Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lowastatyna

Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa lowastatyny, substancji czynnej preparatu LOVASTIN 20 mg, wykazały potencjalne działanie rakotwórcze przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie u ludzi. W długoterminowych badaniach na myszach (dawka 500 mg/kg mc./dobę) zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów i włókniaków wątroby u obu płci oraz włókniaków płuc u samic przy dawkach czterokrotnie wyższych niż terapeutyczne. Dodatkowo, u myszy pojawiły się brodawczaki niegruczołowej części śluzówki żołądka przy dawkach równych lub dwukrotnie wyższych od stosowanych u ludzi. W badaniach na szczurach (dawki 2-7-krotnie wyższe niż maksymalne dawki ludzkie) odnotowano wzrost częstości nowotworów wątroby u samców. Testy mutagenności, w tym test Amesa na Salmonella typhimurium oraz badania in vitro i in vivo na hepatocytach i szpiku kostnym, nie wykazały działania mutagennego lowastatyny.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania lowastatyny

Bezpieczeństwo stosowania lowastatyny, substancji czynnej preparatu LOVASTIN 20 mg, zostało ocenione w szeregu badań przedklinicznych, które koncentrowały się głównie na działaniu rakotwórczym, mutagennym oraz wpływie na płodność. Poniżej przedstawiono szczegółowe wyniki tych badań, które mają istotne znaczenie dla oceny profilu bezpieczeństwa substancji w praktyce klinicznej.1

Działanie rakotwórcze

Przeprowadzono długoterminowe badania na modelach zwierzęcych w celu oceny potencjalnego działania rakotwórczego lowastatyny. W badaniach na myszach, którym podawano lowastatynę przez okres 21 miesięcy w dawce 500 mg/kg masy ciała/dobę (dawka ta jest znacznie większa niż dawki zazwyczaj stosowane w terapii u ludzi), zaobserwowano zwiększoną częstość występowania nowotworów i włókniaków wątroby zarówno u samców, jak i u samic myszy.2

U samic myszy dodatkowo zaobserwowano znacznie częstsze występowanie włókniaków płuc po zastosowaniu dawek czterokrotnie przewyższających dawki zwykle stosowane u ludzi.3

W badaniach na myszach wykazano również częstsze występowanie brodawczaka niegruczołowej części śluzówki żołądka po podaniu lowastatyny w dawce początkowej równej lub dwukrotnie większej od dawek stosowanych w terapii u ludzi.4

Interesujące wyniki uzyskano również w badaniach na szczurach, którym podawano lowastatynę przez 24 miesiące. W tym przypadku zastosowano dawki od dwukrotnie do siedmiokrotnie większe od maksymalnej dawki stosowanej u ludzi. U samców szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość występowania nowotworów wątroby.5

Działanie mutagenne

Ocena potencjalnego działania mutagennego lowastatyny została przeprowadzona przy użyciu kilku komplementarnych modeli badawczych. W teście mikrobiologicznym wykonanym na szczepie Salmonella typhimurium nie zaobserwowano działania mutagennego badanej substancji.6

Dodatkowo przeprowadzono analizy potencjalnego uszkodzenia materiału genetycznego w badaniach in vitro z wykorzystaniem hepatocytów myszy oraz in vivo w teście aberracji chromosomalnej szpiku kostnego. W żadnym z tych modeli nie wykazano uszkodzenia materiału genetycznego pod wpływem lowastatyny.7

Wpływ na płodność

Badania nad potencjalnym wpływem lowastatyny na płodność przeprowadzono na psach, którym podawano substancję w dawce 20 mg/kg masy ciała/dobę. W badaniach tych zaobserwowano szereg istotnych klinicznie zmian w obrębie układu rozrodczego, w tym:8

  • Zanik jąder
  • Zmniejszenie spermatogenezy
  • Degenerację spermatocytów
  • Tworzenie się komórek olbrzymich

9

Obserwowane zmiany morfologiczne i funkcjonalne w układzie rozrodczym samców psów sugerują potencjalny negatywny wpływ lowastatyny na płodność, co może mieć znaczenie kliniczne przy stosowaniu tego leku u mężczyzn w wieku reprodukcyjnym.10

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl