genotoksyczność
Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.
Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.
W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.
Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Catalin 0,75 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne pirenoksyny, substancji czynnej leku Catalin (0,75 mg), wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu nerwowego, sercowo-naczyniowego oraz oddechowego w dawkach terapeutycznych. Analizy toksykologiczne po wielokrotnym podawaniu nie ujawniły objawów toksyczności ani zmian patologicznych w narządach wewnętrznych, a parametry biochemiczne i hematologiczne pozostawały w normie. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego. Ponadto, badania embriotoksyczności i teratogenności nie potwierdziły negatywnego wpływu na rozwój zarodka i płodu, wskazując na bezpieczeństwo stosowania leku w okresie ciąży zgodnie z zaleceniami.
analiza toksykologiczna, badania przedkliniczne, działanie klastogenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, embriotoksyczność i teratogenność, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogenność, krople do oczu, parametry biochemiczne i hematologiczne, pirenoksyna, potencjał mutagenny, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwości rakotwórcze - Leksykon substancji czynnych
Ofloksacyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ofloksacyna, będąca chinolonem, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, szczególnie przy miejscowym stosowaniu okulistycznym w dawkach klinicznie istotnych, gdzie nie stwierdzono toksyczności ani działań mutagennych. Preparaty takie jak VisioFlox, Ofloxamed, Oflodinex czy Ofloxacin-POS są dobrze tolerowane przy częstym i długotrwałym stosowaniu, a minimalne ogólnoustrojowe wchłanianie eliminuje ryzyko toksykologiczne u ludzi. Badania genotoksyczności i farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń, choć brak jest długoterminowych danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego. Ofloksacyna nie wpływa negatywnie na rozrodczość, rozwój płodowy ani nie wykazuje działania teratogennego.
badanie przedkliniczne, chinolon, chrząstka stawowa, dysfagia, działanie fototoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutacja chromosomalna, mutacja genowa, neurotoksyczność, Oflodinex, ofloksacyna, Ofloxacin-POS, Ofloxamed, potencjał mutagenny, preparat okulistyczny, produkt okulistyczny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, VisioFlox, zaćma, zmiana zwyrodnieniowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluomizin 10 mg
Fluomizin, zawierający chlorek dekwaliniowy w dawce 10 mg w postaci tabletek dopochwowych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Minimalne ogólnoustrojowe narażenie na substancję czynną po podaniu dopochwowym ogranicza toksyczność ogólnoustrojową, co jest istotne z punktu widzenia praktyki klinicznej. Badania mutagenności in vivo i in vitro nie wykazały potencjału genotoksycznego chlorku dekwaliniowego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku. Ponadto, badania tolerancji miejscowej na królikach wskazują na brak działania drażniącego na błonę śluzową pochwy, co sugeruje niskie ryzyko miejscowych działań niepożądanych u pacjentek.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, biodostępność, biodostępność substancji czynnej, chlorek dekwaliniowy, działanie niepożądane, genotoksyczność, podanie dopochwowe, podrażnienie błony śluzowej pochwy, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, tabletka dopochwowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wchłanianie ogólnoustrojowe, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nonpres Duo 25 mg + 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Eplexemid, zawierającego eplerenon i furosemid, wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Eplerenon nie wykazał potencjału mutagennego, rakotwórczego ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój zarodkowo-płodowy. Zaobserwowano jedynie zmiany morfologiczne w gruczole krokowym u zwierząt przy ekspozycji nieznacznie przekraczającej kliniczne poziomy, bez wpływu na funkcję prostaty. Furosemid charakteryzuje się niską toksycznością ostrą, natomiast przewlekłe podawanie wiązało się z histopatologicznymi zmianami w nerkach (włóknienie, zwapnienia), co jest zgodne z jego farmakodynamicznym profilem działania. Testy genotoksyczności i rakotwórczości furosemidu nie wykazały istotnego ryzyka nowotworowego.
eplerenon i furosemid, genotoksyczność, hipokaliemia, kłębuszki nerkowe, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny i klastogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ kielichowo-miedniczkowy nerek, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wodonercze, zmiany elektrolitowe, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xirect Forte 50 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne leku Xirect Forte, zawierającego 50 mg syldenafilu (cytrynianu), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej. Ocena farmakologiczna nie ujawniła istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy przy dawkach terapeutycznych. Długotrwałe podawanie dawek wielokrotnie przekraczających dawki kliniczne nie wywołało toksyczności przewlekłej ani patologicznych zmian narządowych, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa. Ponadto, testy genotoksyczności (m.in. test Amesa, aberracji chromosomowych, mikrojądrowy) nie wykazały mutagennego ani klastogennego działania syldenafilu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, cytrynian syldenafilu, działanie karcynogenne, embriotoksyczność, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał mutagenny, rakotwórczość, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, syldenafil, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, Xirect Forte - Leksykon substancji czynnych
Deksamfetamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące lisdeksamfetaminy dimezylanu, proleku deksamfetaminy, wskazują na stosunkowo korzystny profil bezpieczeństwa. Badania na zwierzętach wykazały, że substancja ta wywołuje subiektywne efekty pobudzające ośrodkowy układ nerwowy z opóźnionym początkiem i przemijającym charakterem, a jej potencjał uzależniający jest niższy niż metylofenidatu czy kokainy. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podawaniu obserwowano typowe dla psychostymulantów objawy, takie jak zwiększona aktywność, zmniejszenie masy ciała, apetytu oraz spowolnienie wzrostu. Testy genotoksyczności (Amesa, komórek chłoniaka myszy, mikrojądrowy) nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego. Brak jest danych dotyczących rakotwórczości lisdeksamfetaminy, jednak badania na mieszaninie enancjomerów amfetaminy (D i L, 1:1) w dawkach do 30 mg/kg mc./dobę u myszy i 5 mg/kg mc./dobę u szczurów nie potwierdziły działania kancerogennego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach stosowano dawki do 40 mg/kg mc./dobę i 120 mg/kg mc./dobę odpowiednio, bez negatywnego wpływu na rozwój zarodków i płodów.
badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, deksamfetamina, działanie farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, funkcje seksualne, genotoksyczność, lisdeksamfetaminy dimezylan, mieszanina enancjomerów, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, podatność na nadużywanie, potencjał genotoksyczny, potencjał uzależniający, rakotwórczość, środek psychostymulujący, substancja psychostymulująca, szpik kostny, test Amesa, test komórek chłoniaka myszy, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podawaniu, toksyczność przewlekła, trudności w połykaniu, włókna nerwowe, wpływ na rozród, zaburzenia pamięci, zaburzenia rozrodu, zaburzenia uczenia, zmiany neurochemiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramladio 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Ramladio, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały, że ramipryl charakteryzuje się niskim potencjałem toksycznym przy jednorazowym podaniu doustnym u gryzoni i psów. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach, psach i małpach tolerowano dawki odpowiednio do 2, 2,5 i 8 mg/kg/dobę bez szkodliwych efektów, choć obserwowano zaburzenia elektrolitowe, zmiany w morfologii krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy dawkach 250 mg/kg/dobę. Ramipryl nie wykazywał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg/dobę podawane ciężarnym samicom szczurów powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Badania mutagenności nie potwierdziły potencjału genotoksycznego ramiprylu.
amlodypina, aparat przykłębuszkowy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, miedniczka nerkowa, morfologia krwi, mutagenność, ramipryl, spermatyda, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerki, właściwość teratogenna, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vellofent 400 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fentanylu, substancji czynnej preparatu Vellofent, obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz rakotwórczość, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym zgodnie z zaleceniami. Badania toksyczności rozwojowej na szczurach i królikach nie potwierdziły teratogenności fentanylu podawanego w okresie organogenezy. W badaniach na szczurach stosujących dawki 300 µg/kg/dobę podskórnie zaobserwowano wpływ na płodność i wczesny rozwój zarodka przenoszony w linii męskiej, jednak dawki te znacznie przekraczały stosowane klinicznie. W okresie okołoporodowym podawanie dawek toksycznych skutkowało obniżeniem przeżywalności potomstwa oraz opóźnieniami rozwoju fizycznego, sensorycznego i odruchowego, co mogło wynikać zarówno z bezpośredniego działania fentanylu, jak i pośrednio z pogorszonej opieki matczynej.
cytrynian fentanylu, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie toksyczne, działanie uspokajające, farmakologia bezpieczeństwa, fentanyl, genotoksyczność, linia męska, okres okołoporodowy, organogeneza, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, preparat histologiczny, rakotwórczość, substancja czynna, test biologiczny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, wczesny rozwój zarodka, wskaźnik przeżycia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asduter 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne arypiprazolu, substancji czynnej preparatu Asduter 15 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Badania obejmowały ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki kliniczne, np. toksyczny wpływ na nadnercza u szczurów obserwowano przy dawkach 20-60 mg/kg mc./dobę (AUC 3-10-krotnie wyższe niż u ludzi), a zwiększoną częstość raków nadnerczy przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (AUC >10-krotnie wyższe). W badaniach na małpach stwierdzono kamicę żółciową przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę, z ekspozycją AUC 1-3-krotnie wyższą niż u ludzi po maksymalnej dawce 30 mg/dobę. Stężenia metabolitów w żółci ludzkiej były znacznie niższe (6%) niż u zwierząt i poniżej granicy rozpuszczalności in vitro.
arypiprazol, Asduter, AUC, dawka subterapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, hydroksyarypiprazol, kamica żółciowa, komórki miąższowe, lipofuscyna, mineralizacja kości płodu, nadnercze, neurotoksyczność, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, sprzężone związki siarczanowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sinusit – Pascoe –
Produkt leczniczy Sinusit Pascoe, krople doustne, jest preparatem homeopatycznym zawierającym w 10 g (10,7 ml) kropli Luffa operculata D4 1,0 g, Stibium sulfuratum aurantiacum D8 1,0 g, Euphorbium D4 0,01 g oraz Kreosotum D3 0,01 g. Preparat zawiera również 48% (v/v) etanolu oraz laktozę jednowodną w dawce jednorazowej 10 kropli odpowiadającej 0,2 mg laktozy. Ze względu na charakter homeopatyczny i wysokie rozcieńczenia substancji aktywnych, brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, co jest typowe dla tego typu leków.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie rakotwórcze, etanol, Euphorbium, genotoksyczność, Kreosotum, krople doustne, laktoza jednowodna, lek homeopatyczny, Luffa operculata, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, Stibium sulfuratum aurantiacum, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Debretin Forte 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa trimebutyny maleinianu, substancji czynnej preparatu Debretin Forte (200 mg, tabletki powlekane), wykazały brak działania teratogennego na modelach zwierzęcych. Oznacza to, że w warunkach eksperymentalnych nie zaobserwowano wad rozwojowych u płodów, co stanowi istotny element profilu bezpieczeństwa leku, szczególnie w kontekście jego stosowania u kobiet w ciąży. Wyniki te zostały uwzględnione w charakterystyce produktu leczniczego, w punkcie 4.6, dotyczącej zaleceń klinicznych dla tej grupy pacjentek.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fulvestrant Medical Valley 250 mg
Dane przedkliniczne dotyczące fulwestrantu wskazują na jego niską toksyczność ostrą oraz dobrą tolerancję przy wielokrotnym podawaniu domięśniowym u różnych gatunków zwierząt. Obserwowane reakcje miejscowe, takie jak zapalenie mięśni i ziarniniaki, wiązały się głównie z substancjami pomocniczymi. W badaniach na szczurach i psach ujawniono objawy działania antyestrogenowego, szczególnie dotyczące układu rozrodczego, a u psów po 12 miesiącach stosowania odnotowano zapalenie tętnic. Wpływ na układ sercowo-naczyniowy (uniesienie odcinka ST, zahamowanie zatokowe) wystąpił jedynie przy stężeniach przekraczających 15-krotnie wartości terapeutyczne u ludzi. Fulwestrant nie wykazał działania genotoksycznego, co potwierdza jego bezpieczeństwo genetyczne. W zakresie reprodukcji, dawki zbliżone do terapeutycznych powodowały odwracalne zmniejszenie płodności, zwiększoną śmiertelność zarodków oraz wady rozwojowe u szczurów i królików, co jest konsekwencją mechanizmu antyestrogenowego leku.
badanie EKG, badanie toksykologiczne, dystocja, działanie antyestrogenowe, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja układowa, fulwestrant, genotoksyczność, gonadotropina, mechanizm antyestrogenowy, nowotwór sznura płciowego, nowotwór z komórek Leydiga, obumieranie zarodków, sprzężenie zwrotne, układ sercowo-naczyniowy, uniesienie odcinka ST, zaawansowany rak piersi, zahamowanie zatokowe, zapalenie mięśni, zapalenie tętnic, ziarniniak, ziarniszczak jajnika - Leksykon substancji czynnych
Liść melisy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa liścia melisy (Melissa officinalis L., folium) wskazują na potencjalne hamowanie aktywności hormonu tyreotropowego (TSH) przez wodne wyciągi z tej rośliny, co zaobserwowano zarówno in vitro, jak i na modelach zwierzęcych. Zjawisko to zostało potwierdzone również dla produktu DexaCaps zawierającego liść melisy, jednak kliniczne implikacje tego efektu pozostają niejasne i wymagają dalszych badań, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami funkcji tarczycy. W zakresie genotoksyczności, brak jest danych dotyczących samego liścia melisy, natomiast złożone preparaty takie jak Iberogast Balance wykazały negatywne wyniki w testach AMES i mikrojądrowym u myszy. Nie przeprowadzono badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej ani potencjału rakotwórczego liścia melisy, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa długotrwałego stosowania.
ataksja, badanie in vitro, dekstrometorfan bromowodorek, genotoksyczność, hormon tyreotropowy, LD50, liść melisy, model zwierzęcy, mutagenność, potencjał rakotwórczy, preparat z liściem melisy, produkt leczniczy roślinny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozrodczość, upośledzenie oddychania, wyciąg z melisy, zaburzenie czynności tarczycy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vicks Antigrip Dzień i Noc 500 mg + 60 mg; 500 mg + 25 mg
Przedkliniczne dane dotyczące składników preparatu Vicks AntiGrip Dzień i Noc, tj. paracetamolu, pseudoefedryny i difenhydraminy, nie wskazują na istotne ryzyko toksyczne przy standardowym stosowaniu. Paracetamol wykazuje niejednoznaczne wyniki w badaniach mutagenności in vitro i in vivo, a w badaniach na szczurach przy dawce 500 mg/kg/dobę zaobserwowano guzy wątroby, co sugeruje ograniczone dowody na potencjał rakotwórczy. Brakuje jednak aktualnych badań oceniających toksyczność reprodukcyjną i rozwojową paracetamolu zgodnie z nowoczesnymi standardami. Chlorowodorek pseudoefedryny, podawany w dawkach około 15 mg/kg u gryzoni, nie wykazał toksyczności reprodukcyjnej ani teratogenności, choć dawki toksyczne dla samic szczurów powodowały zmniejszenie masy ciała płodu i opóźnienie kostnienia. Brak jest danych dotyczących wpływu pseudoefedryny na płodność i okres okołoporodowy.
arytmia, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek pseudoefedryny, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz wątroby, opóźnienie kostnienia, potencjał czynnościowy, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość paracetamolu, ryzyko mutagenne, toksyczność paracetamolu, toksyczność płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Makrogol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące makrogolu w postaciach 3350 i 4000, stosowanego w różnych preparatach leczniczych, potwierdzają brak istotnej toksyczności ogólnoustrojowej oraz toksycznego wpływu na przewód pokarmowy. Badania toksyczności ostrej i po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności oraz karcynogenności nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego. W szczególności, długoterminowe badania na zwierzętach potwierdziły bezpieczeństwo makrogolu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Preparat Moviprep, zawierający makrogol 3350, kwas askorbowy i siarczan sodu, również nie wykazał znaczącego działania toksycznego. Ponadto, badania interakcji farmakokinetycznych u szczurów wskazują, że makrogol 4000 nie wpływa na wchłanianie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, leków przeciwzakrzepowych, inhibitorów wydzielania kwasu solnego ani sulfonamidów hipoglikemizujących.
badanie farmakologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, interakcja farmakologiczna, karcynogenność, lek przeciwzakrzepowy, lek przeciwzapalny, lek zmniejszający wydzielanie kwasu solnego, makrogol 3350, makrogol 4000, niesteroidowy lek przeciwzapalny, przewód pokarmowy, sulfonamid hipoglikemizujący, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na przewód pokarmowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Reverantza 20 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Reverantza, zawierający olmesartan medoksomil i amlodypinę, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania. W 3-miesięcznym badaniu toksyczności dawek wielokrotnych na szczurach zaobserwowano zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych oraz zmiany nerkowe przypisywane olmesartanowi, a także zmiany jelitowe, przerost nadnerczy i przewodów mlecznych związane z amlodypiną. Nie stwierdzono synergii toksyczności ani nowych efektów toksycznych. Przewlekłe badania na szczurach i psach wykazały typowe dla antagonistów receptorów AT₁ i inhibitorów ACE efekty, takie jak wzrost stężenia mocznika (BUN) i kreatyniny, zmniejszenie masy serca oraz uszkodzenia nerek, które można ograniczyć podawaniem chlorku sodu. Genotoksyczność olmesartanu medoksomilu była obecna in vitro, jednak badania in vivo z dawkami do 2000 mg/kg nie wykazały istotnego działania genotoksycznego, co wskazuje na niskie ryzyko kliniczne.
amlodypina, antagonista angiotensyny II, antagonista receptora AT1, badanie genotoksyczności, działanie rakotwórcze, erytrocyt, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, komórka Sertoliego, komórki przykłębuszkowe nerki, kreatynina, lek przeciwnadciśnieniowy, mocznik, nabłonek nerki, olmesartan medoksomil, parametry czerwonokrwinkowe, pęknięcie chromosomu, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał rakotwórczy, renina, rozszerzenie kanalików nerkowych, spermatyda, teratogenność, testosteron - Leksykon substancji czynnych
Bizmutu galusan zasadowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bizmutu galusan zasadowy (Bismuthi subgallas) to substancja o zawartości bizmutu 48,0-51,0%, stosowana miejscowo w preparatach dermatologicznych takich jak Bizmutu galusan zasadowy HASCO, Dermatol Aflofarm, Dermatol Gemi oraz Dermatol LGO. Badania przedkliniczne na szczurach wykazały, że dożylne podanie czystego bizmutu w dawkach 0,5 mg/kg powoduje istotny spadek ciśnienia tętniczego i bradykardię, natomiast dawki 1,8 mg/kg wywołują kardiotoksyczność i zaburzenia rytmu serca. Nie stwierdzono jednak jednoznacznych danych dotyczących embriotoksyczności, genotoksyczności czy kancerogenności bizmutu galusanu zasadowego, a także wpływu na funkcje rozrodcze i płodność. W charakterystykach produktów leczniczych brak jest informacji o istotnych działaniach toksycznych przy stosowaniu miejscowym.
absorpcja ogólnoustrojowa, bizmutu galusan zasadowy, działanie ogólnoustrojowe, efekt hemodynamiczny, embriotoksyczność, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, kancerogenność, kardiotoksyczność, płodność, spadek ciśnienia tętniczego, stosowanie miejscowe, układ sercowo-naczyniowy, wchłanianie, zaburzenie rytmu serca, zwolnienie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Qsiva 7,5 mg + 46 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Qsiva, zawierającego fenterminę i topiramat, wykazały brak genotoksyczności i działania rakotwórczego obu substancji w monoterapii. Jednak topiramat wykazuje działanie teratogenne u zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, króliki) oraz u ludzi, co stanowi istotne ograniczenie w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży. Badania rozwojowe na szczurach i królikach wykazały, że monoterapia fenterminą lub topiramatem nie powoduje toksyczności u matki ani płodu, natomiast terapia skojarzona prowadzi do zmniejszenia masy ciała płodu bez działania teratogennego przy dawkach nietoksycznych dla matki. Margines ekspozycji (NOAEL/dawka kliniczna) dla fenterminy wynosi mniej niż 1×, a dla topiramatu około 2× dawki klinicznej, co wskazuje na wąski margines bezpieczeństwa, szczególnie dla fenterminy.
badania przedkliniczne, dawka kliniczna, dojrzewanie płciowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, fentermina i topiramat, genotoksyczność, laktacja, margines bezpieczeństwa, margines ekspozycji, monoterapia, NOAEL, organogeneza, potencjał kancerogenny, rozwój fizyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, terapia skojarzona, toksyczność matczyna - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z owoców boczni piłkowanej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg z owoców boczni piłkowanej (Serenoa repens, Sabal serrulata) w dawce 320 mg, stosowany w preparacie Prostalong Max, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych. Oceny farmakologiczne nie wykazały istotnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły patologicznych zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani w badaniach histopatologicznych narządów wewnętrznych zwierząt, co wskazuje na brak toksyczności przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, nie potwierdziły potencjału genotoksycznego tej substancji.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, płodność, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, Sabal serrulata, Serenoa repens, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, właściwości kancerogenne, wyciąg z boczni piłkowanej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nicorama Fruitmint 4 mg
Produkt leczniczy Nicorama Fruitmint zawiera nikotynę w dawkach 2 mg lub 4 mg, której toksyczność jest dobrze udokumentowana, mimo braku szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących samej formy farmaceutycznej gumy do żucia. Przedawkowanie nikotyny manifestuje się przede wszystkim zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi (nudności, wymioty), sercowo-naczyniowymi (słabe i nieregularne tętno), oddechowymi (depresja oddechowa) oraz neurologicznymi (uogólnione drgawki). W badaniach przedklinicznych nie wykazano działania genotoksycznego ani mutagennego nikotyny, co odróżnia ją od wielu innych składników dymu tytoniowego.
depresja oddechowa, drgawki uogólnione, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, guma nikotynowa, mutagenność, nieregularne tętno, nikotyna, nudności i wymioty, palenie tytoniu, przedawkowanie nikotyny, rozkład termiczny, substancja rakotwórcza, toksyczność nikotyny, trudności w oddychaniu, uszkodzenie DNA, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia oddechowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bicardef 5 mg 5 mg
Bisoprolol fumaranu, substancja czynna leku Bicardef 5 mg, został poddany szerokim badaniom toksykologicznym i farmakologicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Badania obejmowały toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność oraz potencjał kancerogenny, a wyniki potwierdziły brak istotnej toksyczności w dawkach klinicznych. Ponadto, bisoprolol nie wpływa negatywnie na płodność ani zdolności rozrodcze zwierząt laboratoryjnych, co potwierdza jego bezpieczeństwo w kontekście reprodukcyjnym.
badanie toksykologiczne, beta-bloker, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, lek beta-adrenolityczny, potencjał kancerogenny, potencjał teratogenny, resorpcja płodu, substancja czynna, toksyczność embrionalna, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loratan pro 10 mg
Badania przedkliniczne loratadyny, substancji czynnej preparatu Loratan pro, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Analizy farmakologii bezpieczeństwa nie ujawniły istotnych klinicznie działań niepożądanych na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak istotnych zagrożeń przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego działania loratadyny, a długoterminowe testy karcynogenności w modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania rakotwórczego. W efekcie, stosowanie loratadyny w dawkach terapeutycznych jest bezpieczne z punktu widzenia ryzyka uszkodzeń DNA oraz rozwoju nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, dystocja, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, loratadyna, mutacja genowa, stężenie osoczowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z ziela ostróżeczki – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Delacet zawiera nalewkę z ziela ostróżeczki (Delphini consolidae tinctura) w stężeniu 96 g/100 g produktu, kwas octowy 80% w ilości 4% oraz etanol w stężeniu 59,0-65,0% v/v. W dokumentacji rejestracyjnej, w punkcie 5.3 charakterystyki produktu leczniczego, brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa przedklinicznego nalewki z ziela ostróżeczki. Oznacza to, że nie przeprowadzono lub nie uwzględniono wyników standardowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra, podostra, przewlekła, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa stosowania tego preparatu miejscowo na skórę.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, Delphini consolidae tinctura, działanie niepożądane, etanol, genotoksyczność, kwas octowy, mechanizm działania, nalewka z ziela ostróżeczki, płyn na skórę, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, stosowanie miejscowe na skórę, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metsigletic 50 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Metsigletic, zawierający kombinację sytagliptyny i metforminy, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. W 16-tygodniowych badaniach na psach nie zaobserwowano dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii metforminą. Poziom NOEL dla sytagliptyny wynosi około 6-krotność narażenia człowieka, a dla metforminy około 2,5-krotność. Toksyczne efekty sytagliptyny na wątrobę i nerki u gryzoni pojawiały się przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie poziom kliniczny, a zmiany nowotworowe wątroby u szczurów były prawdopodobnie wtórne do hepatotoksyczności i obserwowane przy narażeniu >58-krotnym, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (19-krotność narażenia klinicznego). Nie stwierdzono genotoksyczności ani istotnego wpływu na płodność i rozwój przy dawkach terapeutycznych, choć przy narażeniu >29-krotnym odnotowano niewielkie zniekształcenia żeber u płodów szczurów oraz toksyczny wpływ na matki królików. Sytagliptyna przenika do mleka karmiących samic szczurów w stosunku 4:1 (mleko:osocze), co może mieć znaczenie dla stosowania u kobiet karmiących piersią.
ataksja, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, działanie hepatotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, hepatotoksyczność, margines bezpieczeństwa, Metsigletic, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, płodność, poziom NOEL, przenikanie do mleka, rak wątroby, sytagliptyna i metformina, terapia skojarzona, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, zniekształcenia płodu, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Teicoplanin Altan 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa teikoplaniny wykazały, że wielokrotne pozajelitowe podawanie tego antybiotyku u szczurów i psów powoduje zależne od dawki, przemijające zaburzenia funkcji nerek, sugerujące odwracalność nefrotoksyczności po zaprzestaniu terapii. W modelu świnek morskich zaobserwowano lekkie zaburzenia funkcji ślimaka i przedsionka bez morfologicznych uszkodzeń ucha wewnętrznego, co wskazuje na funkcjonalny charakter ototoksyczności. W zakresie wpływu na funkcje rozrodcze, podskórne podawanie teikoplaniny do 40 mg/kg mc./dobę nie wpływało na płodność szczurów, a dawki do 200 mg/kg mc./dobę nie wywoływały wad rozwojowych u szczurów i do 15 mg/kg mc./dobę u królików. Jednak dawki ≥100 mg/kg mc./dobę wiązały się ze zwiększoną częstością poronień, a dawka 200 mg/kg mc./dobę ze wzrostem śmiertelności noworodków u szczurów, co wskazuje na istnienie bezpiecznego przedziału dawkowania.
antybiotyk, badanie okołoporodowe, działanie drażniące, działanie genotoksyczne, funkcja nerek, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, narząd słuchu, poronienie, potencjał mutagenny, potencjał ototoksyczny, potencjał rozrodczy, profil bezpieczeństwa leku, przedsionek ucha, reakcja alergiczna, ślimak ucha, śmiertelność noworodków, teikoplanina, test mutagenności, toksyczność wielokrotnego podania, ucho wewnętrzne, wada rozwojowa, właściwość antygenowa, właściwości immunogenne, zaburzenie nerkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Desmoxan 1,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące cytyzyny, substancji czynnej produktu leczniczego Desmoxan (1,5 mg), obejmują badania farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa, prowadzone poza standardem GLP. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. W badaniach toksykologicznych wielokrotnego podawania na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy) nie stwierdzono toksycznego wpływu na układ krwiotwórczy, pokarmowy, moczowy, wątrobę ani inne narządy wewnętrzne, co potwierdza dobrą tolerancję cytyzyny przy długotrwałym stosowaniu, istotną w terapii uzależnienia od nikotyny.
badanie in vivo, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, błona śluzowa żołądka, cytyzyna, dawka terapeutyczna, Desmoxan, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, Good Laboratory Practice, hemopoeza, hepatotoksyczność, rozwój potomstwa, rozwój zarodka i płodu, toksyczność nerkowa, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, układ moczowy, układ pokarmowy, uszkodzenie materiału genetycznego, uzależnienie od nikotyny, wątroba, wielokrotne podanie leku, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin Vitabalans 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku metforminy, obejmujące konwencjonalne testy farmakologiczne, toksykologiczne po podaniu wielokrotnym oraz oceny genotoksyczności i rakotwórczości, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Badania te potwierdziły brak negatywnego wpływu na kluczowe układy fizjologiczne, takie jak układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy. Testy genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały mutagenności ani klastogenności, a długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału rakotwórczego metforminy. Dawkowanie w badaniach obejmowało tabletki powlekane zawierające 500 mg lub 1000 mg chlorowodorku metforminy (odpowiednio 390 mg lub 780 mg metforminy w postaci zasady).
bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, działanie teratogenne, genotoksyczność, metformina, mutagenność i klastogenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, tabletka powlekana, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z kłącza pięciornika – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania wyciągu płynnego z kłącza pięciornika (Tormentillae rhizomae extractum fluidum), będącego składnikiem produktu leczniczego Tormentiol, są ograniczone i fragmentaryczne. Brak jest dedykowanych badań oceniających wpływ tej substancji na reprodukcję, potencjał teratogenny, mutagenny oraz karcinogenny. W dokumentacji produktu wskazano, że inne składniki preparatu, takie jak boraks, wykazują kumulację w tkance jąder i indukują bezpłodność u zwierząt doświadczalnych (szczury, psy), natomiast ichtamol nie wykazuje działania teratogennego. Dane dotyczące genotoksyczności i rakotwórczości wyciągu z pięciornika nie są dostępne, co podkreśla potrzebę dalszych badań w tym zakresie.
badanie farmakologiczne, bezpłodność, boraks, dane niekliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, ichtamol, kumulacja w tkance jąder, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, Tormentillae rhizomae extractum fluidum, wada rozwojowa płodu, wyciąg płynny z kłącza pięciornika, wyciąg z kłącza pięciornika, wyciąg z pięciornika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vaqta 25 25 U wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep CR326F/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml), dla dzieci i młodzieży
Przeprowadzone badania przedkliniczne szczepionki VAQTA 25, zawierającej 25 U inaktywowanego wirusa zapalenia wątroby typu A (szczep CR326F) na dawkę 0,5 ml oraz 0,225 mg Al³⁺ w postaci amorficznego hydroksyfosforanosiarczanu glinu, nie wykazały swoistego ryzyka dla ludzi. Ocena obejmowała standardowe testy bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności ostrej i po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono istotnych klinicznie reakcji miejscowych po podaniu domięśniowym, ani toksyczności narządowej czy układowej, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa szczepionki.
badanie toksykologiczne, diploidalne komórki fibroblastów, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hydroksyfosforanosiarczan glinu, inaktywowany wirus WZW A, podanie domięśniowe, potencjał kancerogenny, reakcja w miejscu podania, rozwój płodu, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność układowa, toksyczny wpływ na rozród, wirusowe zapalenie wątroby typu A, właściwość genotoksyczna, właściwość kancerogenna, wpływ na funkcje rozrodcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitaminum C Teva 100 mg/ml
Badania przedkliniczne dotyczące kwasu askorbowego (Acidum ascorbicum) zawartego w produkcie Vitaminum C Teva (100 mg/ml, 500 mg w ampułce 5 ml) wykazały potencjał mutagenny i genotoksyczny przy podawaniu dawek znacznie przekraczających te stosowane klinicznie. W warunkach eksperymentalnych substancja ta indukowała zmiany w materiale genetycznym komórek, co może sugerować ryzyko mutacji. Jednakże, przy dawkach terapeutycznych stosowanych u pacjentów, ryzyko to jest istotnie niższe, co podkreśla różnicę między ekspozycją laboratoryjną a kliniczną.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SmofKabiven Low Osmo Peripheral –
SmofKabiven Low Osmo Peripheral, emulsja do infuzji, nie była poddana odrębnym badaniom przedklinicznym, jednak profil bezpieczeństwa opiera się na danych dotyczących poszczególnych składników oraz produktu o podobnym składzie (SmofKabiven Peripheral). Badania farmakologiczne, toksykologiczne i genotoksyczne składników takich jak SMOFlipid, roztwory aminokwasów i glukozy oraz glicerofosforan sodu nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach na królikach nie stwierdzono działania teratogennego ani embriotoksycznego, a składniki stosowane w stężeniach fizjologicznych nie wykazują negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze, płodność ani rozwój zarodka.
działanie anafilaktyczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, genotoksyczność, glicerofosforan sodu, infuzja dożylna, leczenie substytucyjne, nadwrażliwość na składniki, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie podskórne, reakcja anafilaktyczna, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, SMOFlipid, test maksymalizacji, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, uszkodzenie embriotoksyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voriconazole Fosun Pharma 200 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne worykonazolu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności jest wątroba, przy ekspozycjach w osoczu odpowiadających dawkom terapeutycznym u ludzi, co jest typowe dla leków przeciwgrzybiczych z grupy azoli. Minimalne zmiany obserwowano również w nadnerczach u zwierząt doświadczalnych. Worykonazol nie wykazał istotnego potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego. Jednakże badania reprodukcyjne ujawniły działanie teratogenne u szczurów oraz embriotoksyczne u królików przy ekspozycjach porównywalnych do ludzkich dawek terapeutycznych. Dodatkowo, u szczurów zaobserwowano wydłużenie czasu trwania ciąży i porodu, dystocję oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową, co może być związane z obniżonym stężeniem estradiolu. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych.
aktywacja makrofagów, czynnik mutagenny, dystocja, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, estradiol, genotoksyczność, hepatotoksyczność, lek przeciwgrzybiczny, nadnercze, nadwrażliwość na lek, płodność, sulfobutylobetadeks, wakuolizacja nabłonka, wątroba, worykonazol, wydłużenie ciąży, wydłużony poród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naxalgan 300 mg
Dane przedkliniczne dotyczące pregabaliny, substancji czynnej leku Naxalgan, potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi (maksymalna dawka dobową 600 mg). Badania farmakologiczne wykazały dobrą tolerancję leku, natomiast toksyczność po wielokrotnym podaniu u szczurów i małp objawiała się głównie zaburzeniami OUN, takimi jak zmniejszenie lub nadmierna aktywność oraz ataksja, szczególnie przy dawkach przekraczających zakres terapeutyczny. U szczurów albinotycznych zanotowano zanik siatkówki przy dawkach ≥5-krotnie wyższych niż ekspozycja u ludzi, co ma ograniczone znaczenie kliniczne. Brak teratogenności potwierdzono u myszy, szczurów i królików, a toksyczność rozwojowa i wpływ na płodność występowały jedynie przy ekspozycjach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, wskazując na szeroki margines bezpieczeństwa. Pregabalina nie wykazuje działania genotoksycznego, co potwierdzają testy in vitro i in vivo.
ataksja, badania farmakologiczne, badania toksykologiczne, bruksizm, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płytki krwi, potencjał karcynogenny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, testy in vitro, testy in vivo, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność prenatalna, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hyzaar Forte 100 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania produktu leczniczego HYZAAR Forte, zawierającego losartan potasowy 100 mg oraz hydrochlorotiazyd 25 mg, wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego dla ludzi przy stosowaniu tej kombinacji. Toksyczność przewlekła oceniana w badaniach do 6 miesięcy na szczurach i psach ujawniła głównie zmiany związane z losartanem, takie jak obniżenie liczby erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu, zaburzenia funkcji nerek (wzrost stężenia azotu mocznikowego i sporadycznie kreatyniny w surowicy), zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych oraz uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, w tym owrzodzenia, nadżerki i krwawienia. Badania reprodukcyjne nie wykazały działania teratogennego, jednak odnotowano toksyczność płodową i rozwojową, w tym zwiększoną częstość nadliczbowych żeber u potomstwa oraz toksyczność nerkową i śmierć płodową przy podawaniu w późnej ciąży i laktacji.
azot mocznikowy, błona śluzowa, działanie onkogenne, działanie teratogenne, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, kreatynina, krwawienie, losartan potasowy, nadliczbowe żebra, nadżerka, owrzodzenie, parametry hematologiczne, potencjał rakotwórczy, śmierć płodowa, toksyczność nerkowa, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Boldovera (3,150-3,745 mg hydroksyantrachinonów w przeliczeniu na aloinę + 10 mg + 1 mg)/tabletkę
Produkt leczniczy Boldovera zawiera wyciąg z Aloe ferox Miller (15 mg wyciągu suchego, co odpowiada 3,150-3,745 mg hydroksyantrachinonów w przeliczeniu na aloinę), wyciąg z Fumariae officinalis L. (10 mg wyciągu suchego, DER 4-6:1) oraz 1 mg boldyny. Pomimo wieloletniego stosowania składników w medycynie tradycyjnej, brak jest dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania preparatu, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, wpływu na rozrodczość i rozwój potomstwa oraz tolerancji miejscowej. Dodatkowo, lek zawiera 110,15 mg sacharozy jako substancję pomocniczą, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją cukrów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Polpharma 15 mg/20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivaroxaban Polpharma, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych zagrożeń genotoksycznych, rakotwórczych oraz fototoksycznych. W toksykologii po podaniu wielokrotnym zaobserwowano efekty wynikające z mechanizmu działania inhibitora czynnika Xa, w tym podwyższone stężenia immunoglobulin IgG i IgA u szczurów przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic, co sugeruje brak zaburzeń reprodukcyjnych przy stosowaniu terapeutycznym.
aktywność farmakodynamiczna, antykoagulant, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, fototoksyczność, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, immunoglobulina klasy A, immunoglobulina klasy G, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, kostnienie, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, stężenie immunoglobulin, substancja czynna, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, układ immunologiczny, wada rozwojowa, zmiany łożyskowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vellofent 533 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fentanylu, substancji czynnej tabletek podjęzykowych Vellofent, obejmowały ocenę farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Wyniki nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka, w tym brak działania teratogennego w badaniach na szczurach i królikach podczas organogenezy. W badaniach na szczurach podawano dawki do 300 µg/kg/dobę podskórnie, gdzie zaobserwowano działanie przenoszone w linii męskiej, zgodne z działaniem uspokajającym fentanylu. W okresie okołoporodowym dawki toksyczne dla matek powodowały zmniejszenie przeżywalności potomstwa oraz opóźnienia w rozwoju fizycznym, sensorycznym i neurologicznym, co mogło wynikać zarówno z bezpośredniego działania fentanylu, jak i pośrednio z pogorszonej opieki matczynej.
cytrynian fentanylu, działanie teratogenne, działanie uspokajające, farmakologia bezpieczeństwa, fentanyl, genotoksyczność, linia męska, mysz transgeniczna, okres okołoporodowy, opóźniony rozwój fizyczny, organogeneza, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, preparat histologiczny mózgu, tabletka podjęzykowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, wskaźnik przeżycia potomstwa, zarodek i płód - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – multiBic bezpotasowy roztwór do hemodializy/do hemofiltracji –
Produkt leczniczy multiBic, dostępny w formie bezpotasowego roztworu do hemodializy i hemofiltracji oraz w wariantach z potasem (2 mmol/l, 3 mmol/l, 4 mmol/l), nie posiada szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak tych danych wynika z faktu, że składniki roztworu, takie jak elektrolity (Na⁺, K⁺, Ca²⁺, Mg²⁺, Cl⁻), wodorowęglany oraz glukoza, są substancjami fizjologicznymi naturalnie występującymi w organizmie. Profil bezpieczeństwa multiBic opiera się głównie na wieloletnim doświadczeniu klinicznym oraz znajomości fizjologicznej roli poszczególnych składników, a nie na standardowych badaniach toksykologicznych (ostra i przewlekła toksyczność, genotoksyczność, kancerogenność).
- Leksykon substancji czynnych
Liść porzeczki czarnej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Liść porzeczki czarnej (Ribis nigri folium), będący jedynym składnikiem produktu leczniczego LIŚĆ PORZECZKI CZARNEJ w formie ziół do zaparzania, nie posiada dostępnych szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W oficjalnej dokumentacji produktu, w sekcji 5.3 Charakterystyki Produktu Leczniczego, wyraźnie zaznaczono brak badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra i przewlekła, genotoksyczność, potencjał kancerogenny czy wpływ na reprodukcję i rozwój. Pomimo długotrwałej tradycji stosowania tej substancji roślinnej, brak formalnych badań przedklinicznych stanowi istotne ograniczenie w ocenie jej bezpieczeństwa klinicznego. Z uwagi na brak danych przedklinicznych, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności podczas przepisywania produktu LIŚĆ PORZECZKI CZARNEJ, zwłaszcza u pacjentów z grup wysokiego ryzyka, takich jak kobiety w ciąży, karmiące piersią, dzieci oraz osoby z chorobami przewlekłymi. Zaleca się przeprowadzenie kompleksowych badań in vitro i in vivo, które umożliwią pełniejszą ocenę profilu bezpieczeństwa liścia porzeczki czarnej. W praktyce klinicznej brak tych danych wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści oraz monitorowania pacjentów stosujących ten preparat.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, choroba przewlekła, genotoksyczność, kobieta w ciąży, liść porzeczki czarnej, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, reprodukcja i rozwój, Ribis nigri folium, substancja roślinna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspirin Pro 500 mg
Profil bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego został szeroko zbadany w badaniach przedklinicznych, które wykazały selektywną toksyczność narządową salicylanów podawanych w wysokich dawkach, ze szczególnym uszkodzeniem nerek. Nie stwierdzono patologii w innych narządach, co wskazuje na specyficzne powinowactwo do tkanki nerkowej. Ponadto, kompleksowe testy genotoksyczności i kancerogenności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego potencjału kwasu acetylosalicylowego, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa pod tym względem.
- Leksykon substancji czynnych
Syldenafil – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Syldenafil, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz nadciśnienia płucnego, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak istotnych efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych. Ocena genotoksyczności i kancerogenności nie wykazała potencjału mutagennego ani ryzyka rozwoju nowotworów. Badania reprodukcyjne nie wskazały na negatywny wpływ na płodność, rozwój zarodka, płodu ani potomstwa. W modelach zwierzęcych, przy dawkach około 50-krotnie przekraczających kliniczne (60 mg/kg u noworodków szczurzych), zaobserwowano zmniejszenie liczby młodych, masy urodzeniowej i przeżywalności, jednak efekty te nie mają znaczenia klinicznego przy standardowym dawkowaniu 20 mg trzy razy na dobę.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, kancerogenność, mutacja genowa, nadciśnienie płucne, ośrodkowy układ nerwowy, syldenafil, toksyczność syldenafilu, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, urodzeniowa masa ciała, zaburzenie erekcji