Kod ICD-10: R46.7

Kod R46.7 to Słowotok i przepełnienie rozmowy wątkami pobocznymi przesłaniającymi przyczynę wizyty

Kod ICD-10 R46.7 odnosi się do słowotoku (logorrhoea) oraz rozmowy znacznie rozpraszającej się na wątkach pobocznych, które mogą maskować główny powód zgłoszenia do lekarza. Ten kod używany jest najczęściej w przypadku obserwacji nienaturalnie rozbudowanej komunikacji werbalnej oraz dezorganizacji toku rozmowy u pacjentów, nierzadko w kontekście zaburzeń psychicznych lub neurologicznych.

Wskazania do stosowania kodu

Kod R46.7 stosuje się, gdy podczas wywiadu lub obserwacji pacjent wykazuje:

• Bardzo wysoką płynność wypowiedzi, trudność w przerwaniu monologu
• Rozwlekłe, niemonotonne wypowiedzi – zmienność tematów i wtrącanie nieistotnych szczegółów
• Trudności w zebraniu jasnego wywiadu, rozmowa przesłania rzeczywisty powód wizyty
• Podejrzenie zaburzeń afektywnych, schizofrenii, manii, otępienia lub innych rozpoznań wymagających dalszej diagnostyki

Kod ten może być stosowany także pomocniczo w dokumentacji, gdy rozpoznanie podłoża zachowania nie jest jeszcze ustalone.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Słowotok i dezorganizacja mowy są objawami nieswoistymi, więc leczenie zależy przede wszystkim od choroby podstawowej.

• W manii (np. choroba afektywna dwubiegunowa): stosowane są stabilizatory nastroju (np. lit, walproiniany) oraz leki przeciwpsychotyczne (np. olanzapina, kwetiapina, risperidon).
• W schizofrenii i innych psychozach: leki przeciwpsychotyczne pierwszo- i drugiej generacji (np. risperidon, arypiprazol, klozapina).
• W przebiegu otępienia: leczenie objawowe i, w miarę potrzeb, leki poprawiające funkcje poznawcze (np. donepezil, memantyna).
• Leczenie objawowe: w zależności od przyczyny i współistniejących objawów (np. krótkoterminowo leki uspokajające, przeciwdziałanie pobudzeniu).

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod R46.7 jest przydatnym narzędziem w dokumentacji medycznej do szybkiego oznaczenia obecności zaburzeń mowy o typie słowotoku/nadmiernego rozpraszania wątków, nawet gdy nie jest jasna ich etiologia. Pozwala na łatwiejszą komunikację personelu oraz usprawnia skierowanie pacjenta do diagnostyki psychiatrycznej lub neurologicznej. Pomaga również przy analizie epidemiologicznej oraz rozliczeniach z płatnikiem.

Użycie tego kodu powinno wskazywać na potrzebę dalszej obserwacji i diagnostyki celem ustalenia głównego rozpoznania i wdrożenia adekwatnego leczenia.