Kod ICD-10: B27.1

Kod B27.1 to Mononukleoza wywołana przez wirus cytomegalii

Kod B27.1 według klasyfikacji ICD-10 oznacza mononukleozę zakaźną spowodowaną zakażeniem wirusem cytomegalii (CMV). Jest to choroba wirusowa, powodowana przez należący do rodziny herpeswirusów human cytomegalovirus (HCMV, CMV). Kod ten służy do precyzyjnego rozpoznania stanów klinicznych, w których występują objawy przypominające klasyczną mononukleozę, ale etiologia jest inna niż niemal typowa infekcja EBV (Epstein-Barr Virus), a czynnikiem sprawczym jest CMV.

Wskazania do stosowania kodu

Kod B27.1 należy stosować w sytuacjach, gdy potwierdzono obecność zakażenia wirusem cytomegalii manifestującego się objawami klinicznymi analogicznymi do klasycznej mononukleozy zakaźnej. Do podstawowych wskazań zaliczamy:

• Uogólnione objawy grypopodobne (osłabienie, gorączka, ból gardła, powiększenie węzłów chłonnych), po wykluczeniu EBV
• Powiększenie śledziony i wątroby
• Wyniki badań laboratoryjnych sugerujące atypową limfocytozę oraz podwyższone próby wątrobowe
• Dodatnie markery CMV w badaniach serologicznych lub molekularnych (CMV IgM+, DNA CMV)
• Wykluczenie innych czynników etiologicznych (szczególnie EBV)

Kod ten szczególnie przydatny jest u pacjentów z obniżoną odpornością (np. biorców przeszczepów, chorych onkologicznych), u kobiet w ciąży oraz w przypadkach diagnostycznych, gdzie obraz kliniczny nie odpowiada klasycznej mononukleozie EBV.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie mononukleozy CMV u osób immunokompetentnych ma charakter objawowy. Stosuje się:

• Leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe (np. paracetamol, ibuprofen)
• Odpoczynek i odpowiednie nawodnienie

U osób immunoniekompetentnych (np. po przeszczepach, z niedoborem odporności) rozważa się leczenie antywirusowe:

• Gancyklowir (dożylnie), walgancyklowir (doustnie) – leki pierwszorzutowe
• Foskarnet – lek alternatywny w razie oporności lub przeciwwskazań do gancyklowiru
• Cydofowir – wyjątkowo

Antybiotyki nie są stosowane, chyba że występują superinfekcje bakteryjne.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

B27.1 pozwala na precyzyjne rozpoznanie i udokumentowanie zarówno pierwotnego zakażenia CMV przebiegającego pod postacią mononukleozopodobną, jak również przypadków nietypowych. Ma to ogromne znaczenie dla decyzji terapeutycznych, zwłaszcza w populacji pacjentów wysokiego ryzyka. Właściwa identyfikacja zakażenia CMV umożliwia wdrożenie leczenia przeciwwirusowego, ocenę ryzyka powikłań oraz nadzór nad chorymi szczególnie narażonymi na ciężki przebieg infekcji. Kod ten jest także istotny w aspekcie epidemiologicznym i statystycznym w dokumentowaniu przypadków oraz planowaniu opieki medycznej.