Kod ICD-10: Q66.5.0

Kod Q66.5.0 to Stopa płaska

Kod Q66.5.0 w klasyfikacji ICD-10 oznacza stopę płaską wrodzoną (PES PLANOVALGUS congenitus). Jednostka ta obejmuje takie przypadki, w których łuk podłużny stopy jest zniesiony lub istotnie obniżony od urodzenia, prowadząc do charakterystycznego spłaszczenia stopy i często także wykoślawienia pięty.

Wskazania do stosowania kodu

Kod Q66.5.0 stosujemy u dzieci i młodzieży z wrodzonym brakiem łuku podłużnego stopy, niezależnie od stopnia nasilenia zmian. Diagnoza ta jest stawiana na podstawie badania fizykalnego i/lub badań obrazowych (np. zdjęcia RTG stóp obciążonych), gdy odnotowujemy trwałe, nieprawidłowe ustawienie stopy występujące od urodzenia. Kod nie obejmuje nabytej (np. pourazowej, przeciążeniowej) płaskostopii.

• Podeszły spadek lub brak łuku podłużnego stopy (pes planus)
• Zmiany widoczne od okresu niemowlęcego lub wczesnego dzieciństwa
• Wykluczenie wtórnych (nabytych) przyczyn płaskostopia
• Stosowanie kodu w dokumentacji medycznej, w celu kwalifikacji do leczenia ortopedycznego, rehabilitacji lub do orzecznictwa

Typowe leki stosowane w leczeniu

Płaskostopie wrodzone (Q66.5.0) w większości przypadków nie wymaga stosowania farmakoterapii. Leczenie farmakologiczne zazwyczaj nie jest stosowane — podstawą postępowania są metody zachowawcze i rehabilitacja.

• Leczenie zachowawcze:
  • Ćwiczenia wzmacniające mięśnie stóp i podudzia
  • Indywidualnie dopasowane wkładki ortopedyczne
  • Korekcja obuwia
  • Fizjoterapia
• Leczenie farmakologiczne:
  • Nie jest standardem u dzieci
  • W przypadku wystąpienia bólu lub stanu zapalnego (np. u dorosłych z wtórnym przeciążeniem) stosuje się NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne) lub leki przeciwbólowe
• Leczenie chirurgiczne:
  • Rozważane wyłącznie w przypadkach ciężkich deformacji lub nieskuteczności leczenia zachowawczego

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod Q66.5.0 umożliwia precyzyjną klasyfikację wrodzonego płaskostopia, co jest istotne dla prowadzenia dokumentacji medycznej, planowania leczenia (w szczególności rehabilitacji i wdrożenia indywidualnych wkładek ortopedycznych), jak również dla celów orzecznictwa i refundacji. Rozpoznanie to wymaga stałej obserwacji rozwoju stopy, monitorowania postępów leczenia oraz, w niektórych przypadkach, konsultacji ortopedycznej. Kod ten stanowi także podstawę do kierowania pacjentów na dalszą diagnostykę i leczenie.