genotoksyczność
Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.
Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.
W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.
Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simcovas 40 mg
Symwastatyna, substancja czynna leku Simcovas, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej bezpieczeństwo stosowania. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych nie wykazały istotnych zagrożeń wykraczających poza typowe działania farmakologiczne inhibitorów reduktazy HMG-CoA, głównie związane z hamowaniem syntezy cholesterolu. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego. Długoterminowe badania rakotwórczości nie dostarczyły dowodów na kancerogenność symwastatyny przy dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, cholesterol endogenny, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, farmakodynamika, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój postnatalny, symwastatyna, synteza cholesterolu, teratogenność, toksyczność, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aboxoma 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne apiksabanu, substancji czynnej leku Aboxoma, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na płodność i rozwój zarodkowo-płodowy. Efekty farmakodynamiczne obserwowane w badaniach toksyczności wielokrotnej dawki były zgodne z mechanizmem działania apiksabanu na układ krzepnięcia, przy czym nie stwierdzono istotnego zwiększenia ryzyka krwawień. Wyniki te należy jednak interpretować ostrożnie ze względu na różnice międzygatunkowe w wrażliwości na lek. Badania wykazały także znaczące przenikanie apiksabanu do mleka u samic szczura, gdzie Cmax w mleku było około 8-krotnie, a AUC około 30-krotnie wyższe niż w osoczu, co sugeruje aktywny transport substancji do mleka.
aktywny transport leku, apiksaban, AUC, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie in vitro, badanie in vivo, Cmax, genotoksyczność, krzepnięcie krwi, mechanizm działania leku, ośrodkowy układ nerwowy, populacja pediatryczna, przenikanie leku do mleka, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na płodność, układ krzepnięcia, układ sercowo-naczyniowy, właściwości kancerogenne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sitagliptin + Metformin hydrochloride TZF 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Sitagliptin + Metformin hydrochloride TZF wykazuje farmakokinetykę potwierdzającą biorównoważność z jednoczesnym podawaniem sytagliptyny (100 mg) i metforminy (500 mg) w postaci oddzielnych tabletek. Sytagliptyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem (Tmax 1-4 h), wysoką biodostępnością około 87%, objętością dystrybucji około 198 l oraz umiarkowanym wiązaniem z białkami osocza (38%). Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (79% w postaci niezmienionej), z okresem półtrwania około 12,4 h i klirensem nerkowym około 350 ml/min. Metabolizm sytagliptyny jest ograniczony, głównie przez CYP3A4 i CYP2C8, bez istotnej indukcji lub inhibicji izoenzymów CYP. Metformina wykazuje Tmax około 2,5 h, biodostępność 50-60%, niskie wiązanie z białkami osocza, objętość dystrybucji 63-276 l oraz jest wydalana w postaci niezmienionej przez nerki z klirensem >400 ml/min i okresem półtrwania około 6,5 h. Pokarm zmniejsza wchłanianie metforminy (Cmax ↓40%, AUC ↓25%, Tmax wydłużone o 35 min), natomiast nie wpływa na farmakokinetykę sytagliptyny.
biodostępność sytagliptyny, cukrzyca typu 2, dysfagia, enzym CYP3A4, farmakokinetyka, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, glikoproteina p, hepatotoksyczność, inhibitor DPP-4, inhibitor glikoproteiny p, izoenzymy CYP, klirens nerkowy, objętość dystrybucji, przesączanie kłębkowe, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugha, stężenie w osoczu, sytagliptyna i metformina, toksyczność reprodukcyjna, transporter anionów organicznych, transportery kanalikowe, wydzielanie kanalikowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crotamiton Farmapol 100 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa maści Crotamiton Farmapol (100 mg/g) wykazały dobrą tolerancję miejscową u królików przy dawce do 250 mg/kg mc. Stosowanie pod opatrunkiem raz dziennie przez 3 miesiące nie wywołało istotnych objawów toksyczności ogólnoustrojowej, jedynie przejściowe podrażnienie skóry. Nie zaobserwowano reakcji nadwrażliwości ani fototoksyczności, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa dermatologicznego preparatu. Badania genotoksyczności potwierdziły brak mutagenności i uszkodzeń chromosomów, a ocena wpływu na funkcje rozrodcze nie wykazała negatywnych efektów na płodność i reprodukcję u zwierząt doświadczalnych.
aberracja chromosomowa, aplikacja miejscowa, badanie przedkliniczne, fotodermatoza, fototoksyczność, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, infekcja pasożytnicza, komórka ssaka, krotamiton, mutagenność, płodność, podrażnienie skóry, profil bezpieczeństwa leku, reakcja nadwrażliwości, reprodukcja, toksyczność ogólnoustrojowa, zakażenie bakteryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Olimestra 40 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Co-Olimestra, zawierającego olmesartan medoksomil i hydrochlorotiazyd, przeprowadzono na szczurach i psach z podawaniem doustnym przez okres do 6 miesięcy. Głównym narządem docelowym toksyczności były nerki, gdzie zaobserwowano zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny w surowicy, a także zmiany degeneracyjne i regeneracyjne w tkance nerkowej, prawdopodobnie związane z hemodynamicznym niedociśnieniem i niedotlenieniem cewek nerkowych. Dodatkowo u szczurów stwierdzono obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych (liczba erytrocytów, stężenie hemoglobiny, hematokryt) oraz zmniejszenie masy serca. Efekty te są charakterystyczne dla antagonistów receptora AT1 i inhibitorów ACE i występują przy dużych dawkach, nie mając odniesienia do klinicznego stosowania w zalecanych dawkach terapeutycznych.
antagonista receptora AT1, azot mocznikowy, Co-Olimestra, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kancerogenność, kreatynina w surowicy, niedotlenienie cewek, olmesartan medoksomil, parametry czerwonokrwinkowe, perfuzja nerkowa, potencjał rakotwórczy, toksyczność narządowa, toksyczność płodowa, zaburzenia hemodynamiczne, zmiany degeneracyjno-regeneracyjne - Leksykon substancji czynnych
Lubczyk – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Korzeń lubczyku (Levisticum officinale Koch, radix) stosowany w dawce 18 mg w preparatach takich jak Canephron wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. Analizy toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, podobnie jak badania genotoksyczności, które nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego. Dodatkowo, badania dotyczące wpływu na reprodukcję i rozwój nie wskazały na negatywne efekty, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania korzenia lubczyku jako składnika złożonych preparatów ziołowych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, korzeń lubczyku, Levisticum officinale, ocena ryzyka i korzyści, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, preparat ziołowy, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, substancja biologicznie czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azacitidine Zentiva 25 mg/ml
Przedkliniczne badania azacytydyny wykazały istotny potencjał genotoksyczny, obejmujący indukcję mutacji genowych i aberracji chromosomowych in vitro, zarówno w modelach bakteryjnych, jak i komórkach ssaków. W badaniach rakotwórczości na myszach i szczurach stwierdzono zwiększoną częstość nowotworów układu krwiotwórczego, chłonno-siateczkowego, płuc, skóry, sutków oraz jąder. Szczególnie istotne jest ryzyko rozwoju nowotworów hematologicznych u myszy po dootrzewnowym podawaniu azacytydyny trzy razy w tygodniu przez 52 tygodnie, co ma bezpośrednie implikacje dla terapii chorób hematologicznych.
aberracja chromosomowa, azacytydyna, centralny układ nerwowy, działanie onkogenne, działanie teratogenne, egzencefalia, embriotoksyczność, genotoksyczność, implantacja, małoocze, mikrognacja, mikromelia, mutacja genowa, nieprawidłowości OUN, nowotwór jądra, nowotwór układu krwiotwórczego, oligodaktylia, organogeneza, podniebienie twarde, przepuklina mózgowa, resorpcja, syndaktylia, toksyczność reprodukcyjna, układ chłonno-siateczkowy, wewnątrzmaciczne obumarcie zarodka, wytrzewienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Segan 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne chlorowodorku selegiliny wykazały brak specyficznej toksyczności narządowej u zwierząt doświadczalnych, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa leku. Testy mutagenności, przeprowadzone metodami bakteryjnymi oraz analizą struktury chromosomów, nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego substancji. W badaniach teratogennych na szczurach, podawanie selegiliny w dawkach 4 mg/kg, 12 mg/kg oraz 36 mg/kg masy ciała (odpowiednio 4-, 12- i 35-krotność dawki terapeutycznej u ludzi przeliczonej na mg/m²) nie wykazało działania teratogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w standardowych dawkach.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bakteryjny test mutagenności, chlorowodorek selegiliny, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, kobieta w wieku rozrodczym, model zwierzęcy, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, test mutagenności, toksyczność narządowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tenofovir Synoptis 245 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne tenofowiru dizoproksylu nie wykazały bezpośrednich zagrożeń dla człowieka, jednak badania na zwierzętach (szczury, psy, małpy) ujawniły istotne efekty toksyczne przy narażeniu równym lub wyższym niż kliniczne. Najważniejsze obserwacje to nefrotoksyczność, toksyczność kostna manifestująca się rozmiękaniem kości i obniżeniem gęstości mineralnej kości (BMD), oraz hipofosfatemia. Toksyczność kostna była zależna od wieku i dawki, występując u młodych dorosłych szczurów i psów przy narażeniu ≥5-krotnym klinicznemu, a u młodocianych małp przy narażeniu ≥40-krotnym. Mechanizm toksyczności kostnej wiąże się z zaburzeniami gospodarki fosforanowej, w tym zmniejszonym wchłanianiem fosforanów w jelicie cienkim. Ocena genotoksyczności dała wyniki mieszane: dodatnie w teście in vitro na chłoniaku mysim, niejednoznaczne w teście Ames’a, słabo dodatnie w teście UDS na hepatocytach szczurzych oraz ujemne w analizie mikrojąder in vivo w szpiku myszy. Badania rakotwórczości wykazały sporadyczne guzy dwunastnicy u myszy przy bardzo wysokich dawkach, co uznano za mało istotne klinicznie.
badania toksyczności, badanie mikrojądrowe, genotoksyczność, gęstość mineralna kości, gospodarka fosforanowa, guz dwunastnicy, hipofosfatemia, kancerogenność, nefrotoksyczność, osteomalacja, ryzyko środowiskowe, synteza DNA, tenofowir dizoproksyl, test Amesa, test na chłoniaku mysim, toksyczność kostna, toksyczność matczyna, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eplerenon Medreg 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa eplerenonu obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, genotoksyczności, kancerogenezy oraz wpływu na rozród. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu nerwowego, sercowo-naczyniowego i oddechowego. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego działania substancji czynnej. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wskazały na potencjał rakotwórczy, a ocena wpływu na rozród nie ujawniła negatywnych efektów na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy potomstwa.
antagonista receptorów mineralokortykoidowych, działanie mutagenne, eplerenon, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kancerogeneza, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ hormonalny, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na rozród, zanik gruczołu krokowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crosuvo 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące rozuwastatyny (substancji czynnej leku Crosuvo) wskazują na brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych, potwierdzone przez standardowe badania farmakologiczne, genotoksyczności i rakotwórczości. Niemniej jednak, nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG, co pozostawia lukę w ocenie potencjalnego ryzyka kardiologicznego. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy, szczurów i psów, prawdopodobnie związane z farmakologicznym działaniem inhibitora reduktazy HMG-CoA, natomiast u małp zmiany te nie wystąpiły, co sugeruje różnice gatunkowe w metabolizmie i tolerancji leku.
działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, funkcja wątroby, genotoksyczność, hepatotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, płodność, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fulvestrant EVER Pharma 250 mg
Dane przedkliniczne dotyczące fulwestrantu wskazują na niską toksyczność ostrą oraz dobrą tolerancję przy wielokrotnym podawaniu domięśniowym u różnych gatunków zwierząt. Obserwowane reakcje miejscowe, takie jak zapalenie mięśni i ziarniniaki, były głównie związane z substancjami pomocniczymi. Efekty farmakologiczne antyestrogenowe dotyczyły głównie żeńskiego układu rozrodczego oraz narządów wrażliwych na hormony u obu płci. U psów w terapii przewlekłej (12 miesięcy) stwierdzono zapalenie tętnic. W badaniach kardiologicznych przy dawkach wielokrotnie przekraczających stężenia terapeutyczne (Cmax >15 razy) odnotowano niewielkie zmiany w EKG, które nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Fulwestrant nie wykazywał potencjału mutagennego ani genotoksycznego.
dystocja, działanie antyestrogenowe, ekspozycja układowa, genotoksyczność, gonadotropiny, hormonalne sprzężenie zwrotne, nowotwór sznura płciowego, nowotwór z komórek Leydiga, obumieranie zarodka, poronienie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżycie zarodka, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uniesienie odcinka ST, wpływ na reprodukcję, zaawansowany rak piersi, zahamowanie zatokowe, zapalenie mięśni, zapalenie tętnic, zgięcie śródstopia, ziarniniaki, ziarniszczak jajnika, zmniejszenie płodności, zrąb jajnika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rennie Fruit 680 mg + 80 mg
Produkt leczniczy Rennie Fruit zawiera 680 mg węglanu wapnia (odpowiadającego 272 mg jonów wapnia) oraz 80 mg węglanu magnezu ciężkiego (odpowiadającego 20 mg jonów magnezu) na tabletkę do ssania. Nie przeprowadzono dedykowanych badań przedklinicznych dla tego preparatu, jednak ocena bezpieczeństwa opiera się na danych dotyczących poszczególnych substancji czynnych. Badania przedkliniczne wykazały brak istotnej toksyczności po podaniu wielokrotnym w dawkach terapeutycznych, brak działania genotoksycznego i mutagennego oraz brak potencjału rakotwórczego. Ponadto, toksyczność reprodukcyjna nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, farmakoterapia, genotoksyczność, jony magnezu, jony wapnia, nadkwaśność, ocena bezpieczeństwa, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność dawki powtarzanej, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, węglan magnezu ciężki, węglan wapnia - Leksykon substancji czynnych
Benzoesan sodu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Benzoesan sodu (E211) jest powszechnie stosowanym środkiem konserwującym w preparatach farmaceutycznych, m.in. w produktach Tussipect (16,7 mg/tabletka drażowana) oraz Zinnat w dawkach 125 mg (0,00152 mg/tabletka powlekana), 250 mg (0,00203 mg/tabletka) i 500 mg (0,00506 mg/tabletka). Dane przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu benzoesanu sodu zgodnie z zaleceniami dawkowania. Badania wielokrotnego podawania nie ujawniły efektów toksycznych, a testy genotoksyczności nie wskazały na mutagenność czy genotoksyczność. Brak jest również dowodów na potencjał rakotwórczy, mimo że nie przeprowadzono dedykowanych badań karcinogenności wyłącznie dla benzoesanu sodu.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie karcinogenności, benzoesan sodu, cefalosporyna, cefuroksym, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, mutagenność, postać farmaceutyczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, składnik pomocniczy, środek konserwujący, tabletka drażowana, tabletka powlekana, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – TONSILLOPAS
Produkt leczniczy Tonsillopas w formie kropli doustnych, zawierający składniki w potencjach homeopatycznych (m.in. Baptisia D1 1g/10g roztworu, Hydrargyrum bicyanatum D8 4g/10g roztworu, Ammonium bromatum D4 1g/10g roztworu, Kalium bichromicum D4 1g/10g roztworu, Kalium chloratum D2 1g/10g roztworu, Apisinum D6 2g/10g roztworu), nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Dokumentacja produktu jednoznacznie wskazuje na brak badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję. Ponadto preparat zawiera 25% (V/V) etanolu, jednak brak jest specyficznych danych oceniających wpływ tej zawartości alkoholu na organizm.
Ammonium bromatum, Apisinum, Baptisia, bezpieczeństwo farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, etanol, genotoksyczność, hydrargyrum bicyanatum, Kalium bichromicum, Kalium chloratum, karcynogenność, krople doustne, potencja homeopatyczna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Advantan 1 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metyloprednizolonu aceponianu (MPA), substancji czynnej w preparacie Advantan (1 mg/g), potwierdziły typowy dla glikokortykosteroidów profil działania i tolerancji. Wielokrotne podanie podskórne i miejscowe nie wykazało działań niepożądanych wykraczających poza znane efekty kortykosteroidów, nawet przy aplikacji na duże powierzchnie skóry lub pod okluzją. Badania toksyczności rozwojowej ujawniły działanie letalne i teratogenne charakterystyczne dla tej grupy leków, co wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży zgodnie z zaleceniami charakterystyki produktu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego potencjału MPA, potwierdzając bezpieczeństwo genetyczne leku.
aplikacja na skórę, działanie letalne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja immunosupresyjna, genotoksyczność, glikokortykoid, kortykosteroid, metyloprednizolonu aceponian, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, okluzja, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał uczulający, preparat Advantan, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność, tolerancja miejscowa, tolerancja systemowa, tumorogenność, właściwość uczulająca - Leksykon substancji czynnych
Inhibitor alfa1-proteinazy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Inhibitor alfa1-proteinazy, substancja czynna produktu Rymphysia, przeszedł szeroką ocenę bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, świnki morskie, króliki, psy). Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych ani specyficznych mechanizmów toksyczności dla organizmu ludzkiego. Ocena toksyczności ostrej oraz krótkoterminowej (do 1 miesiąca) potwierdziła korzystny profil bezpieczeństwa substancji. Produkt dostępny jest w dawkach 500 mg i 1000 mg, które po rekonstytucji w 25 ml lub 50 ml jałowej wody do wstrzykiwań zawierają około 20 mg/ml inhibitora alfa1-proteinazy, a całkowite stężenie białka wynosi 18-26 mg/ml, co odpowiada fizjologicznym poziomom białek osocza i dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo stosowania.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne długoterminowe, białko osocza, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor alfa1-proteinazy, krew ludzka, odpowiedź immunologiczna, osocze ludzkie, przeciwciała przeciwko heterologicznym białkom, rakotwórczość, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Retrovir 10 mg/ml
Zydowudyna (Retrovir) wykazuje zróżnicowany potencjał mutagenny i genotoksyczny w badaniach przedklinicznych. Test Amesa nie wykazał mutagenności, jednak badania na komórkach chłoniaka myszy oraz transformacji komórek in vitro wskazały na słabe właściwości mutagenne. Uszkodzenia chromosomów obserwowano w limfocytach ludzkich in vitro oraz w testach jąderkowych u myszy i szczurów po wielokrotnym podawaniu doustnym, choć badania cytogenetyczne na szczurach nie potwierdziły tych efektów in vivo. U pacjentów z AIDS leczonych zydowudyną stwierdzono zwiększoną częstość pęknięć chromosomów. Ponadto, zydowudyna przenika przez łożysko i włącza się do DNA leukocytów noworodków, co potwierdzono w badaniach na modelach małpich, gdzie skojarzenie z lamiwudyną zwiększało włączanie analogów nukleozydów do DNA oraz skracanie telomerów, choć kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje niejasne.
badanie cytogenetyczne, badanie karcinogenności, chłoniak myszy, genotoksyczność, limfocyt krwi obwodowej, limfocyty ludzkie, nowotwór nabłonkowy pochwy, nowotwór płuc, pęknięcie chromosomu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profilaktyka transmisji wertykalnej, przenikanie przezłożyskowe, skrócenie telomeru, test Amesa, test jąderkowy, transmisja wertykalna, transmisja wertykalna HIV, uszkodzenie chromosomu, zakażenie HIV-1 - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liść Melisy 2,0 g/saszetkę
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania liścia melisy (Melissa officinalis L., folium) są ograniczone i opierają się głównie na badaniach in vitro oraz na modelach zwierzęcych. Wykazano, że wodne wyciągi z melisy mogą hamować aktywność hormonu tyreotropowego (TSH), jednak mechanizm tego działania oraz jego znaczenie kliniczne pozostają niejasne. Brakuje kompleksowych badań oceniających wpływ na procesy reprodukcyjne, w tym płodność, rozwój zarodka i płodu, a także przebieg ciąży i rozwój pourodzeniowy. Ponadto, nie przeprowadzono standardowych testów genotoksyczności (np. test Amesa, test aberracji chromosomowych, test mikrojądrowy) ani badań długoterminowej rakotwórczości, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa długotrwałego stosowania preparatów zawierających liść melisy.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aprepitant Sandoz 80 mg; 125 mg
Dane przedkliniczne dotyczące aprepitantu, obejmujące badania farmakologiczne, toksyczność po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. Ekspozycja systemowa u gryzoni była podobna lub mniejsza niż u pacjentów otrzymujących dawki terapeutyczne (125 mg + 80 mg), co stanowi ograniczenie w ekstrapolacji wyników na ludzi, zwłaszcza w kontekście wpływu na reprodukcję. W badaniach reprodukcyjnych nie zaobserwowano negatywnego wpływu przy ekspozycji odpowiadającej dawkom terapeutycznym, jednak ze względu na różnice w ekspozycji, pełna ocena ryzyka dla ludzi pozostaje niepełna.
aprepitant, badania genotoksyczności, badania toksyczności, ekspozycja systemowa, genotoksyczność, kancerogenność, komórki Leydiga, narządy rozrodcze, obrzęk pochwy, płodność, przedwczesne otwarcie pochwy, przerost macicy, przeżywalność zarodków, separacja napletka, szyjka macicy, toksyczność dawki, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amertil 10 mg
Ocena bezpieczeństwa cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Amertil, opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Badania farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Długoterminowa toksyczność po podaniu wielokrotnym potwierdziła niską toksyczność ogólnoustrojową, a testy genotoksyczności wykazały brak mutagenności i zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych. Ponadto, badania kancerogenności nie wskazały na ryzyko rozwoju nowotworów nawet przy długotrwałej ekspozycji na cetyryzynę.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, cetyryzyna dichlorowodorek, genotoksyczność, kancerogeneza, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko teratogenne, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Quetiapin NeuroPharma 100 mg
Kwetiapina, substancja czynna leku Quetiapin NeuroPharma, charakteryzuje się dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym, niezależnie od przyjmowania pokarmu, co umożliwia elastyczne dawkowanie. W organizmie ulega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, głównie przez izoenzym CYP3A4, prowadząc do powstania aktywnego metabolitu norkwetiapiny, którego stężenie molowe w stanie stacjonarnym wynosi około 35% stężenia związku macierzystego. Farmakokinetyka kwetiapiny i norkwetiapiny jest liniowa w zakresie dawek terapeutycznych (300–800 mg/dobę), co pozwala na przewidywalne dostosowanie dawki. Lek wykazuje wysokie powinowactwo do białek osocza (około 83%), a mniej niż 5% substancji jest wydalane w postaci niezmienionej, co potwierdza intensywny metabolizm. Większość metabolitów jest wydalana przez nerki (około 73% radioaktywności) oraz w mniejszym stopniu z kałem (21%).
biodostępność, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, farmakokinetyka, genotoksyczność, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, indukcja enzymatyczna, inhibitory enzymatyczne, interakcje lekowe, izoenzymy cytochromu P450, kwetiapina, norkwetiapina, polipragmazja, prolaktyna, Quetiapin NeuroPharma, stan stacjonarny, toksyczność zarodkowo-płodowa, wiązanie z białkami osocza, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – 2% Spirytusowy roztwór fioletu gencjanowego Gemi 20 mg/g
Produkt leczniczy 2% spirytusowy roztwór fioletu gencjanowego zawiera metylorozanilinowy chlorek (20 mg/g), który wykazuje potencjał mutagenny potwierdzony badaniami in vitro na komórkach prokariotycznych i eukariotycznych. Substancja czynna indukuje punktowe mutacje DNA, co wskazuje na ryzyko genotoksyczne. Brak jest jednak kompleksowych badań przedklinicznych oceniających toksyczność ostrą, przewlekłą, potencjał rakotwórczy, wpływ na rozrodczość i rozwój oraz farmakologiczne bezpieczeństwo stosowania tego preparatu.
badanie przedkliniczne, farmakologiczne badanie bezpieczeństwa, fiolet gencjanowy, genotoksyczność, komórka eukariotyczna, komórka prokariotyczna, metylorozanilinowy chlorek, mutacja genetyczna, mutacja punktowa DNA, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, roztwór fioletu gencjanowego, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liść Babki lancetowatej –
Produkt leczniczy LIŚĆ BABKI LANCETOWATEJ zawiera Plantago lanceolata L. s.l., folium w stężeniu 1g/g jako substancję czynną i jest stosowany jako tradycyjny preparat ziołowy w formie ziół do zaparzania. Zgodnie z obowiązującymi regulacjami Unii Europejskiej, w szczególności artykułem 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC, nie wymaga się przeprowadzania szczegółowych badań przedklinicznych dla tego produktu ze względu na jego długotrwałe, tradycyjne stosowanie oraz uznany profil bezpieczeństwa. W dokumentacji produktu nie przeprowadzono badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności ani potencjału rakotwórczego, co jest zgodne z wyłączeniem wynikającym z regulacji prawnych dla tradycyjnych produktów ziołowych.
babka lancetowata, badanie przedkliniczne, dane przedkliniczne, genotoksyczność, kancerogeneza, liść babki lancetowatej, medycyna ludowa, potencjał rakotwórczy, preparat ziołowy, produkt ziołowy, profil bezpieczeństwa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, zastosowanie tradycyjne, ziołolecznictwo - Leksykon substancji czynnych
Aminofluorek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące aminofluorków (Olaflur, Dectaflur) oraz fluorku sodu, stosowanych m.in. w żelu Elmex, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania toksyczności dawek wielokrotnych oraz długoterminowej ekspozycji potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa tych związków, bez obserwacji działań niepożądanych, teratogennych, embriotoksycznych czy wpływu na płodność. Analizy genotoksyczności wskazują na niskie prawdopodobieństwo klinicznie istotnych efektów, co potwierdza brak obserwacji nowotworów u zwierząt poddanych przewlekłej ekspozycji. Ponadto, badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów związanych z aminofluorkami, co przemawia za ich bezpieczeństwem w kontekście długotrwałego stosowania. Głównym potencjalnym zagrożeniem związanym z przewlekłą ekspozycją na fluorki jest rozwój fluorozy, jednak ryzyko to jest minimalne przy prawidłowym stosowaniu preparatów zawierających aminofluorki, takich jak żel Elmex. Dawki fluorku wywołujące fluorozy zębów oraz zwiększające ryzyko złamań kości są znacznie wyższe niż ekspozycja wynikająca z zalecanego dawkowania. Warto podkreślić, że fluoroza zębów nie występuje u osób powyżej 8. roku życia, co ma istotne znaczenie kliniczne. Podsumowując, kompleksowa ocena danych przedklinicznych potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa aminofluorków, bez istotnego ryzyka genotoksyczności, karcynogenności czy toksycznego wpływu na rozwój i rozrodczość, przy jednoczesnym minimalnym ryzyku fluorozy przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
aminofluorek, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, dectaflur, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fluorek sodu, fluoroza, fluoroza zębów, genotoksyczność, karcinogeneza, olaflur, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność dawek wielokrotnych, wpływ na rozrodczość, żel Elmex - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Encepur K 0,75 mcg inaktywowanego wirusa kleszczowego zapalenia mózgu, szczep K23/0,25 ml; 1 dawka (0,25 ml), dawka dla dzieci
Szczepionka Encepur K, przeznaczona dla dzieci, zawiera 0,75 mikrograma inaktywowanego wirusa kleszczowego zapalenia mózgu (szczep K23) w dawce 0,25 ml zawiesiny. Produkt ten wykorzystuje wirusa namnażanego w fibroblastach kurzych, który jest następnie inaktywowany, co eliminuje ryzyko infekcji żywym patogenem. Formulacja szczepionki opiera się na adsorpcji wirusa na glinu wodorotlenku uwodnionym, substancji powszechnie stosowanej w szczepionkach o ugruntowanym profilu bezpieczeństwa. W związku z tym, standardowe badania przedkliniczne, takie jak ocena toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz toksyczności reprodukcyjnej, nie były wymagane ani przeprowadzane.
charakterystyka produktu leczniczego, Encepur K, fibroblasty kurze, genotoksyczność, inaktywowany wirus kleszczowego zapalenia mózgu, kleszczowe zapalenie mózgu, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, potencjał rakotwórczy, szczep K23, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wodorotlenek glinu uwodniony - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Venoruton forte 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Venoruton forte (500 mg, tabletki), zawierającego o-(ß-hydroksyetylo)-rutozydy (oksyrutyny), obejmowały ocenę toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki badań toksyczności ostrej nie wykazały istotnych objawów toksyczności przy jednorazowym podaniu dużych dawek substancji czynnej, wskazując na niski profil toksyczności. Długotrwałe podawanie również nie ujawniło niepokojących efektów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania Venoruton forte w terapii przewlekłej. Standardowe testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego działania oksyrutyn, eliminując ryzyko negatywnego wpływu na materiał genetyczny.
badanie bezpieczeństwa farmakologicznego, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności ostrej, działanie mutagenne, genotoksyczność, hydroksyetylorutozydy, oksyrutyny, profil toksyczności, rozwój postnatalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, Venoruton forte, wskazanie terapeutyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Drotapil Forte 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa drotaweryny chlorowodorku, substancji czynnej leku Drotapil Forte, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały istotnych zagrożeń, w tym nie stwierdzono opóźnienia repolaryzacji komór serca, co potwierdza bezpieczeństwo kardiologiczne. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności (Test Amesa, test na komórkach chłoniaka mysiego, test mikrojądrowy) dały wyniki negatywne, wykluczając potencjał mutagenny i genotoksyczny drotaweryny.
badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo kardiologiczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, chłoniak mysi, dawka terapeutyczna, drotaweryny chlorowodorek, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcynogenność, mutacja punktowa DNA, mutagenność, nowotwór, płodność, repolaryzacja komór serca, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aporoza 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące rozuwastatyny, substancji czynnej leku Aporoza, wskazują na brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania farmakologiczne nie wykazały potencjalnej genotoksyczności ani działania rakotwórczego. Pomimo braku szczegółowych badań nad wpływem rozuwastatyny na kanał potasowy hERG, nie stwierdzono istotnych zagrożeń kardiologicznych. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, które są prawdopodobnie związane z mechanizmem działania inhibitora reduktazy HMG-CoA. U małp nie odnotowano zmian hepatologicznych. Działania niepożądane występowały przy ekspozycji zbliżonej lub znacznie przekraczającej kliniczną u ludzi.
badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozuwastatyna, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, wydłużenie odstępu QT, zmiany hepatologiczne, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Melisana Klosterfrau –
Produkt leczniczy Melisana Klosterfrau jest preparatem złożonym z olejków eterycznych destylowanych z alkoholem (66,8% V/V etanolu, w zakresie 66,3%-67,3% V/V) z mieszanki roślinnej, zawierającej m.in. ekstrakty z liści melisy (Melissa officinalis L.), kłączy imbiru (Zingiber officinale Roscoe) oraz kory cynamonowca (Cinnamomum cassia Blume). W 100 ml produktu znajduje się 62 mg olejków lotnych pochodzących z wymienionych surowców roślinnych. Preparat jest stosowany doustnie lub miejscowo na skórę. Nie przeprowadzono jednak odpowiednich badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, toksycznego wpływu na rozród i rozwój oraz farmakokinetyki.
ekstrakt z melisy, etanol, genotoksyczność, imbir lekarski, kłącze omanu, kora cynamonowca, korzeń arcydzięgla, medycyna tradycyjna, melisa lekarska, olejek eteryczny, olejek lotny, płyn doustny, płyn na skórę, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamsulosin Aristo 0,4 mg
Profil bezpieczeństwa przedklinicznego tamsulosyny chlorowodorku został szczegółowo oceniony w badaniach na myszach, szczurach i psach, obejmujących toksyczność ostrą i przewlekłą, wpływ na układ sercowo-naczyniowy, genotoksyczność, rakotwórczość oraz reprodukcję. Wyniki wskazują, że toksyczność tamsulosyny jest zgodna z charakterystyką leków blokujących receptory alfa₁-adrenergiczne, bez specyficznych cech toksyczności. W modelach psów po bardzo dużych dawkach obserwowano zmiany w zapisie EKG, jednak bez klinicznej istotności, mieszczące się w zakresie farmakodynamicznych efektów blokady alfa₁. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne leku.
badania in vivo i in vitro, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, elektrokardiografia, genotoksyczność, gruczoł sutkowy, hiperprolaktynemia, karcynogeneza, lek blokujący receptor adrenergiczny, potencjał mutagenny, receptor adrenergiczny alfa1, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Propranolol Accord 40 mg
Przedkliniczne badania propranololu chlorowodorku obejmujące farmakologię, toksykologię, genotoksyczność oraz kancerogenność nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy wielokrotnego podawania na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły klinicznie istotnej toksyczności narządowej, a ocena parametrów fizjologicznych potwierdziła bezpieczeństwo farmakologiczne substancji. Ponadto, badania tolerancji miejscowej wykazały brak działania drażniącego i uczulającego, co potwierdza dobrą tolerancję propranololu w formie tabletek powlekanych ze strony przewodu pokarmowego.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie drażniące, działanie teratogenne, działanie uczulające, genotoksyczność, mutacje genowe, płodność, potencjał rakotwórczy, propranolol, propranolol chlorowodorek, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aphtin Aflofarm 200 mg/g
Produkt leczniczy Aphtin Aflofarm w postaci płynu do stosowania w jamie ustnej zawiera boraks w stężeniu 200 mg/g jako substancję czynną. W dokumentacji rejestracyjnej brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym wyników badań toksyczności, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Sekcja 5.3 Charakterystyki Produktu Leczniczego jednoznacznie wskazuje na brak dostępnych danych przedklinicznych, co oznacza, że ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na danych klinicznych oraz doświadczeniu z wieloletniego stosowania boraksu w lecznictwie.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anafranil 10 mg
Przedkliniczne badania chlorowodorku klomipraminy, substancji czynnej preparatu Anafranil (dostępnego w dawkach 10 mg i 25 mg), wykazały brak działania mutagennego, rakotwórczego oraz teratogennego. Testy genotoksyczności nie potwierdziły indukcji mutacji genowych ani aberracji chromosomowych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa farmakologicznego, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały zdolności do indukowania nowotworów, a badania rozwoju zarodkowo-płodowego potwierdziły brak teratogenności, co jest istotne w kontekście terapii u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży.
aberracja chromosomowa, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek klomipraminy, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, lek przeciwdepresyjny trójcykliczny, lek psychotropowy, mutacja genowa, rozwój zarodkowo-płodowy, wskazanie psychiatryczne, zaburzenie depresyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Okteva 10 mg
Przedkliniczne badania oktreotydu, substancji czynnej leku Okteva, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w różnych modelach zwierzęcych. Badania toksyczności ostrej oraz po wielokrotnym podaniu dawek do 1 mg/kg masy ciała na dobę nie ujawniły istotnych zagrożeń dla ludzi. Analizy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały mutagenności ani kancerogenności, co eliminuje ryzyko uszkodzeń genetycznych i rozwoju nowotworów. Ponadto, badania reprodukcyjne nie potwierdziły działania teratogennego ani szkodliwego wpływu na zarodek czy płód, a obserwowane u potomstwa szczurów nieznaczne opóźnienia wzrostu były przejściowe i wynikały z farmakodynamicznego hamowania wydzielania hormonu wzrostu przez oktreotyd, a nie z toksyczności bezpośredniej.
badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, model zwierzęcy, okres laktacji, oktreotyd, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genetyczne, właściwości kancerogenne, właściwości mutagenne, zahamowanie wydzielania hormonu wzrostu, zstąpienie jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dicloziaja 11,6 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku dietyloamoniowego w preparacie Dicloziaja 11,6 mg/g żel wykazały korzystny profil toksykologiczny przy stosowaniu miejscowym. W badaniach toksyczności ostrej doustnej LD50 dla myszy wyniosła 390 mg/kg, a dla szczurów 150 mg/kg masy ciała, co wskazuje na różnice międzygatunkowe w wrażliwości. Po aplikacji miejscowej nie zaobserwowano objawów toksyczności ostrej, a wielokrotne stosowanie powodowało jedynie przemijające miejscowe podrażnienie skóry bez objawów toksyczności systemowej. Testy genotoksyczności i mutagenności nie wykazały działania uszkadzającego DNA, a badania kancerogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego diklofenaku.
dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, diklofenak dietyloamoniowy, diklofenak sodowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, mutagenność, podanie miejscowe, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodu, teratogenność, toksyczność diklofenaku, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flixotide 250 mcg/dawkę inh.
Flutykazonu propionian, substancja czynna preparatu Flixotide (250 μg/dawkę inhalacyjną), wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla glikokortykosteroidów, bez występowania nietypowych efektów toksycznych. Badania toksykologiczne, w tym ocena działania po wielokrotnym podawaniu, nie wykazały dodatkowych działań niepożądanych poza znanymi efektami klasy. Substancja nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na rozrodczość w modelach zwierzęcych, a także nie wykazuje potencjału genotoksycznego i kancerogennego w badaniach in vitro, in vivo oraz długoterminowych na gryzoniach. Flutykazon charakteryzuje się również dobrą tolerancją miejscową, nie wywołując podrażnień ani reakcji nadwrażliwości, co jest istotne przy podawaniu wziewnym.
aerozol inhalacyjny, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka wielokrotna, droga wziewna, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Flixotide, flutykazon propionian, genotoksyczność, glikokortykosteroid, margines bezpieczeństwa, nośnik bezfreonowy, profil toksyczności, reakcja nadwrażliwości, tetrafluoroetan - Leksykon substancji czynnych
Azotan srebra – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Azotan srebra, stosowany w okulistyce głównie do profilaktyki zakażeń oczu u noworodków, wykazuje w badaniach przedklinicznych akceptowalny profil bezpieczeństwa przy jednorazowej aplikacji 1% roztworu (10 mg/ml). Jednorazowe zakroplenie do worka spojówkowego może sporadycznie wywoływać miejscowe podrażnienie spojówek, które ma charakter przejściowy i ustępuje samoistnie bez konieczności interwencji terapeutycznej. Preparat Mova Nitrat Pipette zawiera 10 mg/ml azotanu srebra, co odpowiada 1% stężeniu, a pojedyncza pipetka dostarcza 5 mg substancji aktywnej, co jest zgodne z warunkami badanych dawek.
azotan srebra, genotoksyczność, krople do oczu, podrażnienie spojówek, potencjał rakotwórczy, praktyka okulistyczna, preparat leczniczy, profilaktyka zakażeń ocznych, profilaktyka zakażeń oczu, roztwór azotanu srebra, tkanka oka, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja miejscowa, worek spojówkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ryspolit 1 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne rysperydonu wykazały dawkozależne zmiany w funkcjonowaniu układu rozrodczego i gruczołów piersiowych u szczurów i psów, związane z hiperprolaktynemią indukowaną blokadą receptorów dopaminergicznych D2. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, jednak obserwowano negatywny wpływ na zachowania rodzicielskie, masę urodzeniową oraz przeżywalność potomstwa u szczurów, a także deficyty funkcji poznawczych u dorosłych zwierząt po ekspozycji prenatalnej. W badaniach na młodych zwierzętach odnotowano zwiększoną śmiertelność, opóźnienie rozwoju i dojrzewania płciowego, przy czym ekspozycja 15-krotnie przekraczająca maksymalną dawkę u ludzi (1,5 mg/dobę) wpływała negatywnie na wzrost kości długich i dojrzewanie płciowe.
antagonista dopaminy, badanie toksykologiczne, deficyt funkcji poznawczych, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczoł piersiowy, gruczolak gruczołu mlecznego, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, hiperprolaktynemia, model zwierzęcy, odstęp QT, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, teratogenność, torsade de pointes, zaburzenia rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg etanolowy z cebuli – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg etanolowy z cebuli (Alii cepae extractum fluidum), stanowiący główny składnik aktywny produktu leczniczego Cepan (20,0 g/100 g kremu), nie posiada udokumentowanych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest informacji o toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz toksyczności reprodukcyjnej tego ekstraktu, co ogranicza możliwość pełnej oceny ryzyka terapeutycznego. Produkt zawiera również inne substancje czynne, takie jak nalewka z rumianku (5,0 g/100 g), heparyna sodowa (5000 IU/100 g) oraz alantoina (1,0 g/100 g), a także etanol do 160 mg/g kremu, jednak brak jest danych dotyczących ich interakcji oraz bezpieczeństwa stosowania, zwłaszcza u pacjentów z uszkodzoną skórą lub nadwrażliwością na alkohol.
alantoina, Alii cepae extractum fluidum, alkohol cetostearylowy, działanie niepożądane, genotoksyczność, heparyna sodowa, karcynogenność, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na składniki, nalewka z rumianku, potencjał mutagenny, propylu parahydroksybenzoesan, sodu laurylosiarczan, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie skóry, wyciąg etanolowy z cebuli - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – XABOPLAX 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu obejmowały standardowe testy farmakologiczne, toksykologiczne oraz genotoksyczności, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. W badaniach wielokrotnego podania obserwowano działania wynikające z farmakodynamicznej aktywności leku, w tym wzrost stężenia immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji klinicznie istotnej. Analizy wpływu na rozrodczość nie wykazały negatywnego wpływu na płodność samców i samic, jednak ujawniono toksyczność reprodukcyjną związaną z powikłaniami krwotocznymi, charakterystycznymi dla mechanizmu działania rywaroksabanu.
aktywność farmakodynamiczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG, poronienie, powikłanie krwotoczne, rozwój przed- i pourodzeniowy, rywaroksaban, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa zarodka, toksyczność u młodych osobników, układ krzepnięcia, wada rozwojowa, wpływ na rozrodczość, zaburzenie kostnienia, zmiana hepatologiczna, zmiana łożyskowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Predasol 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa prednizolonu wykazały, że dawka śmiertelna (LD50) u szczurów wynosi 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu, co wskazuje na stosunkowo niską toksyczność ostrą. W badaniach subchronicznych i przewlekłych zaobserwowano toksyczne efekty zależne od gatunku i dawki: u szczurów dawka 33 mg/kg/dobę przez 7-14 dni powodowała zmiany w komórkach wysp Langerhansa, u królików dawka 2-3 mg/kg/dobę przez 2-4 tygodnie wywoływała uszkodzenia wątroby, a u świnek morskich i psów dawki 0,5-5 mg/kg/dobę oraz 4 mg/kg/dobę odpowiednio prowadziły do martwicy mięśni. Dane dotyczące genotoksyczności i karcynogenności są ograniczone i niejednoznaczne, brak jest kompleksowych i długoterminowych badań potwierdzających te działania.
badanie przedkliniczne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, hepatotoksyczność, karcynogenność, LD50, martwica mięśni, mutagen, podanie jednorazowe, prednizolon, rozszczep podniebienia, rozwój płodowy, spermatogeneza, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność subchroniczna, wada rozwojowa, wyspy Langerhansa, zaburzenie wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon substancji czynnych
Tryptofan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tryptofan, jako niezbędny aminokwas fizjologicznie występujący w organizmie, jest składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego i nie wykazuje specyficznej toksyczności przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Dane przedkliniczne, oparte głównie na badaniach całych mieszanin aminokwasów oraz wieloletnim doświadczeniu klinicznym, nie wskazują na toksyczność ostrej ani podostrej, a także nie ujawniają zagrożeń genotoksycznych, rakotwórczych czy wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Przykładowo, produkty takie jak Aminoplasmal Hepa 10%, Nephrotect, Clinimix, Aminomix 1 Novum, Lipoflex czy Kabiven, mimo braku specyficznych badań przedklinicznych dla tryptofanu, wykazują dobrą tolerancję i bezpieczeństwo stosowania w ramach żywienia pozajelitowego, pod warunkiem zachowania odpowiednich proporcji aminokwasów i dawkowania.
aminokwas niezbędny, badanie farmakologiczne, działanie toksyczne, emulsja do infuzji, genotoksyczność, LD50, mieszanina aminokwasów, potencjał rakotwórczy, równowaga aminokwasów, rozwój potomstwa, toksyczność aminokwasów, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Dimetynden – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dimetynden maleinian wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla różnych układów i narządów, a toksyczność po podaniu wielokrotnym wskazuje na dobrą tolerancję substancji bez klinicznie istotnych zmian patologicznych. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego potencjału dimetyndenu, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa farmakologicznego. Ponadto, badania reprodukcyjne na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa, nawet przy dawkach do 250-krotnie wyższych niż stosowane u ludzi.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dimetyndenu maleinian, działanie teratogenne, fenylefryna, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, malformacja, płodność, potencjał mutagenny, profil toksykologiczny, rakotwórczość, rozwój embrionalny, rozwój płodu, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa