Kod ICD-10: M92.4

Kod M92.4 to Osteochondroza młodzieńcza rzepki

Kod M92.4 w klasyfikacji ICD-10 oznacza rozpoznanie jednostki chorobowej określanej jako osteochondroza młodzieńcza rzepki (choroba Sindinga-Larsena-Johanssona). Jest to schorzenie zaliczane do dysfunkcji kostno-chrzęstnych okresu wzrostu, zwłaszcza okolicy przyczepu więzadła rzepki do trzonu rzepki, występujące najczęściej u dzieci i młodzieży w wieku 10–14 lat, zwykle aktywnych fizycznie.

Wskazania do stosowania kodu

Kod M92.4 stosuje się, gdy u pacjenta pojawia się ból, tkliwość i obrzęk w okolicy dolnego bieguna rzepki, zazwyczaj związane z aktywnością fizyczną. Objawy te mogą występować bez wcześniejszego urazu. Klinicznie istotne jest rozpoznanie w okresie wzrostu dzieci i młodzieży, szczególnie w grupie chłopców uprawiających sporty wymagające skakania i biegania.

• Przewlekły lub nawracający ból przedniego przedziału kolana u dziecka lub nastolatka
• Wywiad intensywnej aktywności fizycznej
• Objawy nasilające się przy czynnościach obciążających aparat wyprostny kolana

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie osteochondrozy młodzieńczej rzepki ma charakter głównie zachowawczy. Stosuje się:

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – np. ibuprofen, ketoprofen, naproksen (także miejscowo w postaci żeli)
• Leki przeciwbólowe – paracetamol, jeżeli NLPZ są przeciwwskazane
• Preparaty wspomagające – preparaty wapnia, witaminy D, chondroityna (w razie wskazań)

Leczenie farmakologiczne uzupełniamy zaleceniami dotyczącymi ograniczenia aktywności fizycznej, fizjoterapią oraz okładami chłodzącymi.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod M92.4 pozwala na jednoznaczne sklasyfikowanie młodzieńczej osteochondrozy rzepki i rozróżnienie tej jednostki na tle innych schorzeń stawu kolanowego u dzieci i młodzieży. Prawidłowe użycie kodu sprzyja prowadzeniu prawidłowej dokumentacji medycznej oraz wdrożeniu adekwatnego leczenia zachowawczego. Pozwala także na właściwe skierowanie pacjenta do fizjoterapeuty czy ortopedy, a w przypadku przewlekłego przebiegu – rozważenie dalszej diagnostyki i ewentualnie interwencji chirurgicznej.