Kod ICD-10: E61

Kod E61 to Niedobór innych substancji odżywczych

Kod E61 wg klasyfikacji ICD-10 oznacza niedobór innych substancji odżywczych, niewchodzących w skład oddzielnych jednostek kodowych (np. żelaza, jodu, magnezu, selenu, cynku, miedzi, chromu i innych mikroelementów oraz pierwiastków śladowych).

Wskazania do stosowania kodu

Kod E61 stosuje się w sytuacjach, gdy u pacjenta rozpoznano niedobory mikroelementów i innych ważnych substancji odżywczych, wyłączając niedobór żelaza (E61 nie obejmuje tej kategorii), witamin oraz makroskładników.

• Niedobór magnezu (E61.2)
• Niedobór cynku (E61.1)
• Niedobór selenu, miedzi, chromu, molibdenu, innych pierwiastków śladowych i mikroelementów
• W przypadku gdy niedobory te mają wpływ na stan zdrowia, wywołują objawy kliniczne lub wymagają suplementacji oraz leczenia.
• Kod wykorzystywany również w dokumentacji pacjentów z przewlekłymi chorobami przewodu pokarmowego, zaburzeniami wchłaniania, stanem po zabiegach bariatrycznych, żywionych pozajelitowo bądź na diecie eliminacyjnej.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie polega przede wszystkim na podawaniu preparatów uzupełniających niedobory.

• Preparaty magnezu (tabletki, kapsułki, roztwory do podania doustnego lub iniekcyjnego w skrajnych przypadkach)
• Preparaty cynku (doustne i rzadziej parenteralne)
• Preparaty selenu, miedzi, chromu, molibdenu (jako suplementy lub część mieszanin do żywienia pozajelitowego przy głębokim niedoborze)
• Multimineralne kompleksy zawierające kombinacje wymaganych pierwiastków śladowych
• Dobór preparatu i droga podania zależą od głębokości niedoboru, współistniejących chorób oraz możliwości wchłaniania

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod E61 jest niezwykle przydatny podczas dokumentowania i leczenia pacjentów z zaburzeniami gospodarki mikroelementami. Pomaga w identyfikacji niedoborów, monitorowaniu ich leczenia oraz prowadzeniu dokumentacji medycznej zgodnej ze standardami ICD-10. Wskazanie tego kodu umożliwia precyzyjny dobór postępowania terapeutycznego oraz uprawnia do stosowania odpowiednich produktów refundowanych w zależności od niedoboru.

Kod E61 warto wykorzystywać w praktyce lekarskiej w diagnostyce różnicowej przy niewyjaśnionych objawach neurologicznych, mięśniowych, dermatologicznych czy ogólnych bądź w przypadku rozpoznanych stanów związanych z ryzykiem niedoborów.