Kod ICD-10: E03

Kod E03 to Niedoczynność tarczycy o innej etiologii

Kod E03 w klasyfikacji ICD-10 odnosi się do niedoczynności tarczycy (hipotyreozy), gdy przyczyną schorzenia nie są schorzenia klasyfikowane w innych miejscach oraz nie wynika ona z wrodzonych defektów lub jatrogenii (np. po zabiegach chirurgicznych czy radiojodzie). W kodzie tym mieszczą się różne postacie nabytej niedoczynności, w tym te o podłożu autoimmunologicznym (np. Hashimoto przebiegające już w fazie niedoczynności), farmakologicznym, związane z chorobami przysadki czy podwzgórza, a także idiopatyczne.

Wskazania do stosowania kodu

Kod E03 jest stosowany u dorosłych i dzieci w przypadkach rozpoznania klinicznego i/lub laboratoryjnego niedoczynności tarczycy, do których nie mają zastosowania kody E00–E02 (tj. niedoczynność wrodzona lub związana z niedoborem jodu) oraz które nie są następstwem leczenia czy operacji. Typowe wskazania obejmują:

  • Niedoczynność autoimmunologiczna – np. Hashimoto w fazie hipotyreozy (bez ostrego zapalenia)
  • Niedoczynność polekowa – np. po stosowaniu amiodaronu, litu, interferonów
  • Przysadkowa (wtórna) lub podwzgórzowa (trzeciorzędowa) niedoczynność
  • Niedoczynność idiopatyczna, o nieustalonej przyczynie

Typowe leki stosowane w leczeniu

Podstawą leczenia niedoczynności tarczycy jest substytucja hormonami tarczycy. Najczęściej wykorzystywane są:

  • Lewotyroksyna sodowa (syntetyczna tyroksyna, T4) – preparat pierwszego wyboru zarówno u dorosłych, dzieci, jak i kobiet w ciąży
  • W rzadkich przypadkach – liotyronina sodowa (T3) lub preparaty złożone T4+T3, głównie w wybranych sytuacjach klinicznych
  • Leczenie chorób towarzyszących lub przyczynowych (np. immunosupresyjne w autoimmunologicznych, odstawienie leków powodujących hipotyreozę)

Dawka leku dobierana jest indywidualnie, w zależności od wieku, masy ciała, chorób współistniejących oraz ciężkości niedoczynności, z monitorowaniem stężenia TSH i wolnych hormonów tarczycy.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod E03 stanowi podstawowe narzędzie ewidencji niedoczynności tarczycy o nabytym i niejasnym bądź rzadkim podłożu. Ułatwia on prawidłową klasyfikację pacjentów, wdrożenie niezbędnej terapii oraz monitorowanie leczenia. Pozwala na prowadzenie statystyk epidemiologicznych i ocenę skuteczności leczenia w populacji chorych. Kodowanie zgodnie z E03 wspiera także rozliczenia z NFZ oraz przekłada się na trafność ordynowania refundowanych preparatów lewotyroksyny.

Wyszukiwarka ICD-10

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl