Kod ICD-10: B83.8.0

Kod B83.8.0 to Telazjoza

Kod ICD-10 B83.8.0 klasyfikuje chorobę pasożytniczą znaną jako telazjoza. Jest to zakażenie wywołane przez nematody z rodzaju Thelazia, najczęściej Thelazia callipaeda, znane również jako „oko wędrowca”. Choroba występuje rzadko u ludzi, jednak częstsza jest u zwierząt, głównie psów. W przypadku człowieka, telazjoza objawia się przede wszystkim zmianami w obrębie narządu wzroku.

Wskazania do stosowania kodu

Kod B83.8.0 należy stosować w sytuacjach rozpoznania telazjozy na podstawie objawów klinicznych oraz potwierdzenia obecności nicieni Thelazia w narządzie wzroku pacjenta (często w worku spojówkowym). Typowe objawy to:

• Zapalenie spojówek (zaczerwienienie, świąd, łzawienie)
• Pieczenie, wrażenie obecności ciała obcego w oku
• Wydzielina śluzowo-ropna z worka spojówkowego
• Obserwacja pasożyta na powierzchni oka lub spodzie powiek

Kod ten zaleca się stosować zarówno w przypadku zakażeń pierwotnych, jak i nawrotowych, po potwierdzeniu rozpoznania przez lekarza okulistę lub lekarza chorób zakaźnych.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Podstawą leczenia telazjozy jest mechaniczne usunięcie pasożytów. Praktyka polega na delikatnym wydobyciu nicieni z worka spojówkowego — wymaga to doświadczenia i ostrożności. W leczeniu wspomagającym mogą być stosowane:

• Antybiotyki w kroplach do oczu (np. chloramfenikol, tobramycyna) — w celu zapobieżenia wtórnym zakażeniom bakteryjnym
• Leki przeciwzapalne (np. steroidy miejscowe w kroplach do oczu) — w przypadku nasilonego stanu zapalnego
• Antyhelmintyki doustne (np. albendazol, ivermektina) — jeśli nie jest możliwe pełne mechaniczne usunięcie pasożytów lub w przypadku ciężkich, rozsianych przypadków

Po leczeniu wskazana jest kontrola okulistyczna, aby wykluczyć pozostawienie nicieni oraz monitorować ewentualne powikłania.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod B83.8.0 umożliwia prawidłową klasyfikację rzadkich, pasożytniczych schorzeń oka wywołanych przez nicienie Thelazia. Jego zastosowanie pozwala na monitorowanie częstości występowania tej choroby, właściwe raportowanie do organów epidemiologicznych oraz optymalizację doboru leczenia. Kod ten jest przydatny zarówno dla lekarzy rodzinnych, okulistów, jak i specjalistów chorób zakaźnych, ułatwiając komunikację interdyscyplinarną oraz zapewniając spójność dokumentacji medycznej.