Kod ICD-10: F60.2

Kod F60.2 to Osobowość dyssocjalna

Kod F60.2 wg klasyfikacji ICD-10 oznacza osobowość dyssocjalną, określaną także jako osobowość antyspołeczna. Jest to zaburzenie charakteryzujące się trwałym wzorcem lekceważenia i naruszania praw innych ludzi, brakiem poszanowania norm społecznych, impulsywnością oraz brakiem wyrzutów sumienia po czynach krzywdzących innych.

Wskazania do stosowania kodu

Kod F60.2 stosuje się u pacjentów, u których występują typowe cechy osobowości dyssocjalnej, takie jak:

• Przewlekłe i powtarzające się łamanie norm społecznych i prawnych
• Brak trwałych relacji interpersonalnych oraz lojalności wobec innych
• Niska tolerancja na frustrację i niski próg wyzwalania agresji
• Bardzo ograniczona zdolność odczuwania winy lub uczenia się na podstawie doświadczenia (w tym kar)
• Tendencja do obwiniania innych lub racjonalizacji swojego zachowania
• Wyraźny brak empatii i często element manipulacji

Kod ten stosowany jest w diagnozie psychiatrycznej, zarówno w poradnictwie ambulatoryjnym, jak również w psychiatrii sądowej, terapii uzależnień i pracy z osobami o zachowaniach antyspołecznych.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie osobowości dyssocjalnej jest wymagające i farmakoterapia nie jest zasadniczą metodą prowadzenia pacjentów z tym rozpoznaniem. Podstawą są działania psychoterapeutyczne, zwłaszcza terapie behawioralno-poznawcze oraz trening umiejętności społecznych.

• Leki przeciwdepresyjne (np. selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny – SSRI), stosowane w przypadku współwystępujących zaburzeń nastroju
• Leki stabilizujące nastrój (np. karbamazepina, walproiniany), w terapii zachowań impulsywnych lub agresywnych
• Neuroleptyki (leki przeciwpsychotyczne), stosowane doraźnie w celu opanowania ciężkich zaburzeń zachowania lub myśli paranoidalnych
• Leki przeciwlękowe – rzadko i ostrożnie, ze względu na potencjał uzależniający i ryzyko nadużywania

Farmakoterapia ma charakter objawowy i jest dobierana indywidualnie, w zależności od trudności współistniejących oraz stopnia nasilenia zaburzeń zachowania.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod F60.2 umożliwia dokładną klasyfikację pacjentów prezentujących trwałe, antyspołeczne wzorce zachowań, co jest kluczowe w diagnostyce psychiatrycznej oraz planowaniu adekwatnej strategii terapeutycznej. Kod ten jest niezbędny przy opracowywaniu opinii sądowo-psychiatrycznych, kwalifikacji do specjalistycznych programów terapeutycznych oraz w dokumentacji medycznej. Lekarz powinien pamiętać, że leczenie farmakologiczne ma charakter uzupełniający, natomiast podstawą pracy z pacjentem pozostaje psychoterapia i wsparcie psychospołeczne.