Kod ICD-10: F90.9.0

Kod F90.9.0 to Zespół hiperkinetyczny BNO

Kod ICD-10 F90.9.0 odnosi się do Zespołu hiperkinetycznego, nieokreślonego inaczej (Bliżej Nieokreślony, BNO). Używany jest w diagnostyce zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania rozpoczynających się zwykle w dzieciństwie i wieku młodzieńczym, a które charakteryzują się nadruchliwością, impulsywnością oraz zaburzeniami koncentracji uwagi, bez jednoznacznej specyfikacji szczególnych podtypów, takich jak ADHD, gdy nie spełniają one szczegółowych kryteriów diagnostycznych.

Wskazania do stosowania kodu

Kod F90.9.0 powinien być stosowany w sytuacjach klinicznych, gdy u pacjenta obserwuje się objawy zespołu hiperkinetycznego, a nie jest możliwe dokładne określenie podtypu zaburzenia. Dotyczy to sytuacji, gdy dokumentacja lub wywiad nie pozwala na pełne zróżnicowanie z innymi formami zespołów hiperkinetycznych, zwłaszcza ADHD typu mieszanego, nieuważnego lub nadpobudliwego. Kod używany jest również jako rozpoznanie tymczasowe, do czasu uzyskania pełniejszej diagnozy.

• Pierwszorazowe rozpoznanie objawów nadruchliwości i zaburzeń uwagi
• Brak kompletnej dokumentacji lub jednoznacznej klasyfikacji typu zaburzenia
• Występowanie nietypowego obrazu klinicznego zespołu hiperkinetycznego
• Sytuacje, gdy pacjent nie spełnia pełnych kryteriów innych kodów podtypowych F90

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie zespołu hiperkinetycznego BNO opiera się, podobnie jak w przypadku innych zespołów hiperkinetycznych, na terapii farmakologicznej oraz psychoterapeutycznej. W przypadku leczenia farmakologicznego najczęściej stosowane są:

• Leki psychostymulujące – np. metylofenidat, amfetamina (preferowane w przypadku nadruchliwości i trudności z koncentracją)
• Leki niepsychostymulujące – np. atomoksetyna (szczególnie, jeśli są przeciwwskazania do stosowania psychostymulantów lub występują działania niepożądane)
• Preparaty alfa-adrenergiczne – np. guanfacyna lub klonidyna (opcjonalnie w nietolerancji lub przeciwwskazaniach do leków psychostymulujących)
• W wybranych przypadkach – leki z grupy trójpierścieniowych przeciwdepresyjnych (rzadziej stosowane)

Uzupełniająco stosuje się psychoedukację, terapię poznawczo-behawioralną oraz wsparcie pedagogiczne.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod F90.9.0 umożliwia lekarzowi przypisanie rozpoznania w sytuacjach, gdy występujące u pacjenta objawy zespołu hiperkinetycznego nie spełniają jednoznacznie kryteriów innych podtypów wymienionych w ICD-10. Użycie tego kodu pozwala na:

• Udokumentowanie potrzeby dalszej diagnostyki i obserwacji
• Umożliwienie wczesnego wdrożenia interwencji terapeutycznych
• Zapewnienie podstawy do konsultacji z innymi specjalistami (np. psychiatra dziecięcy, psycholog kliniczny)

Stosowanie kodu F90.9.0 jest szczególnie przydatne w wstępnej diagnostyce oraz planowaniu leczenia u pacjentów, u których pełna klasyfikacja zespołu hiperkinetycznego jest niemożliwa lub wymaga czasu. Lekarz powinien pamiętać o konieczności regularnej weryfikacji diagnozy w miarę uzyskiwania dodatkowych danych klinicznych.