Kod ICD-10: B36.0

Kod B36.0 to Łupież pstry

Kod ICD-10: B36.0 oznacza łupież pstry (Pityriasis versicolor), czyli powierzchowną, drożdżakową infekcję skóry wywołaną głównie przez grzyby z rodzaju Malassezia (dawniej: Pityrosporum). Zmiany lokalizują się najczęściej na tułowiu, szyi, ramionach i górnych partiach pleców. Charakterystyczne są nieregularne, łuszczące się plamy o różnej pigmentacji, które mogą być hipo- lub hiperpigmentowane.

Wskazania do stosowania kodu

Kod B36.0 stosuje się u pacjentów, u których podejrzewa się lub potwierdzono klinicznie oraz mikroskopowo zakażenie skóry przez Malassezia furfur (łupież pstry). Wskazania obejmują:

• Obecność charakterystycznych, nieregularnych plam na skórze z delikatnym złuszczaniem powierzchownym
• Często wieloogniskowe, o jasnobrązowym, szarawym, białym lub czerwonobrunatnym zabarwieniu
• Brak objawów podmiotowych lub świąd o niewielkim nasileniu
• Obraz mikroskopowy potwierdzający obecność sprężynek i zarodników („spaghetti & meatballs pattern” po preparacie z KOH)
• U pacjentów młodych dorosłych, szczególnie w okresie letnim i u osób z predyspozycjami (np. nadmierna potliwość, obniżona odporność, stosowanie glikokortykosteroidów miejscowych)

Typowe leki stosowane w leczeniu

W leczeniu łupieżu pstrego podstawą jest stosowanie leków przeciwgrzybiczych. Dzielą się one na:

• Leczenie miejscowe:
  • Azole: np. ketokonazol (maść, szampon), klotrimazol, mikonazol
  • Preparaty z siarczanem selenu (szampon z 2,5% siarczanem selenu)
  • Cyklopiroks (kremy, szampony)
  • Preparaty z siarką/siarką i kwasem salicylowym (starsze, rzadziej stosowane metody)
• Leczenie ogólne (w przypadkach rozległych lub nawracających):
  • Itrakonazol (np. 200 mg/dobę przez 5–7 dni)
  • Flukonazol (jednorazowo 300–400 mg lub 150 mg/tydzień przez 2–4 tygodnie)

Wskazane jest również leczenie profilaktyczne i edukacja pacjenta, by ograniczyć nawroty choroby (utrzymanie higieny skóry, unikanie nadmiernej potliwości).

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod B36.0 jest powszechnie używany w praktyce dermatologicznej i lekarza rodzinnego do rozpoznania i ewidencji łupieżu pstrego. Umożliwia prawidłowe sklasyfikowanie choroby w dokumentacji medycznej, skierowanie do specjalisty, a także wybór odpowiedniego schematu leczenia farmakologicznego oraz monitorowanie skuteczności terapii. Pozwala również na skuteczną kontrolę epidemiologiczną i zapewnia standaryzację praktyki klinicznej.