Kod ICD-10: B74.3.0

Kod B74.3.0 to Zakażenie nicieniem Loa loa

Kod ICD-10 B74.3.0 odnosi się do zakażenia pasożytniczego wywołanego przez nicienia Loa loa, znanego również jako loajoza (loiasis). Loa loa to nicień występujący głównie w krajach tropikalnych Afryki Zachodniej i Środkowej. Choroba przenoszona jest przez ukąszenie muchówek z rodzaju Chrysops (muchówki ślepakowate), które wprowadzają larwy do organizmu człowieka podczas pobierania krwi.

Wskazania do stosowania kodu

Kod B74.3.0 należy stosować u pacjentów, u których stwierdzono obecność Loa loa w organizmie lub objawy kliniczne i/lub laboratoryjne wskazujące na loajozę. Do typowych wskazań należą:

• Obrzęk Calabara (nawrotowe, przemieszczające się obrzęki podskórne w okolicy kończyn lub twarzy)
• Obecność dorosłego pasożyta zauważalnego pod skórą lub na powierzchni gałki ocznej
• Eozynofilia w morfologii krwi oraz wykrycie mikrofilariów w rozmazie krwi obwodowej
• Przebywanie pacjenta w rejonie endemicznym oraz objawy kliniczne sugerujące infekcję pasożytniczą

Typowe leki stosowane w leczeniu

W leczeniu loajozy stosuje się następujące grupy i przykłady leków:

• Dietylokarbamazyna (DEC) – lek pierwszego wyboru, szczególnie skuteczny w eliminacji dorosłych form oraz mikrofilariów
• Albendazol – w przypadkach wysokiego obciążenia mikrofilarialnego, jako przygotowanie do leczenia DEC
• Iwermektyna – może być stosowana, ale z zachowaniem ostrożności; ryzyko ciężkich reakcji neurologicznych przy wysokim poziomie mikrofilariów
• Leczenie objawowe – leki przeciwhistaminowe, glikokortykosteroidy (do łagodzenia reakcji immunologicznych i obrzęków)

UWAGA: Leczenie wymaga ostrożności ze względu na ryzyko powikłań (m.in. encefalopatii) przy wysokiej liczbie mikrofilariów.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod B74.3.0 stanowi precyzyjną klasyfikację zakażenia wywołanego przez Loa loa, co ułatwia diagnostykę różnicową w przypadku eozynofilii, przemieszczających się obrzęków i innych objawów pasożytniczych u osób powracających z terenów endemicznych. Właściwe rozpoznanie i kodowanie ma kluczowe znaczenie dla wdrożenia odpowiedniego leczenia i monitorowania powikłań, zwłaszcza u pacjentów z dużą parazytemią. Kod jest użyteczny także dla specjalistów medycyny podróży, tropikalnej oraz parazytologów.