Kod ICD-10: A52.3.0

Kod A52.3.0 to Guz kiłowy

Kod A52.3.0 w klasyfikacji ICD-10 oznacza guz kiłowy (inaczej gumma luetica), będący późnym powikłaniem kiły trzeciorzędowej. Guz kiłowy to przewlekły ziarniniak związany z infekcją Treponema pallidum, mogący pojawiać się w różnych narządach, najczęściej w skórze, wątrobie lub kościach.

Wskazania do stosowania kodu

• Kod A52.3.0 stosuje się, gdy u pacjenta rozpoznano obecność przewlekłych zmian ziarniniakowatych, będących następstwem zaawansowanej, nieleczonej kiły.

• Szczególnie ważny jest u osób z długotrwałą historią zakażenia Treponema pallidum oraz objawami skórnymi, kostnymi lub narządowymi, które typowo dotyczą stadium trzeciorzędowego choroby.

• Kod dedykowany do użycia w dokumentacji klinicznej, podczas raportowania do systemów zdrowotnych oraz przy wyborze procedur diagnostyczno-terapeutycznych dla kiły późnej.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Benzylopenicylina (penicylina G krystaliczna i.v.) – złoty standard leczenia kiły późnej bez zajęcia OUN, podawana zwykle w dawkach 2,4 mln jednostek co 7 dni przez minimum 3 tygodnie.

• Penicylina benzatynowa (i.m.) – alternatywnie 2,4 mln jednostek domięśniowo co 7 dni, trzy dawki.

• Doksycyklina – dla pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny, zwykle 100 mg dwa razy dziennie przez co najmniej 28 dni.

• Tetracyklina – jako alternatywa, 500 mg cztery razy dziennie przez 28 dni (znacznie rzadziej stosowana).

• Ceftriakson (i.v.) – w wybranych przypadkach, zwłaszcza przy trudnościach podawania penicyliny.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod A52.3.0 jest ważnym narzędziem dla lekarzy chorób zakaźnych, dermatologów, neurologów oraz internistów. Umożliwia precyzyjną identyfikację powikłań kiły późnej i jest podstawą do właściwego zaplanowania terapii oraz monitorowania pacjentów. Kod ten jest niezbędny dla poprawnego raportowania przypadków do systemów epidemiologicznych i refundacyjnych, pozwala również na odpowiednią statystykę kliniczną. Wczesne zastosowanie właściwego leczenia farmakologicznego na tym etapie jest kluczowe dla zahamowania progresji zmian narządowych i poprawy rokowania pacjenta.