Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tadilecto 20 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

W badaniach przedklinicznych oceniano bezpieczeństwo stosowania tadalafilu, substancji czynnej produktu Tadilecto, w różnych aspektach, obejmujących badania farmakologiczne, toksykologiczne, reprodukcyjne oraz onkogenne. Wyniki tych badań nie wskazały na występowanie szczególnego zagrożenia dla człowieka podczas stosowania terapeutycznego.¹

Badania toksykologiczne

Przeprowadzono szereg badań toksykologicznych, w tym badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu tadalafilu w dawkach terapeutycznych. W badaniach prowadzonych na psach, którym podawano tadalafil codziennie przez okres od 6 do 12 miesięcy w dawce 25 mg/kg m.c./dobę, zaobserwowano zanik nabłonka kanalików nasiennych. Ekspozycja na lek w tych przypadkach była co najmniej trzykrotnie większa (zakres od 3,7 do 18,6) niż obserwowana u ludzi po przyjęciu jednorazowej dawki 20 mg. U niektórych psów ten efekt spowodował zmniejszenie spermatogenezy.²

Wpływ na reprodukcję i rozwój

Badania przedkliniczne dotyczące toksycznego wpływu na reprodukcję przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt. Nie wykazano działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego u szczurów i myszy, którym podawano tadalafil w dawkach do 1000 mg/kg m.c./dobę.³

W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów ustalono, że dawką, która nie powodowała zauważalnych efektów, było 30 mg/kg m.c./dobę. U ciężarnych samic szczura wartość AUC (pole pod krzywą stężenia w czasie) wyliczona dla niezwiązanej substancji czynnej była około 18 razy większa niż wartość AUC obserwowana u ludzi po standardowej dawce 20 mg.⁴

Wpływ na płodność

Badania płodności przeprowadzone na szczurach nie wykazały zaburzeń płodności zarówno u samców, jak i samic. Nie stwierdzono negatywnego wpływu tadalafilu na parametry związane z rozrodczością.⁵

Badania genotoksyczności

Przeprowadzone standardowe badania genotoksyczności tadalafilu nie wykazały potencjalnego działania mutagennego ani klastogennego. Nie zaobserwowano żadnych istotnych zmian genetycznych, które mogłyby wskazywać na ryzyko genotoksyczne u ludzi.⁶

Potencjał rakotwórczy

Badania oceniające potencjalne działanie rakotwórcze tadalafilu nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów przy stosowaniu terapeutycznym u ludzi. W standardowych modelach badawczych nie zaobserwowano działania karcinogennego nawet przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne.⁷

W podsumowaniu, dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tadalafilu wskazują na dobry profil bezpieczeństwa tej substancji w dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Jednak należy zwrócić uwagę na potencjalny wpływ na spermatogenezę przy długotrwałej ekspozycji na wysokie dawki, co zaobserwowano w badaniach na psach przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki stosowane u ludzi.⁸