Kod ICD-10: S63.4.0

Kod S63.4.0 to Rozcięgno dłoniowe

Kod S63.4.0 według klasyfikacji ICD-10 odnosi się do uszkodzenia (urazu) rozcięgna dłoniowego – bardzo istotnej struktury anatomicznej dłoni odpowiedzialnej za stabilizację i funkcję ruchową ręki. Uszkodzenie może być częściowe lub całkowite, w wyniku działania mechanicznych czynników urazowych.

Wskazania do stosowania kodu

Kod S63.4.0 stosowany jest w przypadku zdiagnozowania urazu lub uszkodzenia rozcięgna dłoniowego, który może wystąpić przy:

• ostrych urazach mechanicznych – np. skaleczenia nożem, rozcięcia szkłem, uderzenia w dłoń
• uszkodzeniach tępych – np. stłuczenia dłoni ze znaczną siłą powodujące naderwanie lub przerwanie rozcięgna
• przeciążeniach przewlekłych – powtarzalne mikrourazy podczas pracy fizycznej, sportu lub żmudnych czynności manualnych

Kod należy stosować po potwierdzeniu rozpoznania klinicznego bądź obrazowego (np. USG) urazu rozcięgna dłoniowego, bez współistniejącego, głębokiego uszkodzenia ścięgien czy kości.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie urazów rozcięgna dłoniowego ma charakter zachowawczy lub zabiegowy, zależnie od rozległości i mechanizmu urazu. Przykładowe leki i preparaty wspomagające terapię obejmują:

• Leki przeciwbólowe – paracetamol, NLPZ (ibuprofen, diklofenak)
• Leki przeciwzapalne – miejscowe żele/maści z diklofenakiem lub ketoprofenem, ewentualnie doustne NLPZ
• Antybiotyki – tylko w przypadku urazów penetrujących i ryzyka infekcji
• Preparaty wspomagające gojenie – opatrunki żelowe, środki do dezynfekcji rany
• Leki trombolityczne/topikalne – bardzo rzadko, w przypadkach krwiaków uciskających rozcięgno

Zawsze należy rozważyć unieruchomienie kończyny oraz ewentualną rehabilitację. Leczenie chirurgiczne wymagane jest przy całkowitych przerwaniach rozcięgna lub istotnych defektach funkcjonalnych.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod S63.4.0 umożliwia precyzyjne zdefiniowanie i sklasyfikowanie uszkodzenia rozcięgna dłoniowego, co jest kluczowe dla właściwego postępowania diagnostyczno-terapeutycznego oraz późniejszej rehabilitacji pacjenta. Pozwala na dokładną dokumentację urazu, jego monitorowanie i dobór optymalnej terapii. Użycie tego kodu zapewnia także poprawność sprawozdawczości medycznej i ułatwia kontrole kosztów leczenia w systemie opieki zdrowotnej.