Kod ICD-10: T38.1

Kod T38.1 to Zatrucie hormonami tarczycy i ich odpowiednikami

Kod T38.1 według klasyfikacji ICD-10 oznacza zatrucie hormonami tarczycy oraz ich odpowiednikami syntetycznymi. Kategoria ta obejmuje przypadki zarówno ostrego, jak i przewlekłego przedawkowania tych substancji, niezależnie od mechanizmu (umyślnego, nieumyślnego czy przypadkowego). Zalicza się tu zatrucia spowodowane między innymi lewotyroksyną, liotyroniną oraz trijodotyroniną.

Wskazania do stosowania kodu

• Przedawkowanie hormonów tarczycy w trakcie leczenia niedoczynności tarczycy (np. nieprawidłowe dawkowanie lewotyroksyny).

• Ekspozycja na nadmierne dawki leków tyreomimetycznych z przyczyn przypadkowych lub przestępczych (np. pomyłka farmaceutyczna, samobójstwo, zatrucia przypadkowe u dzieci).

• Objawy toksyczności takie jak tachykardia, arytmia, pobudzenie psychoruchowe, gorączka, biegunka, drżenie mięśniowe, utrata masy ciała, mogące prowadzić nawet do przełomu tarczycowego.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Leki beta-adrenolityczne (np. propranolol) – w celu kontrolowania objawów kardiologicznych, takich jak tachykardia i arytmia.

• Leki przeciwtarczycowe (np. propylotiouracyl, metimazol) – stosowane rzadko, głównie w bardzo ciężkich zatruciach, aby zahamować konwersję T4 do T3.

• Węgiel aktywowany – w przypadku zatrucia doustnego, podanie w niewielkim odstępie czasu po spożyciu leku.

• Leczenie objawowe – zgodnie z występującymi zaburzeniami (np. płynoterapia, ochładzanie, leczenie przeciwgorączkowe).

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod T38.1 stanowi istotne narzędzie diagnostyczne i statystyczne, umożliwiające prawidłową identyfikację oraz dokumentację przypadków zatrucia hormonami tarczycy. Jego użycie jest wskazane zarówno w praktyce lekarzy rodzinnych, internistów, endokrynologów, jak i personelu SOR. Wczesne rozpoznanie zatrucia pozwala na wdrożenie odpowiedniego leczenia i uniknięcie potencjalnie groźnych powikłań sercowo-naczyniowych lub metabolicznych. Kod ten jest także ważny w analizie epidemiologicznej oraz w raportowaniu zdarzeń niepożądanych związanych z farmakoterapią.