genotoksyczność
Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.
Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.
W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.
Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Woda chlorkowo-sodowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dostępnej dokumentacji produktów leczniczych zawierających wodę chlorkowo-sodową (solankę) siarczkową, jodkową, takich jak Bals Sulphur żel oraz Zdrój szampon leczniczy, nie przedstawiono danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji aktywnej. Bals Sulphur żel zawiera 2,1% solanki w ilości 96,5 g na 100 g żelu, natomiast Zdrój szampon leczniczy zawiera 58,8 g 2,1% wody chlorkowo-sodowej (solanki) siarczkowej, jodkowej na 100 g produktu, pochodzącej z odwiertu Szyb Solecki. Pomimo szerokiego zastosowania wody chlorkowo-sodowej w preparatach dermatologicznych, brak jest danych przedklinicznych obejmujących badania toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, toksycznego wpływu na rozród i rozwój oraz tolerancji miejscowej.
Bals Sulphur żel, dane post-marketingowe, doświadczenie kliniczne, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, preparat dermatologiczny, solanka siarczkowa jodkowa, Szyb Solecki, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, woda chlorkowo-sodowa, ZDRÓJ szampon leczniczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mykodermina (30 mg + 100 mg)/g
Przedkliniczne badania toksykologiczne pudru leczniczego MYKODERMINA, zawierającego 30 mg monoetanoloamidu kwasu undecylenowego oraz 100 mg undecylenianu cynku na 1 g produktu, wykazały niską toksyczność obu substancji aktywnych. Wartości LD50 dla monoetanoloamidu kwasu undecylenowego wynosiły 2500-3500 mg/kg (doustnie i podskórnie u myszy i szczurów), natomiast dla undecylenianu cynku 2500 mg/kg (doustnie u szczurów), co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa przy miejscowym stosowaniu. Długoterminowe podawanie kwasu undecylenowego w dawce do 400 mg/kg przez 6-9 miesięcy nie wykazało toksyczności u szczurów. Test Amesa potwierdził brak mutagenności obu składników, a dane kliniczne z ponad 50 lat stosowania pochodnych undecylenowych nie wskazują na działanie rakotwórcze. Badania reprodukcyjne wykazały brak teratogenności i toksyczności reprodukcyjnej dla undecylenianu cynku, natomiast brak jest danych dla monoetanoloamidu kwasu undecylenowego.
badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, cynk undecylenian, dawka letalna, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, keratyna naskórka, LD50, monoetanoloamid kwasu undecylenowego, potencjał mutagenny, rakotwórczość, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność skórna, tolerancja skórna, undecylenian cynku, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jansitin 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny, substancji czynnej leku Jansitin, wykazały toksyczność narządową ograniczoną do dawek znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi. W badaniach na gryzoniach toksyczne efekty na wątrobę i nerki pojawiały się przy narażeniu >58-krotnym, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie obserwowano zmian, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono zmiany w obrębie siekaczy przy narażeniu >67-krotnym, a u psów objawy toksycznego uszkodzenia nerwów i niewielkie zwyrodnienia mięśni szkieletowych przy narażeniu około 23-krotnym, bez efektów przy 6-krotnym narażeniu. Badania genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak działania mutagennego i rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów zwiększona częstość guzów wątroby była powiązana z przewlekłą hepatotoksycznością przy dawkach >58-krotnych, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (19-krotność ekspozycji klinicznej).
Ocena wpływu na reprodukcję wykazała brak negatywnego oddziaływania na płodność samic i samców szczurów oraz brak działań teratogennych przy ekspozycji terapeutycznej. Niewielkie zwiększenie częstości zniekształceń żeber u płodów szczurów obserwowano przy narażeniu >29-krotnym, a u królików toksyczny wpływ na organizm matki przy podobnym poziomie ekspozycji, jednak szeroki margines bezpieczeństwa eliminuje kliniczne ryzyko dla ludzi. Istotnym aspektem jest wysokie przenikanie sytagliptyny do mleka samic szczurów (stosunek stężenia mleko:osocze 4:1), co wymaga uwagi w kontekście stosowania u kobiet karmiących. Podsumowując, sytagliptyna charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa z niskim ryzykiem poważnych działań niepożądanych przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych.
ataksja, działanie hepatotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, gruczolak i rak wątroby, hepatotoksyczność i nefrotoksyczność, karcynogenność, margines bezpieczeństwa, mięsień szkieletowy, narażenie ustrojowe, płodność, potencjał karcynogenny, przenikanie do mleka, ślinienie, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, zniekształcenie żeber płodu, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bunorfin 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa buprenorfiny, obejmujące standardowe testy farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczności oraz karcynogenności, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego potencjału substancji, a badania karcynogenności nie wskazały na ryzyko rozwoju nowotworów. W badaniach toksykologicznych po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono specyficznych działań niepożądanych, co sugeruje akceptowalny profil bezpieczeństwa buprenorfiny w warunkach przedklinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Deferasirox MSN 90 mg
Analiza danych nieklinicznych dotyczących bezpieczeństwa deferazyroksu wykazała brak istotnego zagrożenia dla człowieka, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa w badaniach na zwierzętach. Główne działania toksyczne obejmowały nefrotoksyczność, prawdopodobnie związaną z usuwaniem żelaza u zwierząt bez obciążenia żelazem, oraz zmętnienie soczewki (zaćmę) obserwowane u dorosłych i młodych zwierząt. Badania genotoksyczności wykazały negatywne wyniki in vitro (test Amesa i aberracji chromosomalnych), natomiast in vivo stwierdzono powstawanie mikrojąder w szpiku kostnym szczurów bez obciążenia żelazem przy podaniu dawek śmiertelnych, efekt nieobecny u zwierząt z nadmiarem żelaza. Dwuletnie badanie na szczurach oraz sześciomiesięczne badanie na transgenicznych myszach p53+/- nie wykazały działania rakotwórczego deferazyroksu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Osagrand 3 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu ibandronowego, substancji czynnej leku Osagrand (3 mg w roztworze do wstrzykiwań), wykazały, że toksyczność ogólna, w tym nefrotoksyczność, występowała jedynie u psów i to przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały żadnych niepokojących efektów, co potwierdza brak działania mutagennego i rakotwórczego. W kontekście reprodukcji, pomimo braku specyficznych badań dla 3-miesięcznego schematu dawkowania, obserwowano u szczurów i królików zmniejszenie przyrostu masy ciała potomstwa (F1) oraz wpływ na płodność, w tym zwiększoną utratę zarodków przed implantacją przy dawkach ≥1 mg/kg/dobę podawanych doustnie lub dożylnie.
bisfosfoniany, dawka terapeutyczna, dystocja, działanie mutagenne i rakotwórcze, działanie niepożądane, efekt teratogenny, genotoksyczność, kancerogenność, kwas ibandronowy, oligospermia, Osagrand, roztwór do wstrzykiwań, schemat dawkowania, toksyczność ogólna, toksyczny wpływ, uszkodzenie nerek, utrata zarodka, zagnieżdżenie zarodka, zespół miedniczkowo-moczowodowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sylimarol Vita 80 –
Produkt leczniczy Sylimarol Vita 80, zawierający 114,3 mg wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego (Silybi mariani fructus extractum siccum) oraz kompleks witamin z grupy B (B1, B2, B6, PP) i pantetonian wapnia, nie posiada w swojej charakterystyce produktu leczniczego szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest wyników badań toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój. Taki stan może wynikać z faktu, że składniki preparatu są substancjami o dobrze poznanym profilu bezpieczeństwa, stosowanymi w lecznictwie od wielu lat, co zgodnie z wytycznymi rejestracyjnymi nie zawsze wymaga pełnego zakresu badań przedklinicznych.
benzoesan sodu, ekstrakt z ostropestu plamistego, genotoksyczność, laktoza, nadwrażliwość na benzoesan, nietolerancja cukrów, pantetonian wapnia, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, witaminy z grupy B, wyciąg z ostropestu plamistego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Velafax 37,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące wenlafaksyny, obejmujące badania karcynogenności i mutagenności, wskazują na brak zwiększonego ryzyka nowotworowego oraz mutagennego działania tego leku. Badania przeprowadzono na modelach zwierzęcych (szczury i myszy) zgodnie z międzynarodowymi wytycznymi, nie wykazując zależnego od dawki ani czasu ekspozycji wzrostu częstości zmian nowotworowych. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, wykonane zarówno in vitro, jak i in vivo, nie potwierdziły właściwości mutagennych chlorowodorku wenlafaksyny.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, chlorowodorek wenlafaksyny, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, karcynogenność, mutacja genetyczna, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, terapia depresji, test Amesa, test mikrojądrowy, wenlafaksyna, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe - Leksykon substancji czynnych
Liść brzozy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Liść brzozy (Betula pendula Roth i/lub Betula pubescens Ehrh., folium) jest stosowany jako substancja czynna w preparatach leczniczych, jednakże dostępne dane przedkliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa są niewystarczające. Brakuje kompleksowych badań toksykologicznych, w tym oceny toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Produkt złożony Urosept, zawierający wyciąg z liści brzozy, również nie posiada szczegółowych danych przedklinicznych. Liść brzozy zawiera około 43,5 mg flawonoidów (w przeliczeniu na hiperozyd) w 2,9 g rozdrobnionych liści, jednak brak jest badań oceniających bezpieczeństwo długotrwałego stosowania tych związków bioaktywnych.
badanie toksykologiczne, Betula pendula, Betula pubescens, charakterystyka produktu leczniczego, działanie farmakologiczne, flawonoidy, genotoksyczność, hiperozyd, interakcja farmakologiczna, kancerogenność, karmienie piersią, liść brzozy, mutacja genetyczna, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja roślinna, syntetyczna substancja lecznicza, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wyciąg z liścia brzozy, związek bioaktywny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sildenafil Bluefish 100 mg
Bezpieczeństwo stosowania syldenafilu, substancji czynnej produktu leczniczego Sildenafil Bluefish, zostało potwierdzone w szerokim zakresie badań przedklinicznych. Oceny farmakologiczne nie wykazały istotnych klinicznie działań niepożądanych na główne układy fizjologiczne, a badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych narządów wewnętrznych, które mogłyby wskazywać na ryzyko toksyczne przy długotrwałym stosowaniu terapeutycznym. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego, a badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów u zwierząt doświadczalnych.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania histopatologiczne, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, działania niepożądane, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, efekty farmakodynamiczne, genotoksyczność, parametry biochemiczne, rozwój embrionalny, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, ryzyko nowotworowe, sildenafil, syldenafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozrodcza, uszkodzenia genetyczne - Leksykon substancji czynnych
Retynol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Retynol (witamina A) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych stosowanych miejscowo i ogólnoustrojowo, jednak dane przedkliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa są często ograniczone lub niekompletne. W przypadku preparatów takich jak Aksoderm (400 IU/g), Maść z witaminą A LGO (400 IU/g), Dermosavit (500 j.m./g) oraz Juvit Multi, brak jest dedykowanych badań przedklinicznych. Preparaty Vitalipid N Adult i Infant opierają się głównie na danych klinicznych. Szczegółowe badania przedkliniczne przeprowadzono dla Aksoderm Forte (1000 IU/g), które nie wykazały działania drażniącego ani fototoksycznego po jednorazowym i wielokrotnym podaniu. Dane wskazują na brak działania mutagennego, genotoksycznego i rakotwórczego witaminy A, co sugeruje niskie ryzyko toksykologiczne przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
badania na zwierzętach, badania przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie drażniące, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kobieta w ciąży, mutagenność, retynol, stosowanie miejscowe, stosowanie ogólnoustrojowe, tolerancja miejscowa, uszkodzenie płodu, zagrożenie toksykologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SITAGLIPTIN BIOTON 100 mg
Przedkliniczne badania toksyczności sytagliptyny wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję kliniczną u ludzi, przy czym brak efektów toksycznych przy 19-krotnym narażeniu wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów zaobserwowano nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy 67-krotnym narażeniu, jednak bez wpływu na zęby przy 58-krotnym narażeniu. U psów przy około 23-krotnym narażeniu wystąpiły przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, pieniste wymioty) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym narażeniu nie stwierdzono toksyczności. Badania genotoksyczności były negatywne, a rakotwórczość nie wykazała istotnego ryzyka u myszy; u szczurów zwiększona częstość gruczolaków i raków wątroby pojawiła się dopiero przy narażeniu >58-krotnym, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością i uznano za nieistotne klinicznie dla ludzi.
ataksja, badanie płodności, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gruczolak wątroby, hepatotoksyczność, neurotoksyczność, nieprawidłowości siekaczy, nowotwór wątroby, potencjał genotoksyczny, przenikanie do mleka, rozwój pourodzeniowy, sytagliptyna, test genotoksyczności, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, wskaźnik mleko/osocze, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dermovate 0,5 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klobetazolu propionianu, substancji czynnej preparatu Dermovate, nie wykazały mutagennego potencjału w testach genotoksyczności in vitro na komórkach bakteryjnych. Brak jest jednak długoterminowych badań karcinogenności na modelach zwierzęcych, co pozostawia niepewność co do ryzyka rozwoju nowotworów przy przewlekłym stosowaniu. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach podawanie podskórne w dawkach od 6,25 do 50 mcg/kg m.c./dobę wykazało, że dawki poniżej 50 mcg/kg m.c./dobę nie wpływały negatywnie na krycie, natomiast najwyższa dawka 50 mcg/kg m.c./dobę powodowała wyraźne zmniejszenie płodności.
badanie karcinogenności, badanie przedkliniczne, Dermovate, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, klobetazol propionian, opóźnienie rozwoju, płodność, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, przeżywalność, rakotwórczość, rozszczep wargi i podniebienia, silny kortykosteroid, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, wewnątrzmaciczne opóźnienie wzrostu, zdolność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Krwawnik – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Krwawnik pospolity (Achillea millefolium L.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Apetiherb, Hepatosan fix (0,3 g ziela/saszetka), Nefrobonisol (10 g soku z ziela/100 g produktu) oraz Nervosan fix (0,4 g ziela/saszetka). Analiza dostępnych danych przedklinicznych ujawnia istotne braki w badaniach toksykologicznych tych produktów. Brak jest badań dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności oraz toksyczności reprodukcyjnej, co szczególnie dotyczy preparatów Nervosan fix i Hepatosan fix, gdzie nie oceniano wpływu na rozrodczość. W przypadku Nefrobonisol oraz Apetiherb nie przeprowadzono żadnych badań toksykologicznych, a bezpieczeństwo opiera się głównie na tradycyjnym, wieloletnim stosowaniu krwawnika.
badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kancerogenność, krwawnik pospolity, płodność, preparat roślinny, proces nowotworowy, sok z ziela krwawnika, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość, wyciąg złożony, ziele krwawnika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alikval 50 mg
Badania przedkliniczne wildagliptyny wykazały opóźnienia wewnątrzsercowego przewodzenia impulsów u psów przy dawkach poniżej 15 mg/kg mc., co stanowi 7-krotną ekspozycję względem Cmax u ludzi. W płucach szczurów i myszy zaobserwowano gromadzenie piankowatych makrofagów pęcherzykowych, z dawkami bezpiecznymi odpowiednio 25 mg/kg (5-krotna ekspozycja AUC u ludzi) i 750 mg/kg (142-krotna ekspozycja). U psów odnotowano objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak miękkie i śluzowate stolce, biegunka oraz krwawienie przy wyższych dawkach, bez ustalenia dawki bezpiecznej. Wildagliptyna nie wykazała działania mutagennego in vitro i in vivo. Badania reprodukcyjne u szczurów i królików wskazały na toksyczność zarodkowo-płodową przy dawkach ≥ 50 mg/kg (9-10-krotna ekspozycja u ludzi), obejmującą zmiany kostne i zmniejszenie masy ciała płodu, związane z toksycznością u matek. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawki ≥ 150 mg/kg powodowały przemijające zmniejszenie masy ciała i obniżoną aktywność ruchową potomstwa F1, powiązane z toksycznością matczyną.
badanie histopatologiczne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, ekspozycja lekowa, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, łuszczenie skóry, makrofag pęcherzykowy, martwica tkanek, naczyniakomięsak krwionośny, objawy żołądkowo-jelitowe, płodność, płodność i rozwój zarodka, przewód pokarmowy, przewodnictwo sercowe, przewodzenie wewnątrzsercowe, rakotwórczość, rozwój przed- i pourodzeniowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ oddechowy, żebro faliste, zmiana skórna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solian 400 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne amisulprydu wykazały, że jego toksyczność jest związana głównie z farmakologicznym działaniem antagonisty receptorów dopaminowych D2, typowym dla leków przeciwpsychotycznych. Nie stwierdzono istotnych zaburzeń czynności narządów wewnętrznych po podaniu wielokrotnym, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności narządowej. Amisulpryd nie wykazuje działania teratogennego ani genotoksycznego, co jest istotne w kontekście stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym. W badaniach karcinogenności u gryzoni zaobserwowano rozwój hormonozależnych guzów, jednak mechanizmy te nie mają klinicznego odniesienia do ludzi.
amisulpryd, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie przeciwpsychotyczne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, gospodarka hormonalna, guz hormonozależny, lek przeciwpsychotyczny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcinogenny, prolaktyna, receptor dopaminowy D2, rozwój płodu, teratogenność, toksyczność amisulprydu, toksyczność narządowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valuherb 100 mg + 50 mg
Produkt leczniczy Valuherb, zawierający wyciąg suchy z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L., radix) oraz wyciąg suchy z szyszek chmielu (Humulus lupulus L., flos), nie przeszedł kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania jako gotowa kombinacja. Dane przedkliniczne wskazują na niski profil toksyczności ostrej i przewlekłej (4-8 tygodni) dla wyciągów etanolowych z kozłka lekarskiego, natomiast dla szyszek chmielu dostępne są jedynie częściowe dane, w tym negatywne wyniki badań genotoksyczności dla wyciągów wodno-etanolowych. Brak jest jednak istotnych danych dotyczących toksycznego wpływu na reprodukcję, potencjału genotoksycznego (dla kozłka lekarskiego i wodnych wyciągów chmielu) oraz działania rakotwórczego zarówno dla poszczególnych składników, jak i ich kombinacji w produkcie Valuherb.
badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, korzeń kozłka lekarskiego, kozłek lekarski, olejek aromatyczny, profil bezpieczeństwa, szyszki chmielu, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg etanolowy, wyciąg wodno-etanolowy, wyciąg wodny, wyciąg z korzenia kozłka, wyciąg z szyszek chmielu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Provera 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa medroksyprogesteronu octanu (MPA), substancji czynnej leku PROVERA (tabletki 5 mg i 10 mg), wykazały zróżnicowane efekty w zależności od gatunku zwierzęcia i drogi podania. Długotrwałe domięśniowe podawanie MPA u psów rasy beagle wiązało się z rozwojem nowotworów sutka, podczas gdy doustne podanie u myszy i szczurów nie wykazało działania rakotwórczego. Badania genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie potwierdziły działania mutagennego MPA, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego tej substancji.
Medroksyprogesteron octan wykazuje działanie hamujące płodność w dawkach dużych, efekt ten jest zależny od dawki i odwracalny po zakończeniu terapii, co jest zgodne z jego mechanizmem działania jako progestagenu wpływającego na funkcje reprodukcyjne. Zróżnicowane wyniki badań przedklinicznych, w szczególności potencjał karcynogenny przy domięśniowym podaniu u psów oraz brak takiego działania przy doustnym podaniu u gryzoni, podkreślają konieczność ostrożnej interpretacji i ekstrapolacji danych na warunki kliniczne u ludzi. Brak mutagenności oraz odwracalny wpływ na płodność stanowią istotne elementy pozytywnego profilu bezpieczeństwa leku PROVERA w wskazaniach klinicznych.
badanie mutagenne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, in vitro, in vivo, medroksyprogesteronu octan, nowotwór sutka, płodność, podanie domięśniowe, podanie doustne, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, substancja czynna, związek progestagenowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadilecto 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej produktu Tadilecto, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, reprodukcyjnych oraz onkogennych. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów, którym podawano 25 mg/kg m.c./dobę przez 6-12 miesięcy (ekspozycja 3,7-18,6-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg), zaobserwowano zanik nabłonka kanalików nasiennych oraz zmniejszenie spermatogenezy. Badania reprodukcyjne na szczurach i myszach wykazały brak działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego przy dawkach do 1000 mg/kg m.c./dobę, a NOAEL dla rozwoju przed- i pourodzeniowego ustalono na poziomie 30 mg/kg m.c./dobę. Ponadto, badania płodności nie wykazały negatywnego wpływu na rozrodczość u samców i samic szczurów.
AUC, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie płodności, badanie reprodukcyjne, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie karcinogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, rozwój przed- i pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon substancji czynnych
Wymiotnica – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W preparacie Drosetux, zawierającym wymiotnicę (Ipeca) w rozcieńczeniu homeopatycznym 3CH, brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Charakterystyka produktu nie zawiera wyników standardowych badań toksykologicznych, takich jak testy toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności czy wpływu na reprodukcję, zarówno dla wymiotnicy, jak i pozostałych składników homeopatycznych (Drosera 3CH, Arnica montana 3CH, Belladonna 3CH, Coccus cacti 3CH). W praktyce klinicznej ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na doświadczeniu klinicznym oraz danych z nadzoru farmakoterapeutycznego po wprowadzeniu leku do obrotu.
arnica montana, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, Belladonna, Coccus cacti, Drosera, Drosetux, działanie niepożądane, genotoksyczność, kancerogenność, medycyna homeopatyczna, medycyna oparta na dowodach, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, potencja homeopatyczna, rozcieńczenie centezymalne, rozcieńczenie homeopatyczne, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na reprodukcję, wymiotnica - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aleric Lora 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne loratadyny, substancji czynnej produktu Aleric Lora, wykazały brak istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, w tym sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego, przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych nie ujawniły znaczących efektów toksycznych, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych. Długoterminowe badania karcynogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów związane z loratadyną, co stanowi istotny element profilu bezpieczeństwa substancji.
aberracja chromosomowa, czynność skurczowa macicy, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, loratadyna, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, przeżywalność potomstwa, stężenie w osoczu, test in vitro, test in vivo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Winian potasowo-antymonowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Winian potasowo-antymonowy (Kalium stibyltartaricum) w rozcieńczeniu homeopatycznym D8, stosowany w produkcie leczniczym Malia Kaszel, nie posiada pełnego zakresu badań przedklinicznych typowych dla konwencjonalnych leków. W syropie substancja ta występuje w ilości 0,5 g na 100 g produktu, co odpowiada rozcieńczeniu 1:100 powtórzonemu ośmiokrotnie. Dokumentacja produktu jednoznacznie wskazuje na brak danych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Ze względu na specyfikę regulacyjną produktów homeopatycznych, pełny zakres badań przedklinicznych nie jest wymagany, co nie przesądza o bezpieczeństwie stosowania, lecz odzwierciedla specyficzne podejście do oceny ryzyka w tej grupie leków.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, etanol, genotoksyczność, Kalium stibyltartaricum, monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii, potencjał rakotwórczy, produkt homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, sorbitol, syrop przeciwkaszlowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, winian potasowo-antymonowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivabradine Viatris 7,5 mg
Iwabradyna wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych, obejmujących toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. Badania rozrodczości na szczurach i królikach ujawniły jednak pewne niepokojące efekty przy ekspozycji na dawki terapeutyczne, takie jak zwiększona częstość wad serca u płodów szczurów oraz wrodzony brak palców u królików. W badaniach okulistycznych u psów, którym podawano iwabradynę w dawkach 2, 7 lub 24 mg/kg mc./dobę przez rok, zaobserwowano przemijające zmiany w siatkówce, wynikające z farmakodynamicznego wpływu na prądy Ih, bez trwałych uszkodzeń strukturalnych tkanki oka.
badanie farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, iwabradyna, iwabradyna szczawian, narażenie na lek, organogeneza, prąd If, prąd Ih aktywowany hiperpolaryzacją, profil bezpieczeństwa leku, siatkówka oka, stymulator serca, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie strukturalne oka, wpływ na płodność, wrodzony brak palców - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aurorix 150 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa moklobemidu, substancji czynnej Aurorix 150 mg, obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych, farmakologicznych oraz genotoksycznych. Badania wykazały brak istotnych klinicznie działań toksycznych po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, co wskazuje na dobrą tolerancję leku w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału uszkadzania DNA, a długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały karcinogenności moklobemidu. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy ani rozwój pourodzeniowy, co eliminuje ryzyko teratogenności i innych zaburzeń rozwojowych.
badania farmakologiczne, badania toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcinogenność, moklobemid, ośrodkowy układ nerwowy, parametry rozrodcze, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa farmakologicznego, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, toksyczność jednorazowa, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lirra 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne lewocetyryzyny (substancji czynnej produktu Lirra, 5 mg) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych, co sugeruje brak toksyczności przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dysfagia, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcynogenność, lewocetyryzyny dichlorowodorek, mutacje genowe, ocena toksykologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gemcitabine Accord 2 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gemcytabiny wykazały, że głównym efektem toksycznym po podaniu wielokrotnym u myszy i psów przez okres do 6 miesięcy jest dawkozależne, odwracalne hamowanie hematopoezy, co koreluje z klinicznym działaniem mielosupresyjnym leku. Badania genotoksyczności potwierdziły mutagenny potencjał gemcytabiny zarówno in vitro, jak i in vivo (test mikrojądrowy na komórkach szpiku kostnego). Brak jest jednak długoterminowych danych dotyczących rakotwórczości, choć genotoksyczność może sugerować ryzyko nowotworowe. W zakresie wpływu na reprodukcję, u samców myszy stwierdzono odwracalne zaburzenia spermatogenezy, natomiast u samic nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Depo-Provera 150 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne medroksyprogesteronu octanu w dawce 150 mg/ml, substancji czynnej leku Depo-Provera, wykazały zróżnicowany potencjał rakotwórczy w zależności od gatunku i drogi podania. Długotrwałe domięśniowe podawanie u psów rasy beagle prowadziło do rozwoju nowotworów sutka, co wskazuje na możliwe ryzyko karcynogenne przy tej formie terapii. Natomiast podanie doustne u gryzoni (szczurów i myszy) nie wykazało działania rakotwórczego, co sugeruje różnice w metabolizmie i odpowiedzi na lek między gatunkami. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego medroksyprogesteronu octanu, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa stosowania tego leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, duża dawka, działanie antykoncepcyjne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hamowanie płodności, iniekcja domięśniowa, mechanizm działania, medroksyprogesteronu octan, mutacja genetyczna, nowotwór sutka, płodność, podanie domięśniowe, podanie doustne, potencjał karcynogenny, progestagen, środek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Digoxin Teva 250 mcg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa digoksyny, substancji czynnej preparatu Digoxin Teva, są ograniczone i nie obejmują standardowych badań genotoksyczności, takich jak test Amesa, test aberracji chromosomowych czy test mikrojądrowy in vivo. Dokumentacja produktu nie zawiera również informacji o długoterminowych badaniach kancerogenności na modelach zwierzęcych, które są kluczowe do oceny potencjału rakotwórczego substancji. Ponadto, brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję i rozwój płodu oraz badań farmakologicznych oceniających bezpieczeństwo kardiologiczne, neurologiczne i oddechowe digoksyny.
aberracja chromosomowa, bezpieczeństwo kardiologiczne, digoksyna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, indukcja nowotworu, kancerogenność, karcynogenność, mutacja genetyczna, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, reprodukcja, rozwój płodu, substancja czynna, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność ostra - Leksykon substancji czynnych
Esomeprazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa esomeprazolu nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, obejmując ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. W badaniach na szczurach zaobserwowano istotne zmiany histopatologiczne w żołądku, takie jak hiperplazja komórek enterochromaffinopodobnych (ECL) oraz występowanie rakowiaków, co jest konsekwencją przewlekłej hipergastrynemii wywołanej zmniejszeniem wydzielania kwasu solnego. Zmiany te są charakterystycznym efektem farmakodynamicznym inhibitorów pompy protonowej i nie przekładają się bezpośrednio na ryzyko u pacjentów stosujących esomeprazol zgodnie z zaleceniami klinicznymi.
badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na lek, esomeprazol, genotoksyczność, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL żołądka, kwas solny, podanie doustne, podanie dożylne, podrażnienie naczyń krwionośnych, przewlekła hipergastrynemia, rakowiak, reakcja zapalna, sok żołądkowy, toksyczny wpływ na rozród, wstrzyknięcie podskórne, żołądek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lerivon 60 mg
Mianseryna chlorowodorek, substancja czynna leku Lerivon w dawce 60 mg (tabletki powlekane), nie posiada dodatkowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, które nie zostałyby już uwzględnione w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL). Istotne informacje kliniczne dotyczące bezpieczeństwa przedklinicznego obejmują wyniki badań na zwierzętach, toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjalną genotoksyczność, kancerogenność oraz wpływ na rozrodczość, które są szczegółowo opisane w pozostałych sekcjach dokumentacji produktu leczniczego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bromergon 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bromokryptyny, substancji czynnej leku Bromergon (tabletki 2,5 mg), nie wykazały istotnych zagrożeń klinicznych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania farmakologiczne obejmowały ocenę wpływu na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy i oddechowy, nie ujawniając istotnych działań niepożądanych. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych, a działania toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Analizy genotoksyczności i mutagenności potwierdziły brak potencjału do uszkodzeń genetycznych, a badania rakotwórczości wykazały jedynie specyficzne dla szczurów ryzyko raka macicy przy wysokich dawkach, bez bezpośredniego przełożenia na ryzyko u ludzi.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne, bezpieczeństwo terapeutyczne, bromokryptyna, działania niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, mutacje genowe, płodność, profil bezpieczeństwa leku, rak macicy, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, uszkodzenia genetyczne, zmiany nowotworowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib MSN 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sunitynibu wykazały toksyczność wielonarządową przy klinicznie istotnych poziomach ekspozycji, obejmującą przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica), układ krwiotwórczy i limfatyczny (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę zewnątrzwydzielniczą (degranulacja, martwica komórek), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układ rozrodczy (zanik macicy, zmniejszenie wzrostu pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zanik kanalików jądrowych, rozrost komórek mezangium nerek, krwotoki z przewodu pokarmowego i jamy ustnej oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności i klastogenności in vivo, choć obserwowano poliploidię in vitro; metabolit aktywny nie był oceniany. W badaniach rakotwórczości u myszy transgenicznych rasH2 i szczurów stwierdzono zwiększoną częstość nowotworów (m.in. rak żołądka, dwunastnicy, złośliwy śródbłoniak krwionośny, rak gruczołów Brunnera) przy dawkach ≥ 25 mg/kg mc./dobę (ekspozycja ≥ 7,3 razy AUC u pacjentów) oraz 3 mg/kg mc./dobę (ekspozycja ≥ 7,8 razy AUC), jednak znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje nieustalone.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków jajnikowych, ciałko żółte, działanie klastogenne, działanie mutagenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, gruczoł krokowy, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, kanaliki jądrowe, komórki mezangium, kora nadnerczy, kostnienie kręgów, limfocyty krwi obwodowej, organogeneza, pęcherzyki nasienne, płytka wzrostu, poliploidia, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, rdzeń nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, śmiertelność zarodkowa, sunitynib, szpik kostny, tkanka limfoidalna, trzustka zewnątrzwydzielnicza, układ krwiotwórczy, węzeł chłonny, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Avamina SR 750 mg
Metformina chlorowodorek, substancja czynna leku Avamina SR dostępnego w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Standardowe testy farmakologiczne potwierdziły jej mechanizm działania obejmujący zwiększenie wrażliwości tkanek na insulinę, hamowanie wątrobowej glukoneogenezy oraz zmniejszenie jelitowego wchłaniania glukozy, bez istotnych działań niepożądanych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych nie wykazały toksyczności przy dawkach terapeutycznych, a efekty niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi, co świadczy o szerokim indeksie terapeutycznym.
aberracja chromosomowa, cukrzyca typu 2, genotoksyczność, hamowanie wątrobowej produkcji glukozy, indeks terapeutyczny, karcynogenność, metformina chlorowodorek, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, właściwości hipoglikemizujące, wrażliwość tkanek na insulinę - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Envil kaszel 30 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej syropu Envil kaszel (30 mg/5 ml), wskazują na bardzo niski wskaźnik toksyczności po doustnym podaniu u myszy (150 mg/kg), szczurów (50 mg/kg), królików (40 mg/kg) oraz psów (50 mg/kg), bez obserwacji objawów niepożądanych ani specyficznego działania toksycznego na narządy wewnętrzne. Badania teratogenności i embriotoksyczności wykazały brak negatywnego wpływu nawet przy wysokich dawkach: do 3000 mg/kg u szczurów i 200 mg/kg u królików. Ponadto, ambroksol nie wpływał na płodność szczurów przy dawkach do 500 mg/kg, a ocena rozwoju okołoporodowego wykazała brak działań niepożądanych u potomstwa przy dawce 50 mg/kg, natomiast dawka 500 mg/kg wiązała się z niewielkim działaniem toksycznym, manifestującym się wolniejszym przyrostem masy ciała i niższą masą urodzeniową noworodków.
ambroksol chlorowodorek, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawkowanie leku, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, kancerogenność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój pourodzeniowy, syrop przeciwkaszlowy, toksyczność ogólna, wpływ na płodność, zaburzenie rozwojowe płodu