Kod ICD-10: C92.5

Kod C92.5 to Ostra białaczka szpikowo-monocytowa

Kod C92.5 ICD-10 odnosi się do jednostki chorobowej określanej mianem ostrej białaczki szpikowo-monocytowej (ang. Acute myelomonocytic leukemia – AMML). Jest to rodzaj ostrej białaczki szpikowej (AML), w której w morfologii krwi i szpiku kostnego dominuje proliferacja zarówno komórek szeregu granulocytarnego, jak i monocytarnego. To rzadki podtyp białaczki o charakterze nowotworowym, wymagający szybkiej diagnostyki i wdrożenia leczenia.

Wskazania do stosowania kodu

Kod C92.5 stosuje się podczas potwierdzenia rozpoznania ostrej białaczki szpikowo-monocytowej na podstawie wyników badań morfologicznych, cytochemicznych oraz immunofenotypowych szpiku kostnego i/lub krwi obwodowej. Kod należy wykorzystywać w sytuacjach, gdy:

• U pacjenta obserwuje się niedokrwistość, małopłytkowość, leukocytozę lub leukopenię oraz obecność młodych postaci komórek blastycznych w rozmazie krwi/szpiku.
• Wyniki badań wykazują, że populacja blastów posiada zarówno cechy mieloblastów, jak i monoblastów oraz promonocytów.
• Wykluczono inne typy białaczek ostrych (np. limfoblastyczną, czystą szpikową czy monoblastyczną).

Kod ten znajduje zastosowanie w dokumentacji medycznej, rejestracji przypadków nowotworów, a także przy kwalifikacji pacjenta do terapii onkologicznej.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie ostrej białaczki szpikowo-monocytowej z reguły obejmuje chemioterapię wielolekową oraz – w wybranych przypadkach – przeszczepienie szpiku kostnego. Najczęściej stosowane leki to:

• Cytarabina (Ara-C) – podstawowy lek o działaniu cytotoksycznym wobec blastów.
• Daunorubicyna lub idarubicyna – antracykliny, stosowane w indukcji remisji w skojarzeniu z cytarabiną.
• Mitoksantron – alternatywa dla antracyklin w poszczególnych schematach.
• Fludarabina, etopozyd – leki uzupełniające w leczeniu opornych lub nawrotowych postaci białaczki.
• Profilaktyka i leczenie zakażeń (np. leki przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze, przeciwwirusowe) oraz transfuzje preparatów krwiopochodnych.
• Przeszczepienie allogeniczne komórek krwiotwórczych – u młodych i/lub wysokiego ryzyka pacjentów.

Schematy leczenia są indywidualizowane i zwykle prowadzone w ośrodkach hematologicznych.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod C92.5 umożliwia precyzyjne sklasyfikowanie pacjenta z ostrą białaczką szpikowo-monocytową, co ma kluczowe znaczenie dla właściwego doboru terapii, prowadzenia rejestrów onkologicznych, rozliczeń świadczeń medycznych i planowania dalszego leczenia w oparciu o aktualne wytyczne. Wiedza na temat tego kodu ułatwia także współpracę interdyscyplinarną (hematolog, onkolog, diagnostyka laboratoryjna) oraz identyfikowanie kandydatów do transplantacji szpiku lub terapii celowanych.