Kod ICD-10: H35.2

Kod H35.2 to Inne zmiany rozrostowe siatkówki

Kod H35.2 według klasyfikacji ICD-10 obejmuje inne zmiany rozrostowe siatkówki, które nie zostały wyodrębnione i sklasyfikowane pod bardziej precyzyjnym kodem. Są to niezłośliwe zmiany proliferacyjne w obrębie siatkówki, nieobejmujące typowych retinopatii proliferacyjnych związanych np. z cukrzycą. Mogą to być różnego rodzaju rozrosty komórek siatkówki, bliznowacenia lub odkładanie się włóknistych struktur powodujących zmiany w budowie i funkcjonowaniu siatkówki.

Wskazania do stosowania kodu

• Kod H35.2 stosuje się w sytuacjach diagnostycznych, gdzie pacjent prezentuje rozrostową zmianę siatkówki niebędącą typową retinopatią, guzem złośliwym, czy innym jednoznacznie określonym schorzeniem.
• Może być używany w przypadku proliferacyjnych procesów włóknistych, blizn rozrostowych po przebytych odwarstwieniach siatkówki lub zapaleniach.
• Kod stosowany jest również w przypadku wrodzonych bądź nabytych rozrostów niestwarzających zagrożenia nowotworowego, ale mogących wpływać na funkcję widzenia.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Leczenie zależy od etiologii oraz zaawansowania zmian rozrostowych siatkówki. W większości przypadków leczenie jest zachowawcze oraz obserwacyjne.
• W niektórych sytuacjach stosuje się leki przeciwzapalne – najczęściej kortykosteroidy (miejscowe lub ogólnoustrojowe), szczególnie, jeśli w przebiegu rozrostów występuje komponenta zapalna.
• Przy wtórnych obrzękach plamki stosuje się czasem iniekcje doszklistkowe preparatów anty-VEGF, jeśli zmiana powoduje neowaskularyzację lub przecieki naczyniowe.
• W wyjątkowych przypadkach – gdy stwierdza się włókniste zarośnięcia grożące odwarstwieniem – rozważyć można leczenie chirurgiczne (np. witrektomię). Leki są wtedy stosowane wspomagająco.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod H35.2 umożliwia prawidłową klasyfikację i komunikację dotyczącą niezłośliwych, innych rozrostów siatkówki w dokumentacji medycznej. Pozostaje przydatny w przypadkach, gdzie nie ma jednoznacznej podstawy do rozpoznania innej, precyzyjnej choroby siatkówki i pozwala na zachowanie ciągłości diagnostycznej oraz profilaktykę powikłań. Pozwala objąć specjalistyczną opieką pacjentów wymagających obserwacji, a pośrednio – szybkiego wdrożenia odpowiedniego leczenia, gdy stan ulegnie progresji.