Kod ICD-10: I67.1.0

Kod I67.1.0 to Przetoka tętniczo-żylna naczyń mózgowych, nabyta

Kod ICD-10 I67.1.0 odpowiada rozpoznaniu nabytą przetokę tętniczo-żylną naczyń mózgowych. Przetoka tętniczo-żylna (AVM, arteriovenous malformation) to nieprawidłowe połączenie pomiędzy tętnicami i żyłami mózgu omijające sieć naczyń włosowatych. Kod ten odnosi się wyłącznie do postaci nabytej, czyli powstałej jako następstwo urazu, zabiegu chirurgicznego, infekcji, patologicznego procesu zapalnego lub innych chorób, nie zaś wrodzonej.

Wskazania do stosowania kodu

Kod I67.1.0 należy stosować w przypadku potwierdzenia obecności nabytej przetoki tętniczo-żylnej naczyń mózgowych, udokumentowanej obrazowaniem (np. angio-TK, MRI, DSA), w sytuacjach takich jak:

• Wtórne powikłania urazu głowy prowadzące do powstania patologicznego połączenia tętniczo-żylnego.
• Przetoki powstałe po zabiegach neurochirurgicznych, wewnątrznaczyniowych lub endowaskularnych.
• Zakażenia bądź procesy zapalne skutkujące uszkodzeniem ściany naczyń.
• Powikłania niektórych procedur medycznych, np. biopsji mózgu.

Stosowanie tego kodu jest wskazane także wtedy, gdy przetoka jest związana z objawami klinicznymi takimi jak ogniskowe ubytki neurologiczne, napady drgawkowe, bóle głowy, objawy krążeniowe (np. szmer naczyniowy nad czaszką), podwyższone ciśnienie śródczaszkowe lub krwotok mózgowy.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie przetok tętniczo-żylnych naczyń mózgowych jest przede wszystkim zabiegowe (embolizacja, resekcja chirurgiczna, radioterapia stereotaktyczna), a leczenie farmakologiczne ma charakter wspomagający oraz objawowy. Stosowane grupy leków obejmują:

• Leki przeciwdrgawkowe — np. kwas walproinowy, lewetyracetam — w przypadku napadów padaczkowych.
• Leki przeciwbólowe — paracetamol, NLPZ lub leki opioidowe, jeśli występuje silny ból.
• Leki antyobrzękowe — głównie glikokortykosteroidy (deksametazon, prednizon) lub diuretyki osmotyczne (mannitol) w celu redukcji obrzęku mózgu.
• Leki hipotensyjne — w razie potrzeby kontroli ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w przypadku krwawienia.
• Neuroprotekcyjne — w wybranych przypadkach według indywidualnej decyzji lekarza prowadzącego.

Leczenie przyczynowe polega najczęściej na zamyka­niu przetoki przez zabieg endowaskularny (embolizację), resekcję neurochirurgiczną lub radioterapię.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod I67.1.0 jest istotny z punktu widzenia dokumentacji medycznej, statystyki szpitalnej oraz sprawozdawczości. Umożliwia jasne zaklasyfikowanie nabytej przetoki tętniczo-żylnej naczyń mózgowych, pozwala na odpowiednią kwalifikację przypadku do ścieżek terapeutycznych i jest pomocny we współpracy interdyscyplinarnej (neurolog, neurochirurg, radiolog, specjalista intensywnej opieki medycznej). Precyzyjna identyfikacja tej jednostki chorobowej ma znaczenie prognostyczne, terapeutyczne oraz umożliwia nadzór epidemiologiczny. Kod powinien być stosowany przy udokumentowanym rozpoznaniu, popartym wynikami badań obrazowych oraz charakterystyką kliniczną pacjenta.