Kod ICD-10: H19.2*

Kod H19.2* to Zapalenie rogówki lub zapalenie rogówki i spojówek w przebiegu innych chorób zakaźnych i pasożytniczych sklasyfikowanych gdzie indziej

Kod H19.2* według klasyfikacji ICD-10 odnosi się do zapalenia rogówki (keratitis) lub jednoczesnego zapalenia rogówki i spojówek (keratoconjunctivitis) występującego jako powikłanie innych chorób zakaźnych i pasożytniczych, które są sklasyfikowane w innych miejscach ICD-10. Oznaczenie gwiazdką (*) wskazuje, że ten kod jest używany w powiązaniu z kodem pierwotnej choroby zakaźnej lub pasożytniczej leżącej u podłoża zmian ocznych.

Wskazania do stosowania kodu

Kod H19.2* stosowany jest w przypadku, gdy doszło do zapalenia rogówki lub rogówki i spojówek na tle określonych chorób infekcyjnych, takich jak:

• Opryszczka pospolita (Herpes simplex)
• Półpasiec oczny (Herpes zoster ophthalmicus)
• Chlamydioza oczna
• Toksoplazmoza
• Gruźlica
• Kiła wrodzona lub nabyta
• Inne infekcje bakteryjne, wirusowe lub pasożytnicze

Kod ten należy zastosować jako dodatkowy, po uprzednim zidentyfikowaniu i sklasyfikowaniu pierwotnej jednostki chorobowej odpowiednim kodem ICD-10. Wskazane jest jego stosowanie w dokumentacji przypadków powikłanych objawami ocznych od innych infekcji ogólnoustrojowych.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie zapalenia rogówki lub rogówki i spojówek w przebiegu chorób zakaźnych i pasożytniczych powinno być ukierunkowane na czynnik etiologiczny i obejmuje:

• Leki przeciwwirusowe (np. acyklowir, gancyklowir) – w infekcjach wirusowych takich jak herpes simplex, herpes zoster.
• Antybiotyki miejscowe i ogólne (np. fluorochinolony, makrolidy, tetracykliny) – w przypadkach infekcji bakteryjnych i chlamydiozy.
• Leki przeciwpierwotniakowe (np. pirymetamina, sulfadiazyna, trimetoprim z sulfametoksazolem) – w leczeniu toksoplazmozy.
• Leki przeciwgruźlicze (np. izoniazyd, ryfampicyna, etambutol) – przy zakażeniu prątkiem gruźlicy.
• Leczenie choroby podstawowej wraz ze wsparciem miejscowym (sztuczne łzy, maści z antybiotykiem, sterydami – ostrożnie, tylko w wybranych infekcjach).

Dobór leczenia zawsze należy dostosować do rodzaju identyfikowanego patogenu oraz stanu klinicznego pacjenta, najlepiej po konsultacji okulistycznej i/lub zakaźnej.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod H19.2* pozwala na precyzyjną dokumentację i rozliczanie powikłań ocznych w przebiegu innych chorób zakaźnych lub pasożytniczych. Umożliwia to właściwe prowadzenie zarówno diagnostyki, jak i terapii skojarzonej ukierunkowanej na chorobę pierwotną oraz powikłania oczne. Stosowanie tego kodu jest szczególnie ważne w praktyce okulistycznej, internistycznej, pediatrycznej oraz zakaźnej, gdyż ułatwia komunikację interdyscyplinarną i umożliwia uzyskanie kompleksowej opieki nad pacjentem.