Kod ICD-10: O91.0.0.0

Kod O91.0.0.0 to ropień sutka i brodawki sutkowej związany z okresem połogu

Kod O91.0.0.0 wg klasyfikacji ICD-10 oznacza ropień sutka i brodawki sutkowej związany z okresem połogu (mastitis purulenta acuta puerperalis). Dotyczy ostrych stanów zapalnych sutka, rozwijających się u kobiet w trakcie okresu połogu – najczęściej w pierwszych tygodniach po porodzie, gdy trwa laktacja.

Wskazania do stosowania kodu

Kod ten jest stosowany wtedy, gdy u pacjentki w trakcie połogu wystąpi zakażenie sutka z tworzeniem ropnia, najczęściej spowodowane przez bakterie, takie jak Staphylococcus aureus. Szczególne wskazania obejmują:

• Wyraźne objawy ostrego zapalenia sutka z obecnością ropnia (guz, zaczerwienienie, miejscowy ból, ocieplenie)
• Wydzielina ropna z przewodów mlekowych lub przez skórę
• Powiększenie węzłów chłonnych pachowych po stronie zmian
• Pogorszenie stanu ogólnego – gorączka, dreszcze, osłabienie

Kod O91.0.0.0 nie powinien być stosowany w przypadku zapalnych zmian sutka poza okresem połogu ani przy prostym zapaleniu niepowikłanym, gdzie nie utworzył się ropień.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie ropnia sutka w okresie połogu obejmuje zwykle kombinację leczenia farmakologicznego oraz interwencji chirurgicznej. Najczęściej stosowane są:

• Antybiotyki – pierwszego rzutu to zwykle antybiotyki β-laktamowe z inhibitorem β-laktamaz (np. amoksycylina z klawulanianem) lub cefalosporyny. Przy podejrzeniu gronkowca złocistego MRSA – klindamycyna lub klarytromycyna.
• Leki przeciwbólowe i przeciwzapalne (np. paracetamol, ibuprofen) dla łagodzenia objawów
• Preparaty wspomagające laktację – zaleca się częste opróżnianie piersi (karmienie/pompowanie), aby zapobiegać dalszemu zaleganiu mleka
• Chirurgiczne nacięcie i drenaż ropnia – w sytuacji, gdy antybiotykoterapia jest niewystarczająca

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod O91.0.0.0 jest istotnym narzędziem klasyfikacyjnym umożliwiającym precyzyjne rozpoznanie i dokumentację powikłanych stanów zapalnych sutka w połogu. Pozwala na właściwy dobór leczenia oraz odpowiednie skierowanie pacjentki do hospitalizacji w razie powikłań. Kod ten ma także duże znaczenie epidemiologiczne oraz statystyczne, służąc monitorowaniu częstości tych powikłań w populacji kobiet po porodzie.