Właściwości farmakodynamiczne
Sylodosyna
Sylodosyna jest selektywnym antagonistą receptorów α1A-adrenergicznych, które dominują w tkankach dolnych dróg moczowych, takich jak gruczoł krokowy, szyjka pęcherza i część sterczowa moczowodu. Blokada tych receptorów powoduje rozluźnienie mięśni gładkich, co zmniejsza opór podpęcherzowy bez wpływu na kurczliwość wypieracza, prowadząc do poprawy objawów podrażnieniowych i zaporowych w przebiegu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Sylodosyna wykazuje bardzo wysoką selektywność względem receptorów α1A w stosunku 162:1 do α1B, co minimalizuje działania niepożądane ze strony układu krążenia. W badaniach klinicznych fazy II i III, dawki 4 mg i 8 mg raz na dobę wykazały istotną statystycznie poprawę wskaźnika objawów AUA oraz IPSS, ze zmniejszeniem punktacji łącznej IPSS o około 6-7 punktów, przewyższającą placebo o 2-3 punkty (p<0,001). Sylodosyna była równie skuteczna jak tamsulosyna (0,4 mg/dobę) w badaniu kontrolowanym z aktywnym leczeniem, a poprawa objawów utrzymywała się przez okres do 1 roku terapii.
- Właściwości farmakodynamiczne sylodosyny – mechanizm działania
- Skuteczność kliniczna sylodosyny w badaniach
- Badania fazy II nad optymalną dawką
- Badania fazy III i porównanie z aktywnym leczeniem
- Dane z badań klinicznych – wyniki w populacji ITT
- Porównanie skuteczności sylodosyny z tamsulosyną
- Długoterminowa skuteczność sylodosyny
- Wyniki badania IV fazy
- Wpływ sylodosyny na układ krążenia i elektryczną aktywność serca
- Stosowanie sylodosyny w populacji pediatrycznej
Właściwości farmakodynamiczne sylodosyny – mechanizm działania
Sylodosyna należy do grupy farmakoterapeutycznej antagonistów receptorów α-adrenergicznych, stosowanych w urologii (kod ATC: G04CA04). Substancja ta charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec receptorów α1A-adrenergicznych, które zlokalizowane są głównie w ludzkim gruczole krokowym, podstawie pęcherza, szyjce pęcherza, torebce stercza i części sterczowej moczowodu.12
Blokada receptorów α1A-adrenergicznych przez sylodosynę prowadzi do rozluźnienia mięśni gładkich w wyżej wymienionych tkankach, co skutkuje zmniejszeniem oporu podpęcherzowego bez wpływu na kurczliwość mięśni gładkich wypieracza. W konsekwencji następuje poprawa objawów zarówno w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych), jak i w fazie wydalania moczu (zaporowych), związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (objawy ze strony dolnych dróg moczowych, ang. Lower Urinary Tract Symptoms, LUTS).34
Istotną cechą sylodosyny jest jej znacznie mniejsze powinowactwo do receptorów α1B-adrenergicznych, zlokalizowanych głównie w układzie krążenia. Badania in vitro wykazały, że stosunek wiązania α1A:α1B sylodosyny wynosi 162:1, co jest wartością niezwykle wysoką i świadczy o jej wyjątkowej selektywności.56
Skuteczność kliniczna sylodosyny w badaniach
Badania fazy II nad optymalną dawką
W badaniu klinicznym fazy II, przeprowadzanym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym z użyciem placebo, oceniano skuteczność sylodosyny w dawkach 4 mg i 8 mg podawanych raz na dobę. Zaobserwowano istotną statystycznie poprawę wskaźnika objawów według Amerykańskiego Towarzystwa Urologicznego (AUA) podczas stosowania sylodosyny w dawce 8 mg (-6,8 ± 5,8, n=90; p=0,0018) oraz sylodosyny w dawce 4 mg (-5,7 ± 5,5, n=88; p=0,0355) w porównaniu z placebo (-4,0 ± 5,5, n=83).78
Badania fazy III i porównanie z aktywnym leczeniem
Skuteczność sylodosyny badano także u ponad 800 pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi objawami BPH (międzynarodowa skala objawów ze strony gruczołu krokowego, IPSS, wartość początkowa ≥13). Pacjenci przyjmowali sylodosynę w dawce 8 mg raz na dobę w dwóch badaniach klinicznych fazy III kontrolowanych placebo, przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych oraz w jednym badaniu kontrolowanym placebo i aktywnym leczeniem (tamsulosyna), przeprowadzonym w Europie.9
We wszystkich badaniach pacjenci, którzy nie reagowali na placebo w ciągu 4-tygodniowego okresu wstępnego (tzw. run-in), byli przyporządkowani losowo do danego leczenia. Wyniki jednoznacznie pokazały, że pacjenci leczeni sylodosyną osiągnęli znaczniejsze zmniejszenie objawów BPH zarówno w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych), jak i fazie wydalania moczu (zaporowych) w porównaniu z placebo, według oceny przeprowadzonej po 12 tygodniach leczenia.10
Dane z badań klinicznych – wyniki w populacji ITT
| Badanie | Grupa pacjentów leczonych | Liczba pacjentów | IPSS Punktacja łączna | IPSS Objawy podrażnieniowe | IPSS Objawy zaporowe |
|---|---|---|---|---|---|
| US-1 | Sylodosyna | 233 | Wartość początkowa: 22 ± 5 Zmiana: -6,5 Różnica vs placebo: -2,8* (-3,9, -1,7) |
Zmiana: -2,3 Różnica vs placebo: -0,9* (-1,4, -0,4) |
Zmiana: -4,2 Różnica vs placebo: -1,9* (-2,6, -1,2) |
| Placebo | – | Zmiana: -3,6 | Zmiana: -1,4 | Zmiana: -2,2 | |
| US-2 | Sylodosyna | 233 | Wartość początkowa: 21 ± 5 Zmiana: -6,3 Różnica vs placebo: -2,9* (-4,0, -1,8) |
Zmiana: -2,4 Różnica vs placebo: -1,0* (-1,5, -0,6) |
Zmiana: -3,9 Różnica vs placebo: -1,8* (-2,5, -1,1) |
| Placebo | – | Zmiana: -3,4 | Zmiana: -1,3 | Zmiana: -2,1 | |
| Europa | Sylodosyna | 371 | Wartość początkowa: 19 ± 4 Zmiana: -7,0 Różnica vs placebo: -2,3* (-3,2, -1,4) |
Zmiana: -2,5 Różnica vs placebo: -0,7° (-1,1, -0,2) |
Zmiana: -4,5 Różnica vs placebo: -1,7* (-2,2, -1,1) |
| Tamsulosyna | 376 | Wartość początkowa: 19 ± 4 Zmiana: -6,7 Różnica vs placebo: -2,0* (-2,9, -1,1) |
Zmiana: -2,4 Różnica vs placebo: -0,6° (-1,1, -0,2) |
Zmiana: -4,2 Różnica vs placebo: -1,4* (-2,0, -0,8) |
|
| Placebo | 185 | Wartość początkowa: 19 ± 4 Zmiana: -4,7 |
Zmiana: -1,8 | Zmiana: -2,9 |
* p<0,001 wobec placebo; ° p=0,002 wobec placebo1112
Porównanie skuteczności sylodosyny z tamsulosyną
W badaniu klinicznym kontrolowanym z aktywnym leczeniem przeprowadzonym w Europie wykazano, że sylodosyna w dawce 8 mg raz na dobę nie jest gorsza niż tamsulosyna w dawce 0,4 mg raz na dobę. Skorygowana średnia różnica (95% CI) w punktacji łącznej IPSS między tymi dwoma lekami w populacji zgodnej z protokołem badania wynosiła 0,4 (od -0,4 do 1,1).13
Odpowiedź na leczenie, definiowana jako poprawa punktacji łącznej IPSS o co najmniej 25%, była istotnie częstsza w grupie pacjentów otrzymujących sylodosynę (68%) i tamsulosynę (65%) w porównaniu z grupą placebo (53%).14
Długoterminowa skuteczność sylodosyny
W długookresowej, otwartej fazie obserwacyjnej badań kontrolowanych, wszyscy pacjenci przyjmowali sylodosynę przez okres do 1 roku. Stwierdzono, że poprawa objawów wywołana sylodosyną obserwowana w 12. tygodniu leczenia utrzymywała się przez cały rok terapii.15
Wyniki badania IV fazy
W europejskim badaniu klinicznym IV fazy, gdzie średnia łączna wartość początkowa IPSS wynosiła 18,9 punktów, u 77,1% pacjentów odnotowano odpowiedź na sylodosynę, definiowaną jako zmiana łącznego wyniku IPSS o co najmniej 25% w stosunku do wartości początkowych.16
Na podstawie oceny kwestionariusza ICS stwierdzono, że około połowa pacjentów zauważyła poprawę w zakresie najbardziej uciążliwych objawów zgłaszanych na początku badania, takich jak:17
- oddawanie moczu w nocy (nokturia)
- częste oddawanie moczu
- zmniejszenie strumienia moczu
- nagłe parcie na mocz
- wykapywanie moczu po mikcji
- uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza
18
Wpływ sylodosyny na układ krążenia i elektryczną aktywność serca
Wysoce selektywne działanie sylodosyny na receptory α1A-adrenergiczne przy jednoczesnym niewielkim powinowactwie do receptorów α1B-adrenergicznych zlokalizowanych w układzie krążenia przekłada się na jej korzystny profil bezpieczeństwa. We wszystkich badaniach klinicznych sylodosyny nie zaobserwowano istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego w pozycji leżącej na plecach.19
Dodatkowo, sylodosyna w dawkach 8 mg i 24 mg na dobę nie miała statystycznie istotnego wpływu na odstępy w EKG lub repolaryzację serca w porównaniu z placebo, co potwierdza jej bezpieczeństwo kardiologiczne.2021
Stosowanie sylodosyny w populacji pediatrycznej
Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań sylodosyny we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH).22 Jest to uzasadnione, ponieważ BPH jest schorzeniem występującym u dorosłych mężczyzn, głównie w starszym wieku.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania