Kod ICD-10: F28.0

Kod F28.0 to Przewlekła psychoza omamowa

Kod F28.0 według klasyfikacji ICD-10 odnosi się do rozpoznania psychiatrycznego, jakim jest przewlekła psychoza omamowa. Jest to zaburzenie psychotyczne charakteryzujące się przedłużającym się występowaniem omamów (halucynacji) bez istotnych zmian świadomości oraz bez typowego splątania występującego w ostrych psychozach. Kod ten służy do opisania przewlekłych postaci psychoz omamowych, które nie spełniają kryteriów schizofrenii, psychozy schizoafektywnej czy depresji psychotycznej.

Wskazania do stosowania kodu

Kod F28.0 stosuje się w sytuacjach, gdy pacjent doświadcza utrwalonych omamów wzrokowych, słuchowych, węchowych, smakowych lub dotykowych, które utrzymują się przez dłuższy czas (min. kilka miesięcy) i nie są wywołane przez somatyczne schorzenia (np. padaczka, otępienie) ani nie mieszczą się w innych kategoriach zaburzeń psychotycznych. Przewlekła psychoza omamowa występuje częściej u osób w podeszłym wieku oraz może być związana z przewlekłym używaniem substancji psychoaktywnych, chorobami neurologicznymi lub przewlekłym stresem psychicznym.

• Przewlekłe halucynacje słuchowe lub wzrokowe utrzymujące się ponad kilka miesięcy
• Brak nasilonych zaburzeń myślenia paranoidalnego czy afektywnego
• Wykluczenie otępienia, ostrych zaburzeń świadomości, innych przyczyn somatycznych
• Brak obrazu typowej schizofrenii lub zaburzenia schizoafektywnego

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie przewlekłej psychozy omamowej opiera się przede wszystkim na stosowaniu leków przeciwpsychotycznych (neuroleptyków), które łagodzą intensywność i częstotliwość omamów. Wybór preparatu często zależy od wieku pacjenta, chorób współistniejących oraz tolerancji na działania niepożądane. Stosowane są zarówno leki z grupy neuroleptyków klasycznych, jak i atypowych.

• Neuroleptyki klasyczne – np. haloperidol, perfenazyna, chlorprotiksen
• Neuroleptyki atypowe – np. risperidon, olanzapina, kwetiapina, arypiprazol
• Leki wspomagające – u części pacjentów rozważa się krótkotrwałe podawanie benzodiazepin lub leków stabilizujących nastrój w przypadku współistniejącego niepokoju lub bezsenności
• Leczenie pozafarmakologiczne – psychoedukacja, wsparcie psychologiczne, terapia zajęciowa

Dobór farmakoterapii powinien być indywidualizowany z uwzględnieniem wieku oraz stanu klinicznego pacjenta.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod F28.0 stanowi przydatne narzędzie diagnostyczne w codziennej pracy lekarza psychiatry oraz lekarzy innych specjalności, którzy rozpoznają u pacjenta przewlekłe omamy bez jasnych cech schizofrenii czy innych określonych psychoz. Pozwala na właściwą klasyfikację i zróżnicowanie przewlekłych zaburzeń psychotycznych oraz wybór odpowiedniej strategii terapeutycznej. Stosowanie kodu ułatwia komunikację interdyscyplinarną, dokumentowanie przebiegu choroby oraz uzasadnienie wyboru leczenia farmakologicznego.