzoni przy ekspozycji ≥58-krotnej dawce klinicznej, natomiast próg braku efektu wynosił 19-krotność dawki terapeutycznej. U szczurów obserwowano nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy ≥67-krotnej ekspozycji, bez efektów przy 58-krotnej dawce. W badaniach na psach przy około 23-krotnym przekroczeniu dawki klinicznej stwierdzono przemijające objawy neurotoksyczne (ataksyjne zaburzenia, drżenia) oraz miotoksyczność, z progiem braku efektu na poziomie 6-krotności dawki terapeutycznej. Badania genotoksyczności i kancerogenności potwierdziły brak potencjału mutagennego i nowotworowego przy ekspozycjach klinicznych, choć u szczurów przy ≥58-krotnym przekroczeniu dawki zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, prawdopodobnie wtórny do hepatotoksyczności.
ataksja, badanie histologiczne, działanie hepatotoksyczne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, mięsień szkieletowy, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, rak wątroby, rozwój pourodzeniowy, stężenie leku, sytagliptyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sytagliptyny, toksykologia, zniekształcenie żeber - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Posaconazole Stada 40 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne pozakonazolu wykazały charakterystyczne dla azoli hamowanie syntezy hormonów steroidowych, ze szczególnym uwzględnieniem zahamowania czynności nadnerczy u szczurów i psów przy stężeniach równych lub wyższych od terapeutycznych u ludzi. Długoterminowe badania na psach ujawniły fosfolipidozę neuronów przy stężeniach niższych niż terapeutyczne, jednak brak podobnych zmian u małp sugeruje różnice międzygatunkowe. Badania neurotoksyczności u psów i małp nie wykazały negatywnego wpływu na ośrodkowy i obwodowy układ nerwowy nawet przy ekspozycji przekraczającej stężenia terapeutyczne. W badaniach kardiologicznych nie stwierdzono wpływu na odstępy QT i QTc u małp przy stężeniach 4,6-krotnie wyższych niż terapeutyczne, choć odnotowano wzrost ciśnienia skurczowego i tętniczego do 29 mmHg u szczurów i małp przy stężeniach 1,4- i 4,6-krotnych odpowiednio.
azolowy lek przeciwgrzybiczny, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze krwi, czynność nadnerczy, dekompensacja serca, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, fosfolipidoza neuronów, fosfolipidoza płuc, lek przeciwgrzybiczny, niedrożność pęcherzyków płucnych, ocena echokardiograficzna, odstęp QT, parametr elektrokardiograficzny, potencjał genotoksyczny, pozakonazol, ryzyko teratogenne, steroidogeneza, synteza hormonów steroidowych, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie hormonalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pelethrocin 500 mg
Produkt leczniczy Pelethrocin zawiera 500 mg zmikronizowanej diosminy, flawonoidu pochodzenia naturalnego poddanego mikronizacji w celu zwiększenia biodostępności. Dokumentacja przedkliniczna nie dostarcza dodatkowych danych wskazujących na istotne ryzyko toksyczne, genotoksyczne, rakotwórcze ani wpływ na rozród i rozwój. Brak szczegółowych wyników badań dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej sugeruje, że przeprowadzone testy nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania tego preparatu w dawce 500 mg.