Kod ICD-10: G22*

Kod G22* to Parkinsonizm w przebiegu chorób sklasyfikowanych gdzie indziej

Kod G22 według klasyfikacji ICD-10 oznacza parkinsonizm wtórny, który występuje jako objaw lub powikłanie innych chorób podstawowych już sklasyfikowanych gdzie indziej. Oceniając pacjenta i kodując rozpoznanie lekarz wskazuje, że zespół parkinsonowski nie jest tu idiopatyczną chorobą Parkinsona, lecz związany jest wtórnie np. ze schorzeniami neurologicznymi, metabolicznymi lub innymi układami ciała.

Wskazania do stosowania kodu

Kod G22 stosuje się u pacjentów, u których objawy zespołu parkinsonowskiego są bezpośrednio związane z inną rozpoznaną chorobą o znanej etiologii. Najczęściej używa się go w warunkach, gdy:

• Parkinsonizm występuje w przebiegu chorób zwyrodnieniowych układu nerwowego (np. w trakcie otępienia z ciałami Lewy’ego, choroby Wilsona, choroby Huntingtona).
• Objawy pojawiają się w wyniku infekcji, np. po przebytym zapaleniu mózgu (encefalitis parkinsonism).
• Parkinsonizm jest następstwem chorób metabolicznych (hepatolenticular degeneration).
• Stanowi powikłanie urazów, nowotworów mózgu lub zaburzeń naczyniowych.

Kod G22 służy do odróżnienia wtórnego parkinsonizmu od choroby Parkinsona (G20) oraz od polekowego parkinsonizmu (G21.1).

Typowe leki stosowane w leczeniu

W leczeniu wtórnego parkinsonizmu dobór leków zależy od choroby podstawowej oraz charakteru objawów parkinsonowskich. Najczęściej stosowane są:

• Leki dopaminergiczne – głównie lewadopa (z inhibitorami dekarboksylazy, np. karbidopa, benserazyd), szczególnie gdy objawy są wyraźne i ograniczają funkcjonowanie.
• Agoniści dopaminy – takie jak pramipeksol, ropinirol, rotigotyna, w wybranych sytuacjach.
• Inhibitory MAO-B (selegilina, rasagilina) – jako leczenie wspomagające.
• Amantadyna – w niektórych sytuacjach klinicznych, zwłaszcza przy znaczącym zespole sztywności i bradykinezji.
• Uzupełniająco mogą być stosowane alkaloidy cholinolityczne (np. biperyden) – szczególnie przy dominujących drżeniach.

W każdym przypadku podstawą postępowania jest leczenie choroby wywołującej parkinsonizm lub usuwanie czynnika sprawczego, jeśli to możliwe.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Stosowanie kodu G22* pozwala na precyzyjną dokumentację przypadków, w których parkinsonizm stanowi powikłanie innych, sklasyfikowanych jednostek chorobowych. Jest to ważne dla prawidłowego prowadzenia procesu diagnostyczno-terapeutycznego, planowania rehabilitacji, prognozowania przebiegu oraz dla celów ewidencyjnych i statystycznych (NFZ, rejestry szpitalne). Ułatwia także dobór odpowiedniego leczenia oraz umożliwia kierowanie pacjenta do właściwych specjalistów celem leczenia choroby podstawowej.