β-bloker

β-blokery (inaczej leki beta-adrenolityczne) to grupa leków działających poprzez blokowanie receptorów β-adrenergicznych, co prowadzi do hamowania odpowiedzi układu współczulnego. Ich działanie obejmuje głównie układ sercowo-naczyniowy, gdzie zmniejszają częstość akcji serca, siłę skurczu mięśnia sercowego oraz ciśnienie tętnicze.

W praktyce klinicznej β-blokery znajdują szerokie zastosowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca, zaburzeń rytmu serca, niewydolności serca oraz jaskry. Preparaty te różnią się selektywnością wobec podtypów receptorów β (β1, β2), co wpływa na ich profil działania i potencjalne działania niepożądane.

Wyróżniamy β-blokery kardioselektywne (np. metoprolol, bisoprolol), działające głównie na receptory β1 w sercu, oraz nieselektywne (np. propranolol), blokujące zarówno receptory β1, jak i β2. Niektóre β-blokery posiadają dodatkowe właściwości wazodylatacyjne (np. karwedilol, nebiwolol), co zwiększa ich skuteczność w terapii niewydolności serca.

Do najczęstszych działań niepożądanych β-blokerów należą: bradykardia, hipotensja, zmęczenie, zaburzenia snu oraz maskowanie objawów hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą. Przeciwwskazania do ich stosowania obejmują m.in. astmę, ciężką bradykardię, blok przedsionkowo-komorowy wysokiego stopnia oraz wstrząs kardiogenny.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl