Kod ICD-10: N74.0*

Kod N74.0* to Zakażenie gruźlicze szyjki macicy (A18.1†)

Kod ICD-10 N74.0* odnosi się do zakażenia gruźliczego szyjki macicy, które jest szczególną postacią gruźlicy narządów płciowych żeńskich. Kod ten jest klasyfikowany ze wskazaniem wtórnego kodowania (kody z *) dla przypadków, gdy stwierdza się jednocześnie aktywną gruźlicę, potwierdzoną dodatkowymi wynikami badań oraz objawami klinicznymi. Kod ten wymaga dodatkowego kodowania czynnika etiologicznego – w tym przypadku A18.1†: Gruźlica układu moczowo-płciowego.

Wskazania do stosowania kodu

Kod N74.0* należy stosować, gdy u pacjentki rozpoznano gruźlicze zapalenie szyjki macicy, potwierdzone badaniami histopatologicznymi, mikrobiologicznymi (wykrycie Mycobacterium tuberculosis) lub molekularnymi. Stosuje się go również w przypadku zmian sugerujących tło gruźlicze wykluczając inne potencjalne przyczyny zapalenia szyjki macicy. Najczęściej kod ten wykorzystywany jest u kobiet:

• z obniżoną odpornością,
• pochodzących z regionów o wysokiej zachorowalności na gruźlicę,
• z przebyciem gruźlicy w wywiadzie własnym lub rodzinnym,
• z przewlekłymi, nawracającymi objawami zapalenia szyjki macicy niepoddającymi się rutynowej terapii.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie gruźliczego zakażenia szyjki macicy opiera się na standardowej terapii przeciwprątkowej, analogicznie jak w gruźlicy płucnej. Wykorzystuje się następujące grupy leków:

• Izoniazyd (INH)
• Rifampicyna (RMP)
• Pyrazynamid (PZA)
• Etambutol (EMB)

Stosuje się terapię skojarzoną według wytyczonych schematów (intensywna faza leczenia: zwykle 2 miesiące łącznie czterema lekami, następnie etap kontynuacji: 4-7 miesięcy dwoma lekami). W wyborze leków należy uwzględnić wrażliwość prątków oraz dostępność preparatów. W razie wystąpienia oporności – wskazane jest leczenie według wskazań specjalistycznych (np. fluorochinolony, leki drugiego rzutu).

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod N74.0* jest niezbędny do prawidłowego zaklasyfikowania, monitorowania i rozliczania przypadków gruźliczego zakażenia szyjki macicy, co jest istotne dla epidemiologii, organizacji terapii i raportowania. Umożliwia właściwe skierowanie pacjentki do leczenia specjalistycznego, zastosowanie odpowiedniej terapii oraz monitorowanie skuteczności leczenia. Jest ważny także dla ginekologów, chorób zakaźnych i pulmonologów w interdyscyplinarnym prowadzeniu pacjentek.