Kod ICD-10: D33.4

Kod D33.4 to Nowotwór o łagodnym charakterze: Rdzeń kręgowy

Kod D33.4 według klasyfikacji ICD-10 oznacza łagodny nowotwór (benignus) rdzenia kręgowego. Jest stosowany do opisywania przypadków guzów o nieagresywnym przebiegu, zlokalizowanych w obrębie rdzenia kręgowego, wykluczając struktury otaczające, takie jak opony rdzenia czy inne części ośrodkowego układu nerwowego.

Wskazania do stosowania kodu

Kod D33.4 należy stosować w dokumentacji medycznej wtedy, gdy diagnostyka obrazowa (MRI, TK) oraz/lub badania histopatologiczne potwierdzają obecność łagodnego nowotworu w obrębie rdzenia kręgowego, np. ependymoma, astrocytoma o łagodnym charakterze, lub inne łagodne guzy niezłośliwe tej lokalizacji.

• Objawy sugerujące obecność takiego nowotworu to przewlekły ból pleców, postępująca niedowładność, zaburzenia czucia, objawy ucisku na rdzeń.
• Kod stosowany jest także do celów statystycznych, rozliczeniowych (NFZ) oraz w planowaniu terapii.
• Nie stosować tego kodu w przypadku nowotworów złośliwych lub guzów w innych częściach ośrodkowego układu nerwowego.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Podstawową formą leczenia łagodnych guzów rdzenia kręgowego jest postępowanie chirurgiczne – usunięcie guza. Farmakoterapia ma charakter objawowy i obejmuje:

• Leki przeciwbólowe (paracetamol, NLPZ, opioidowe analgetyki, jeśli jest taka potrzeba)
• Leki zmniejszające obrzęk: glikokortykosteroidy (np. deksametazon) celem redukcji ucisku na rdzeń
• Leki zmniejszające napięcie mięśniowe w przypadku spastyczności (np. baklofen)
• Sporadycznie przeciwpadaczkowe przy współwystępujących napadach (rzadziej w tej lokalizacji)

W wyjątkowych przypadkach, gdy leczenie chirurgiczne jest niemożliwe, rozważa się radioterapię lub ścisłą obserwację.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod D33.4 stanowi bardzo ważne narzędzie w precyzyjnej klasyfikacji łagodnych guzów rdzenia kręgowego. Pozwala na właściwe prowadzenie dokumentacji medycznej, monitorowanie choroby, planowanie optymalnej ścieżki leczenia oraz identyfikację pacjentów wymagających wielospecjalistycznej opieki. Umożliwia też przejrzystą komunikację między lekarzami różnych specjalności (neurolog, neurochirurg, onkolog, lekarz POZ), a także jest niezbędny w raportowaniu do instytucji rozliczających świadczenia zdrowotne.