genotoksyczność
Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.
Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.
W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.
Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Budezonid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności budezonidu, glikokortykosteroidu, wykazały, że jego działanie ogólnoustrojowe, takie jak zmniejszenie przyrostu masy ciała, zanik kory nadnerczy i tkanki limfoidalnej, jest porównywalne lub łagodniejsze niż innych kortykosteroidów. W badaniach na psach i szczurach stosowano dawki inhalacyjne 10-40-krotnie wyższe niż terapeutyczne bez toksyczności miejscowej dróg oddechowych. Długotrwałe podawanie doustne u szczurów (do 104 tygodni) skutkowało zmniejszeniem hematokrytu, hemoglobiny, erytrocytów oraz immunosupresją (istotne zmniejszenie limfocytów). U psów obserwowano dodatkowo hepatomegalię, wzrost aktywności enzymów wątrobowych i zanik nadnerczy. Budezonid nie wykazywał działania mutagennego in vitro i in vivo, a obserwowane zmiany nowotworowe u szczurów (glejaki, nowotwory wątrobowokomórkowe) były związane z mechanizmem receptorowym glikokortykosteroidów i nie potwierdzono ich klinicznego znaczenia u ludzi. W badaniach reprodukcyjnych u zwierząt kortykosteroidy, w tym budezonid, indukowały wady rozwojowe (rozszczep podniebienia, deformacje szkieletu), jednak przy dawkach terapeutycznych u ludzi nie wykazano takiego ryzyka. Działania teratogenne obserwowano jedynie przy podskórnym podawaniu dawek ≥100 µg/kg mc./dobę u szczurów i ≥5 µg/kg mc./dobę u królików, co przekracza kliniczne dawki wziewne (400 µg/dobę).
aminotransferaza alaninowa, badanie toksykokinetyczne, budezonid, czas protrombinowy, działanie immunosupresyjne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, formoterol, fosfataza zasadowa, gaz nośny HFA 134a, genotoksyczność, glejak mózgu, glikokortykosteroid, gwiaździak, hepatomegalia, nowotwór wątrobowokomórkowy, rozszczep podniebienia, tkanka limfoidalna, toksyczność przewlekła, wakuolizacja hepatocytów, wpływ na reprodukcję, zaburzenie rozwoju kości, zanik kory nadnerczy, zmniejszenie hematokrytu, zmniejszenie liczby limfocytów, zniekształcenie układu kostnego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Novo-Helisen Depot –
Produkt leczniczy Novo-Helisen Depot, stosowany w immunoterapii swoistej, zawiera wyciągi alergenowe pochodzenia zwierzęcego (sierść, nabłonki, pierze), grzybów pleśniowych oraz roztoczy kurzu domowego, standaryzowane w jednostkach terapeutycznych (TU) lub jednostkach azotu białkowego (PNU). Stężenia alergenów różnią się w zależności od rodzaju: dla alergenów zwierzęcych wynoszą 25, 250 i 2500 PNU/ml, dla grzybów pleśniowych 5, 50 i 500 PNU/ml, a dla roztoczy kurzu domowego 50, 500 i 5000 TU/ml lub PNU/ml. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak glinu wodorotlenek i fenol, które mogą wpływać na profil bezpieczeństwa, jednak brak jest specyficznych danych przedklinicznych dotyczących ich działania w kontekście całego preparatu.
alergeny zwierzęce, fenol, genotoksyczność, grzyb pleśniowy, immunoterapia swoista, jednostka azotu białkowego, jednostka terapeutyczna, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, roztocze kurzu domowego, spektrum uczulenia, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wodorotlenek glinu, wyciąg alergenowy pochodzenia zwierzęcego, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo zawiera bisoprolol fumaran oraz ramipryl, których profil bezpieczeństwa został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych. Bisoprolol nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak podawanie dużych dawek ciężarnym samicom skutkowało toksycznością u samic (zmniejszenie spożycia pokarmu, redukcja masy ciała) oraz toksycznością na zarodek i płód (zwiększona resorpcja, zmniejszona masa urodzeniowa, opóźnienie rozwoju fizycznego). Ramipryl nie wykazuje ostrej toksyczności u gryzoni i psów, ale długotrwałe podawanie w dawkach do 250 mg/kg/d u psów i małp powodowało powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co jest efektem farmakodynamicznym. Maksymalne dobrze tolerowane dawki wynosiły odpowiednio: szczury 2 mg/kg/d, psy 2,5 mg/kg/d, małpy 8 mg/kg/d.
aparat przykłębuszkowy, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, morfologia krwi, ostra toksyczność, poszerzenie miedniczek nerkowych, ramipryl, resorpcja płodu, stężenie elektrolitów w osoczu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerek, właściwości mutagenne, właściwości teratogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meladine SR 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Meladine SR w dawce 500 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Ocena farmakologiczna obejmująca układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy potwierdziła brak znaczącego ryzyka przy stosowaniu dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły klinicznie istotnych zmian narządowych, co wskazuje na bezpieczeństwo długoterminowego stosowania. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA, a badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych potwierdziły brak działania onkogennego metforminy.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, efekt teratogenny, genotoksyczność, metformina chlorowodorek, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność, toksyczność leku, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pitamet 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pitawastatyny, substancji czynnej Pitametu, obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na rozrodczość. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń klinicznych przy stosowaniu terapeutycznym, w tym braku działania teratogennego i negatywnego wpływu na płodność. W badaniach na szczurach dawka 1 mg/kg mc./dobę (około 4-krotnie wyższa niż maksymalna dawka u ludzi, oceniana na podstawie AUC) podawana w okresie okołoporodowym wiązała się z toksycznością matczyną i śmiertelnością płodów lub noworodków, co wskazuje na konieczność ostrożności w stosowaniu u kobiet ciężarnych.
AUC, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dane niekliniczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, maksymalna dawka dobowa, mikrosomy wątroby, pitawastatyna, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, śmiertelność matczyna, substancja czynna, toksyczność matczyna, toksyczność nerkowa, toksyczność wielokrotnego podania, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sastium 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sertraliny, obejmujące toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy, nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W modelach zwierzęcych nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność u samców, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku u pacjentów w wieku rozrodczym. Zaobserwowano jednak efekt fetotoksyczny, prawdopodobnie pośredni i związany z toksycznym wpływem na organizm matki, co wymaga ostrożności przy stosowaniu sertraliny u kobiet w ciąży. Wczesna umieralność okołoporodowa i opóźnienia rozwojowe u potomstwa były ograniczone do pierwszych dni po urodzeniu i najprawdopodobniej wynikają z działania leku in utero po 15. dniu ciąży.
badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na sertralinę, fetotoksyczność, genotoksyczność, gospodarka wodno-elektrolitowa, odwodnienie, opóźnienie dojrzewania płciowego, podanie doustne sertraliny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój somatyczny, sertralina, toksyczność po wielokrotnym podaniu, umieralność okołoporodowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ondansetron Kabi 0,16 mg/ml
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa ondansetronu nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, bazując na standardowych badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjale rakotwórczym. W badaniach na sklonowanych kanałach jonowych serca ludzkiego wykazano, że ondansetron może blokować kanały potasowe typu hERG, co prowadzi do wydłużenia odstępu QT w sposób zależny od dawki, co potwierdzono w badaniach klinicznych u zdrowych ochotników. Maksymalna zalecana dawka doustna u ludzi wynosi 24 mg/dobę. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej na szczurach i królikach, stosując dawki odpowiednio do 15 mg/kg mc./dobę (około 6-krotnie wyższe niż u ludzi) i 30 mg/kg mc./dobę (około 24-krotnie wyższe), nie zaobserwowano szkodliwego wpływu na rozwój płodu ani istotnych zaburzeń parametrów ciążowych.
badanie QT, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, kumulacja w mleku, odstęp QT, ondansetron, organogeneza, parametr ciążowy, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, repolaryzacja serca, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój potomstwa, stężenie ondansetronu, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vimetso 50 mg + 850 mg
Badania przedkliniczne produktu leczniczego Vimetso, zawierającego wildagliptynę i metforminę chlorowodorku, wykazały brak nowych działań toksycznych w porównaniu do profilu bezpieczeństwa poszczególnych substancji. W badaniach toksykologicznych na zwierzętach (do 13 tygodni) zaobserwowano u psów opóźnienia wewnątrzsercowego przewodzenia impulsów przy dawce NOAEL 15 mg/kg mc. (7-krotność ekspozycji u ludzi na podstawie Cmax). U szczurów i myszy stwierdzono gromadzenie piankowatych makrofagów pęcherzykowych w płucach przy dawkach NOAEL odpowiednio 25 mg/kg mc. (5-krotność ekspozycji AUC u ludzi) i 750 mg/kg mc. (142-krotność ekspozycji AUC u ludzi). U małp cynomolgus zmiany skórne pojawiały się przy dawce ≥ 5 mg/kg mc./dobę (ekspozycja zbliżona do AUC u ludzi), z nasileniem objawów przy wyższych dawkach. Wildagliptyna nie wykazywała działania mutagennego in vitro i in vivo. Badania reprodukcyjne u szczurów i królików nie wykazały istotnych zaburzeń płodności ani rozwoju zarodkowego przy dawkach NOAEL odpowiednio 75 mg/kg mc. i 50 mg/kg mc., co stanowi odpowiednio 10- i 9-krotność ekspozycji u ludzi. W badaniach rakotwórczości na szczurach (do 900 mg/kg mc.) nie stwierdzono zwiększonego ryzyka nowotworowego, natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości gruczolakoraka sutków i naczyniakomięsaka krwionośnego przy dawkach do 1000 mg/kg mc., jednak uznano to za mało istotne ryzyko dla ludzi ze względu na brak działania genotoksycznego i specyfikę gatunkową.
badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dawka NOAEL, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, ekspozycja na produkt leczniczy, faliste żebra, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, margines bezpieczeństwa, naczyniakomięsak krwionośny, piankowate makrofagi pęcherzykowe, rakotwórczość, rozwój przed- i pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, toksyczne działanie na zarodek, wildagliptyna i metformina chlorowodorek, zaburzenie płodności, zmiana kośćca, zmiana martwicza, zmiana skórna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Skrzyp Fix –
Produkt leczniczy Skrzyp Fix zawiera 1,8 g ziela skrzypu polnego (Equisetum arvense L. herba) w każdej saszetce, jednak w dokumentacji brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, takie dane nie są wymagane, chyba że konieczne dla zapewnienia bezpieczeństwa. Nie przeprowadzono badań toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności ani kancerogenności, co oznacza brak informacji o wpływie preparatu na płodność, rozwój zarodka i płodu, potencjalne mutagenne działanie na materiał genetyczny oraz ryzyko rakotwórczości.
badanie toksykologiczne, choroba nowotworowa, ciąża, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Equisetum arvense, genotoksyczność, kancerogenność, karmienie piersią, materiał genetyczny, medycyna tradycyjna, płodność, predyspozycja genetyczna, rozwój postnatalny, rozwój zarodka i płodu, toksyczność reprodukcyjna, ziele skrzypu polnego - Leksykon substancji czynnych
Magnez węglan ciężki – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące magnezu węglanu ciężkiego (Magnesii subcarbonas ponderosus) wskazują na brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych, takich jak 73,50 mg na tabletkę w produkcie Rennie Extra. Badania wielokrotnej toksyczności, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego nie wykazały negatywnego wpływu na zdrowie człowieka. Ponadto, ocena wpływu na funkcje rozrodcze, przebieg ciąży, rozwój płodu i potomstwa nie ujawniła żadnych niekorzystnych efektów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tej substancji czynnej w standardowych dawkach terapeutycznych.
badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dane przedkliniczne, genotoksyczność, kwas alginowy, magnez węglan ciężki, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie materiału genetycznego, wapń węglan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valarox 80 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa walsartanu wykazały, że dawki toksyczne dla matki (600 mg/kg mc./dobę) podawane w ostatnich dniach ciąży i podczas laktacji u szczurów powodowały zmniejszenie wskaźnika przeżywalności potomstwa, mniejszy przyrost masy ciała oraz opóźnienie rozwoju, co wskazuje na potencjalne ryzyko teratogenne przy ekspozycji na wysokie dawki. Dawki te były około 18-krotnie wyższe niż maksymalna zalecana dawka u ludzi (320 mg/dobę dla pacjenta 60 kg). Walsartan w dawkach 200-600 mg/kg mc. indukował zmiany hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu) oraz nefropatię u szczurów i małp, z podwyższonym stężeniem mocznika i kreatyniny. Szczególnie istotne jest trwałe uszkodzenie nerek u młodych szczurów przy dawce 1 mg/kg mc./dobę (10-35% dawki dla dzieci), co odpowiada okresowi rozwoju nerek u ludzi do 1 roku życia, wskazując na potencjalne ryzyko u niemowląt poniżej 12 miesięcy.
antagonista receptora angiotensyny, badanie bezpieczeństwa, czerwone krwinki, dawka toksyczna dla matki, dojrzewanie nerek, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, hemodynamika nerek, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanał hERG, kanaliki nerkowe, małpa szerokonosa, mocznik i kreatynina, mocznik we krwi, nefropatia, parametry czerwonokrwinkowe, pęcherzyk żółciowy, toksyczność jąder, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, zmiany histopatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Lewonorgestrel – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lewonorgestrel, szeroko stosowany progestagen, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. Dane toksykologiczne, obejmujące toksyczność po podaniu dawek wielokrotnych, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, nie wskazują na istotne ryzyko dla ludzi. Badania na zwierzętach wykazały efekt embriotoksyczny i fetotoksyczny, a także wirylizację płodów żeńskich przy wysokich dawkach, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem lewonorgestrelu. W przypadku domacicznego systemu terapeutycznego Jaydess, badania na małpach (9-12 miesięcy) potwierdziły miejscową aktywność farmakologiczną oraz dobrą tolerancję miejscową bez oznak toksyczności ogólnoustrojowej. Ocena materiałów użytych w systemach domacicznych nie wykazała niezgodności biologicznych, co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo stosowania.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, etynyloestradiol, farmakokinetyka, genotoksyczność, hormon steroidowy, lewonorgestrel, progestagen, system terapeutyczny domaciczny, system transdermalny, test in vitro, test in vivo, tkanka hormonozależna, toksyczność, toksyczność ogólna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja miejscowa, wirylizacja płodu, zgodność biologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bevimlar 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna preparatu Bevimlar, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, a toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z nasileniem działania farmakodynamicznego leku, co przejawiało się m.in. zwiększeniem stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy dawkach o znaczeniu klinicznym. W badaniach dotyczących rozrodczości nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic, jednakże obserwowano powikłania krwotoczne oraz toksyczne efekty na rozwój zarodka i płodu, takie jak poronienia, zaburzenia kostnienia, zmiany w wątrobie płodu, zwiększona częstość wad rozwojowych oraz zmiany w łożysku.
aktywność farmakodynamiczna, antykoagulant, badania farmakologiczne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina, krwawienie okołoporodowe, łożysko, mechanizm działania rywaroksabanu, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ odpornościowy, wada rozwojowa, wątroba płodu, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tianesal 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tianeptyny, substancji czynnej Tianesalu, wykazały brak działania genotoksycznego oraz rakotwórczego. Standardowe testy nie ujawniły uszkodzeń DNA ani zwiększonej częstości nowotworów u zwierząt laboratoryjnych. Wpływ na płodność i rozwój płodu był obserwowany jedynie przy dawkach toksycznych, wynoszących 45 mg/kg mc./dobę, co stanowi około 12-krotność dawki terapeutycznej stosowanej u ludzi (przeliczonej względem powierzchni ciała). Tianeptyna nie wykazywała działania teratogennego w modelach szczurów i królików, co potwierdza jej bezpieczeństwo w kontekście wad rozwojowych płodów.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt niepożądany, genotoksyczność, nowotwór, okres poporodowy, płodność, poronienie, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, śmiertelność poporodowa, tianeptyna, uszkodzenie DNA, utrata zarodka, wada rozwojowa płodu, zaburzenie laktacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tenaxum 1 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne rylmenidyny, substancji czynnej leku Tenaxum, obejmowały ocenę toksyczności ostrej oraz przewlekłej, a także wpływu na funkcje rozrodcze. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa klinicznego stosowania w dawkach terapeutycznych. Zaobserwowano jedynie zmniejszenie masy ciała noworodków przy dawkach toksycznych dla ciężarnych samic, co wskazuje na minimalne ryzyko dla rozwoju płodu i potomstwa w warunkach terapeutycznych. Brak było specyficznych działań niepożądanych w standardowych testach reprodukcyjnych, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa w tym zakresie.
badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, okno terapeutyczne, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworów, rozwój pourodzeniowy, rylmenidyna, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie genetyczne - Leksykon substancji czynnych
Lerkanidypina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lerkanidypina, jako bloker kanałów wapniowych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. W dawkach terapeutycznych nie wpływa na autonomiczny i ośrodkowy układ nerwowy ani na czynność przewodu pokarmowego, a jej działanie jest selektywne wobec układu sercowo-naczyniowego. Badania toksyczności długoterminowej na szczurach i psach wykazały działania niepożądane jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki stosowane u ludzi. Lerkanidypina nie wykazuje potencjału mutagennego ani rakotwórczego. W zakresie wpływu na reprodukcję, nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność szczurów ani działania teratogennego u szczurów i królików, choć wysokie dawki (np. 12 mg/kg/dobę) mogą powodować dystocję i utratę zarodków, co jest zgodne z mechanizmem blokowania kanałów wapniowych.
antagonista wapnia, autonomiczny układ nerwowy, badanie toksyczności, bloker kanału wapniowego, dystocja, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enalapryl, genotoksyczność, indukcja nowotworu, inhibitor ACE, kurczliwość mięśni macicy, lerkanidypina, lerkanidypiny chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna dihydropirydyny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalno-płodowy, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, utrata zarodka - Leksykon substancji czynnych
Korzeń cykorii podróżnika – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Korzeń cykorii podróżnika (Cichorium intybus L., radix) nie był poddany standardowym badaniom toksykologicznym, w tym ocenie toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Brak jest danych dotyczących wpływu na płodność, rozwój płodu, przebieg ciąży i laktacji, a także systematycznych testów mutagenności i długoterminowych badań na modelach zwierzęcych. Taka sytuacja wynika z regulacji prawnych, zgodnie z którymi dla tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych, do których zalicza się korzeń cykorii podróżnika, badania przedkliniczne nie są obligatoryjne, o ile nie ma szczególnych przesłanek wskazujących na konieczność ich przeprowadzenia (art. 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC z późniejszymi zmianami).
aberracje chromosomowe, badanie laboratoryjne, choroba genetyczna, ciąża, długotrwała ekspozycja, doświadczenie kliniczne, genotoksyczność, korzeń cykorii podróżnika, laktacja, mutagenność, nowotwór, płodność, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sabumalin 100 mcg/dawkę
Salbutamol, substancja czynna leku Sabumalin (100 µg/dawkę, aerozol inhalacyjny), przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania. Wyniki niekliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi w zakresie farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności, potencjalnej kancerogenności oraz toksycznego wpływu na rozród. Efekty obserwowane w badaniach były związane z typową aktywnością beta-2-adrenolityczną salbutamolu. W badaniach na myszach i królikach wykazano działanie teratogenne przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi (np. 2,5 mg/kg s.c. u myszy i 50 mg/kg p.o. u królików), manifestujące się m.in. rozszczepem podniebienia, brakiem powiek oraz zaburzeniami kostnienia czaszki. U szczurów podawanie dawek do 50 mg/kg p.o. nie wywołało istotnych wad rozwojowych, choć najwyższe dawki zwiększyły śmiertelność noworodków z powodu zaburzeń opieki macierzyńskiej.
aerozol inhalacyjny, agonista receptorów beta-2-adrenergicznych, aktywność beta-adrenolityczna, badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania rakotwórczości, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt teratogenny, gaz nośny HFA 134a, genotoksyczność, hydrofluoroalkan, inhalator ciśnieniowy, rozszczep podniebienia, salbutamol, toksyczność wielokrotnego dawkowania, toksyczny wpływ na rozród, wady rozwojowe płodów, wrodzony brak powiek, zaburzenia behawioralne, zaburzenia kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tegretol 20 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące karbamazepiny, substancji czynnej leku Tegretol (20 mg/ml, zawiesina doustna), obejmują szeroki zakres badań farmakologicznych, w tym toksyczność po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, tolerancję miejscową, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Wyniki nie wskazują na istotne zagrożenia dla pacjentów stosujących lek w dawkach terapeutycznych. Jednak badania reprodukcyjne na zwierzętach (myszy, szczury, króliki) wykazały potencjalne działanie teratogenne, zwłaszcza przy dawkach powyżej 200 mg/kg mc./dobę, które powodowały toksyczność u matki oraz zwiększoną śmiertelność zarodków i opóźnienia wzrostu płodów. W dawkach klinicznych działanie teratogenne było nieznaczne lub nieobserwowane. Ponadto, potomstwo szczurów karmione mlekiem matek otrzymujących 192 mg/kg mc./dobę wykazywało zmniejszony przyrost masy ciała.
badanie farmakologiczne, brak spermatogenezy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz komórek wątrobowych, karbamazepina, łagodny guz jądra, margines bezpieczeństwa, organogeneza, potencjał rakotwórczy, śmiertelność zarodków, substancja czynna, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wpływ na reprodukcję, zanik jądra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dalacin C 150 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne klindamycyny wykazały, że LD50 po podaniu doustnym mieści się w zakresie 1800-2620 mg/kg mc., a po dożylnym 245-820 mg/kg mc. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach ustalono maksymalną tolerowaną dawkę dobowa na poziomie 300-600 mg/kg mc./dobę. Dawka 300 mg/kg mc./dobę u psów powodowała wzrost aktywności aminotransferaz w osoczu, natomiast dawka 600 mg/kg mc./dobę wywoływała zmiany patologiczne w błonie śluzowej żołądka i pęcherzyka żółciowego. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego potencjału klindamycyny, jednak brak jest danych dotyczących jej potencjalnego działania rakotwórczego, gdyż nie przeprowadzono długoterminowych badań w tym zakresie.
aminotransferazy, błona śluzowa żołądka, chlorowodorek klindamycyny, drgawki, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, klindamycyna, LD50, mutagenność, pęcherzyk żółciowy, potencjał mutagenny, rozwój płodowy, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zdolność rozrodcza, zmniejszona aktywność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Epirubicin Accord 2 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa epirubicyny chlorowodorku wykazały wielonarządową toksyczność, obejmującą układ krwiotwórczy, przewód pokarmowy, nerki, wątrobę oraz narządy rozrodcze u szczurów, królików i psów. Charakterystycznym i istotnym ograniczeniem klinicznym jest kardiotoksyczność, potwierdzona we wszystkich badanych gatunkach, co jest typowe dla antracyklin. Ponadto lek wykazuje właściwości genotoksyczne i rakotwórcze, co potwierdzono w badaniach na szczurach, podkreślając konieczność uwzględnienia tych efektów w długoterminowej ocenie bezpieczeństwa terapii.
antracykliny, działanie embriotoksyczne, działanie kardiotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt cytostatyczny, Epirubicin Accord, epirubicyny chlorowodorek, genotoksyczność, kardiotoksyczność, lek cytotoksyczny, martwica tkanek, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, proliferacja komórkowa, przewód pokarmowy, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, wynaczynienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Luttagen 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące progesteronu w leku Luttagen (100 mg i 200 mg, kapsułki miękkie) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności ostrej oraz braku genotoksyczności. Testy toksyczności ostrej nie wskazały na istotne ryzyko zatrucia przy pojedynczych dawkach, a badania genotoksyczności nie potwierdziły działania mutagennego ani uszkadzającego DNA. Wyniki badań kancerogenności są jednak niejednoznaczne – część badań na modelach zwierzęcych sugeruje potencjalne działanie promujące rozwój nowotworów, podczas gdy inne wskazują na efekt ochronny, co wymaga dalszej oceny klinicznej i monitorowania pacjentów, zwłaszcza przy długotrwałej terapii.
aberracja chromosomowa, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, indukcja nowotworu, męska płodność, mutacja genowa, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, progesteron, przedłużenie ciąży, spermatogeneza, supresja spermatogenezy, toksyczność ostra, toksyczność progesteronu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, zatrucie ostre - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg suchy z nasion kasztanowca – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące wyciągu suchego z nasion kasztanowca (Aesculus hippocastanum L., semen), będącego składnikiem preparatu Esceven (167 mg na tabletkę powlekaną), wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne badania farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Ponadto, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły znaczących zmian biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania tej substancji leczniczej.
aberracja chromosomowa, Aesculus hippocastanum, badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wyciąg suchy z nasion kasztanowca, zmiany biochemiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levetiracetam Aurovitas 500 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Levetiracetam Aurovitas, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo, obejmujące farmakologię, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na rozrodczość i rozwój. U gryzoni zaobserwowano adaptacyjne zmiany w wątrobie, takie jak zwiększenie masy wątroby, przerost środkowej części zrazika, nacieczenie tłuszczowe oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, jednak zmiany te nie wystąpiły w badaniach klinicznych u ludzi. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 1800 mg/kg mc./dobę (6-krotność MRHD). W badaniach rozwoju zarodkowo-płodowego u szczurów dawka NOAEL dla samic wyniosła 3600 mg/kg mc./dobę (12-krotność MRHD), a dla płodów 1200 mg/kg mc./dobę, przy czym najwyższa dawka wiązała się z nieznacznym zmniejszeniem masy płodu i marginalnymi zmianami szkieletowymi, bez wpływu na śmiertelność zarodków.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka NOAEL, enzymy wątrobowe, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, Levetiracetam Aurovitas, lewetyracetam, maksymalna zalecana dawka, nacieczenie tłuszczowe, nieprawidłowości szkieletowe, nieprawidłowości układu krążenia, potencjał rakotwórczy, powiększenie wątroby, przerost zrazika, punkt końcowy, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność zarodkowa, toksyczność ciążowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salofalk 4 g/60 ml
Przedkliniczne badania mesalazyny, substancji czynnej leku Salofalk, wykazały brak istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych czy uszkodzeń DNA. Ponadto, badania kancerogenności na szczurach nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów po długotrwałej ekspozycji na mesalazynę. Ocena wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniła klinicznie istotnych zaburzeń w zakresie płodności, przebiegu ciąży, rozwoju zarodka, płodu oraz rozwoju pourodzeniowego.
aberracja chromosomowa, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, indukcja nowotworu, kwas 5-aminosalicylowy, martwica brodawek nerkowych, mesalazyna, mutacja genowa, nabłonek cewek nerkowych, nefron, nefrotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, rozwój zarodka i płodu, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie genetyczne, zawiesina doodbytnicza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xerdoxo 20 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa rywaroksabanu, substancji czynnej produktu Xerdoxo, obejmowała szerokie badania farmakologiczne, toksykologiczne oraz wpływ na reprodukcję. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, a toksyczność po podaniu jednorazowym i wielokrotnym była związana głównie z nasileniem działania farmakodynamicznego jako inhibitora czynnika Xa. U szczurów przy ekspozycji na poziomach klinicznych zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA, bez negatywnego wpływu na stan zwierząt. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, rywaroksaban nie wykazywał fototoksyczności, co jest istotne dla pacjentów narażonych na intensywne nasłonecznienie.
aberracja chromosomowa, antykoagulant, badanie pourodzeniowe, działanie farmakodynamiczne, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, krwawienie okołoporodowe, łożysko, mechanizm działania farmakologiczny, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, wątroba płodu, zaburzenie kostnienia - Leksykon substancji czynnych
Nikotyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nikotyna, stosowana w produktach nikotynowej terapii zastępczej (NTZ), została gruntownie przebadana pod kątem toksyczności i bezpieczeństwa w warunkach przedklinicznych. Najczęstsze objawy przedawkowania to nudności, wymioty, nieregularne tętno, trudności w oddychaniu oraz drgawki. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały istotnego potencjału mutagennego nikotyny, a dane dotyczące karcynogenności są niejednoznaczne, z wyraźnym rozróżnieniem między działaniem rakotwórczym nikotyny a dymu tytoniowego, który zawiera substancje powstające podczas spalania tytoniu i nieobecne w produktach NTZ. Długoterminowe badania na zwierzętach nie potwierdziły wyraźnego działania rakotwórczego nikotyny.
badanie in vitro, badanie in vivo, drgawki uogólnione, duszność, dym tytoniowy, estradiol, genotoksyczność, guma nikotynowa, karcynogenność, mutagenność, nieregularne tętno, nikotynowa terapia zastępcza, nudności i wymioty, oocyt, ośrodkowy układ nerwowy, przenikanie do mleka matki, przenikanie przez łożysko, spermatogeneza, system transdermalny, system transdermalny nikotyny, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, wady szkieletowe - Leksykon substancji czynnych
Kromoglikan sodu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kromoglikan sodu, obecny w kroplach do oczu Cusicrom 4% oraz Lecrolyn w stężeniu 40 mg/ml (40 mg/ml), nie posiada dodatkowych, specyficznych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, które nie zostałyby już uwzględnione w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego. Preparaty te zawierają również chlorek benzalkoniowy (0,01%) jako konserwant, a jedna kropla Lecrolyn (około 0,03 ml) dostarcza około 1,2 mg substancji czynnej. Roztwory mają pH w zakresie 4,0-6,0 oraz osmolalność 260-340 mOsm/kg, są przejrzyste i praktycznie wolne od cząstek stałych. W badaniach przedklinicznych nie wykazano istotnych zagrożeń toksycznych, genotoksycznych, rakotwórczych ani reprodukcyjnych, które wymagałyby odrębnego omówienia.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mucosolvan 30 mg/5 ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna preparatu Mucosolvan, wykazuje niski wskaźnik ostrej toksyczności potwierdzony w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym nie zaobserwowano działań niepożądanych przy dawkach NOAEL: myszy 150 mg/kg mc./dobę (4 tygodnie), szczury 50 mg/kg mc./dobę (52 i 78 tygodni), króliki 40 mg/kg mc./dobę (26 tygodni) oraz psy 10 mg/kg mc./dobę (52 tygodnie). Podawanie dożylne przez 4 tygodnie w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów nie wykazało ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, co potwierdziły badania histopatologiczne. Wszystkie działania niepożądane miały charakter przemijający, a narządy docelowe nie wykazywały zmian toksycznych.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, badania przedkliniczne, badanie histopatologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, NOAEL, ostra toksyczność, podanie dożylne, potencjał rakotwórczy, rozwój postnatalny, substancja czynna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczne działanie w narządach docelowych, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Bluefish 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych przy podaniu jednokrotnym i wielokrotnym, bez efektów genotoksycznych, fototoksycznych czy rakotwórczych. W badaniach wielokrotnych zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów, co wiązało się z farmakodynamicznym działaniem leku. Nie stwierdzono zaburzeń płodności u samców i samic szczurów, jednakże rywaroksaban wykazywał toksyczny wpływ na rozwój zarodka i płodu, manifestujący się poronieniami, zaburzeniami kostnienia, zmianami w wątrobie płodu oraz łożysku, a także zwiększoną częstością wad rozwojowych przy ekspozycji na stężenia o znaczeniu klinicznym.
działanie antykoagulacyjne, działanie farmakodynamiczne, działanie przeciwzakrzepowe, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina, kancerogenność, krwawienie okołoporodowe, łożysko, mechanizm działania farmakologiczny, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa, wątroba płodu, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mantreda 20 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa rywaroksabanu obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych i toksykologicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano efekty wynikające z farmakodynamicznej aktywności leku, w tym wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji o znaczeniu klinicznym. Badania dotyczące płodności nie wykazały negatywnego wpływu na samce i samice szczurów, jednak toksyczność reprodukcyjna manifestowała się powikłaniami krwotocznymi, co jest zgodne z mechanizmem działania rywaroksabanu.
działanie rakotwórcze, farmakodynamika rywaroksabanu, farmakologia bezpieczeństwa, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny IgG i IgA, krwawienie okołoporodowe, mechanizm działania farmakologiczny, ocena bezpieczeństwa stosowania, patologia łożyska, poronienie, powikłanie krwotoczne, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność narządowa, toksyczność pediatryczna, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, żywotność potomstwa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sorafenib Sandoz 400 mg
Profil bezpieczeństwa sorafenibu został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszy, szczurach, psach i królikach. Badania toksyczności po wielokrotnym podawaniu wykazały zmiany degeneracyjne i regeneracyjne w narządach docelowych przy ekspozycjach niższych niż przewidywana ekspozycja kliniczna (oceniana na podstawie AUC). U młodych i dorastających psów zaobserwowano specyficzne zmiany w strukturze kości i zębów, takie jak nierówne pogrubienie płytki wzrostowej kości udowej, ubogokomórkowość szpiku oraz zmiany w składzie zębiny, które nie występowały u dorosłych osobników. Standardowe testy genotoksyczności wykazały mieszane wyniki: sorafenib indukował aberracje chromosomowe in vitro w obecności metabolizmu, natomiast test Amesa i mikrojądrowy test in vivo u myszy były negatywne. Warto podkreślić obecność mutagennego produktu pośredniego (PAPE) w stężeniu 0,34% w substancji czynnej.
AUC, badanie ekotoksykologiczne, bioakumulacja, ciałko żółte, dawkowanie wielokrotne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, klastogenność, oligospermia, płytka wzrostowa, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, ryzyko środowiskowe, sorafenib, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, tozylan sorafenibu, wada wrodzona, zębina - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Indapen 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa indapamidu wykazały, że podawanie doustne w dawkach od 40 do 8000 razy przekraczających dawki terapeutyczne powoduje nasilenie działania moczopędnego, co jest zgodne z farmakologicznym mechanizmem leku. W badaniach toksykologicznych z podaniem pozajelitowym zaobserwowano objawy zatrucia, takie jak zwolnienie oddechu oraz obwodowy rozkurcz naczyń, będące konsekwencją działania hipotensyjnego indapamidu. Te efekty toksyczne pojawiały się wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających stosowane klinicznie, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa preparatu.
badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie hipotensyjne, działanie moczopędne, genotoksyczność, indapamid, nadciśnienie tętnicze, obwodowy rozkurcz naczyń, podanie pozajelitowe, podawanie doustne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, właściwości kancerogenne, zwolnienie oddechu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esogasec 40 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa ezomeprazolu, substancji czynnej leku Esogasec, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu klinicznym. Standardowe testy farmakologiczne oraz badania toksyczności po wielokrotnym podaniu potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa, bez sygnałów wskazujących na ryzyko toksyczne. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały potencjału do uszkodzeń materiału genetycznego, a ocena wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa nie ujawniła negatywnych efektów na płodność, przebieg ciąży ani rozwój płodu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania ezomeprazolu w kontekście zdolności rozrodczych.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, działania niepożądane, działanie genotoksyczne, Esogasec, ezomeprazol, genotoksyczność, hipergastrynemia, hiperplazja, inhibitory wydzielania kwasu solnego, komórki ECL, płodność, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, toksyczność wielokrotna, toksyczny wpływ, uszkodzenie materiału genetycznego, wydzielanie kwasu solnego - Leksykon substancji czynnych
Pomarańcza gorzka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pomarańcza gorzka (Citrus aurantium L.) jest składnikiem stosowanym głównie w złożonych nalewkach leczniczych, takich jak Amara tinctura, gdzie występuje w proporcjach 50 części owocni pomarańczy gorzkiej do 60 części korzenia goryczki i 60 części liścia bobrka. Analiza dostępnych danych przedklinicznych wykazała brak kompleksowych badań toksykologicznych dedykowanych wyłącznie tej substancji, w tym brak standardowych badań toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz kancerogenności. W preparatach takich jak Krople żołądkowe forte, gdzie pomarańcza gorzka jest składnikiem nalewki gorzkiej, nie przeprowadzono również badań potwierdzających bezpieczeństwo stosowania. Ekstrakt pomarańczy gorzkiej pozyskiwany jest przy użyciu 70% (v/v) etanolu, co może wpływać na profil bezpieczeństwa, jednak brak jest szczegółowych danych potwierdzających ten efekt.
Amara tinctura, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, Citrus aurantium, etanol 70%, genotoksyczność, kancerogenność, korzeń goryczki, krople żołądkowe, liść bobrka, nalewka gorzka, nalewka złożona, owocnia pomarańczy gorzkiej, pomarańcza gorzka, produkt leczniczy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neobiotic 11,72 mg/g
Produkt leczniczy NEOBIOTIC w postaci aerozolu na skórę zawiera neomycynę w stężeniu 11,72 mg/g (neomycyna siarczan). Dokumentacja przedkliniczna dotycząca bezpieczeństwa miejscowego stosowania tego preparatu jest niewystarczająca, brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród. Ponadto, nie dysponujemy informacjami na temat lokalnej tolerancji oraz absorpcji ogólnoustrojowej po aplikacji na skórę, co uniemożliwia pełną ocenę ryzyka związanego z jego stosowaniem.
absorpcja ogólnoustrojowa, aerozol na skórę, antybiotyk aminoglikozydowy, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, neomycyna, oporność bakterii, podanie miejscowe, reakcja nadwrażliwości, siarczan neomycyny, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja lokalna - Leksykon substancji czynnych
Leuprorelina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Leuprorelina, stosowana w preparatach takich jak Eligard, Leuprostin, Librexa i Lutrate Depot, wykazuje w badaniach przedklinicznych brak specjalnego ryzyka toksycznego dla ludzi. W badaniach na szczurach i królikach zaobserwowano przemijające zmiany w układzie rozrodczym, takie jak zwiększenie masy narządów rodnych oraz podwyższone poziomy hormonów, które ustępują po zaprzestaniu leczenia. Dawkowanie w badaniach wynosiło od 10 μg do 40 μg podskórnie u szczurów, a także do 200 μg/kg mc./dobę w badaniach trwających 3 miesiące. U królików stwierdzono toksyczne działanie embriotoksyczne przy dawkach powyżej 0,24 μg/kg, jednak nie wykazano działania teratogennego. W badaniach toksyczności ostrej dawki śmiertelne wynosiły 2 000–5 000 mg octanu leuproreliny. Długoterminowe podawanie (do 32 mg/kg mc./miesiąc) wiązało się z miejscowymi reakcjami skórnymi i zmianami zanikowymi w narządach rozrodczych, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem substancji.
badanie in vitro i in vivo, badanie rakotwórczości, bezpieczeństwo farmakologiczne, ciałko żółte, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak, gruczolak przysadki, gruczolak wyspowo-komórkowy trzustki, leuprorelina, nabłonek kanalików nerkowych, narządy rodne, octan leuproreliny, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy, zahamowanie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bellix 20 mg
Przedkliniczne badania bilastyny, substancji czynnej preparatu Bellix, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły kumulacyjnego działania toksycznego, a testy genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak potencjału mutagennego i rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych obserwowano działania niepożądane na płód jedynie przy dawkach toksycznych dla matki, przy czym poziomy NOAEL były ponad 30-krotnie wyższe niż ekspozycja terapeutyczna u ludzi. W badaniu laktacji bilastyna była obecna w mleku szczurów po dawce 20 mg/kg, jednak znaczenie tego dla ludzi pozostaje nieokreślone.
aberracja chromosomowa, badanie płodności, bilastyna, choroba nowotworowa, dawka toksyczna, dysfagia, działanie niepożądane na płód, działanie rakotwórcze, ekspozycja u ludzi, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, metoda autoradiografii, niepełne kostnienie kości, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, stężenie w osoczu, substancja czynna, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada wrodzona, właściwość farmakokinetyczna, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flavamed 30 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej Flavamed 30 mg, wykazały brak istotnych działań niepożądanych przy dawkach NOAEL wynoszących odpowiednio: 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie). Podawanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów nie wywołało ciężkich objawów toksyczności, a obserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający. Ambroksol nie wykazał działania embriotoksycznego ani teratogennego w dawkach do 3000 mg/kg mc./dobę u szczurów i 200 mg/kg mc./dobę u królików, a dawki do 500 mg/kg mc./dobę nie wpływały na płodność u szczurów. W okresie okołourodzeniowym dawka 50 mg/kg mc./dobę była bezpieczna, natomiast 500 mg/kg mc./dobę wykazała nieznaczną toksyczność manifestującą się opóźnieniem przyrostu masy ciała i zmniejszeniem liczebności miotu.
aberracja chromosomowa, ambroksol chlorowodorek, badanie histopatologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, działanie embriotoksyczne, działanie guzotwórcze, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, narząd docelowy, podanie dożylne, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność wielokrotnego podania, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Dl-alfa-tokoferol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja dl-alfa-tokoferol, będąca formą witaminy E i stosowana jako przeciwutleniacz w emulsji do infuzji Omegaven (0,015-0,0296 g/100 ml), wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych. Badania te nie wykazały istotnego zagrożenia dla ludzi, potwierdzając brak toksyczności ostrej i po podaniu wielokrotnym oraz brak działania genotoksycznego. W testach uczuleniowych na świnkach morskich stwierdzono umiarkowane działanie uczulające na skórę, jednak próby antygenowości układowej nie wykazały ryzyka anafilaksji, co jest istotne dla pacjentów z predyspozycjami alergicznymi. Niemniej jednak, istnieje istotna luka w danych przedklinicznych dotycząca braku specyficznych badań oceniających wpływ dl-alfa-tokoferolu na reprodukcję i rozwój potomstwa w kontekście stosowania Omegaven, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa u kobiet w ciąży. Pomimo korzystnego profilu bezpieczeństwa w innych aspektach, konieczne jest zachowanie ostrożności i dalsze badania w zakresie potencjalnego wpływu na reprodukcję, aby w pełni potwierdzić bezpieczeństwo stosowania tej substancji w populacjach szczególnie wrażliwych.
antygenowość układowa, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, dl-alfa-tokoferol, działanie anafilaktyczne, działanie uczulające, emulsja do infuzji, genotoksyczność, olej rybny, przeciwutleniacz, reakcja alergiczna, rozwój potomstwa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, utlenianie, wielonienasycone kwasy tłuszczowe, witamina E - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 10 mg + 160 mg + 25 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa preparatu złożonego zawierającego amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd (Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods) wykazała brak toksyczności ogólnoustrojowej oraz niekorzystnego wpływu na narządy docelowe w badaniach na zwierzętach. W 13-tygodniowych testach na szczurach zaobserwowano odwracalne zmiany hematologiczne (spadek erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu i retikulocytów), podwyższone stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz wzrost liczby komórek przykłębuszkowych i miejscowe nadżerki w żołądku. Wszystkie te efekty uznano za nasilenie farmakologicznego działania składników leku, a zmiany ustąpiły po 4 tygodniach od zakończenia podawania. Kombinacja nie była badana pod kątem genotoksyczności i rakotwórczości, jednak każdy składnik oceniano indywidualnie, uzyskując wyniki negatywne w tych aspektach.
amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, czerwone krwinki, erytrocyt, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hormon folikulotropowy, komórki przykłębuszkowe, komórki Sertoliego, kreatynina, masa czerwonokrwinkowa, mocznik, mutagenność, nadciśnienie tętnicze, nadżerka, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, potas, potencjał rakotwórczy, przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, retykulocyt, spermatyda, testosteron