Kod ICD-10: N46.0

Kod N46.0 to Mała liczba plemników w płynie nasiennym BNO

Kod N46.0 klasyfikacji ICD-10 odnosi się do schorzenia określanego jako mała liczba plemników w płynie nasiennym BNO (bez nadwykładnej określonej przyczyny). Stan ten określa się również mianem oligozoospermii i diagnozuje się go wówczas, gdy liczba plemników w ejakulacie jest niższa od referencyjnych norm ustalonych przez WHO (< 15 milionów/ml).

Wskazania do stosowania kodu

• Niskie stężenie plemników stwierdzone w badaniu nasienia (seminogramie) u pacjentów zgłaszających trudności z zapłodnieniem.

• Diagnostyka niepłodności męskiej, w sytuacji gdy nie zidentyfikowano jednoznacznej etiologii stanu.

• Monitorowanie jakości nasienia w przypadku nawracających poronień partnerki.

• Uzupełnienie różnicowania przy przewlekłych chorobach ogólnoustrojowych mogących wpływać na parametry spermatogenezy.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie oligozoospermii jest uzależnione od przyczyny, jeśli uda się ją zidentyfikować. W rozpoznaniu „BNO” (bez nadwykładnej określonej) postępowanie ma charakter empiryczny i obejmuje zwykle:

• Suplementację antyoksydantów (witaminy C i E, cynk, selen, koenzym Q10, L-karnityna) w celu poprawy funkcji plemników.

• Preparaty hormonalne (np. gonadotropiny, tamoksyfen, klomifen), jeśli badania hormonalne sugerują wskazania do zastosowania tego typu leczenia.

• Leczenie zakażeń – antybiotykoterapia, jeśli istnieją objawy infekcji układu moczowo-płciowego.

• Leki wspomagające spermatogenezę – preparaty zawierające argininę, kwas foliowy oraz inne składniki poprawiające parametry nasienia.

W przypadku braku poprawy, zaleca się rozważenie technik wspomaganego rozrodu (IUI, IVF, ICSI).

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod N46.0 jest kluczowy w praktyce urologicznej, andrologicznej i endokrynologicznej podczas diagnostyki i leczenia męskiej niepłodności. Umożliwia klasyfikację i dokumentację zaburzeń ilościowych nasienia w sytuacjach, gdy nie udało się wskazać konkretnej przyczyny. Ułatwia planowanie diagnostyki dodatkowej, wdrożenie leczenia empirycznego oraz kwalifikację do technik wspomaganej prokreacji. Kod ten jest również niezbędny w prowadzeniu dokumentacji medycznej, sprawozdawczości oraz rozliczeniach z NFZ.