Kod ICD-10: H91.1.0

Kod H91.1.0 to Upośledzenie słuchu starcze

Kod H91.1.0 według klasyfikacji ICD-10 oznacza upośledzenie słuchu starcze (presbyacusis, presbycusis). Jest to przewlekły, obustronny ubytek słuchu, który powstaje wskutek procesów degeneracyjnych w uchu wewnętrznym, będących naturalną konsekwencją starzenia się organizmu. Występuje głównie u osób w podeszłym wieku, charakteryzuje się powolnym narastaniem i najczęściej dotyczy utraty słyszalności dźwięków o wysokiej częstotliwości.

Wskazania do stosowania kodu

Kod H91.1.0 należy stosować w sytuacjach, gdy upośledzenie słuchu zostało rozpoznane jako efekt procesu starzenia i nie ma uchwytnej przyczyny patologicznej (np. infekcyjnej, urazowej czy zawodowej).

• Stwierdzenie przewlekłego postępującego niedosłuchu u osoby w wieku podeszłym
• Wykluczenie innych przyczyn niedosłuchu (np. nagły niedosłuch, uraz, przewlekła ekspozycja na hałas)
• Obustronny, symetryczny niedosłuch odbiorczy, często poprzedzony trudnościami w rozumieniu mowy w hałasie

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie farmakologiczne upośledzenia słuchu starczego nie jest skuteczne, ponieważ jest to zmianna degeneracyjna, postępująca i nieodwracalna. Leczenie koncentruje się głównie na poprawie jakości życia oraz wspomaganiu komunikacji pacjenta.

• Aparaty słuchowe – podstawowa metoda wspomagająca słyszenie
• Implanty ślimakowe – w ciężkich przypadkach, gdy aparaty słuchowe są niewystarczające
• Terapie wspomagające: trening słuchowy, rehabilitacja słuchu
• Czasami rozważa się farmakoterapię wspomagającą – np. preparaty poprawiające mikrokrążenie (betahistyna), preparaty witaminowe i antyoksydanty, aczkolwiek ich skuteczność jest ograniczona i nieudokumentowana w badaniach klinicznych

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod H91.1.0 jest istotnym narzędziem medycznym pozwalającym na właściwą klasyfikację niedosłuchu starczego u pacjentów w podeszłym wieku. Poprawne stosowanie tego kodu ułatwia proces diagnostyczno-terapeutyczny, umożliwia monitorowanie problemu w populacji oraz jest pomocne przy kwalifikacji chorych do świadczeń rehabilitacyjnych (np. refundacja aparatów słuchowych). Dla lekarza zastosowanie tego kodu podkreśla konieczność indywidualizacji opieki i skupienie na wspieraniu funkcjonowania społecznego oraz komunikacji pacjenta.