Kod ICD-10: N97.3

Kod N97.3 to Niepłodność kobieca pochodzenia szyjkowego

Kod N97.3 ICD-10 obejmuje przypadki niepłodności kobiecej, gdzie przyczyną zaburzenia są nieprawidłowości lub patologie szyjki macicy. Może to dotyczyć zarówno problemów anatomicznych, jak i czynnościowych, które wpływają na utrudnienie transportu plemników przez kanał szyjki oraz zaburzenia interakcji śluzu szyjkowego z plemnikiem.

Wskazania do stosowania kodu

Kod N97.3 stosowany jest, gdy:

• Zidentyfikowano nieprawidłowości śluzu szyjkowego, np. jego niewłaściwą konsystencję, ilość lub obecność przeciwciał przeciwplemnikowych.
• Występują przeszkody anatomiczne w obrębie szyjki, takie jak zrosty, polipy, przebyte zabiegi (np. konizacja), powodujące niedrożność.
• Ustalono, że niepłodność nie wynika z innych zaburzeń (jajnikowych, jajowodowych czy macicznych), a szyjka macicy stanowi główną przyczynę.
• Wyniki testu postkoitalnego lub innych testów diagnostycznych wskazują na zniżoną przeżywalność plemników w śluzie szyjkowym.

Typowe leki stosowane w leczeniu

W leczeniu niepłodności kobiecej pochodzenia szyjkowego stosuje się następujące grupy leków oraz metody wspierające farmakoterapię:

• Preparaty estrogenowe: poprawiają jakość śluzu szyjkowego, zwiększają jego ilość i sprzyjają przeżywalności plemników (np. estradiol).
• Leki mukolityczne (np. ambroksol, N-acetylocysteina): mogą zwiększać płynność śluzu szyjkowego.
• Antybiotyki: stosowane w przypadku infekcji bakteryjnych szyjki macicy, które mogą wpływać na płodność.
• Leczenie immunosupresyjne: w sytuacji obecności przeciwciał przeciwplemnikowych w śluzie szyjkowym.
• Wspomagane techniki rozrodu: inseminacja domaciczna (IUI) często bywa rekomendowana jako skuteczna metoda leczenia farmakologicznie opornej niepłodności szyjkowej.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod N97.3 pozwala na precyzyjne określenie przyczyny niepłodności u kobiet w kontekście oceniania, monitorowania oraz kwalifikowania do dalszej diagnostyki i leczenia. Umożliwia wdrożenie indywidualnie dostosowanych strategii terapeutycznych, co jest kluczowe dla poprawy skuteczności leczenia oraz umożliwia prawidłowe rozliczenie procedur w dokumentacji medycznej i systemach refundacyjnych. Prawidłowe stosowanie tego kodu ułatwia także współpracę interdyscyplinarną z innymi specjalistami, np. endokrynologami, ginekologami czy immunologami.