Kod ICD-10: R46.4

Kod R46.4 to Spowolnienie i słaba reakcja na bodźce

Kod ICD-10 R46.4 obejmuje stany kliniczne charakteryzujące się spowolnieniem psychomotorycznym oraz osłabieniem reaktywności pacjenta na bodźce zewnętrzne. Kod ten należy do kategorii objawów i nieprawidłowych cech charakteru lub zachowania, które nie są sklasyfikowane gdzie indziej i mają znaczenie jako symptom/neobjaw choroby podstawowej.

Wskazania do stosowania kodu

• Spowolnienie ruchowe oraz psychiczne pojawiające się w przebiegu zaburzeń neurologicznych (np. encefalopatii, udaru, guza mózgu).

• Obniżona reaktywność na bodźce w przypadkach metabolicznych (np. hipoglikemia, zatrucie lekami, niewydolność narządowa).

• Objawy psychiatryczne towarzyszące depresji, majaczeniu, katatonii czy innym zaburzeniom psychicznym utrudniającym nawiązanie kontaktu.

• W przypadku, kiedy spowolnienie i słaba reakcja na bodźce są głównym lub jednym z głównych objawów, lecz etiologia nie została jeszcze rozpoznana.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Leczenie przyczynowe w zależności od rozpoznanej choroby: np. insulinoterapia w hipoglikemii, odstawienie/szybka eliminacja toksyn, leczenie infekcji, tlenoterapia.

• W przypadku zaburzeń psychiatrycznych:

  • leki przeciwdepresyjne (np. SSRI, SNRI, trójcykliczne)
  • neuroleptyki w przypadku majaczenia lub katatonii
  • benzodiazepiny w niektórych stanach pobudzenia katatonicznego (ostrożnie!)

• Leczenie wspomagające (nawadnianie, wyrównanie elektrolitów, wsparcie oddechowe) w przypadku zaburzeń metabolicznych lub ogólnoustrojowych.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod R46.4 umożliwia lekarzowi udokumentowanie ważnego objawu klinicznego, jakim jest spowolnienie i osłabienie reaktywności, nawet na etapie diagnostyki różnicowej, gdy nie jest jeszcze znana etiologia. Wykorzystywany jest w dokumentacji oraz sprawozdawczości szpitalnej/w poradniach, ułatwia dekodowanie przebiegu procesu diagnostycznego. Jego zastosowanie podkreśla konieczność dalszej diagnostyki lub monitorowania stanu pacjenta. Umożliwia również przekazanie istotnych informacji innym członkom zespołu terapeutycznego oraz poprawne rozliczenie świadczeń medycznych.