Kod ICD-10: S46.1

Kod S46.1 to Uraz mięśnia i ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia

Kod ICD-10 S46.1 obejmuje uszkodzenia dotyczące mięśnia i ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia (biceps brachii). Dolegliwość najczęściej związana jest z nagłym, intensywnym wysiłkiem fizycznym lub urazem bezpośrednim, który prowadzi do częściowego lub całkowitego zerwania włókien mięśniowych lub ścięgnistych. Kluczowe jest różnicowanie tego schorzenia od innych urazów okolicy barku i ramienia.

Wskazania do stosowania kodu

• Diagnostyka kliniczna i potwierdzenie urazu mięśnia lub ścięgna głowy długiej bicepsa na podstawie badania fizykalnego i badań obrazowych (np. USG, MRI)

• Wystąpienie dolegliwości takich jak ból, obrzęk, ograniczenie ruchomości ramienia, siniak lub widoczne zniekształcenie mięśnia („efekt balona”, tzw. objaw Popeya)

• Ewaluacja i dokumentacja przypadków urazowych na potrzeby leczenia zachowawczego lub operacyjnego, a także raportowania statystycznego i rozliczeń z NFZ.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – takie jak ibuprofen, diklofenak czy naproksen, stosowane w celu redukcji bólu i stanu zapalnego.

• Analgetyki – paracetamol lub inne środki przeciwbólowe dla poprawy komfortu pacjenta.

• Preparaty miejscowe – żele lub maści zawierające substancje przeciwzapalne.

• W przypadku wtórnego zakażenia antybiotyki (stosowane bardzo rzadko).

• W wybranych przypadkach leki zwiotczające mięśnie (krótkoterminowo).

• Leczenie operacyjne (naprawa chirurgiczna) nie wymaga rutynowej farmakoterapii poza profilaktyką przeciwzakrzepową i antybiotykową, jeśli jest wskazana.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod S46.1 stanowi istotne narzędzie diagnostyczno-terapeutyczne, pozwalające na precyzyjne klasyfikowanie i dokumentowanie urazów bicepsa u pacjentów z urazami kończyn górnych. Ma on duże znaczenie zarówno w praktyce ortopedycznej, medycynie sportowej, jak i rehabilitacji. Kod ten ułatwia prowadzenie dokumentacji medycznej, planowanie leczenia oraz monitorowanie efektów terapeutycznych, a także rozliczenia administracyjne i epidemiologiczne.