Kod ICD-10: I44.2

Kod I44.2 to Blok przedsionkowo-komorowy zupełny

I44.2 według klasyfikacji ICD-10 oznacza blok przedsionkowo-komorowy (AV) III stopnia, czyli zupełny blok przewodzenia impulsów między przedsionkami a komorami serca. W tym stanie przedsionki i komory pracują niezależnie od siebie z własną częstością, co powoduje rozkojarzenie rytmu.

Wskazania do stosowania kodu

Kod I44.2 używa się w przypadkach, gdy u pacjenta rozpoznano zupełny blok przedsionkowo-komorowy, potwierdzony badaniami EKG. Typowe wskazania do rozpoznania tego schorzenia obejmują:

• Bradykardię ze znacznym spowolnieniem rytmu komorowego
• Omdlenia (np. zespół Morgagniego-Adamsa-Stokesa)
• Objawy niewydolności serca
• Zmiany EKG świadczące o rozkojarzeniu przedsionkowo-komorowym
• Zweryfikowany brak przewodzenia impulsu z przedsionków do komór

Kod stosuje się zarówno w ostrych, jak i przewlekłych przypadkach, w przebiegu chorób serca (np. choroba niedokrwienna serca, kardiomiopatie), zaburzeń elektrolitowych, pooperacyjnie czy jako skutek działania niektórych leków.

Typowe leki stosowane w leczeniu

W przypadku bloku przedsionkowo-komorowego zupełnego farmakoterapia ma charakter ograniczony i najczęściej stanowi leczenie doraźne przed zastosowaniem leczenia ostatecznego (wszczepienie stymulatora). Typowe leki wykorzystywane w leczeniu to:

• Atropina – stosowana w ramach doraźnej poprawy przewodzenia AV, szczególnie w blokach z szerokimi QRSami rzadko skuteczna
• Izoprenalina (izoproterenol) – lek inotropowo dodatni, stosowany przy bradykardii lub przejściowo do momentu wykonania implantacji stymulatora
• Adrenalina (epinefryna) – może być stosowana w sytuacjach nagłych, jako środek zwiększający częstotliwość rytmu komór
• Odstawienie leków blokujących przewodnictwo AV (np. beta-blokery, digoksyna, niektóre leki przeciwarytmiczne)

Podstawowym i najskuteczniejszym sposobem leczenia bloku AV III° jest jednak wszczepienie stymulatora serca (rozrusznika). Farmakoterapia ma zwykle charakter mostkowy do czasu implantacji urządzenia.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Rozpoznanie i poprawne zakodowanie I44.2 ma kluczowe znaczenie dla monitorowania epidemiologii bradyarytmii, kwalifikacji do leczenia stymulatorem, rozliczeń medycznych oraz dokumentacji stanu zdrowia. Wczesne rozpoznanie bloku przedsionkowo-komorowego zupełnego pozwala na szybkie wdrożenie leczenia ratującego życie (implantacja stymulatora), zapobiega nagłym zgonom sercowym i poprawia rokowanie pacjenta.

Stosowanie kodu jest istotne w praktyce lekarza rodzinnego, internisty, kardiologa i na oddziałach szpitalnych – wszędzie tam, gdzie diagnozowane są zaburzenia rytmu serca.