genotoksyczność
Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.
Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.
W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.
Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Avamina SR 500 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej Avamina SR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 500 mg, 750 mg, 1000 mg), obejmująca badania farmakologiczne i toksykologiczne, nie wykazała istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności przewlekłej na zwierzętach nie ujawniły efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych, a obserwowane działania pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi. Testy genotoksyczności (mutacje genowe in vitro, aberracje chromosomowe) oraz badania karcynogenności na gryzoniach potwierdziły brak działania mutagennego, klastogennego i karcynogennego metforminy.
aberracja chromosomowa, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogenność, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Liście brzozy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Liście brzozy (Betula pendula Roth, Betula pubescens Ehrh., folium) są składnikiem preparatów złożonych, np. Fitolizyny, gdzie stanowią 10,0 części wyciągu. Pomimo tradycyjnego, długotrwałego stosowania, brak jest kompleksowych przedklinicznych danych farmakologicznych i toksykologicznych, w tym badań na modelach zwierzęcych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego liści brzozy. Nie przeprowadzono również odpowiednich testów oceniających bezpieczeństwo tych surowców zgodnie z aktualnymi standardami metodologicznymi. Zgodnie z Dyrektywą 2001/83/EC i jej zmianami, dla tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych, takich jak preparaty zawierające liście brzozy, szczegółowe dane przedkliniczne nie są obligatoryjne, o ile nie są niezbędne do oceny bezpieczeństwa stosowania produktu.
badanie toksykologiczne, Betula pendula, Betula pubescens, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie teratogenne, Fitolizyna, genotoksyczność, liść brzozy, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, preparat ziołowy, produkt leczniczy roślinny, profil bezpieczeństwa, surowiec roślinny, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjny produkt leczniczy, wyciąg złożony - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Medreg 15 mg
Przedkliniczne badania rywaroksabanu wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa w standardowych testach farmakologicznych, obejmujących toksyczność po podaniu jednokrotnym, fototoksyczność, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji o znaczeniu klinicznym, co wiąże się z farmakodynamicznym mechanizmem działania leku. Nie stwierdzono wpływu na płodność samców i samic szczurów, jednakże rywaroksaban wykazywał toksyczny wpływ na reprodukcję, manifestujący się powikłaniami krwotocznymi, poronieniami, zaburzeniami kostnienia, zmianami w wątrobie płodu oraz zwiększoną częstością wad rozwojowych, co wskazuje na potencjalne ryzyko stosowania w ciąży.
aktywność farmakodynamiczna, antykoagulant, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, efekt krwotoczny, genotoksyczność, immunoglobulina, krwawienie okołoporodowe, łożysko, narząd docelowy, plamka wątrobowa, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa, wątroba płodu, zaburzenie kostnienia - Leksykon substancji czynnych
Nasiono muszkatołowca – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nasiono muszkatołowca (Myristica fragrans Houtt.) jest składnikiem produktu leczniczego Melisana Klosterfrau Original, występującym w ilości 71 mg na 100 ml produktu, który zawiera 66,8% (V/V) etanolu oraz 13 różnych surowców roślinnych. W dokumentacji produktu brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania nasiona muszkatołowca, w tym informacji o toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, działaniu rakotwórczym czy wpływie na reprodukcję. Nasiono muszkatołowca jest obecne w podobnej ilości jak inne składniki, np. owoce pieprzu czarnego (71 mg/100 ml). Brak szczegółowych badań przedklinicznych dotyczących nasiona muszkatołowca w kontekście Melisana Klosterfrau Original podkreśla konieczność przeprowadzenia dodatkowych analiz w celu pełnej oceny profilu bezpieczeństwa tego składnika. Produkt dostępny jest w formie płynu doustnego oraz płynu na skórę, co może wpływać na farmakokinetykę i metabolizm zawartych substancji, w tym nasiona muszkatołowca, co wymaga uwzględnienia przy ocenie ryzyka i korzyści stosowania preparatu.
bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, Melisana Klosterfrau Original, Myristica fragrans, nasiono muszkatołowca, olejek lotny, owoc pieprzu czarnego, płyn doustny, płyn na skórę, profil bezpieczeństwa, surowiec roślinny, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Benserazyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Benserazyd, stosowany w połączeniu z lewodopą w leczeniu choroby Parkinsona (preparaty Xevoben, Xevoben XR), wykazuje w badaniach przedklinicznych toksyczność zależną od dawki. U szczurów podawanie kombinacji doustnie powodowało zmiany szkieletowe związane z niezarośnięciem chrząstek nasadowych, obserwowane wyłącznie u zwierząt w fazie wzrostu. U psów duże dawki lewodopy z benserazydem indukowały hepatotoksyczność (wzrost aktywności enzymów wątrobowych, stłuszczenie wątroby, wydłużenie czasu protrombinowego) oraz zmniejszenie ilości tkanek krwiotwórczych w szpiku kostnym. Test Amesa nie wykazał mutagenności obu substancji, jednak brak jest rozszerzonych badań genotoksyczności i standardowych badań rakotwórczości, co stanowi istotną lukę w ocenie długoterminowego bezpieczeństwa stosowania benserazydu.
aberracja chromosomowa, badanie rakotwórczości, benserazyd, choroba Parkinsona, chrząstka nasadowa, czas protrombinowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, genotoksyczność, hepatotoksyczność, lewodopa, mutacja genetyczna, organogeneza, stłuszczenie wątroby, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, tkanka krwiotwórcza, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, uszkodzenie DNA, zgon wewnątrzmaciczny, zwyrodnienie kości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Raenom 7,5 mg
Iwabradyna, substancja czynna leku Raenom, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym długoterminowe podawanie psom dawek 2, 7 oraz 24 mg/kg/dobę przez rok, nie wykazały istotnych klinicznie działań niepożądanych, poza przemijającymi zmianami w siatkówce, które są efektem farmakodynamicznym działania na prądy Ih i nie wiążą się z uszkodzeniem strukturalnym oka. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału genotoksycznego, a badania kancerogenności nie wykazały działania rakotwórczego. Ponadto, iwabradyna nie wpływa negatywnie na płodność szczurów przy dawkach terapeutycznych, co sugeruje brak ryzyka dla płodności u ludzi.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, badanie kancerogenne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, efekt teratogenny, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, iwabradyna, kanał jonowy, kancerogeneza, kancerogenność, ocena ryzyka środowiskowego, organogeneza, płodność, potencjał rakotwórczy, prąd If, prąd Ih, rozrodczość, rozwój płodu, siatkówka, stymulator serca, uszkodzenie DNA, wada serca płodu, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rumianek fix –
Produkt leczniczy RUMIANEK FIX zawiera 1,5 g kwiatu rumianku (Matricaria recutita L., flos) w saszetkach do zaparzania. Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego preparatu są ograniczone i nie obejmują kompleksowych badań toksykologicznych, w tym standardowych testów oceniających potencjalne zagrożenia związane z długotrwałym stosowaniem. Nie przeprowadzono również badań toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności ani kancerogenności, co oznacza brak systematycznej oceny wpływu na funkcje rozrodcze, materiał genetyczny komórek oraz potencjał wywoływania zmian nowotworowych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vellofent 800 mcg
Produkt leczniczy Vellofent, zawierający fentanyl w postaci cytrynianu, przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych oceniających jego bezpieczeństwo. Standardowe badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym testy genotoksyczności oraz dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów i testy na transgenicznych myszach Tg.AC, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka ani potencjału mutagennego czy onkogennego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono niepokojących efektów, a toksyczność rozwojowa u szczurów i królików nie wykazała wad rozwojowych przy ekspozycji w okresie organogenezy. Warto jednak podkreślić, że w badaniach rakotwórczości zaobserwowano zmiany histologiczne w mózgu szczurów przy dużych dawkach, których znaczenie kliniczne pozostaje nieznane i wymaga dalszej analizy.
badanie rakotwórczości, ciąża, cytrynian fentanylu, działanie klastogenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, działanie uspokajające, farmakologia bezpieczeństwa, fentanyl, genotoksyczność, laktacja, opioidowy lek przeciwbólowy, organogeneza, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, preparat histologiczny mózgu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, wpływ na płodność, wskaźnik przeżycia potomstwa, wydzielanie mleka, zaburzenie odruchów, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirexan 150 mg
Przedkliniczne badania dabigatranu eteksylanu (substancji czynnej Mirexanu) wykazały, że toksyczność po wielokrotnym podaniu jest głównie związana z nasilonym działaniem farmakodynamicznym przeciwkrzepliwym. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano istotny wpływ na płodność samic przy dawce 70 mg/kg, co stanowi pięciokrotność ekspozycji klinicznej, objawiający się zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratą zapłodnionych jaj. U szczurów i królików, przy dawkach toksycznych dla matek (5-10-krotność ekspozycji klinicznej), stwierdzono zmniejszenie masy i przeżywalności płodów oraz wzrost wad rozwojowych, powiązanych z toksycznością matczyną. W badaniach pre- i postnatalnych dawki czterokrotnie przekraczające ekspozycję kliniczną powodowały zwiększoną umieralność płodów.
aktywność farmakologiczna, badanie toksyczności, dabigatran eteksylat, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, działanie przeciwkrzepliwe, działanie rakotwórcze, efekt przeciwkrzepliwy, genotoksyczność, incydent krwawienia, rozwój prenatalny i postnatalny, substancja czynna, toksyczność matczyna, toksyczność wielokrotnej dawki, umieralność płodów, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon substancji czynnych
Rylmenidyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rylmenidyna, substancja czynna w lekach Rilmenidine Grindeks i Tenaxum, wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Toksyczność ostra u gryzoni ujawniła, że dawki śmiertelne były 4000-5500 razy wyższe niż standardowa dawka terapeutyczna u ludzi, a objawy zatrucia dotyczyły głównie ośrodkowego układu nerwowego, manifestując się drgawkami przy dawkach śmiertelnych. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu nie stwierdzono uszkodzeń narządów ani zaburzeń funkcji wydalniczych przy dawkach do 1 mg/kg/dobę, co odpowiada 30-krotności dawki terapeutycznej. Analizy wpływu na reprodukcję i rozwój nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności przy dawkach do 250-krotności dawki terapeutycznej, a badania na szczurach nie potwierdziły negatywnego wpływu na płodność i zachowanie okołoporodowe nawet przy dawkach 2,5-5 mg/kg.
dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, drgawki, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, narząd wydalniczy, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, rakotwórczość, rylmenidyna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Locoid 1 mg/ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące stosowania 17-maślanu hydrokortyzonu (Hydrocortisoni butyras) w roztworze na skórę o stężeniu 1 mg/ml są ograniczone, jednak badania na modelach zwierzęcych wykazały potencjalne działania teratogenne przy ekspozycji na duże dawki w okresie ciąży. Zaobserwowano dwa główne efekty niepożądane: rozszczep podniebienia oraz zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego płodów, co wskazuje na ryzyko zaburzeń rozwojowych przy wysokim narażeniu na kortykosteroidy miejscowe u ciężarnych samic zwierząt.
17-maślan hydrokortyzonu, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, Hydrocortisoni butyras, kortykosteroid, Locoid, profil bezpieczeństwa, rozszczep podniebienia, roztwór na skórę, substancja aktywna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, wpływ na płodność, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Luttagen 200 mg
Dane przedkliniczne dotyczące progesteronu zawartego w preparacie Luttagen (kapsułki miękkie 100 mg i 200 mg) nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych przy pojedynczej dawce oraz nie potwierdziły genotoksycznego potencjału substancji czynnej. Ocena karcinogenności przyniosła rozbieżne wyniki w modelach zwierzęcych, wskazując zarówno na możliwe działanie promujące nowotwory, jak i na efekt protekcyjny, co może wynikać z różnic w modelach badawczych, dawkach i gatunkach doświadczalnych. W związku z tym, interpretacja tych danych wymaga uwzględnienia kontekstu eksperymentalnego i dalszych badań klinicznych.
bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie teratogenne, farmakokinetyka i farmakodynamika, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, płodność męska, potencjał karcinogenny, proces nowotworowy, progesteron, przedłużenie ciąży, rozwój nowotworów, spermatogeneza, toksyczność dawki, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie materiału genetycznego, wady rozwojowe płodu, wytwarzanie plemników - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Noradrenaline hameln 0,2 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Noradrenaline hameln 0,2 mg/ml (roztwór do infuzji) opierała się na standardowych badaniach farmakologicznych i toksykologicznych. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły specyficznych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego. Ponadto, standardowe badania dotyczące potencjału rakotwórczego nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów.
badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, embriogeneza, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, infuzja, noradrenalina, noradrenaliny winian, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon substancji czynnych
Chlorek potasu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek potasu (KCl) jest kluczowym elektrolitem naturalnie występującym w organizmie ludzkim, odgrywającym istotną rolę w utrzymaniu homeostazy wodno-elektrolitowej. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania KCl są ograniczone, jednak dostępne badania konwencjonalne nie wykazały zagrożeń w zakresie bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego ani toksycznego wpływu na reprodukcję i rozwój. W przypadku produktów leczniczych, takich jak multiBic o stężeniach potasu 0, 2, 3 oraz 4 mmol/l, brak jest specyficznych danych przedklinicznych istotnych dla bezpieczeństwa klinicznego, co wynika z fizjologicznego charakteru elektrolitu.
9%, bezpieczeństwo farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek potasu, chlorek sodu 0, działanie toksyczne, elektrolit, genotoksyczność, homeostaza elektrolitów, homeostaza fizjologiczna, homeostaza wodno-elektrolitowa, multiBic, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy, stężenie potasu, toksyczność wielokrotnych dawek, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esotkaleno 50 mg
Na podstawie dostępnych danych przedklinicznych dotyczących prednizonu, nie stwierdzono istotnego ryzyka toksycznego ani genotoksycznego u ludzi. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów określono LD50 na poziomie 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu. Długotrwałe podawanie prednizolonu w dawkach 33 mg/kg m.c. u szczurów wywoływało zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa, natomiast u królików dawki 2-3 mg/kg m.c./dobę przez 2-4 tygodnie powodowały uszkodzenie wątroby. Martwica mięśni obserwowana była u świnek morskich (0,5-5 mg/kg m.c.) oraz psów (4 mg/kg m.c.) po kilku tygodniach terapii. Badania rozwojowe na myszach, chomikach i królikach wykazały teratogenne działanie prednizolonu, w tym rozszczep wargi i podniebienia oraz anomalie czaszki i szczęki u szczurów po podaniu parenteralnym. Ponadto, długotrwałe stosowanie dużych dawek (30 mg/dobę) prowadziło do odwracalnych zaburzeń spermatogenezy.
działanie histotoksyczne, działanie mutagenne i karcynogenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, glikokortykosteroid, LD50, martwica mięśni, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, prednizolon, prednizon, rozszczep wargi i podniebienia, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie wątroby, wyspa trzustkowa Langerhansa, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Aflofarm 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny wykazały toksyczne efekty na wątrobę i nerki u gryzoni jedynie przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziomy terapeutyczne stosowane u ludzi, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie stwierdzono niekorzystnych zmian. U szczurów obserwowano nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy 67-krotnym narażeniu, jednak bez wpływu na uzębienie przy 58-krotnym. U psów przy około 23-krotnym narażeniu wystąpiły przemijające objawy neurotoksyczne oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, nieobecne przy 6-krotnym narażeniu, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały mutagenności ani działania rakotwórczego u myszy, a zwiększona częstość nowotworów wątroby u szczurów pojawiła się tylko przy ekspozycji >58-krotnej i była powiązana z hepatotoksycznością, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego dla ludzi.
Analizy wpływu na reprodukcję nie wykazały negatywnego oddziaływania na płodność szczurów, a jedynie przy narażeniu >29-krotnym zaobserwowano niewielkie zniekształcenia żeber u płodów oraz toksyczność u królików, co nie przekłada się na ryzyko kliniczne przy dawkach terapeutycznych. Sytagliptyna przenika do mleka karmiących samic szczurów z wskaźnikiem mleko/osocze 4:1, co należy uwzględnić przy stosowaniu u kobiet karmiących piersią. Podsumowując, sytagliptyna charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa z szerokim marginesem terapeutycznym, a wszystkie działania toksyczne występowały przy wielokrotnie wyższych niż kliniczne poziomach ekspozycji, co sugeruje niskie ryzyko działań niepożądanych u pacjentów stosujących lek Sitagliptin Aflofarm.
ataksja, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gruczolak wątroby, hepatotoksyczność, karcynogenność, margines bezpieczeństwa, neurotoksyczność, nowotwór wątroby, potencjał mutagenny, sytagliptyna, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sytagliptyny, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wskaźnik mleko/osocze, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych